Blogdip

Voor je het weet, zijn er al weer een paar weken voorbij. Te druk aan mijn hoofd om hier te zijn om van alles te regelen, te beluisteren of te verwerken. Ik heb ook een blogdip. Dan ineens weet je iedere dag wel wat te beschrijven en dan ineens weet je tijden niks of hebt de energie niet daarvoor. In zo'n blogdip zit ik nu dus. Ik ben echt niet van plan te stoppen met schrijven, want ik weet dat de interesse altijd wel weer terugkomt, maar nu lukt het gewoonweg even niet zo goed. Misschien nu ik dit beschrijf dat de ideeën ineens weer terugkomen, dat is ook al vaker gebeurd... al schrijvende komt er wat naar boven.

Wat heb ik te melden? Ik ben druk bezig met nieuwe aanwinsten uit het asiel, die toch weer tijd hebben om te wennen aan een ander ritme, voedsel en vooral aan elkaar en ons. Ik dacht nog ik neem er meteen twee die elkaar al kennen en in een groot hok zaten daar. Helaas kunnen juist die twee elkaar niet uitstaan hier thuis en is het steeds hommeles en vechten. Met mijn andere dieren echter gaat het prima samen als of de een of de andere binnen is. Zelfs met de hond is het geen probleem. Het nieuwe poesje werd zo bang dat het niet meer naar de kattenbak durfde en ik heel wat wasjes heb moeten draaien... Momenteel zet ik de pestkop van een kater maar een paar keer apart per dag en huppelt het kleintje gelukkig weer zelf naar de bak. Maar o wee als de grote kater weer los komt, dan jaagt hij iedereen op stang. Als ik dan zijn naam roep, loopt hij zelf al naar zijn plekje toe en doe de deur dan maar weer even dicht. Het is wel een grote smoeskont. Vindt de douche helemaal geweldig om naar zoveel druppels te slaan en om te proberen die te vangen. Nat worden? Geeft ie helemaal niks om.

Deze week ben ik begonnen met het 'kattenprozacje' te geven. Of liever gezegd een pilletje op kruidenbasis (depress), zonder bijwerkingen waar agressie en angst van weggaat. Het lijkt wel te helpen. Er is weer wat meer rust in huis. Hopelijk vergeet hij het aanvallen. Zo kan ik hem ook niet buiten laten. Ten eerste is hij hier nog veel te kort en ten tweede kan ik dit ook andere katten buiten niet aandoen. Ik wil ze beide houden, apart zijn ze super lief en aanhalig. Ik wil er echt niet een van die twee terugbrengen naar het asiel. Zal wel even duren, maar dat moet dan maar. Tenslotte heb ik vaker traumatische dieren uit het asiel gehad. Je moet vooral veel geduld met ze hebben. Als ik echter a heb gezegd heb ik het geduld tot z en zeg dus ook b hoe dan ook. Tenslotte is dat bij mensen ook. Niet met iedereen kun je vrienden zijn en moet je wederzijds leren verdraagzaam te zijn met wat je niet aanstaat.

Op het gebied van consuminderen is bovenstaande meer consumeren geworden. Vooral de kater rust niet voor alle bakjes leeg zijn. Het is dat hij zwart met wit is, anders zou de naam Garfield hem niet misstaan wat het eten betreft.

Ik heb nog wel een consumindertip:
Ik heb gemerkt dat als je bij de natuurwinkel EkoPlaza tegelijk een tray of doos van iets bestelt, je wel altijd 10% korting krijgt. Dat is dan weer wel mooi meegenomen! Moeite waard om het dus na te vragen!

Tip: fruitvlekken in katoen verwijderen

Fruitvlekken in katoen lossen snel op in een sopje van soda en water!

Per ongeluk ontdekte ik dat rode fruitvekken oplossen in soda en water, nadat ik jampotjes had laten weken in sodawater om bessenjam in te doen. Mijn oude theedoeken waar de potten opstonden en een doek om de randen schoon te vegen, hadden rode vlekken van zwarte en rode bessen. Niet erg, want alles was oud. Het sodasopje stond er nog en na het opruimen deed ik de theedoeken en de doek daarin om uit te spoelen, echter toen ik ze wilde uitwringen zag ik dat alle vlekken verdwenen waren! Dat had ik moeten weten toen mijn dochter nog klein was met al de fruithapjes! Geen enkel wasmiddel loste ze op.
Wat soda en water doet met ander stofmateriaal weet ik niet, maar dat ga ik ook uitproberen.
Die soda toch ;-) Je kunt er bijna alles mee net als citroen, azijn, groene zeep en bakpoeder. Tegenwoordig nog kokosvet en verder heb je niks meer nodig ;-) Alles beter dan al die dure chemische toevoegingen!

Update: Ik heb het inmiddels uitgeprobeerd met een oude groene T-shirt en dat 24 uur laten staan in soda en water. De oude vlekken zaten er nog in en het groen was licht bruin geworden :-) Dus het werkt alleen maar bij WIT.

Uit nood geboren

Nu had ik al eens geschreven over koffiefilterzakjes dat deze te hergebruiken zijn, meer dan eenmaal gebruikt kunnen worden om te filteren, daarna in de moestuin aan de voet van koolplantjes te leggen of in de compostbak.
Nu had ik meer dan twee weken geleden geen filterzakjes meer dus was ik extra zuinig op de laatste twee. Na deze een keer gebruikt te hebben en de inhoud van de koffiedrab bij het compostafval te hebben gegooid, heb ik ze steeds laten drogen, rest van de drab eruit en kon het zoals ik altijd deed weer opnieuw gebruiken. Maar omdat ik nog niet naar de winkel moest (en ook steeds vergat), heb ik het trucje weer uitgehaald en weer en weer. Zodoende kon ik met twee zakjes ook ruim twee weken doen voor het onder losliet. Uit nood geboren dus dat ze nog veel vaker dan 2 maal te gebruiken zijn! En laten ze daarna als voordeelpakjes nu ook bij de 35% nog liggen zodat ik de komende tijd zelfs nog voordeliger daarmee uit ben! Ik weet. het zijn maar wat losse centen uitgespaard, maar veel losse centen, maken ook weer samen een bergje. En bergjes worden samen weer een berg.

Nu was ik juist van plan mijn koffiedrinken ook te beperken vanwege mijn gezondheid. Het afkicken is inmiddels gestart en dat valt niet mee met koffie :-) Ik zit momenteel op twee kopjes per dag aangelengd met warm water wat dan toch nog 2 mokken zijn. Ik ga door tot ik aan een kopje per dag genoeg heb (ook aangelengd) en ik niet meer afhankelijk ben van de cafeïneroes. Van ineens helemaal stoppen met koffie krijg ik anders eerst een paar dagen hoofdpijn en dat gebeurt dan niet met langzaam afbouwen.
Decafeïné vind ik geen optie omdat daar veel te veel schadelijke stoffen voor worden gebruikt om dat eruit te halen. Ik drink weer vaker kruidenthee. Met vaker in de tuin werken kom ik ook zoveel tegen waar gezonde thee van kan worden gemaakt al is het maar brandnetel, bramenblad, frambozen- en aardbeienblad, kweekwortel, meidoornbloesem/blad/bes enz.

Veel huishoudelijke tips

Ik ben nogal een fervente bezoekster en volger van Pinterest en dit keer kwam ik via via een tip op Pinterest op een blog met tientallen eenvoudige huishoudelijke tips. Nu weet ik er inmiddels al veel, maar nu nog veel meer :-) Scheelt veel in je portemonnee door eenvoudige middeltjes te gebruiken die we standaard al vaak in huis hebben! Het leuke is dat er overal afbeeldingen bij staan. Dat blijft bij mij altijd beter 'hangen'.

Hergebruik lijnzaadolie

Lijnzaadolie is een hele gezonde olie om bijvoorbeeld door salade te druppelen onder andere vanwege de omega 3. Wel moet je in het begin even wennen aan de smaak. Echt vies is het niet, maar wel anders dan andere oliën die door een salade gaan. Ik bewaar het altijd koel en donker in de ijskast. Lijnzaadolie, ook wel gewoon lijnolie genoemd, moet wel binnen een half jaar na openen opgebruikt zijn anders krijgt het een ranzige smaak. Nu lukt het mij echter nooit om het binnen die tijd te consumeren en er zijn al menige bijna op flesjes verdwenen richting afval. Wel jammer ergens. Nu heb ik de laatste keer, dat was nog van de zomer, een flesje naar de schuur gebracht om iets in te kunnen vetten en om uit te proberen. Vandaag had ik een tangetje wat niet goed meer open en dicht ging en een paar druppels oude lijnzaadolie erop en het tangetje gaat weer als een tierelier open en dicht.
Als olie, welke soort dan ook, dus niet meer geschikt is voor consumptie kan het nog altijd opgebruikt worden om bijvoorbeeld gereedschap in te vetten. Ook weer een probleem opgelost met het niet weg hoeven te gooien en mooi hergebruikt.

Scharensliep

Toen ik nog een kind was, reed er af en toe per jaar een man op een bakfiets door onze staat en die schreeuwde zeer luidkeels dat er scharen en messen geslepen konden worden. Aan ons had hij echter geen klant want mijn vader had zelf een slijpsteen die hij hij handmatig bediende. In die tijd had je van die degelijke scharen die een leven lang meegingen, vaak in de uitvoering zwart of helemaal blinkend. Je kon zelf ook de schroef wat aandraaien als de heften begonnen te wijken. Dat scheelde ook met knippen. Daarna kwamen de goedkopere scharen en kleine apparaatjes om zelf scharen scherper te maken en was het vak scharensliep helemaal overbodig geworden. Hier heb ik hem tenminste al zeker meer dan 40 jaar niet meer gehoord.

Voor ieder doel is er wel een schaar. Mij is altijd gezegd dat je nooit met een stoffenschaar papier moet knippen of wat anders, anders kun je de stoffenschaar niet meer voor stoffen gebruiken. Die werd dan ook altijd goed verstopt door mijn moeder. Pas later snapte ik dat waarom en merkte mijn eigen schaar voor stoffen ook door er een lintje aan te knopen als herkenning dat er niets, maar dan ook niets anders mee geknipt mocht worden dan alleen stof.

Tegenwoordig kun je voor weinig geld al een schaar kopen of een heel setje en zijn de schroefjes helemaal verzonken op het kruispunt van de schaar en valt er weinig nog aan te draaien. Ik vraag me zelfs af of ze nog wel geslepen worden en dat men nu eerder een nieuwe zal kopen. Mits natuurlijk je schaar een beetje je lievelingsschaar is geworden en eraan bent gehecht :-) Maar wat als je niet zo'n apparaatje in huis hebt om aan te scherpen? Nu, dan knip je met zo'n schaar in een vel schuurpapier. Ook daarvan worden de scharen weer scherper. Zo steek je bijvoorbeeld naainaalden die stroever worden in zand. Vroeger werden speldenkussens vaak met fijn zand zoals schelpenzand gevuld en waren ze rechthoekig van vorm. Dit was ook tevens een verzwaring, wat je nu een derde handje zou noemen.
Een consuminderaar probeert natuurlijk eerst de schaar weer bruikbaar te maken voor hij of zij een andere koopt. En anders kan een minder goed knippende schaar altijd nog dienst doen in bijvoorbeeld de keuken. Tenslotte wordt er daar ook heel wat afgeknipt met verpakkingen die niet meer open te trekken zijn!

Halveren haarverf

Als je kort haar hebt, kun je best 2 x doen met een verpakking haarverf; zelfs met lang haar en het is nog niet grijs, lukt dat nog aardig.
De eerste keer spoel je de flesjes goed uit na het haren verven en bewaart ze voor de volgende keer. Als die volgende keer dan is aangebroken om je haar te verven, doe je van de nieuwe verpakkking precies de helft in de oude flesjes. Bewaar de substantie niet in één en dezelfde fles, vooral apart! Al met al kan dit heel wat verpakkingen met inhoud uitsparen en uiteraard heel wat euro's.
Ik heb dit jaren zo gedaan en dat ging prima. Als er steeds meer grijs haar komt, lukt zo'n halveringsprincipe met lang haar verven in ieder geval niet meer. Dan dekt de verf niet goed met zo weinig. Ook al is het alleen maar 2 cm per maand bijwerken. Niet verven is natuurlijk nog gezonder en goedkoper. Ik bezuinig op heel veel, maar hiermee maak ik toch een uitzondering omdat ik me er nog steeds prettiger mee voel.

Voor beginnende consuminderaars

Geld moet rollen. Ja, maar niet voor iedereen natuurlijk. Het is goed voor de economie en de winkeliers. Voor een consuminderaar wordt in tegenstelling met geld uitgeven iedere munt (of digitaal getal in de betaalrekening) omgedraaid en goed overdacht voor het wordt uitgegeven. Vooruit zien is tenslotte de gevolgen overzien. Niets in een opwelling kopen. Je kunt het tenslotte maar 1 x uitgeven. Door emoties kun je misschien het ene moment meer uitgeven als het andere, maar dan moet je juist niet aan uitgeven denken, maar wat anders gaan doen wat de zinnen wat verzet en wat vooral niets kost. Geen spullen en voedsel.
Er zit natuurlijk wel verschil in consuminderen voor mensen die echt krap bij kas zitten en mensen die dit bewust doen voor het milieu en de aarde wat proberen 'gezonder' te houden, maar ook voor eigen portemonnee om het uitgespaarde geld te besteden voor een beoogd doel te halen.
Als je dit echt moet doen uit nood, moet je dit eigenlijk zien als een uitdaging, een soort sport, die een kick oplevert als je dit lukt en je hard op de borst mag trommelen. Zo van he zeg, ik laat me niet kisten, mij lukt het hoe dan ook. Moeilijker is dat natuurlijk als je schulden hebt. Dat dal moet eerst overwonnen worden voor er iets over gehouden kan worden, desnoods met een instantie inschakelen.
Nu moet je niet denken, ja zeg, zij heeft makkelijk praten, maar vergis je niet, ik heb dan wel nooit schulden gemaakt, maar heb ook jaren lang ieder dubbeltje om moeten draaien en bewust moeten zijn van mijn uitgave patroon. Het is een levensstijl die je je eigen moeten maken. Niet bij de pakken neerzitten met een stap terug. Vooral niet om je heen kijken wat anderen hebben. De tering naar de nering blijven zetten, hoe moeilijk dat ook kan zijn.
Op internet zijn al heel veel goede tips hierover te vinden hoe en waarop je allemaal kunt bezuinigen. Niet alles hoeft nieuw gekocht. Al gun je je kind van alles nieuw en veel, het is niet altijd nodig. Zo had ik bv een knutseldoos, waar van alles in ging, van mooie strikjes, gekleurde papiertjes en karton tot dopjes van tandpasta (zijn leuke knopjes of voor ogen als je dozen gaat beplakken). Dit soort dingen is vaak gratis en je hoeft geen knutselmateriaal te kopen. Zo kan ik nog een hoop opnoemen, maar laat het voor nu hierbij.
Vooral op de consuminder- en bezuinigblogs is daar veel over te vinden. Al die kleine besparingen maken wel tenslotte 1 grote. Als je dat bijhoudt, schrik je er zelfs van hoeveel dat wel kan zijn. Vraag hoe anderen dat doen en je krijgt van allerlei hoeken antwoorden. Dat maakt bloggen juist zo fijn!

Ontpiller voor kledingstukken

Een ontpiller lijkt een beetje op een haarborstel, maar heeft geen kam- of borstelgedeelte. Er zit een soort van grof klittenband op. Als je daarmee over een gebreide trui gaat, neemt deze de zogeheten pilletjes mee die erop liggen. Daarmee ziet je trui of vest er weer als 'nieuw' en glad uit. Je hebt deze echter ook in verschillende uitvoeringen niet alleen als een soort borstel, ook vierkant bijvoorbeeld als een blok. Ook bestaan er apparaatjes die op een batterij werken, die een beetje op een scheerapparaat lijken.
Wat ook goed werkt, maar je moet er wel eerst mee oefenen, want je moet er echt handigheid in krijgen, is om een scheermesje te gebruiken. Veiligste is natuurlijk een verfkrabber, een scheermesje in een houder die de meeste mensen wel in huis hebbn, Als je dan heel voorzichtig en heel lichtjes over het kledingstuk gaat, snij je in feite de pilletjes er zo af. Niet te hard drukken natuurlijk anders snij je door de trui of het vest. Oefen daarom eerst!
Scheelt weer een apparaatje die je maar af en toe nodig hebt en ook batterijen. Bovendien is je kledingstuk (vaak je lievelingskledingstuk ook nog) weer mooier om te zien.

Zaaien in eierdozen

In plaats van gekochte turfpotjes, heb ik de hele winter de eierdozen van biologisch eieren opgespaard om in te gaan zaaien. Wij hebben hier zandgrond daarom is het hier vaak beter eerst voor te zaaien.
Komend weekend maar eens de doos met zaaizaad te voorschijn halen en kijken wat al gezaaid mag worden.
Voordeel is dat met water geven het karton zo zacht wordt, dat je het kan scheuren en het plantje zo mee de grond in kan.
Moet ik naturlijk nog wel eerst moestuinborders gaan ontginnen!

Update 3/3: Ook ik heb toiletrolletjes gespaard voor hetzelfde doel. Je kunt ze rechtop zetten in een kartonnen doos en dan vullen met stekaarde en zaad of al kleine uitgespeende plantjes. Met rolletje en al kunnen ze zo de grond in.

Boterhamzakjes en poepzakjes

Ik weet dat het beter is een broodtrommel mee naar mijn werk te nemen, maar ik vind boterhamzakjes gewoon praktischer in mijn geval om diverse redenen. Ik gooi ze echter niet weg als ze nog heel zijn, want ik gebruik ze vaak nog voor poepzakjes ;-) Hetzij voor de hond met wandelen, hetzij voor snel iets te verwijderen in de kattenbak als die natuurlijk net verschoond is. Kortom twee maal hetzelfde plastic zakje gebruiken gaat nog best. Ook het plastic wat om drukwerk zit, gebruik ik daarvoor.

Lees ook: Adempauze

Zand als huishoudmiddel

Ondanks het goed afplakken van ramen en zelfs op de rand van stijlen bij bouwstenen, overkomt het me dat er spetters op stenen of stoeptegels komen. Soms is een doekje genoeg om het meteen weg te vegen, maar op bouwstenen is dat al wat moeilijker omdat deze poreus zijn en niet glad. Ik pak dan altijd snel wat donker zand uit de tuin en smeer het over de vlekjes. Kan zelfs even wat aarde uit een bloempot zijn. De stenen worden natuurlijk wel even donker. In veel gevallen is de vlek ook gewoon weg. Dus ook hier geen gebruik van chemicaliën nodig, maar gewoon wat aarde uit de tuin. Gratis en 'schone' oplossing dus ... op je handen na ;-).

Deze tip helpt ook voor lekkende olie van voertuigen. Snel wat aarde over de olievlek en weg is de vlek na een poosje die misschien een oprit of plaats ontsiert! Ik herinner me dat nog van vroeger van de brommer, scooter en auto's bij ons thuis. Zand wel even laten liggen natuurlijk zodat alles goed kan intrekken. Ook nu heb ik het over het lekken van olie op stenen. Het zou mooi zijn als het ook hielp bij een olievlek op zee! Maar wie weet, helpt het daar ook wel met gewoon zand ...

Waar ik ook zand voor gebruik is hardnekkig mos wat terugkeert op stoepstenen. Gooi er zand over, laat het wat dagen, weken intrekken en weg is mos. De stenen worden er ook heel mooi schoon van. Wederom zonder gebruik van chemicaliën, gratis en zo bij de hand. Overigens gewoon snoeiafval een poos laten liggen, geeft hetzelfde effect! Stenen worden helder en mos verdwijnt.

Nu woon ik natuurlijk in een zandrijk gebied hier in Zuidoost Brabant. Aan zand geen gebrek. Heel vroeger liepen hier de duinen van Nederland, liep hier zelfs de noordelijke grens, dat is nog goed te merken aan de namen van straten, zoals Hoge Duinlaan e.d. en daar liggen nog wat hoge zandheuvels.

Geen wonder dat men vroeger zand, zeep en sodabakjes had toch. Ik moet er ook nog eentje hebben van emaille in het groen met goudkleurige randjes. Alleen werd vroeger het zand gebruikt om te schuren en om op de vloeren schoon zand te strooien. Bij de zee was dat wellicht schelpenzand i.p.v. geel zand. Met schuren kan ik me er wel iets bij indenken.
Ik heb het nog meegemaakt in de jaren zeventig dat een kunstuitleen in Eindhoven ook een drinkgelegenheid had, een bruin café. Daar lag nog heel lang zand op de vloeren. Dat werd iedere keer weer ververst. Het had wel iets gemoedelijks in zo'n oud pand. De sfeer van heel vroeger hoe het ooit de normaalste zaak van de wereld was om het zo te gebruiken. Ik moet er niet aan denken dat het nu nog in gebruik zou zijn, want wat zou mijn kattenvolkje dan doen? Het idee een Sahara in je huis .. één grote kattenbak!

(c) *Marianne*

Eerste verfweek zit erop

De weergoden zijn me niet al te goed gezind, of juist wel? Ik ben nu verplicht te stoppen met verven vandaag en kom tenminste weer toe tot andere klusjes. Ik verf daarom nu toch maar om de andere dag, dan duurt het maar langer. Het gaat toch langzamer ook allemaal dan ik dacht. Toch zet ik gewoon lekker door, want tussen de buien door is het immers wel droog :-) Het voordeel is dat het toch nog aardig droogt ondanks de regen. Met dat hete tropische weer duurt dat vaak dagen. Ook geen herrie buiten van buren, maar heerlijk stilte met dit grijze weer. Dus toch nog voordelen :-)

Soms moet ik iets dubbel doen, maar dat mag de 'pret' niet drukken. Ga ik bijvoorbeeld even naar binnen om iets te drinken, kom wat later terug, staan er allemaal zwarte modder kattenpootjes als afdruk op de net geverfde vensterbank. Dus al die pootjes met een doekje wegvegen en weer opnieuw met de kwast erover. Zoveel mogelijk blokkeren met bloembakken ervoor. Uurtje later? Weer zwarte afdrukken van pootjes. Inmiddels is het gelukt en is de vesterbank toch echt wit. Nou ja, roomwit. Drie dezelfde verfpotten in de kleur wit en eentje ervan is ondanks hetzelfde nummer roomwit. Miniem verschil want de kleur wordt zo uiteindelijk toch wel en het hout is nu tenslotte wel beschermd.
Ander voorbeeld is de achterdeur. Als daar de hond voorbij zoeft, is het net of de de deur vanuit het niets lange witte schimmel heeft gekregen. De hond is namelijk nog steeds in de rui. Gelukkig was het maar de eerste laag. Na het drogen  flink geschuurd en nu is alles gelukt zonder lange hondenharen. Ook na de regenbuien spat er heel wat zand onder tegen de deuren, ondanks het vegen van de stoep. Dus iedere dag moet ik alles schoonmaken om weer verder te kunnen gaan. Er waaien af en toe wat wat rommeltjes uit de bomen. Natuurlijk net op glad geverfde stukken. Ook een dagje te laat doorgegaan tot half 11 's avonds. Oei, de volgende morgen zag ik dat toch niet alles aangeraakt had. Niet voor herhaling vatbaar dus. Al met al is het dus verven met diverse hindernissen geweest. De achterkant beneden is nu zo goed als af (twee ramen, achterdeur binnen en buiten, tuindeuren binnen en buiten). En dat voor in totaal vier dagen verven, vind ik dat persoonlijk toch niet slecht.

Onder het verven dacht ik dat het volgende misschien ook wel weer leuke tips zijn voor anderen:

1. Mijn verfblik zet ik altijd op de ondergrondverpakking van pizza's. (Er was een tijd dat ik die kleine pizza's graag verwarmde in de oven en die piepschuim rondjes altijd voor dit doel bewaarde. Nu nooit meer vanwege de sausjes waar ik niet tegen kan en ze lekker voortaan zelf maak.) Als het blik hierop staat, komen er geen verfspatters of kringen op de trap, ik kan er de verfkwast even op kwijt enz. Persoonlijk vind ik dit erg handig. In het verleden gebruikte ik daar altijd kleine kartonnen doosjes voor, maar dit is veel handiger.
2. Als het verven voor die bepaalde dag erop zit, zit ik vaak nog met een half uitgestreken kwast of verf in de randen van de verfpot. Voor dat doel heb ik altijd een oud krukje of een buiten bijzettafeltje en smeer daar mijn kwast op uit. Net genoeg altijd om de bovenkant van een dun laagje te voorzien of een latje van een pootje.
3. De afgestreken verfkwast zet ik dan in een leeg glazen potje of leeg blikje met gewoon water. Dat blijft net zo lang goed tot het water is opgedroogd! Dus lang. Maar dat is natuurlijk niet de bedoeling. Na een paar dagen ga ik meestal weer verder en hoef alleen de kwast maar even af te drogen aan een oude tod. Ik hoorde laatste dat iemand de verfkwast in aluminiumfolie had gedraaid om te bewaren in de ijskast, maar de hele ijskast en alle etenswaren waren gaan stinken naar verf en kon dus alles weggegooid worden. Zo wordt het wel een aardig dure kwast om zo te bewaren!
4. Dan mijn beste tip! Bij toeval deze week zelf ontdekt en ben hier dan ook super blij mee! Om de verf van mijn handen af te halen, gebruikte ik altijd een beetje thinner of terpetine, maar dan ruik je het soms nog uren aan je handen en erg gezond is dat nou niet bepaald! Ook het handenwasspul uit zo'n flesje zit boordevol chemicalien. Een bakje water met gewone soda is mijn tip! Even handen erin en het is meteen schoon. Verf die ietwat dikker is en er wat langer opzit even met een doekje of sponsje eraf halen. Alles vliegt eraf! Dit lijkt me heel wat gezonder ook! Handen stinken ook niet. Dus gewoon een bakje met water en soda steeds bij de hand al houden. Zelfs de buitenkant van het verfblik heb je er zo schoon mee mochten er druppels overlopen. Nu gebruikte ik wel plastic handschoenen, maar die zitten na een paar uur verven echt niet lekker als je huid niet kan ademhalen. Bovendien zijn ze niet zo heel sterk en zitten je handen alsnog onder de verf. Even voor een klein klusje is dit wel ideaal. Uiteraard gebruik ik dan de plastic handschoenen die ik ook gebruik bij het tanken en daar gratis hangen. Je krijg zo ook geen handen die naar benzine stinken.

Aftellen

Het weekend is begonnen. Ik hoef nog 4 dagen te werken en dan vakantie! Heerlijk! Gewoon Rundumhausen vertoeven. Ik kan beginnen met aftellen! Eindelijk weer meer tijd dan om te bloggen en logjes te schrijven. De maanden juni en juli zijn altijd erg intensief met vele deadlines dat er niet veel energie overblijft voor iets anders als ik thuis ben.

Glazen flessen 
Toch even snel het volgende nog doorgeven. Bij Aldi zijn er momenteel limonadeflessen van glas met een afneembare dop (net als bij een merk bier) voor maar 1,59 euro (inclusief de limonade, maar daar gaat het me niet om). Meestal zijn dit soort glazen met doppen veel duurder in aanschaf. Het mooie is dat op deze flessen geen statiegeld zit. De actie loopt echter tot 9 juli, maar er waren er nog genoeg zag ik vandaag. Prachtige flessen om zelf water in te vervoeren. De inhoud is 0,75 ltr. Tenslotte is dit dan beter dan plastic flesjes! Alleen wat zwaarder met vervoer. Ik zocht hier al een tijdje naar en vandaag zo maar 'gevonden'!

Vandaag wat leuke tips op de tv gezien over zo veel mogelijk milieuvriendelijk schoonmaken:

1. Toilet schoonmaken: borax vermengd met citroensap
2. Oliehanden schoonmaken: beetje afwasmiddel vermengd met suiker
3. Verf op ijzergrond laten glanzen: autowas gebruiken

Rabarber en naaktslakken

Nou schreef ik eergisteren dan wel over het terugvinden van een klein rabarberplantje, maar had er niet bij geschreven dat de bladeren vol met kijkgaten zaten. Hier glibberen nogal wat naaktslakken rond en die zijn altijd op zoek naar iets eetbaars zodra het donker is. Nu lees ik gisteren bij toeval, nou ja toeval, het dringt nu pas tot mij door misschien, dat deze goed weg te houden zijn bij rabarber en natuurlijk ook andere planten door er hulstblad om te leggen. Nou wil het toeval dat in mijn moestuin nogal wat hulstboompjes (met bessen in de winter) zijn gaan groeien waar de onderste takken van een boom de grond raakten. Dat is geen toeval, maar wel dat ik  van plan was ze te gaan verwijderen, verplanten enz. omdat ze een tikkeltje in de weg staan in de moestuin. En dan komt er natuurlijk heel veel blad af. Die worden nu dus wel mooi bewaard om een magische cirkel, in mijn geval in een magisch vierkant (als dat ook bestaat) te leggen van dat blad om de plantjes in mijn moestuin. Die tip las ik in een oud, maar nog een heel mooi tuinboek, en precies op tijd.

Ik kon echter niet wachten en heb de voeten van de rabarberplantjes inmiddels al voorzien van hulstblad voor opdringerige naaktslakken. Nu heb ik ze daar nog niet gezien achter in de tuin, maar ik ken hun IQ niet natuurlijk of ze het in de gaten krijgen dat daar wel wat lekkers staat. Nu zijn het slakken en niet zo snel om ongeveer 60 meter af te leggen. Zo'n oprukkend leger moet ik toch zien en anders de hond wel. Je weet echter nooit of er eentje een gratis ritje in een bloempot heeft gekregen naar achteren.

Maar voor de zekerheid zijn de plantjes nu toch aardig milieuvriendelijk beschermd en nog gratis ook! Wat een prachttip!

"Ik weet het" -2-

In een vorig blogje van een paar dagen geleden had ik al meer tips uit een oud boekje van me 'IK WEET HET' vermeld. Bij dezen nog een paar.
Ik sta er niet voor in als deze niet werken!

Deursloten
Moeilijke sloten zullen gemakkelijker opengaan, indien wat potloodpoeder (graphiet) in het slot gedaan wordt. Heel eenvoudig is: erin blazen, door een rolletje te maken, het graphiet vóórin doen.

Poetsmiddelen voor koperen voorwerpen
Een mengsel van Zeep, Brandewijn en Krijt is een goed middel.
Een doorgesneden citroen met de snijvlak in warm aardappelmeel gedoopt een aangemaakt met een weinig azijn, waarmede de koperen voorwerpen afgewreven worden, werkt zeer goed, vooral wanneer ten slotte nagewreven wordt met fijn zand.

Brilleglazen beslaan niet
Om het beslaan van brilleglazen te voorkomen, worden deze aan beide kanten ingewreven met glycerine en uitgewreven met een zeemlederen lapje.

Vuile handen van appelschillen, aardappelschillen, noten
Vuile handen van appelen, noten, aardappelen maakt men schoon door af te wrijven met azijn of citroensap

Laden schuiven slecht
Om laden gemakkelijk te doen schuiven, bestrooit men de glijkanten met talkpoeder.

Niet rotten van houten palen in de grond
Als men houten plaken vóór het in de grond zetten bestrijkt met lijnolie vermengd met fijngestampte kool, zullen deze niet gaan rotten.

"Ik weet het"

Oude boeken hebben een grote aantrekkingskracht op me. Behalve de oude handwerkboeken vind ik het zeker zo leuk om in oude kookboeken, gezondheidsboeken, huishoud- en tuinboeken te neuzen over allerlei goed raad van onze grootouders of nog zelfs daarvoor.

Zo ook heb ik een leuk boekje dat heet: "IK WEET HET", uitgave Polex Den Haag, 24e uitgave, waarin Raadgevingen en Recepten staan. Jammergenoeg staat er geen jaartal in, maar ik vermoed ergens na 1946. Er wordt nog gesproken dat de Nederlandse bevolking 10 miljoen inwoners telde en een postzegel op een brief 12 cent kostte. Sommige tips zijn de moeite van het proberen waard, omdat wij daar nu dure kant-en-klaarproducten voor kopen, terwijl dat met wat simpele ingrediënten zelf zo te maken is. Vaak nog veel gezonder ook. Past dus prima bij het consuminderbeleid. Hoewel er ook hele enge namen vermeld worden als zoutzuur o.a. en aan dat spul waag ik me niet.
Ik sta er echter niet voor in als de onderstaande tips niet goed zijn of gevolgen heeft!

Een paar van die 'Raadgevingen' zijn o.a.:

Strijkijzer blank maken
Een stukje bijenwas wordt met een poreus doekje omwikkeld, waarmede het hete strijkijzer wordt ingewreven en daarna op papier, waarop gewoon zout is gestrooid, uitgewreven wordt. Een strijkijzer kan evenzo blank en glad gemaakt worden door te schuren met een mengsel van azijn en zand.

IJzerroest voorkomingsmiddel
Jarenlang kunnen ijzeren voorwerpen tegen roest beveiligd worden, indien men deze een kwartier in een oplossing van potas in water legt (soda in water oplossen gaat ook). Men moet het dan niet afdrogen, doch neerleggen en vanzelf laten drogen.

IJzeren pannen schoonhouden of roest verwijderen
IJzeren pannen, waarin aangebrande etensresten zich hebben vastgezet, worden gereindigd met een in as gedoopte wollen doek.
Roest uit pannen is te verwijderen door te wrijven met een spekzwoerd.
IJzeren pannen worden zilverblank als met heet zout (dus geen zoutwater) afgewreven worden.
IJzeren pannen schuurt men ook wel met azijn en zand, maar ze moeten dan met water afgespoeld en gedroogd worden. Dit nadrogen kan het beste geschieden door de pannen op het fornuis te leggen.

Ketelsteen
Ketelsteen in ketels is te verwijderen:
1. Uitkoken met azijn (de ketel vol doen) en een handvol zout erbij, aan de kook brengen en als het kookt de verwarming uitschakelen. Lauw geworden is de ketelsteen los. Vooral goed naspoelen en liefst met water naborstelen als het mogelijk is.
2. Kookt aardappelen in de ketel tot moes. Laat ketelsteen niet geheel los, dan nog een keer flink sterk koken met hetzelfde moes.
Tip bij reacties*:
- Af en toe aardappelschillen in een houtkachel gooien en dan brand de schoorsteen schoon,
- Nieuwe pannen uitkoken met aardappelschillen, brand het niet aan.

Vingerhoeden
Vingerhoeden zetten snel kopergroen aan. Deze zijn immers veelal koper vernikkeld of koper verzilverd. Door transpirerende vingers komt steeds de koperlaag te voorschijn. Let er hoofdzakelijk op, dat deze vingerhoed nooit gebruikt wordt by wondje aan de vinger. Kopergroen is sterk vergift.
Door afwassen met ammoniak laat zich het kopergroen verwijderen.
Tip bij reacties*: Koper poetsen met sigarettenas

Verfvlekken van handen verwijderen
Verfvlekken verwijdert met van de handen door af te wrijven met mosterd.
Tip bij reacties*: Na het schilderen de handen "wassen" met slaolie, daarna gewoon wassen en alle verf is van de handen weg. 

Een andere keer zal ik er weer een paar overtypen.


*Update: 19/2-11 jullie toevoegingen erbij gezet die hieronder bij reacties staan. Bedankt! Leuke tips!

Inktlappen en inktvlekken

Ik maak weer eens een reisje terug in de tijd naar de lagere school. Op een van de eerste schooldagen moesten we altijd lapjes en een oude knoop van thuis meenemen om op school een inktlap te maken. Ik zat op een gemengde Nutsschool. Ook de jongens ontkwamen niet aan dit tafereel, al hadden die handarbeid- en de meisjes handwerklessen. De katoenen lapjes moesten eerst op dezelfde maat worden geknipt en vervolgens moest er bovenaan een knoop worden vastgenaaid. De inktlap moest gedurende de lessen naast de inkpot liggen, daar waar ook de kroontjespen in de uitsparing van het bureaublad lag. Dit zie je tegenwoordig helemaal niet meer natuurlijk. Alle schooltafels zijn nu glad. De inktpot zat toen in een uitsparing rechts bovenaan en met een dekseltje er bovenop. Als je links schreef had je pech. Gelukkig mocht er op de Nutsschool wel links worden geschreven in tegenstelling met de R.K. scholen in ons dorp. Ik schrijf rechts en had daar gelukkig dan ook geen problemen mee, behalve als er iemand rechts naast me zat die links schreef.

Wij hadden in die tijd al plastic gekleurde penhouders voor de kroontjespennen. Dat was weer een modernere versie dan die mijn ouders hebben gebruikt. Die waren van hout, begonnen breed en liepen in een punt toe uit.
Als de eerste schriften werden uitgedeeld in het begin van het schooljaar, kreeg je eerst een lange preek waarom je per se de eerste regels ook altijd moest beschrijven. Als je dat niet deed dan werd er voorgerekend hoeveel lijnen dat waren van een klas en van de hele school. Dat samen met alle schriften die de leerlingen kregen waren dan wel een paar lege schriften. Tja dat mag natuurlijk niet. Ook mocht er altijd maar een wit regeltje worden overgeslagen voor het volgende, want ook dan werd de preek weer herhaald voor de hele klas. Je keek wel uit om dat te vermijden en hield je mooi aan de schoolschriftregels! Een witte regel...ik doe het nog steeds ;-)

Nu heb je de stickers die worden uitgedeeld, maar in die tijd kreeg je als je je best had gedaan een stempeltje. Ik weet het nog goed met groene inkt. Ook werd er wel eens een extra beloning gegeven in de vorm van een plaatje. Uiteraard waren die anders dan nu. Dat waren namelijk uitgeknipte bloemenplaatjes uit een bloemencatalogus. Dan mocht je soms zelfs kiezen welke, maar meestal werden ze je gegeven als je tenminste je best had gedaan. Deze werden natuurlijk supergoed bewaard. Ik was dan ook best jaloers dat mijn moeder zo maar een hele bloemencatalogus vol met die mooie plaatjes thuis had en helemaal voor haar alleen. Ik kreeg de oude catalogus als zij weer een nieuwe kreeg. Jonge, jonge mijn geluk kon niet op! Zo maar een hoop plaatjes voor mij alleen! (Gratis) Dat werd uren, dagen lang knippen om ook zo'n mooie stapeltje te krijgen net als de juf of meneer.
Ik heb daarom nog wel eens moeite om de oude bloemencatalogus tegenwoordig bij het oud papier te mikken. Altijd komt er dan een bepaald 'knipgevoel' bij me op :-) Maar ja, wat moet je ermee he. Dus toch maar weg, de nieuwe is er dan toch al ;-)

Nog eventjes terug in de tijd met intklapjes. Als je een stofje of haartje aan je kroontjespen had, dan moest je dat met je inktlapje schoonvegen. In die tijd hadden we natuurlijk nog geen acryltruien, maar waren ze allemaal van wol. En daar zitten natuurlijk nogal eens wat haartjes aan.
Je schreef altijd met een vloeipapier onder je hand zodat de inkt niet kon uitvloeien. Daar waar handen rusten wordt het ietwat vettig en hiermee voorkwam je dat. Als het schrift dicht moest dan moest daar altijd de vloei tussen omdat het anders af kon geven op de andere pagina.
Toch ondanks alle maatregelen kwam er toch wel eens een inktspetter in je schrift, op je bureaublad of op je kleding. Snel de vloei en inktlap erbij en bleef je de vlek nog zien, dan was er geen type-ex nog voorhanden om het wit te maken. Nee dan kwam de juf of meneer, die snel naar de melkflesjes achter in de klas toeliep en daarna voorzichtig met wat melk de vlek op je kleding depte. En of het tovenarij was, de vlek verdween. Een wit krijtje werd gebruikt voor in je schoolschrift. (Consumindertip: melk deppen op inktvlekken op kleding). De diepblauwe vlek was of heel licht geworden, maar ging er altijd met de was wel weer helemaal uit.

Een beetje nostalgie, maar dan kun je wel zien dat de tijden veranderen. Ik denk dat leeftijdsgenoten dit bovenstaande wel zullen herkennen ;-)

IJzeren deksel vast op glazen pot

Vandaag voor wie het nog niet weet, wat tips om een ijzeren deksel van een glazen pot te schroeven als hij met geen mogelijkheid los te krijgen is (en nog belangrijker als er geen sterke man -of vrouw- in de buurt vertoeft die dat wel even voor je doet):

• Zorg dat je droge handen hebt als je de schroefdeksel wilt verwijderen.
• Probeer de schroefdeksel eens te draaien met een droge doek erover heen.
• Geef anders is een tik op de deksel en probeer dan de deksel eraf te draaien.
• Als je die hebt, probeer dan de tang c.q. opener die speciaal voor deksels los te draaien is. Je klemt de deksel tussen de twee 'ijzeren kaken' en probeert dan te draaien.
• Als het met het gewone draaien met deze tang (opener) niet lukt, zet dan de twee uiteinden net onder de deksel. Probeer het een beetje los te wrikken zodat er lucht kan ontsnappen en draai daarna de dekster eraf.
• Wat bij mij ALTIJD lukt is het volgende: de ijzeren deksel een poosje onder de hete kraan houden en draai de pot een paar keer om zodat het ijzer van de deksel overal heet wordt. Zorg ervoor dat je handen niet onder de hete straal komt! Dus pot schuin naar beneden houden met de deksel naar onderen. IJzer zet uit en voila, nog een keer draaien met een droge doek over de deksel en de deksel laat los! Als dit niet meteen lukt dan de deksel langer onder de kraan houden. De aanhouder wint!

IJsklontjes te koop?

Vanaf het moment dat ik zag dat er ijsklontjes te koop waren, vond ik dat zo'n vreemd verkoopproduct. Ik kan me er in de verste verte nog wel een piepklein beetje bij voorstellen als een horecazaak dat wil kopen, maar ook dan denk ik, maak ze toch zelf. Zo moeilijk is dat toch niet, zelfs een kind kan het. Maar ik zie vast iets over het hoofd...

Ik zag ook ijsklontjes liggen in de gewone supers zo'n drie weken geleden. En volgens mij zijn ze nog verkocht ook, want ik zie ze nergens meer. Als consuminderaar vind ik dit een totaal overbodig product en zal ze persoonlijk ook nooit kopen.

Komen jullie ook producten tegen bij de super waarvan je denkt, die vind ik overbodig?

Update opsomming van jullie en van mij:

• IJsklontjes
• Kant-en-klaarproducten
• Geschilde aardappelen
• Puree in zakjes
• Gesneden groente (vooral fijngehakte uitjes en plakjes champignons)
• Gesneden fruit (toppunt: geschild appeltje in partjes!)
• Kattengras (graspol in bloempot doet hetzelfde)
• Sponzen (Milieu)
• Keukenrol