maandag 20 september 2010

Oude batterijen

Jaren geleden gebruikte mijn dochter veel batterijen voor haar walkman (voor cassettes batterijen), discman (voor cd’s ook batterijen)) en mp3-speler (usb-stick en batterijen). Die zijn inmiddels allang vervangen voor de moderne iPod (opladen via snoertje computer). Helaas werden er geen oplaadbare batterijen toen gebruikt.
Als de batterijen leeg waren of zo goed als leeg en vervangen werden, moest ze die van mij in een bepaald mandje leggen in de kast en niet weggooien. Die batterijen gebruik ik nu alweer jaren voor mijn keukenklok. Na een paar maanden tot een half jaar is de batterij echt helemaal leeg en pak ik weer een volgende oude. Ik doe echt al jaren met al die batterijen in dat mandje inmiddels en heb nog steeds geen nieuwe hoeven te kopen. We gebruiken verder nog maar amper van dit soort batterijen omdat alles is vervangen voor oplaadbare exemplaren.

zondag 19 september 2010

Yes! Spaarzegelkaart is vol!

Met heel veel moeite hebben we op de laatste dag van afgifte van de spaarzegeltjes, voor een midweek Center Parcs het dan toch gehaald! Dochter helemaal blij. En daar doe je het tenslotte voor ;-) De spaarkaart is vol en voor mij is AH eventjes helemaal taboe. Ik snak naar een andere winkel en ook om het bedrag niets steeds te hoeven optellen! Deze laatste week heb ik sommige gangen zelfs drie keer moeten lopen om het bedrag steeds op 15 euro te kunnen afronden.

Een voorval wil ik nog wel even vermelden vanwege het krenterige ervan. Bij een andere AH hier in de buurt staan de planten en tijdschriften vóór de winkelkassa's met een eigen kassa. Na eerst 'gewoon'  te hebben gewinkeld en het bedrag daarbij op 32 euro uit kwam, kreeg ik twee zegeltjes. Bij de planten kwam ik op 14,85 uit en kwam dus 0,15 te kort. Ik zei dat ik net ook boodschappen had gedaan bij deze AH en dat het 2 euro meer was. Of ik toch het zegeltje kreeg. Nee dus en ze lachte. Ik dacht eerst dat ze een grapje maakte. Maar dat was niet het geval, ze meende het serieus. Dus de koop ging dan ook niet door wat mij betreft! Zij op haar strepen staan, dan ik ook mijn principes nastreven. Aardig blijven en teruglachen :-) Eerst wilde ik nog iets kleins ter plaatse inruilen (het was ook de servicebalie) en het dan weer vervolgens laten afrekenen, maar dat ging me toch te ver. Zo'n romslomp voor zo'n stom zegeltje! Ze staan natuurlijk in hun recht, maar wat flauw zeg als ik het bij 1 kassa kon afrekenen, was er niks aan de hand geweest.
Daarna ben ik bij de AH in mijn dorp boodschappen gaan doen, daar kun je planten en tijdschriften gewoon samen afrekenen bij de winkelkassa's en hoeft het helemaal niet apart. Een keer had ik voor 30 cent tekort en wilde ik al iets gaan bijhalen, maar dat hoefde helemaal niet. Het kan dus ook anders!

zaterdag 18 september 2010

APK en onderhoudsbeurt

Weer een aardige kostenpost in het vooruitzicht half oktober, de APK keuring met een groot onderhoud. De afspraak is weer gemaakt. Het moet gewoon. Ik weet ook wel dat het goed is voor de veiligheid, maar heb er toch altijd een dubbel gevoel bij. Mijn auto wordt vaker gekeurd dan ikzelf (gelukkig). Ook wordt er voor het geval iets stuk mocht gaan ook het een en ander altijd vervangen omdat het de 'tijd' ervoor is volgens de garage. Zonde geld, iedere cent in de auto is me eigenlijk te veel.
Ik heb altijd oude auto's gehad met veel onkosten. Tot ik ineens een nieuwe kocht, de goedkoopste weliswaar en het toch ook wel prettig was dat de auto het gewoon goed deed voor jaren. Daarom voor mij toch liever een nieuwe, hoe jammer ik het ook vind van de centjes, uiteindelijk ben ik er toch minder aan kwijt dan aan een oude. Voor al dat onderhoud, kleine beurt, grote beurt heb je wel een halve nieuwe auto uitgegeven... Maar ja dat is nu eenmaal de prijs die je ervoor betaalt als je er geen verstand van hebt en toch auto wil rijden. Door de onderhoudsbeurten jaarlijks bij die garage te laten uitvoeren, ben ik ook verzekerd voor hun eigen systeem van wagenpech en dat is al 3 keer heel handig geweest. Als ik iemand had moeten laten komen, was ik veel meer kwijt geweest. Dus ga ik ook dit jaar maar weer braaf naar de APK keuring met pijn in m'n hart (portemonnee). Zover ik weet is er niks aan de hand en hoeven er alleen de gebruikelijke dingetjes vervangen te worden die voor een grote beurt staan (vanwege het lage aantal km vervangen ze dat bij mij voor aangepaste grote beurt en ook dat scheelt gelukkig). De auto is nu vier jaar oud. Dan ben ik ook weer wel meteen 'klaar' voor de winter.
Wat me namelijk erg tegenstaat, is dat ik de auto uren later altijd pas kan ophalen. Dus moet ik de fiets meenemen achterin, naar huis fietsen en dan later op de dag dat hele stuk (vaak heb ik dan de weergoden ook echt niet mee) weer terugfietsen naar dat industrieterrein. Altijd hopen dat het lukt voor het donker wordt. Er stopt daar namelijk geen bus. Gelukkig heb ik een betere fiets nu die veel lichter fietst!

vrijdag 17 september 2010

Lunchpakketje van thuis

Regelmatig zie ik mijn collega's weer richting bakker lopen. Of ze voor mij ook iets moeten meenemen? Nee, hoeft niet, terwijl het water me in de mond loopt. Nu moet ik zeggen dat we een bakker in de buurt hebben bij het werk die veel nieuwe dingetjes uitprobeert en het daar dan ook altijd druk is. De kwaliteit is super. De koffiebroodjes heb ik nooit ergens anders zo lekker gehad. Hun ciabatta met olijven en gedroogde tomaatjes...mmm. Ik moet er niet aan denken. En dan te bedenken dat ik jaren geleden echt elke dag even daarheen liep. Toen we slechts een straatje verder verhuisden met het werk, heb ik het afgebouwd en nu kom ik er nog maar 3 keer per jaar, als we echt geen brood meer in huis hebben. Daar heb ik denk ik al veel mee uitgespaard. Veel bedrijven hebben ook een kantine en het is dan o zo gemakkelijk en ook o zo lekker om iets lekkers te kopen. Maar al dat lekkers tikt echt hard aan in je portemonnee. Het is daarom altijd het beste gewoon een lunchpakketje van thuis mee te nemen, ook al weet iedereen dat en is het bepaald geen nieuwtje.

donderdag 16 september 2010

Wasmiddel en schoonmaakmiddelen

Nu bijna 17 jaar geleden in november is mijn moeder overleden. Bij het opruimen van het huis kwam ik op zolder een aardige verzameling tegen van wasmiddel en schoonmaakartikelen. Het typische hamsteren van een bepaalde leeftijdcategorie. Ergens heel logisch. Ze vertelde wel altijd dat ze veel wasmiddel had en er geen meer bij kocht, maar dat het zoveel was, had ik toch niet gedacht. Op ieder pak stond wel iets wat er gratis bij werd gegeven of wat voor actie het was. Het was DE tijd van de geld-terug-acties; de diverse streepjescodes ontbraken dan ook op de pakken en flessen wasmiddel. Er zat niet een normaal pak bij en dus allemaal gekocht met een flinke korting of gratis artikel erbij. Ik rekende uit dat ik er ongeveer 14 jaar mee zou kunnen doen met het wasmiddel in pakken, boxen, tonnen en flessen en heb alles in een bepaalde hoek op zolder gezet. Het leek net een winkeltje. Ik putte vaak uit deze voorraad en jaarlijks zag ik de voorraad dan ook slinken. De kracht nam hier en daar wat af en met name van het bekende afwasmiddel van D wat een vreemde chemische geur gaf en ik niet meer kon gebruiken. Niet alleen wasmiddel, maar ook afwasmiddel, allesreinigers enz. stond daar met nog; Tif wat nu Jif is en Andy als Handy. Heel af en toe heb ik toch een nieuw wasmiddelpak gebruikt om te kijken hoe het was om daarmee te wassen. Daarom is het geen 14 maar 17 jaar geworden. In 17 jaar tijd verandert er namelijk veel, de hoeveelheid die je in de wasmachine moet doen, de geur e.d. Soms liep de kracht wat terug van bepaalde merken, maar over het algemeen waste het tot op de dag vandaag nog goed. Ik ben er bijna doorheen op een paar flessen wasmiddel nog na (ook nog schuurmiddel e.d.). Dan zullen mijn kassabonnetjes wel gaan stijgen, want dit zijn toch stiekempjes hoge posten zo alles bij elkaar.
Ik hoor nog een collega tegen me zeggen dat ze wel tegen een zacht prijsje de voorraad van me over wilde kopen want de kracht zou er snel af gaan. Nou vooral dat 'zachte' prijsje klonk me nog lang in de oren en ik ben er dan ook niet op in gegaan. Mijn voorraad van MIJN moeder verkopen? Nooit! Gelukkig maar want dit heeft me dus 17 jaar wel mooi wasmiddel en andere schoonmaakmiddelen uitgespaard!

woensdag 15 september 2010

Cadeautjes gratis inpakken

Artikelen die ik koop en die er als een cadeautje uitzien bij een drogist bijvoorbeeld, laat ik altijd als cadeautje inpakken. Zo ook doe ik dat zelf bij de wat grotere drogisterijen waar je dat zelf mag doen. Zo heb je ook meteen gratis papier als je het er netjes afhaalt. Bovendien een cadeautje voor jezelf mag er toch ook als een cadeautje uitzien, dat voelt tenslotte veel feestelijker.
Tegen de tijd dat iedereen pakjes laat inpakken zo tegen de feestdagen, dan zijn die van mij al allemaal ingepakt. Bovendien heb ik de cadeautjes al in huis en hoef ze niet holderdebolder nog te gaan kopen. Misschien lastig dat het niet in het feestpapier is verpakt, maar dat is ook al niet erg. Met een leuk labeltje eraan vervang je een gewoon pakje zo voor een feestpakje. Genoeg feestplaatjes te vinden tegen die tijd. Bovendien niet alle cadeautjes zijn voor de feestdagen, ook verjaardagen vallen daaronder. En allemaal prachtig ingepakt, omdat ze nu nog de tijd daarvoor hebben en meestal in heel mooi papier.

dinsdag 14 september 2010

Contante betalingen

Het is wel eens moeilijk om de contante uitgaven zo exact mogelijk in het kasboek online te verwerken. Ik vraag zover dat gaat, altijd een kassabonnetje. Op plaatsen waar dat niet gaat bijvoorbeeld de markt, schrijf ik direct als ik thuis ben de bedragen op en bewaar deze in mijn portemonnee of in een daarvoor bestemde map met insteekhoesjes. Zodra ik dan de bedragen later ga invoeren in het kasboek, worden deze tenminste niet vergeten. Ik doe dit zo al jaren en werkt voor mij erg goed.

maandag 13 september 2010

Alleen verzendkosten

Als handwerktijdschriftenfan heb ik er bijna nooit genoeg. Ik keek (soms nog maar 'kijk') dan ook regelmatig bij de kringloop en op prikborden marktplaats om bepaalde series compleet te maken tegen een leuk bedragje. Soms heb je dan een geweldige meevaller, een zeer tevreden gezicht van mijn kant en met vele dagen gezellig doorbladeren. Sinds mijn koopstop voor de grote klussen te kunnen bekostigen, heb ik dit dus ook op de nieuwe tijdschriften en is dit voor mij een goede optie om te bezuinigen.
Onlangs heb ik nog een gratis handwerktijdschrift thuis gestuurd gekregen voor alleen de verzendkosten. Al is het oud, voor mij is het nieuw en voor heel wat minder kosten dan een nieuw tijdschrift van nu. Dus uiteindelijk toch een besparing geweest. Het mooie was dat het tijdschrift ook duurzaam was verstuurd. Niet in een envelop, maar in een goed dichtgeplakt papier wat om kopieerpapier zit, dus flink stevig ook. I.p.v. een sticker zat er een lege envelop op met mijn adresgegevens. Groot oppervlak om te schrijven en bij diverse winkels zijn die maar 1 cent per stuk als je dat omrekent. Dus heel wat goedkoper dan een van een stickervel!

zondag 12 september 2010

Rijst koken

Mijn streven is zoveel mogelijk biologisch voedsel te nuttigen, maar niet altijd is dat mogelijk om verschillende redenen. Mijn voorkeur gaat ook uit naar de Natuurwinkel, maar soms wijk ik ook voor deze producten uit bij een super. Al heb ik toch altijd stilletjes mijn twijfels ondanks het Eko-stempeltje of het wel echt biologisch is daar, maar gewoon wat duurder is geprijsd. Het zou niet de eerste keer zijn dat zoiets wordt ontdekt.
Enfin, de biologische rijst bijvoorbeeld, koop ik altijd bij AH omdat ik die gewoon het lekkerste vind, lekkerder dan van de Natuurwinkel. Het is ook erg gemakkelijk om rijst te koken en tussendoor wat vleesvervangers te wokken samen met groente. Je hebt zo een gezonde maaltijd binnen een kwartier tot een half uur op tafel. Ik hou niet van kant-en-klaarmaaltijden omdat er altijd iets inzit waar ik last van krijg (bepaalde sterke kruiden, sausjes e.d.). Om het me nog gemakkelijker te maken, kook ik altijd het hele pak rijst tegelijk, meteen ook voor de volgende dag. Dan hoef ik het alleen maar mee te roeren nadat ik weer verse groenten heb gewokt. Dat scheelt weer meteen 10 minuten winst aan energie (gas).

zaterdag 11 september 2010

Koffiefilterzakjes en gratis koffie

Filterzakjes kunnen gemakkelijk twee maal gebruikt worden. Doe ik eerlijk gezegd al jaren. Al zijn dat maar kleine bedragen om uit te sparen, maar ook de kleine bedragen maken een groot geheel. Ik gooi de koffiedrab in de gootsteen, dat schijnt goed te zijn voor de afvoer omdat het vet zich daaraan bindt. Spoel het koffiefilterzakje snel om onder de kraan en vul het opnieuw. Maar heel soms is het filterzakje onder los gegaan, die keren zijn echt te verwaarlozen. Daarvoor hebben we dan de ouderwetse koffiezeefjes in nood. Nee, ik gebruik geen ‘pads’. Ik heb zelfs nog een gewoon koffiezetapparaat en geen ‘senseo’. Wel heb ik natuurlijk mijn voorkeuren voor koffiesmaken, maar probeer die altijd met reclames in te slaan.
En het gratis bekertje koffie bij sommige supermarkten gaat er ook altijd prima in tijdens het boodschappen doen!

vrijdag 10 september 2010

Afstandsbediening

Ik kom er toch niet onderuit om af en toe toch wat nieuws te kopen ondanks mijn koopstop. Ik let natuurlijk wel beter op of het wel echt nodig is en of het uitgesteld kan worden. Daar is nog een reden bijgekomen, namelijk grote ergernis/irritatie en dan wordt een product alsnog aangeschaft.
Vorig jaar toen we onze hond net hadden en nog niet goed wisten waar we op moesten letten, zijn er enkele spullen in huis doorgebeten of met zijn tandjes bewerkt. Waaronder ook een afstandsbediening van de tv. Zichtbaar werd de afstandsbediening ook steeds kleiner als wij weer vergeten waren die van de bank af te halen tot hij (of is het zij want het eindigt op ing?) het echt niet meer deed. We hadden nog een universele in de kast en die verving mooi de originele... tot deze er ook ineens mee ophield twee weken geleden. Vervanging met nieuwe batterijen leek de eerste optie, maar helaas, geen resultaat, geen enkel knopje werkte meer. Na een poos handmatig de tv-zenders te moeten aanklikken, werden we het toch wel ietwat beu. Vroeger kon je nog de zender per zender aanklikken toen er nog geen afstandbediening bestond, maar nu moet je eerste de hele rits aan zenders doorlopen om weer opnieuw te kunnen starten. Al kun je wel achteruit, dat gaat echt niet fijn. Een hoop gemopper richting tv is me dit niet waard. Daarom ben ik toch maar naar de winkel gegaan voor een nieuwe. Zo eentje die erbij hoort, was 30 euro en een goede alternatieve van hetzelfde merk 18. De keus was snel gemaakt, natuurlijk de goedkopere versie. Die met alle toeters en bellen erop werkte voorheen ook maar voor een gedeelte tenslotte. Met het oog op ouder worden had deze ietwat grotere knoppen en de tekst was nog gemakkelijk leesbaar zonder leesbril. Mijn dochter vindt deze dan ook erg lelijk in zilvergrijs, maar ja zij is ook niet aan het consuminderen en ik wel. Dat is dan weer 12 euro uitgespaard tenslotte. Hij doet het prima overigens en de hond taalt er gelukkig (nog) niet naar. Ach het dier wordt tenslotte ook volwassen niet waar. Hij heeft genoeg andere speeltjes.

donderdag 9 september 2010

Lege flessen

Wij zijn hier niet zo van de ‘frisdranken. Ik ben er nooit een liefhebster van geweest. Zo heel af en toe op een hele hete zomerdag vind ik een koude cola wel eens lekker. Meestal drink ik koffie, (kruiden)thee of gewoon water. Niet vanwege bezuinigingen of gezondheidsredenen en het hoge suikergebruik, maar omdat ik echt niks aan frisdrank vind.
Mijn dochter dronk toen ze klein was wel vaak appelsap en een tijd lang ook diksap, maar ook zij drinkt voornamelijk kruidenthee en liters water. Frisdrank is aan ons m.a.w. niet besteed. Maar af en toe koop ik het wel eens en dan vergeet ik vaak dat lege flessen weer ingeleverd moeten worden daarna. Nadat ze leeg zijn, hetzij door bezoek of gewoon leeggegooid vanwege de datum, verdwijnen ze dan in de garage en worden vervolgens vergeten. Tegen de tijd dat de garage jaarlijks wordt opgeruimd, komen we ze weer tegen en gaan we ze sorteren wat er ingeleverd kan worden. Ik weet nooit meer waar zo’n fles vandaan komt. Vroeger zette ik na aankoop meteen met pen de winkel op het etiket (toch maar weer invoeren…); mijn dochter weet dat steeds wel gelukkig en zo komen we alsnog van onze flessen af. Het leuke is dan wel weer een klein bedragje ervoor terug te krijgen. En dan te weten dat miljoenen mensen dit gewoon wekelijks doen: flessen inleveren…

woensdag 8 september 2010

Volgorde producten op de lopende band

Om het mezelf gemakkelijker te maken om de producten op de kassabonnetjes in bepaalde categorieën te verdelen, leg ik de boodschappen al in groepjes op de lopende band bij de kassa. Niet altijd in dezelfde volgorde overigens, want dat gaat mij iets te ver. De producten die dat kunnen zijn, zijn o.a. producten voor de dieren, non-food (zoals biotex e.d.), snoep/koek, huis/tuin (zoals af en toe een plantje of bolletjes) en daarna alles wat voedsel betreft. Bij een paar winkels komen al die producten alsnog door elkaar op de bon te staan en dan heb ik gewoon pech.

dinsdag 7 september 2010

Oude fiets

Ik had eerder geschreven dat ik een nieuwe, tweedehands fiets heb gekocht en mijn oude als reservefiets houd. De verkoper vertelde echter dat ik mijn oude fiets gerust mag inleveren en dat het altijd wel een paar tientjes oplevert, beter dan ruimte innemen in de schuur. Nu had ik nog wel een oude reserve kinderfiets van mijn dochter staan van toen zij nog op de basisschool zat. Ik heb die een paar keer moeten gebruiken. Deze is me toch iets te laag en mijn dochter wil deze ook niet meer als reservefiets. Zodoende hebben we dus besloten deze toch al roestige fiets in te leveren. Ik ben zelfs blij dat ik ervan af ben! Weer ruimte en onverwachts een beetje opbrengst ook, namelijk 20 euro. Als ik dat dan weer aftrek van mijn nieuwe dan is dat weer mooi meegenomen. Een meevallertje.

maandag 6 september 2010

Nogmaals zegeltjes sparen

Als ik tegenwoordig boodschappen doe, dan vraag ik me geregeld af of ik het echt nodig heb, of ook echt gebruik of het ergens anders goedkoper is met dezelfde kwaliteit. Daarbij dan nu die gratis zegeltjes van AH om steeds te puzzelen om het 15 euro rond te krijgen met producten die nodig zijn, valt toch niet mee. Voor mezelf was ik hier niet aan begonnen, want ik vind dit ronduit vreselijk om zo boodschappen te moeten doen. Ik gun het alleen mijn dochter dat midweekje zo. Ik weet ook wel dat ik ieder moment hiermee kan stoppen en dit mezelf opleg, maar het is nu nog maar 2 weken zegeltjes sparen. Nog even… maar eerlijk gezegd kan ik momenteel AH niet meer van binnen zien! Overigens gelukkig mijn dochter ook en begrijpt ze mijn weerzin ook. Ik wil niet zo maar lukraak iets inslaan, alleen wat ik normaal ook zou kopen of met 35%. We lopen dus geregeld nu twee maal de winkel door. Gelukkig dat er afgelopen week weer een actie voor kattenvoedsel was, twee halen en een betalen en daarvoor was de Quorn (vegetarische vleesvervanger) in de aanbieding. Ik kan voorlopig wel weer even vooruit geloof ik.
Dit vind ik net zo vreselijk als met zegeltjes een kerstpakket bij elkaar sparen bij C1000! Zoiets is voor grote gezinnen gemakkelijk, maar als klein gezin is dat erg moeilijk om een volle spaarkaart te krijgen. Grote voorraden, als het in de reclame is, inslaan alleen maar voor die zegels. Daarna vermeed ik die bepaalde winkel ook een zeer lange tijd en ga daar op het eind van jaar dus ook bewust geen boodschappen meer doen.

Ik ga gewoon liever dan weer hier en dan weer daar heen om mijn boodschappen in te slaan. Voor iedere winkel heb ik zo de favoriete producten, die dan daar ook goedkoper zijn. Wat zal ik me straks ‘vrij’ voelen in een andere super zonder de bedragen op te hoeven tellen. Dat vooruitzicht is al een feestje op zich.

zondag 5 september 2010

Thee met fruitsmaakjes

Ik ben een echte koffieleut, maar drink ook wel graag op z'n tijd rooibosthee, pepermuntthee en misschien vreemd genoeg ook lever- en galthee. Nu heb ik nog heel wat andere smaakjes in voorraad in mijn theedoos, die ik vanwege leuke PiP-mokken, ooit heb gekocht. Jammer eigenlijk dat die theezakjes zo maar blijven liggen. Vanwege het consuminderen dus hoognodig om deze voorraad eens op te gaan gebruiken, ook al is het niet bepaald mijn smaak. Om en om dus maar aanspreken, eerst een minder lekkere en dan mijn favoriete smaak. Overigens zijn van die eenkopszakjes meer mokken thee te drinken als je meteen een potje thee ervan zet. Ik ben echt wel goed bezig... je moet alleen niet kijken hoe ik kijk als ik die thee met fruitsmaakjes drink... Het went overigens wel.

zaterdag 4 september 2010

Mijn kassabonnetjessysteem


Ik heb een plastic mapje per jaar met 13 insteekhoekjes. Per insteekhoesje heb ik een wit A4'tje met bovenaan de maand en het jaar staan. Januari onderop en december bovenop. Daarboven is nog een insteekhoesje met diversen.
De bonnetjes uit mijn portemonnee verwerk ik in het online kasboek. In de rechterbovenhoek van de bonnetjes komt dan een v’tje. Sinds 3 jaar doe ik ook nog het volgende. Omdat de teksten vaak verdwijnen op bonnetjes schrijf ik bovenaan rechts in de hoek de datum en links een c van contant of een g voor giro. Daarachter schrijf ik het bedrag. Dat is gemakkelijk checken met de afschriften die later binnenkomen (ik importeer deze bewust niet i.v.m. bedragen splitsen en ook wil ik van de afschriften nog de papierenversie omdat ik er vanalles nog opschrijf; hoewel ik voor laatste een andere oplossing moet zoeken binnenkort), omdat je dan niet weer op de bon naar alle gegevens hoeft te zoeken. De bonnen met een c en die zijn vergeleken met het afschrift krijgen ook een v’tje in de linkerhoek. Alle ingevoerde bonnetjes gaan nu in de maand van het insteekhoesje bovenop het witte vel. Zodra een bonnetje helemaal is nagekeken en verwerkt, gaat het naar de achterkant van het insteekhoesje. Onleesbare bonnetjes of belangrijke afschriften voor garantiebewijzen gaan in de eerste insteekhoes bovenop, dat is dan later gemakkelijker terugzoeken.

vrijdag 3 september 2010

Cadeautjes inslaan

Zo na de zomervakantie ga ik altijd alweer cadeautjes inslaan voor de feestdagen in december. Meestal zijn dat koopjes, reclames e.d. De bedragen worden zo een beetje gespreid en hopen zich niet al te erg op in december. Meestal zijn dat cadeautjes waar de persoon in kwestie zelf bij is. Tegen die tijd is het weer helmaal nieuw en gedeeltelijk vergeten. Voordeel is wel dat het dan altijd iets is wat een ander ook echt graag wil. Iedereen heeft toch een andere smaak en keus immers. Het is al wel redelijk vroeg daarvoor, maar die tijd heb ik altijd toch echt nodig. Jaren geleden deed ik dat het hele jaar door. Dat had vooral te maken met al die kinderfeestjes. Zo kon ik het gangbare bedrag wat normaal was om te geven altijd toch tot een derde minderen. Ik kocht dan wel artikelen die niet zo heel bekend waren zodat de prijs in de winkels niet te achterhalen was. Ook ging ik regelmatig naar de kringloop en rommelmarkten voor sinterklaas. Dan had ik ruimschoots de tijd om het e.e.a. op te knappen, te verven e.d. Alle kinderen in mijn dochters omgeving kregen altijd zoveel van hun familie en hoe leg je een kind uit dat de een meer krijgt dan een ander als het toch lief is geweest? Dus koos ik voor veel i.p.v. weinig, maar dan wel ook veel super goedkoop. Dat van alle kanten overal cadeautjes werden gegeven aan andere kinderen, dat heb ik niet weg kunnen nemen. De hoeveelheid gelukkig wel. Omdat ik er een hele poespas omheen van maakte, met vaak een zelf verzonnen spel eraan vast, waren anderen juist benieuwd hoe wij het weer hadden gevierd. Mijn dochter heeft er zelfs een spreekbeurt over gegeven ooit. Wat voor gekke fratsen er nu weer werden uitgehaald. Van een ganzenbordspel op maat, tot een tocht door de donkere tuin, van een rebussentocht tot een mummie ontleden. Er werd haar altijd daarna gevraagd hoe we het nu weer hadden gevierd. Niks was te gek om het gevoel maar weg te nemen dat je per se met een grote familie dat zou moeten vieren om het leuk te hebben. Missie was in ieder geval altijd geslaagd!

donderdag 2 september 2010

Elektrische heggenschaar?

Jaren geleden was ik gewend de heg te knippen met een elektrische heggenschaar. Dat ging lekker snel. Na de snoer heel ijverig een keer te hebben doorgeknipt, duurde het weer even voordat dat gemaakt was en moest ik weer terug naar het handmatige knippen. In mijn vorige huis waren dat een paar meters en was dat geen probleem. In mijn huidige huis zijn de meters heg echter heel wat meer. Na een paar jaar ging de elektrische heggenschaar toch weer stuk, dit keer definitief. Ook nu ging ik weer over naar het handmatige knippen. Ouder geworden met minder energie kwam ik vaak niet verder dan een paar meter en hield er dan weer mee op. De hele avond zat ik met trillende armen en kon verder niks meer doen. Daar dit een beetje raar is om na een paar meter ermee te stoppen, heb ik voortaan een systeempje. Het is niet gek om te stoppen als het gaat regenen. Dus ik knip de heg net voor het gaat regenen of als het een beetje miezert, dan ben ik moe en kan met een goede reden stoppen. Een klein gedeelte van de heg doet de buurman gelukkig, ook aan mijn kant, dat scheelt tenminste weer. Onlangs zag ik een leuke reclame voor een elektrische heggenschaar. Ik dacht eraan deze te kopen, maar door de koopstop stel ik dit toch nog maar een paar jaar uit. Ik knip weer lekker net voor het gaat regenen met het goede excuus te kunnen stoppen na een paar meter.

woensdag 1 september 2010

Paragyajo’s

Bij een super zag ik 5 van die platte perziken liggen voor ongeveer 2,50. Op de markt had ik 2 kilo voor 4,50. Dit was de eerste keer dat ik dit fruit kocht. Als je mindert met chocolade en koekjes, moet het ergens wel vervangen worden en dan is fruit natuurlijk een prima alternatief. Ze zouden ook langer goed blijven volgens de marktkoopman dan perziken zelf. Ze zijn echt lekker! Ondanks ons ijverig smullen van ruim een week, werden ze toch wat zachter en was er eentje aan het rotten. Dus de overige heb ik geschild en gekookt tot moes en in bakjes in de vriezer gestopt. Het is niet eens nodig dat er suiker bij moet, zo zoet zijn ze. Dit is het verschil met een paar weken geleden. Ik zou ze denk ik gegeten hebben tot het echt niet meer kon en de rest naar buiten hebben gegooid op de composthoop. Nu was ik er bewuster mee bezig en heb ze tijdig verwerkt tot zelfgemaakte toetjes.