Herinneringen naar de kringloop

Daar ik een weekje vrij ben en van alles moet regelen, ben ik ook steeds bezig en vooral met ruimen in huis. Om het een op te kunnen ruimen, moet er elders eerst opgeruimd worden. Dat is een cirkeltje waartegen ik vaak oploop. In een gewone werkweek kom ik daar gewoonweg niet aan toe. Alleen in de vakanties kan ik iets extra's doen. Ik merk wel als je een dagje ouder word, de energie wat verder zoek is. In het weekend kan ik dan zelfs maar bar weinig doen. De zaterdag is voor diverse boodschappen en verder vooral mentaal bijtrekken. Ik voel dan altijd de vermoeidheid van de hele week.
Op zondag kan ik iets meer uit mijn vingers krijgen buiten de noodzakelijke huishoudelijke taken om, maar dat gaat dan vaak weer ten koste van wat anders. Veel wordt dan ook naar vakanties geschoven en dat is dan ook wel te merken. Het is gewoon zo als je met opruimen en sorteren aan de slag gaat, eerst een nog meer georganiseerde bende ontstaat. Daar zie ik altijd vreselijk tegenop en de moed zakt me dan in de schoenen met de gedachte eraan. Meteen al zoveel mogelijk sorteren met ergens anders tijdelijk neer te zetten en het dan grondiger per item nog. Alles staat ineens vol dan met georganiseerde stapels. Hoe groter de producten hoe sneller uitgezocht, maar hoe kleiner hoe langer ik ermee bezig ben. Denk aan papieren. Dat schiet niet goed op.

Ook deze week waren het weer diverse cirkels die ik moest proberen te doorbreken. Vol goede moed en verstand op nul startte ik met uitruimen, schoonmaken, sorteren en inruimen. Eerst maar het zichtbare, dan heb ik er meer plezier van en kan ik goed zien wat ik gedaan heb dan in kasten. Ik loop ook altijd tegen herinneringen op. Toch heb ik nu een belangrijke beslissing gemaakt. Alles wat een negatieve herinnering heeft, doe ik gewoon de deur uit of het nu goed is of niet. Dat gaat me natuurlijk aan het hart als consuminderaar als ik het objectief bekijk en er met een oog naar kijk dat het gewoon 'maar' gebruiksvoorwerpen zijn. Daarom gaat het dan ook naar de kringloop. Ik wil niet steeds dat de nare herinneringen naar boven komen bij het zien ervan hoe goed iets dan nog is. Het gevoel gaat in dezen boven het verstand. Die koestering is negatief. Bovendien schept het ook nog eens ruimte in huis en dat is ook wel weer eens nodig.

Deze week heb ik o.a. twee vervelende herinneringen uit mijn leven gebonjourd. Stomweg wat glazen uit de kast, wijnglazen en Irish coffeeglazen die ik toch nooit gebruikte. Maar voor het geval het ooit nodig zou zijn, stonden ze er dus nog steeds. Eindelijk heb ik me ervan bevrijd en het voelt nu al heerlijk! Ingepakt voor de kringloop en straks weg ermee!

Toen ik met mijn dochter noodgedwongen toen ze nog klein was iedere Kerst en Pasen bij mijn 'schoonouders' op bezoek ging, zag ik dat zij geen setje nette glazen hadden bij het eten, maar allemaal verschillende. Al hadden ze wel genoeg geld voor hun vele vakanties per jaar. Ik dacht, ha eindelijk weet ik een cadeautje, want dat was iedere keer moeilijk te verzinnen. Toevallig waren de glazen ook in de reclame dus dat kwam mij goed uit (de vader heeft nooit zijn financiële bijdrage betaald en ik heb altijd alles alleen bekostigd). Ze dronken vaak Duitse moezelwijn en dit waren glazen met bescheiden doorzichtige druiventrosjes erin geslepen. Precies hun smaak. Ze stonden al ingepakt bij mij thuis voor het volgende bezoek, namelijk mijn dochter van 7 jaar zou daar een weekendje gaan logeren in de zomervakantie. Echter ik kreeg 's morgens vroeg ineens om 8 uur een telefoontje dat ze haar nooit meer hoefden te zien. Beduusd en zonder opgave van reden liet ik het tot me doordringen. Ze wilden hun enige kleinkind niet meer zien! Later hoorde ik dat de vader ze voor het blok had gezet, hij of zij en ze kozen voor hun zoon. Ik zette toen de glazen bij mezelf in de kast met het idee, nou dan hou ik ze zelf wel. Maar iedere keer als ik daar een glas van gebruikte, en dat is maar heel heel erg sporadisch, hoor ik alleen maar dat zinnetje en krijg ik direct een steek door mijn hart. Het zijn maar gewoon glazen, maar iedere keer komt die nare herinnering naar boven. Weg ermee! Mijn huis uit!

Een andere keer had ik jaren geleden toen het erg in was een fles whisky gekocht om eens een keer twee Irish coffee te maken voor na het eten. De glazen had ik al nagenoeg jaren ongebruikt in de kast staan. De vriend van toen wilde dat niet omdat hij alleen maar een bepaald soort bier dronk. Nou ook goed, alleen jammer dat ik die fles had gekocht. Maar hij wilde wel ineens een glas whisky toen het bier op was. Het ene glas na het andere. Binnen een mum van tijd was de hele fles leeg en wist ik dat ik te maken had met een alcoholist, wat hij heel goed verborgen had gehouden. Ik herkende ook de trucjes die mijn vader ook altijd toepaste. Dat was het begin van het einde met een hoop ellende die ik hier maar niet beschrijf. De Irish coffeeglazen zijn toen helemaal niet gebruikt die avond maar iedere keer als ik ze zag staan in de kast werd ik nog steeds aan herinnerd aan die avond en aan alcohol. Weg ermee. Die herinneringen kan ik missen als kiespijn.

Al met al een volle doos en een grote plastic tas die naar de kringloop kunnen. Ik ga zo nog eventjes door...

Huisspinnen

Dat het herfst is, is goed te merken. Dikke spinnen verstoppen zich binnen en 's avonds zie je ze door de kamers roetsjen. Wel of niet opgemerkt door hond of poezen. Soms gaat er loom 1 oog open en weer dicht en een andere keer vliegt iedereen erachter aan.

Het doet me niet zo veel spinnen. Slechts 1 keer schrok ik en was vanuit mijn bed  in twee sprongen op de overloop. Niet voor de spin zelf, maar het effect om deze plotsklaps op te merken, slechts 10 cm van me af op de muur en deze zag ik door het licht aan te knippen en o zo halfslaperig was. Ik wist niet wat me overkwam en vond het belachelijk van mezelf. Maar goed dat is dan zo'n eerste (schrik)reactie.

Als je buiten woont, heb je nu eenmaal meer last van spinnen binnen, dan in een stad. Van die dikke zwarte wonen ook graag in je schuur. De kruisspinnen zie je weer vaak met hun mooie webben buiten, waar 's morgens van die mooie dauwdruppels in hangen. Ze horen niet bij de insecten, maar bij de spinachtigen. Spinnen hebben 8 poten en geen 6 zoals insecten.

Ik zet spinnen vaak levend buiten. Ik vang ze met een natte vaatdoek zodat er geen pootje afbreekt. Dat is sneller bij de hand dan een doorzichtig bakje of glas met een kartonnetje zoals je ze ook kunt vangen. Het zijn prima insectenvangers. Als ze echter binnen op mijn achterdeur zitten, mogen ze er blijven zitten uit praktische redenen. Meestal is dat er maar eentje. Daar verzamelen zich vaak insecten omdat daar de buitenlamp ook hangt. Zo worden die vaak het voedsel voor spinnen en ben ik van die vervelende vlieg of mug binnen ook af. Voor wat hoort wat in dit geval. Een levende vliegenmepper zeg maar.

Leesbaarheid etiketten

Als je ouder wordt, gaan je ogen vaak ook wat achteruit. De meesten op leeftijd zullen ook wel een leesbril nodig hebben. Ik heb die alleen nodig als ik lenzen draag. Echter het lenzenspul (Soaclens) waar ik geen last van had, wordt niet meer gemaakt en overal wat er nu is, krijg ik last van (ogen prikkelen dan constant, vermoeide ogen). Gevolg is dat ik weer een bril draag met de hoop toch eens een lenzenvloeistof tegen te komen waar ik wel tegen kan. Gewoon speeksel is minder irritant, maar dan moet dit drie keer dag gebeuren vanwege droogheid (en van de voren tandenpoetsen uiteraard anders is het niet hygiënisch en worden lenzen alleen maar vettiger) Als ik iets wil lezen dan kijk ik boven over mijn bril  want lezen kan ik zonder bril en zelfs nog hele kleine lettertjes. Zeer gemakkelijk om zo zonder bril nog te kunnen lezen voor het slapen gaan :-)

Waar ik het echter over wil hebben zijn de belachelijke kleine lettertjes tegenwoordig op etiketten. Ze zijn niet alleen gewoon klein, dat zou minder erg zijn, maar ze zijn ook gekernd oftewel afgespatieerd. In lekentaal dus in elkaar geduwd waardoor de ruimte tussen de letters kleiner zijn geworden. Hiermee kan de leverancier erg veel tekst kwijt in vele talen. Maar leesbaar? Met het drukproces is dit niet alleen lastig te lezen later, maar is vaak niet goed gedrukt, waardoor inkt een schaduw lijkt te krijgen, zodat het net is of je een brilletje wat niet scherp is op hebt. Zelfs met een grote loep thuis kun je de tekst amper lezen. Maar zij hebben aan hun plicht voldaan, het staat erop, ook al is het in lettergrootte 4.

Tja wat heeft het dan voor zin om van die friemelzooi erop te zetten als het niet leesbaar is. Ik kan me daar best aan ergeren. Ik ben een etikettenlezer namelijk en wil eerst weten wat ik naar binnen hap. Onuitspreekbare lange namen namelijk zijn vaak niet gezond en kun je beter mijden. In deze gevallen dus dat het niet te lezen is, is het meteen nee en boycotten dan maar. Zelfs al zou het prima spul zijn.

Biologische groentetas

Van tijd tot tijd abonneer ik me weer op de groente/fruittas. Dat is gewoon nodig voor mij. Ik merk dat ik dan steeds dezelfde groentes koop, dat is veilig, want die eet ik op. Iets aparts of wat lang duurt met schoonmaken en bereiden komt altijd wat later aan de beurt. Maar zodra de variatie wat dreigt te verzanden, los ik dat op om de groente/fruit tas weer een poos te nemen. Dan ben ik gedwongen om andere groentes te verwerken. Krijg dus andere vitaminen en mineralen binnen dan standaard. Moet mijn creatieve vermogens loslaten op de bereiding. Kortom soms moet ik die stok achter de deur hebben.
Pas na maanden als de tas alleen nog maar hoofdzakelijk uit kolen bestaat en ik geen kool meer kan zien, is het weer tijd te stoppen en zelf mijn keuze weer te maken in de groentenschappen. Nu lust ik best wel kool, maar het moet niet overdreven zijn. Rode kolen spaar ik vaak op en verwerk ze ineens. Dan leg ik diverse porties in mijn diepvries. Dochterlief lust het niet, dus neem ik die als ze uit eten gaat met vriend of vriendinnen.

Momenteel heb ik weer een abonnement... Heerlijk, ik hoef dan niet zelf te denken, wat zal ik nu eens nemen voor groente ;-)

Hamstervoorraad

Ik zorg altijd voor een goede wintervoorraad in mijn kelder, zodat ik met eventueel bar en boos slecht weer niet naar de winkel hoef of extra risico loop met uit te glibberen. Ieder jaar komen er toch wel zeker zo'n twee weken daarvoor in aanmerking. Dan ben ik o zo gelukkig met mijn voorraadje.

Dat houdt ook in dat ik steeds een voorraadje moet hebben voor de dieren en dat regelmatig moet aanvullen. Tot nu toe aardig wat leuke reclames en acties daarvan ingeslagen. Van brokjes tot nat voer toe. Het enige nadeel is dat als je de kelderdeur openmaakt, je meteen een of andere meeloper hebt die ook de voorraad komt inspecteren. Ze weten precies wat daar staat en voor wie :-)

Vooral 1 + 1 = 3 waarvan 1 gratis is, vind ik interessant. Vorige week nog bij de EkoPlaza producten de 2e voor de helft van de prijs. Zelfs de meneer aan de kassa viel het op en merkte op dat ik aan het hamsteren was. Dat waren toch echt allemaal producten die ik normaal ook koop en graag in voorraad heb. Eigenlijk alles van de voorraad in de kelder bestaat uit reclames en acties en zijn producten die ik normaal ook gebruik. Tegen de tijd dat iets op dreigt te raken, komt het gelukkig weer in de reclame. Momenteel wacht ik weer op kokosvet. Het potje was gevallen en de hond ging er met de grote klont vet vandaan en was in geen velden of wegen te bekennen in de tuin. Oei oei domme hond daar krijg je last van... uiteraard en natuurlijk binnen toen ik niet had gemerkt dat hij binnen was gekomen. Maar nu zit ik wel even zonder kokosvet en dat koop ik vanwege de prijs echt niet zo maar. Eerst reclame of een actie. Nu weer even over op reclame (biologische) olijfolie.

Zo zijn de biologische producten toch nog goed betaalbaar. Er bestaat een leuke site waar biologische producten in de aanbieding zijn die ik regelmatig raadpleeg voor ik boodschappen ga doen. Zelfs bij AH valt regelmatig wat te scoren op dat gebied. Bij Lidl zijn de biologische eieren goedkoop.

Het is best gezellig zo'n hamstervoorraad in de kelder. Het is net een winkeltje. Wel goed is het altijd op de data te letten en die weer vooraan te zetten, net als in een winkel. Veel is echter gewoon nog goed, ook na de datum. Neus en ogen goed gebruiken is het meestal. 't Is dat ze een datum erop moeten zetten, maar voor heel veel producten is het gewoon echt niet nodig. Bovendien heb je nog een verschil met een houdbaarheidsdatum en THT datum = te houden tot. Laatste kan gerust over de datum nog gegeten worden.

Wat een plan is wat nog niet is uitgevoerd, is dat ik nog een keer alles wil opschrijven wat ik koop en heb op een lijst en zo in een ogenblik kan zien wat ik aan producten heb en welke data daarop staan. Veel staat dan wel netjes, maar dit zijn wel allemaal andere producten zoals bonen en granen. Ik moet altijd zoeken welke de oudste datum is. Misschien is een grote dikke zwart stift ook geen overbodige luxe in dit geval.

Alles wat in kartonnen doosjes verpakt zit, doe ik altijd extra nog in een doorzichtige plastic zak (de draagtasjes van de AH zijn hier prima voor en je hebt geen schuldgevoel als je zo'n tasje voor de onverwachte boodschappen aan je stuur van je fiets hangt; naderhand is die plastic zak weer goed in het pedaalemmertje: 2 x hergebruikt zo) en knoop dat dicht voor eventuele gasten die niet in de kelder thuis horen.

Recycelde gehaakte vitrage

Ik had het geloof ik nog niet vermeld, maar de gehaakte vitrage voor mijn badkamer is af. Een stokje, een losse en verder herhalen tot het af is, stokjes steeds op elkaar. Twee gordijntjes gehaakt van uitgetrokken ongebleekte katoen. Die op mijn badkamer hingen, hingen er al zeker 40 jaar en de tand des tijds met diverse wasbeurten en Tarzan en Janes katten die wel even wat vliegen vangen, hadden behoorlijke wat sporen achtergelaten.

Mijn moeder heeft ze toentertijd voor het hele huis gehaakt. Jaren waren gehaakte gordijnen niet meer in de mode, maar wel lekker praktisch met huisdieren en ook lekker dicht zodat je geen inkijk hebt en toch goed zelf naar buiten kan kijken. Toen ik hier 19 jaar geleden kwam wonen, mochten ze wel even blijven hangen tot ik nieuwe zou maken van gewone stof als ik geverfd had. Gevolg was dat ik ook wel door had dat ze echt praktisch waren met rondzwierende en zwaaiende jonge katten in de gordijnen in huis. Dus ze bleven hangen. Geeft met buiten aanzicht ook een ietwat oubollige armoedige indruk. Daardoor denk ik dat ik nog geen inbrekers in huis gehad heb in tegenstelling met andere buren die al hun hebben en houden te pronk uitstallen met ramen zonder gordijnen.

Echter met iedere wasbeurt waren er gehaakte stokjes die het begaven. De meeste kon ik wel onzichtbaar repareren met gebroken wit naaigaren. Maar dan komt er een tijd dat alleen met aanraken er al gaten komen en het niet meer te repareren valt. Wat nu? Hele nieuwe glasgordijnen, lamellen of gewoon weer gehaakte? Daar ik de gehaakte gordijnen aan de achterkant heb weggehaald voor meer licht in huis, had ik nog genoeg 'garen' liggen. Zo gezegd zo gedaan. Ik heb die van de keuken uitgetrokken en ben oude nieuwe voor de badkamer gaan haken. Wel saai, want iedere keer maakte ik maar tien toertjes of zelfs minder en had er weer genoeg van. Niet echt inspirerend dit haakwerk. Hiermee bewonderde ik wel het doorzettingsvermogen van mijn moeder die echt meters en meters heeft gehaakt zo. Vooral die van de erker. Iedere toer daar zijn wel 10 toertjes van zo'n badkamergordijntje. Vorige jaar zomer flink gehaakt en 1 gordijntje was af. In de winter aan het tweede begonnen, maar toen lag het weken en weken, zo niet maanden stil. In deze zomervakantie ben ik er weer mee begonnen en heb braaf iedere dag een paar toertjes gehaakt. En zo waar is het toen ook afgekomen! Het leuke is toch wel dat ik het gewoon van oud uitgetrokken garen heb gehaakt. Kost geen geld, wel heel veel moeite. Nu weet ik dat die van mijn slaapkamer na een paar wasbeurten ook niet meer te redden zullen zijn, dus zal ik zo langzaamaan deze vier ook moeten vervangen. Dan kan ik beter nu beginnen dan heb ik ze tenminste tegen de tijd wel eens een keertje af, als het zeer dringend is gewenst.

Het gekke is dan altijd dat ik niet goed aan een ander handwerkje kan beginnen, omdat het veel handwerk pure luxe is, zo niet totaal nutteloos vaak en deze gordijnen pure noodzaak wat voor moest gaan. Maar doordat het zo saai is, deed ik dan nog liever niets dan gezellig met iets anders verder gaan. Een geest kan raar in elkaar zitten. Ik ga dus nu gezellig ook met een nieuw (of oud wat nog ligt) nutteloos handwerkje starten als tegenwicht :-) Je moet jezelf toch af en toe voor de gek houden om iets voor elkaar te krijgen.

Het is maar 100 euro per jaar

Iedere keer lees ik in de digitale kranten of hoor op het nieuws dat er weer wat verhoogd is en het 'maar' (bv) 100 euro per jaar zal zijn. Nu weer de verzekeringen, belastingen en betaalrekening van ING, dan weer pensioenen die weer sneller omhoog moeten gaan. Sinds 1 oktober van 18 naar 21% op veel producten (gelukkig geen voedsel), maar wel benzine, kleding, porto, energie enz. Dat is geen 100 euro meer per jaar, maar is alles bij elkaar heel wat meer! Een tientje per maand kan meestal nog wel met schrappen van iets luxe per maand. Maar met 100 euro, 150 of 200 euro is het net datgene wat je voor een appeltje voor de dorst kon sparen weer gedaan. Dan zijn er geen appeltjes meer voor nood. Zelfs geen pitjes en klokhuizen.

Als consuminderaar weet je onderhand wel waar je op kunt bezuinigen, maar ook dat houdt ooit op dat je de grens hebt bereikt. Ook ik kan nog wat verder gaan, daar niet van, een tandje lager maar weer, maar waar blijft dan nog een kleine uitspatting die je soms kunt maken? Een kopje koffie onderweg wordt nu echt een thermoskan mee. Het uitgespaarde bedrag kan  meteen weer naar een andere verhoging. Dit is niet leuk meer.
Het is geen sport meer te noemen om te consuminderen, maar bittere noodzaak voor velen. De economie zal dit nog meer gaan voelen, dat mensen niet meer zoveel kunnen besteden. De een na de andere winkel sluit al en er zullen er nog veel meer volgen. Mensen kopen minder of stellen langer noodgedwongen uit,

Na de voedselbank is er nu ook de kledingbank. Wat volgt er nog meer? Apparatenbank, ruilbank, textielbank, dienstenbank, medicijnenbank. Niet alleen bedrijven gaan failliet ook de organisaties moeten de buikriem flink aanhalen en gaan over naar een ander beleid waardoor ook daar veel ontslagen zullen vallen. Je wordt aangezet om vrijwilligerswerk te doen met behoud van een lage uitkering. Werk wat je eerst deed, maar nu voor het bedrag van een uitkering.

Het is nu nog meer naar acties en reclames kijken. Hadden wij ook maar dat couponsysteem zoals in Amerika dat je kortingsbon ook op reclames geldt en zo zelfs geld kan toe krijgen!
Krijgen we de taferelen zoals in de hongerwinter terug? Ik heb het zelf niet meegemaakt, maar wel vaak over gehoord in mijn jeugd en foto's gezien. Ik hoor bij de naoorlogse generatie. Zuinig zijn, werd je met de paplepel ingegeven. Ik voel die sfeer al weer een tijdje terug in huis...

Mijn no-claim van de auto is nu ook hoger geworden door andermans schuld door na mijn bumper in elkaar te rijden er vlug vandaar is gegaan. En wie mag daar de rekening van betalen? Ja juist ja, mijn no-claim is per maand weer hoger. Al die kleine beetjes maken een groot geheel van nog meer bezuinigingen in huis.

Tegenwoordig verschijnen weer veel boeken over eetbare groenten en kruiden die zo in het wild te vinden zijn. Al vind ik er vaak toch ook echt risico's tussen terug die wel giftig zijn! Altijd dus nog nazoeken wat beweerd wordt wat eetbaar is! Moeten we echt zover teruggaan, van welvaartsstaat naar armoedestaat? Of liever gezegd een plasticstaat. Nu zijn de wilde groenten en kruiden misschien wel gezonder dan wat in de schappen ligt vanwege het onbespotene. Maar het gaat slechts om het idee. Kruiden mogen niet meer verkocht worden straks omdat niet wetenschappelijk is aangetoond of ze genezen ja of nee. Kolder natuurlijk, want die bewijzen zijn zelfs in de piramides al terug te vinden. Bekend is inmiddels echter wie daarachter zitten. Het goede wordt afgenomen voor het inferieure met bijwerkingen. Je kunt tegenwoordig beter je kennis en kunde steken in wat eetbaar is in de natuur, wat helpt tegen kwaaltjes e.d. De eigen bijdrage is steeds in het geding wel of niet verhogen. De premie in ieder geval al wel.

Zelfvoorzienend zal een woord zijn dat een andere betekenis zal krijgen de komende tijd evenals ruilhandel. Of wordt daar dan ook belasting opgeheven voor iedere aardbei die je zelf kweekt en ruilt? Ik zie ze er wel voor in staat. Er zullen nog rare heffingen worden geheven in de toekomst. We moeten immers nog verder uitgeknepen worden. Fietsbelasting, mobieltjesheffing, internetbijdrage, ademtoeslag enz.

Zo dat moest ik even kwijt.

Kleine walnotenoogst 2012

Vorige week met die harde storm hoorde ik de noten uit de walnoot kletteren. Tussen de windstoten heen, raapte ik ze snel op. Voor 1 dag had ik er best veel. Die laat ik dan bij de radiator goed drogen want ze schimmelen anders erg snel.

De totale oogst viel echter wel tegen, al raap ik er momenteel iedere dag nog wel een handjevol. Vannacht zijn er ook veel gevallen met die harde regen. Vorig jaar was het nog minder dan nu, een vergiet maar. Het jaar daarvoor echter had ik meer dan ooit, wel drie grote emmers vol. Het blijkt dat de oogst dit jaar zo tegenvalt omdat het nog vroor toen de sapstroom al op gang was gekomen in het voorjaar.

Mijn dochter deed zich te goed aan de groene bolsters die ze in een grote glazen heeft gedaan met olijfolie. Dat moet in het zonlicht nu drie maanden trekken. De olijfolie zou dan geschikt zijn voor zelfbruiner. Het is nog maar een experiment, dus we wachten af ... Met kerst moet het bruine spulletje goed zijn. De houten schilletjes wil ze nu ook van me om te koken voor de bruine vloeistof.

De tussenschotjes in de walnoten zelf zijn goed voor hart en vaten om daar thee van te trekken. Zo'n 5 tussenschotjes per keer laten trekken en daar dan in de loop van de dag 2 tot 3 kopjes thee van drinken. Het schijnt ook goed te zijn om de bloedstroom in de kleine vaatjes goed te doen verlopen (gelezen in diverse boeken). Dus goed voor koude handen en voeten.

Het vruchtvlees van de walnoot zelf is goede olie en de omega-3 die erin zit. Iedere dag is het nu lekker smikkelen. Het is ook goed voor de hersenen, daarom zit het ook vaak tussen studentenhaver. De helften van een walnoot lijken ook zelf op hersenen.

Ooit las ik ergens op een blog dat je bruine schillen van de noot zou kunnen vermalen tot gruis. Weet alleen niet meer waar dat goed voor is... Ik gooi de schillen zelf altijd weer terug onder de boom zodat de voeding weer terug kan gaan. Na een jaar is er geen schil meer te zien.

Momenteel is er erg veel eekhoorntjesbezoek in de walnoot. Ik zie dan ook veel halve schilletjes her en der liggen. Zo leuk om te zien hoe ze met hun kleine knuistjes zo'n noot oppeuzelen! Ze zitten hier vaak met z'n tweeën. De donkerste is dan het mannetje. Volgend jaar heb ik vast weer net als ieder jaar veel notenboompjes in mijn tuin op de onmogelijkste plaatsen! Helaas moet ik ze wel weghalen. Ik ben nog wel achter in de tuin naar een plek aan het zoeken waar deze wel zou kunnen staan nog zodat mijn moestuin nog genoeg licht krijgt. Het stikt daar momenteel van de hazelnootbomen, maar daar die onder de hazelnoorboorders zit, heb ik daar toch geen oogst van en kunnen er misschien daar een paar van weg. De waterscheuten zijn daarvan weer prima geschikt voor wigwams voor bonen in de moestuin.
Walnoten kennen gelukkig weinig ziektes. Een boom gaat na tien jaar pas noten dragen. Die je koopt bij een tuincentrum na 3 jaar. Er wordt niet voor niets gezegd: Boompje groot, mannetje dood. Van stek naar hoge boom duurt onderhand een half mensenleven. Mijn walnoot staat er nu 40 jaar. Deze heeft mijn moeder nog geplant als natuurlijke parasol naast de plaats en om zo minder insecten daar te hebben. Misschien is het wat minder, maar ik word toch ook echt lek gestoken door de muggen op bepaalde warme bepaalde dagen 's avonds.
----------------
P.s.: Iets heel anders. Weten jullie waar het blog van Veelteveel van Johanna is gebleven, wat de nieuwe naam misschien is en of ze nog wel blogt? Ik las haar blog altijd graag en mis het bij het dagelijkse lezen :-)

Cadeautjes en zo

Het was weer even stilletjes hier. Wat deadlines en me niet zo goed voelen de laatste week waren daar debet aan. Ik kwakkel nog een beetje na, maar na een paar uur opgestaan te zijn, trek ik langzaam maar zeker bij in de loop van de dag. Van duizeligheid, misselijk, hoofdpijn, verhoging, buikgriep en stijve nek en alles wat daar nog tussen zit. Ik ga weer iets de goede kant op nu ...

Inmiddels ben ik ook weer een jaartje ouder geworden afgelopen maandag. Cadeautjes hebben we thuis afgeschaft. Mijn dochter poetst en ruimt daarvoor in de plaats. Ik super blij en zij hoeft geen geld uit te geven. Doen we zo al jaren en bevalt ons prima. Soms komt ze door het jaar heen wat leuks voor me tegen en geeft het dan gewoon spontaan, dat is altijd dan een leuke verrassing. Nu was het alle vloeren grondig soppen en nog wat meer. Vooral nu ik uitgeschakeld was met dat kwakkelen en duizeligheid, was ik daar des te gelukkiger mee.
Ik daarentegen geef wel cadeautjes aan haar wat we het hele jaar door kopen als ze er zelf bij is en ik weg leg. Zo weet ik dat het altijd bevalt wat ik geef. Altijd cadeautjes die met fikse kortingen zijn gekocht. Ze is echt een meisje-meisje (26 jaar nu) en houdt veel van Dior en Chanel producten plus natuurproducten. Ik ben nu al weer klaar voor de komende feestdagen voor haar van hetgeen we allemaal in de zomervakantie hebben kunnen scoren.

Het is dat het toevallig zo uitkwam dat ik mezelf wel het e.e.a. cadeau heb kunnen geven. Ik scoorde vorige week een zeer leuke buit bij de kringloop. Ik zag een hele stapel met handwerkbladen, van breien tot borduren toe. Ik dacht de buit binnen te hebben gehaald, maar zag bij de hobbyboeken nog twee mooie borduurboeken staan. Mijn geluk kon niet op. Maar op de oude plaats van de handwerkplank die inmiddels door andere boeken zijn vervangen daar, stond ineens een hele rij met borduurboeken. Jeetje en veel ook en niet een die ik had! Wel 75 cm aan boeken en tijdschriften! Ik vind het dan altijd leuk om de nieuwwaarde op te tellen. Dat zou ongeveer ruim 875 gulden geweest zijn of ongeveer 375 euro. Ze waren allemaal zo rond het jaar 1993 uitgegeven, het jaar dat mijn moeder overleed. Ik zie het dan ook als een soort van speciaal cadeautje van haar :-) Ook zij hield zo van handwerkboeken net als ik. Ik betaalde met mijn 10% kortingskaart (ik had weer een tas met oude boeken ingeleverd namelijk bij de kringloop) 39 euro moest ik voor die hele stapel moest betalen. Heel wat avondjes heb ik in de hele bups aan boeken nu gebladerd. Dat is ook wel de reden van niet bloggen geweest hoor ;-) Nu liggen ze inmiddels al weer een halve week bij mijn andere handwerkboeken.
Heerlijk altijd om voor het slapen gaan een paar van deze boeken of tijdschriften door te bladeren. Het werkt als een soort van rustgevende therapie voor mij. Diverse ideetjes borrelen er dan omhoog en slaap zo heerlijk in. Ik wissel dit bladeren ook af met boeken lezen tegenwoordig, wat ik pas weer sinds dit jaar doe. Valt mijn boek dan een paar keer uit mijn handen doordat mijn ogen dichtvallen, kan ik altijd meteen lekker slapen daarna.

Het leuke is ook dat mijn dochter voortaan nu wel mee wil naar de kringloop. Zelfs zij koopt af en toe iets, voornamelijk mooi uitziende kookboeken. Ze ziet nu dat het echt niet altijd 'vieze zooi' is wat er ligt. Ze begrijpt me warempel voortaan waarom ik er heen ga! In het begin vond ze het vreemd als ik iets niet kocht, want een boek van 6 euro is niet duur in haar ogen. Maar ik denk dan, dat je daar wel 2 of 3 of zelfs meer boeken van kunt kopen en laat het dan gewoon liggen (mits ik het echt wil) omdat ik toch wel weet dat het ooit eens opduikt voor veel minder weer, misschien weer in een andere kringloop. Ze snapt voortaan mijn 'nee' maar ook hoeveel ik uitspaar zo. Het lijkt wel soms winkelen bij de Blokker, maar dan beduidend voor veel minder. Een sopje erover en het is klaar voor gebruik. Soms wat opknappen, maar vaak niet eens. Zo heb ik wel eens een hele goede stevige  merk RVS pan of steelpan wat ik kan toevoegen aan mijn eigen oude goedkope pannenset waar ik er dan weer dankbaar eentje van afdank na een laatste gebruik. Een echte stevige gietijzeren wok heb ik zo ook gescoord, nog in plastic zelfs en nieuw. Zo ben ik al meer aan het vervangen voor beter zoals buitenstoelen, tafeltje, klapstoeltje voor in de tuin enz. en dat voor heel wat minder dan de nieuwprijs.
Het leuke is dat je nooit weet wat je zal tegenkomen. Vorige keer veel bolletjes katoen om mee te haken, dan weer een stapel leuke stofjes om kleding van te maken, nu weer veel borduurboeken.
Met tijdschriften (o.a. tuin, spiritueel e.d.) kopen, wat een manie onderhand was geworden, ben ik helemaal gestopt (op soms wat handwerktijdschriften na, dat blijft toch m'n zwak). Ik koop nu oude voor een kwartje in de kringloop! Veel lees- en kijkplezier voor dat kwartje.

P.S.: We hebben hier geen bieb meer.

Zeer leuke prijsjes kringloop

Sinds bij de kringloop van het Goed ook kleinspul wordt verkocht zoals brei-/haakpennen en garens is een andere kringloop daar ook mee gestart. Gisteren een hele bak afgesnuffeld waar allerlei katoen lag voor maar 20 cent per bolletje. Datum van erin leggen was zelfs diezelfde morgen! Wat mij verbaasde, maar ook weer niet zag ik dat de prijskaartjes er nog aan hingen van weer een andere kringloop, een Poolse stichting die veel te hoge prijzen zet op haar textielspulletjes. Daarover heen zat dus het stickertje van deze kringloop voor maar 20 cent. Ik zag bv ongebleekte katoen wat ooit bij de Hema werd verkocht voor 5 gulden, wat geprijsd werd voor 2,75 euro door de Poolse stichting! Nu dus 20 cent. Tja dan ga je verder snuffelen. En zo komt het dat ik met 21 bolletjes thuis kwam voor iets meer dan 4 euro, wat aan nieuwwaarde zeker 80 euro is geweest en voor de andere kringloop 50 euro! Geen gekke aankopen zo! Zelfs 9 witte glanskatoenen bolletjes van dezelfde kwaliteit. Leuk voor een zomerbolero.

Helaas sneuvelde wel van een driedelig glazen schalenset de grootste bij thuiskomst, brak ook nog een glazen yoghurt pot en ging niet alles naar wens thuis met opruimen. Drie keer mijn handen onder de glassplinters en bloederig tafereeltje. Echt zo'n kleine rampenmiddag verder waar alles misging met domino effect. :-) Ik heb dus maar even een hele lange pauze genomen voor ik weer verder ging. Nog heerlijk buiten gezeten om mijn gescoorde buit te bewonderen. Toch heerlijk dat dat gewoon nog kan.Wat een mooie nazomer hebben we toch. Ik had ook nog wat leuke boeken, waaronder weer een van Mauve Binchy (Feather en nog wat), een Thee uit eigen tuin van Greet Buchner en een oud gebonden boek met tijdschriften uit 1913- '15 van Het Leven met veel foto's uit die tijd. Ik vermaakte me prima tijdens de lang genomen pauze tot ik met het eten moest beginnen.

Visitekaartjes?

Voor ik er erg in heb, zijn er onderhand alweer meer dan 2 weken voorbij gevlogen. Het is weer een drukke tijd geworden met nieuwe stagiaires en eenmaal thuis ga ik liever de tuin in dan weer achter de pc. Nog even flink genieten van de laatste warme uurtjes en alles wat zo mooi nog bloeit. We gaan al richting herfst met het weer dus met dit weer hebben we in feite ook niks te klagen. Al heb ik wel iets te vermelden en dat is dat een of andere leukerd terwijl ik geparkeerd stond bij de winkels tegen mijn bumper is gereden met een trekhaak en daar een pracht van een grote deuk heeft achtergelaten linksachter! Helaas zonder visitekaartje achter te laten, dus voor mijn eigen portemonee! Ik weet nog niet of dit bedrag van eigen risico afgaat of dat nu ook mijn eigen no-claime eraan gaat. Dat wordt nog uitgezocht. Ik baal daar dus enorm van al dat geregel van afspraken maken en bellen. Binnenkort de auto wegbrengen, fiets achterin, naar huis rijden en na twee dagen weer hetzelfde riedeltje, maar dan terug. Dus niet alleen kost het me geld, maar ook veel tijd. En alleen omdat een of andere kluns niet goed uitkijkt op een ruime en halflege parkeerplaats. Dat wordt weer zoeken om nog meer te moeten consuminderen!

Het andere wat me tot eergisteren heeft beziggehouden waren piepkleine naaktslakjes, net uit het ei die mijn toiletruimte bevolkten. Iedere dag, vooral 's avonds, 's nachts of  's morgens liepen er een aantal op de voegen van de muurtegels. Bijna niet zichtbaar alleen als je goed keek. Iedere keer vangen en buiten op het schuurdak zetten. Op een dag wel 20 stuks. Ik ben tot 112 gekomen inmiddels en sinds twee dagen is het 'rustig'. Op mijn werk kijk ik zelfs al automatisch nu ook alle voegen van tegels af of ik iets zie kruipen. Idioot natuurlijk. Je moet er toch niet aan denken dat er 112 van die volwassen grote knapen van naakslakken in je toiletruimte zitten! Waar ze vandaan komen is me nog een raadsel. Ergens achter het fonteintje waar ik niet bij kan? Geen idee.Waar een volwassen exemplaar binnenkomt, is me wel duidelijk, via het raampje en dan 's nachts. Dat gaat nu dan ook permanent dicht tijdens die inloopuren, want grote spinnen vinden daar ook al hun weg heb ik gemerkt. Zo'n grote naaktslak kan wel 500 eitjes leggen die per 50 in zo'n doorzichtig bolletje zitten. Het lijkt een beetje op kikkerdil als je ze ziet. In mijn tuin zag ik er ook diverse. Als ik ze tegenkom, zet ik ze op het schuurdak. Menige vogel zie ik daar driftig zitten pikken. Dit jaar zijn er wel enorm veel, meer dan anders. Maar dat ze nu binnen zitten, vind zelfs ik een beetje teveel van het goede. Hopelijk dat het hierbij blijft en dat er de komende tijd niet de resterende 390 aan komen 'schuiven'...

Kortingskaart bij de Kringloop

Eindelijk heb ik dan toch ook weer wat weggebracht bij de kringloop. Al vond ik het ergens ook weer wat moeilijk. Ik heb nog steeds moeite om geërfde spullen van mijn moeder weg te doen en dat terwijl ze in november 19 jaar overleden is. Aan de andere kant heb ik zoveel nog van haar en aan de andere kant is het meeste niet mijn smaak. Maar toch vind ik het erg vervelend het weg te doen omdat het van haar is geweest. Ik doe nog liever iets van mezelf weg dan van haar gek genoeg. Toch heb ik in diverse fases al wel boeken de deur uitgedaan. Zo ouderwets, veel boeken nog ooit die die via de Margriet kon kopen jaren 60, Veel series van Lekturama enz. Echt niet mijn smaak. Nu heb ik weer zo;n Lekturama serie gedeeltelijk de deur uit gedaan (over plaatsen en provincies in de Benelux). Voor de zekerheid nog even supersnel doorgebladerd om er afscheid van te nemen en ook om te kijken of er misschien nog wat tussen de bladen zat. Maar nee, echt, de inhoud boeit me niet, het mag echt weg. In een paar tassen stond het bij de voordeur om het de eerstvolgende keer mee te nemen naar de kringloop.

Afgelopen zaterdag één zware tas vast meegenomen. Ik leverde het in en kreeg zo waar een kortingsbon van 10% als ik daar ook wat zou kopen. Dat is natuurlijk niet weg, want ik koop daar regelmatig zelfs. Dus mooi meteen de kaart ook weer ingeleverd zaterdagmorgen.

Ik had dit keer een paar leuke breiboeken. een ingebonden boek met Sandra breitijdschriften, een ingebonden boek uit 1937 (iets van katholieke Illustratie meen ik) waarin ouderwetse patroontjes staan en oude 'Nieuws' verhalen. De advertenties daarin zijn al helemaal lachwekkend. Nog een wit houten klapstoeltje voor buiten achter in de tuin gescoord en nog een super grote rieten hondenmand. Alles thuis weer eerst ontsmet en gesopt en dan voelt het voor mij altijd beter aan en is het echt van mij geworden. Laatste dan voor de hond. Je weet tenslotte niet of er een zieke hond in gelegen heeft of een moederhond met veel puppy's. Ik wil 'm nog wel blank vernissen, want de mand is erg dof. Staat best chique moet ik zeggen. Zijn eigen hondenkussen past er goed in en hij heeft er al een paar keer ingeslapen. Maar wat een knots van een hondenmand toch. Nieuw kost hij om en nabij de 100 euro zag ik op internet, dus toch wel leuk hiermee geslaagd. Bovendien nog die 10 procent korting op alles ook nog.

Het is daarom maar goed dat ik niet alle boeken tegelijk heb weggebracht. Kon dat toch niet allemaal tegelijk dragen ook. Misschien krijg ik de volgende keer met een weer een grote tas wegbrengen wel weer een tien procent kortingskaart :-) Toch leuk. Ik wist namelijk nog niet bij welke kringloop ik het zou afgeven, maar dat weet ik nu dus voortaan wel :-)

De schouwer

In de laatste week van mijn vakantie is de schouwer langs geweest. Ik was al op de hoogte gebracht met een brief van zijn komst door onze gemeente. Niet eerder had ik van een schouwer gehoord. Klinkt in ieder geval beter dan een kijker, want dat was de goede man. Hij kwam kijken waar de glasvezel naar binnen zou moeten komen in mijn huis.
Helaas kan dat niet meer zoals het altijd is gegaan via de muur, de put achter de voordeur, onder het stoepje door en dan dus naar buiten. Ze garanderen niet dat mijn stoepje heel blijft. Daar het een antiek stoepje is met aardekleur en mosterd geel geblokte steentjes zijn daar ook geen dezelfde tegels meer van. Dus moet de glasvezel een andere kant mijn huiskamer binnenkomen met aan de kant van de straat dan weer het kastje zelf. Dat kost dan 7 euro per maand dat kastje als ik geen gebruikmaak van glasvezel. Echter de eerste drie maanden wordt het verrekend als ik toch kies om voor glasvezel te gaan.
Snel omgerekend is het basispakket niet veel duurder dan wat ik nu heb. Zou wel aangenaam zijn dat de sneeuwzenders, 1, 2 en 3 in de zomer weer helder te zien zijn. Ook zou het wel aangenaam zijn als we niet allemaal op dezelfde tijden achter internet zitten in de buurt en het systeem trager wordt. Een eigen draadje met eigen ingang zou dus wel erg fijn zijn. Bovendien kan ik dan meteen het bellen aanpassen. Maar dat vergt wel een hoop werk allemaal voor mij in een paar weken.
- Eerst de mannen die komen boren.
- Dan de mannen die een kastje binnen komen aansluiten.
- Vervolgens een monteur om alles aan te sluiten.
- Tussendoor nog een mannetje van kabelnet om door te geven wat hier allmaal mogelijk is en het beste voor ons is plus het goedkoopste.
- Dan de keuze van basispakket of meer door een bedrijf.
Daarbij komt dat ik dan kan kiezen uit draden van de ene kant van de kamer naar de andere te laten bevestigen voor internet en tv of dat ik een grote verhuizing met meubels ga inzetten in de huiskamer. Ik ben geen voorstander van draadloos. Soms kan het niet anders, maar liever niet.
En dat allemaal omdat er glasvezel komt. Poeh poeh dat geeft me veel werk aan afspraken, geregel en bovendien een hele grote schoonmaak en opruiming in de huiskamer!

Het eerste mannetje van kabelnet is inmiddels op 11 september gepland om de voorstellen en mogelijkheden kenbaar te maken. De keuze kan ik later maken.
Voor nu geldt dus voor mij iedere dag een hoekje, kastje of iets anders in mijn huiskamer, anders kan ik niet eens schuiven met meubels! Zal toch moeilijk worden vrees ik met al dat passen ook al heb ik dan best een grote kamer van 3,80 x 8,20 meter. Er zitten 2 deuren en een schouw waar ik rekening mee moet houden en tuindeuren, een erker en een zijraam. Ooit is er een een deur uitgehaald, maar m.i. net de verkeerde zodat ik een kleine voorkant heb en juist daar moet ergens de tv komen te staan.

Dan te weten dat ik maar zo'n klein prutsgeval van een tv heb, niet groter dan mijn computerscherm! Dat ik daar alles voor moet gaan verzetten! Maar het is wel een goede reden om een grotere aan te schaffen, want ik zie de letters niet goed meer vanaf de andere kant van de kamer. Wel als het gehele beeld wordt gevuld, dan zijn de letters groot, maar met een breedbandfilm, zijn de letters veel te klein voor mij. Dus ik heb een prachtreden om straks een wat modernere grotere te kopen van mijn dertiende maand. Er zijn er straks weer genoeg in de aanbieding in november/december. Ik zit nog in dubio of het wel echt nodig is. Al is dit totaal geen consumindergedrag natuurlijk. Over het laatste denk ik ook nog na.
Voor nu is het zaak goed op te ruimen! Mooie stok achter de deur. Houdt wel weer in dat ik alle andere dingen waar ik dagelijks mee bezig was te regelen, moet uitstellen tot later.

Hup met de geit... nu diep ademhalen, één kastje of plankje per dag moet toch lukken :-( Hoewel ... dat schiet ook niet op de kamer met drie boekenkasten nog een andere hoge kast, een tafel vol naaispullen, een pc-meubel met administratie enz. Maar ieder beginnetje is wat tenslotte wat. Verstand op nul nu, niet nadenken, maar doen ... Eummm waar zal ik beginnen?

P.S.: Ik zet geen foto's van voor en erna hoor :-)

Hebbes, eindelijk!

Ja, eindelijk heb ik dan toch ook afgelopen donderdag een kledingstuk bij de kringloop kunnen bemachtigen in mijn maat (46)! Een warme tuniek met waterval kraag in roosjesmotief op middengrijze achtergrond. Prima geschikt ook voor mijn werk op een donkergrijze stretchbroek, model spijkerbroek. Voelt lekker zacht aan.

Jaren geleden kon ik vaak goed slagen met maat 38/40, zelfs nog 42, maar naarmate de maat hoger werd en ik meer kilo's in omvang te vervoeren kreeg, was het afgelopen. Toch kijk ik altijd wel als ik er toch ben. Voelt nu goed aan. Was tevens het merk waar ik vaker in een Outlet (Promiss) iets van koop en zou deze ook zeker hebben gekocht als die daar had gehangen, dus kan niet beter! Een gelukje op een grijze donderdagmiddag :-)

Huskiaanse tomatenvlekken

Huskiaanse tomatenenvlekken? Een nieuwe tomatenziekte? Als ik langs de vier gekochte tomatenplantjes loop, zie ik daar rare vlekken op de tomaten zitten. Ik zocht het na in boeken en internet, maar kon het niet vinden. Het leek meer op kleine kneuzingen dan op een ziekte. Tot ik bij toeval ontdekte hoe dat kwam. De hond lep baldadig naast me en hapte zo in de tomaat. Beet deze er niet af, maar had het toch in de greep van zijn tanden. A ha, meneer husky is dat dus die die vlekken veroorzaakt met zijn tanden!
Het was maar steeds bij 1 plant. De andere planten heb ik nu zo gezet dat de tomaten achter de stam staan van de plant, dus niet zo op haphoogte. Stuk ondeugd toch.
Zo heeft hij ook alle vijgen van de boom gebeten. Hij is namelijk gek op gedroogde vijgen en rook daar natuurlijk het zelfde geurtje en heeft ze eraf gebeten. Nu moet ik geduld hebben dat de vijgenboom groter is gegroeid en dat de vijgen zo hoog hangen dat hij er niet meer bij kan.

Oogstresultaten

Dit jaar had ik sinds pakweg een jaar of tien de moestuin weer onderhanden genomen die totaal overwoekerd was door grote braamstruiken, brandnetels Acaciabomen, fluweelbomen, zuring, hulst, klimop enz. Ik had 17 borders van ongeveer 1 x 1 meter en 11 daarvan heb ik weer teruggewonnen dit jaar. Daar heb ik vanaf maart tot de eerste week van mei aan kunnen werken met schoonmaken, want later zitten de wortels gewoonweg te strak in de (zand)grond. Ik heb niet als gewoonlijk de schop gebruikt om af te steken en dan met de riek de plag eruit gewipt, maar dit keer met de hand zoveel mogelijk er beetje bij beetje uitgetrokken en dan verder met zo'n worteldraaier de grond omgewoeld. Daarbij hoefde ik niet zoveel kracht te gebruiken. Ook steeds de schoongemaakte borders bijgehouden. Volgend jaar de andere 6 ook nog en ik heb mijn moestuin weer terug.

Ik heb ook het e.e.a. gezaaid en kleine plantjes per 4 steeds bij een tuincentrum gekocht en gezet. Dit om ook te kijken wat het doet en niet. Over het algemeen is het een beetje tegengevallen qua oogst betreft, maar dat mag de pret niet drukken. Ik vond het heerlijk daar vertoeven en het deed me erg goed te aarden en te kijken. Volgend jaar probeer ik het gewoon weer. Het is ook logisch dat de grond niet helemaal optimaal was. Bovendien heb ik wat ik nooit daar had, veel last van slakken. Ondanks mijn vele koffiedrap die ik om de randen heb uitgestrooid heeft dit niet mogen baten. Volgend jaar maar eens proberen met een hoop dennennaalden. Daar schijnen ze niet graag overheen of door te willen lopen.

Ik had een aantal aardbeienplanten gekocht. Ze groeiden goed en hoog, stonden in bloei, gaven groene vruchten en dan waren de vruchten weg. Ik heb er precies eentje zelf geproefd. Geen idee wie de schuldige waren, slakken of vogels. In het verleden gingen aardbeien juist altijd zo goed en dit jaar totaal niet. En dat terwijl er best veel groene aangezeten hebben, maar nooit rood zijn kunnen worden. Zelfs zijn er maar twee stekjes uitgegroeid en dat is ook niet veel.

Veel bessen hingen aan mijn struiken, maar voordat ik kon oogsten waren ze allemaal verdwenen, zelfs de witte en zwarte! Vorig jaar ging het goed, maar dit jaar een enkel besje geproefd en daar is het bij gebleven. Zelfde met de frambozen. Ik zag ze wat roze en daarna waren ze weg.

Ik had vier koolplantjes en die waren ook ineens van de ene op de andere dag verdwenen. Wat wel goed ging waren vier koolrabi's. Die wil ik zeker volgend jaar weer in mijn moestuin. Ze waren heerlijk. Ik heb ze geschild en zo als een appel opgegeten. Nu  staan er nog 4 plantjes waar spruitjes aan moeten komen en die gaan tot nu toe ook aardig goed.

Wat erg goed is gegaan, zijn de slaplantjes. Totaal niet opgegeten door slakken, zelfs geen luizen. Leuke oogstjes steeds van gehad. Ik haalde steeds de buitenste grotere blaadjes ervan af. Nu zijn ze bijna allemaal aan het doorschieten. Ook de rucola heeft het goed gedaan en smaakt nu een beetje bitter. De andijvie deed het voor mijn tuin ook redelijk. Niet van die knotskroppen, maar ik oogstte ook steeds de buitenste bladeren. Daartussen heb ik afrikaantjes gezaaid. Het ging allemaal wat traag. Het zijn nu leuke plantjes, maar staan nog niet bloei, Die afstemming was dus niet je van het nu de sla is uitgebloeid.

Ik had een hele hoop meloenplantjes en pompoenen, Voorzichtig zette ik er een paar  in de moestuin, maar steeds waren ze weer weg. Dan weer een paar in een andere uithoek, maar weer hup weg. Momenteel staat er nog eentje verscholen onder een appelboompje, maar erg hard wil het niet groeien. De twee die ik nog over heb, staan in een bloempot, ze staan wel in bloei, maar willen niet hard groeien. Ik durf ze echter niet in de moestuin te zetten, want dan zijn ze morgen weer weg. Geen idee wie die plantjes zo lekker vinden. Ik heb een courgette gezaaid, maar slechts 1 plantje heb ik kunnen overgehouden. Dat wilde gewoon niet, Het groeit erg traag en geeft af en toe maar een bloem. Echter geen vruchtzetting. Het is nu nog maar 20 cm groot. Dat wordt niks meer zo.

De tomaten hebben een hele poos een stilstand gehad, maar in augustus hebben ze ineens een spurt gemaakt. Helaas zitten in de zelf gezaaide nog steeds geen bloemen. Ik had vier planten gekocht en die hebben wel een paar tomaten. De tomaten staan allemaal in bloempotten op mijn plaats. Iedere dag moet ik er wel weer eentje opbinden of even in het gelid terugzetten.

Ik heb een zak met uitgelopen aardappels in twee borders gezet. De planten zijn niet hard gegroeid en zijn nog erg klein. Ben benieuwd of ze nog wel aardappels hebben gevormd in de grond straks.

Waar ik een superoogst van moet hebben, is van de aardperen. Ik vond ze na 10 jaar terug in een border en hebben dus ieder jaar hun best gedaan zonder op te vallen. Al met al had ik een emmer vol eruit gehaald in het voorjaar en die ook weer na het schoon maken van de border teruggezet. Volgens mij is echt alles uitgekomen. Ze zijn al bijna 3 meter hoog. Ik ben benieuwd of ze ook nog bloemen geven zoals jaren geleden. Het zijn net kleine zonnebloemen. Nu moet ik alleen niet vergeten straks een paar te oogsten. Ze kunnen gewoon de hele winter in de grond blijven zitten. Dus oogsten als ze gegeten worden.

Alleen de stokbonen zijn opgekomen en hebben lange gele peulen gegeven. Dit is goed gegaan. Ook nog een handjevol peultjes en erwtjes geoogst. Andere bonen zijn niet aangeslagen. Bij de stokbonen heb ik ook Oost-Indische kers gezaaid en die bloeien nu aan de voet van de stokken erg mooi oranje.

Ik had ook nog een bordertje met wilde bloemen gezaaid voor de bijen. Ik vond dat een beetje een zielig gezicht. Geen bij te zien daar. Waar ik constant vanaf het voorjaar tot nu veel bijen zie, is op de bloemen van de stinkende gouwe. Dat is hun favoriete plant hier.

Over de hazelnoten had ik al een blogje gewijd. Dat was niets i.v.m. de hazelnootboorder. De walnoot daarentegen zit overvol, dus dat wordt weer zoals ieder jaar smullen.

De pruimenboom had 9 pruimen waarvan het er 6 gehaald hebben, maar er weer 2 opgepikt waren door vogels, dus bleven er nog 4 voor mij over. Ze smaakten goed.

De radijsjes hadden geen verdikte wortel gekregen en schoten alleen maar door. Het wachten is nu op de winterwortels waar ik maar een paar kleine plantjes van zie.

Dat was mijn hele oogst voor uren en uren werk :-) Ik weet dat het ook komt doordat het niet licht genoeg meer is in mijn moestuin. Een grote wilde gele pruim is gedeeltelijk voorover gevallen en ontneemt veel licht. Dit jaar heeft deze bijna tot geen pruimen gegeven, dus ook daar ga ik maar eens flink snoeien.
Als pruimenbomen dood zijn, groeit vaak de onderstam als wilde pruim nog wel door en geeft heerlijk gele of rode pruimen, waar we jaren plezier van gehad hebben.
Beetje bij beetje moet de grond nu ook verbeterd worden en wil ik volgend jaar meer zaaien. Dit jaar had ik voor de zekerheid een aantal plantjes gekocht, maar dat is wel leuk voor oogst, maar leuker is het ook te zaaien. De moestuin wordt vast wel weer net als vroeger. Ik moet er alleen tijd en energie instoppen. Zo hard groeit daar niet alles omdat ik ook geen kunstmest gebruik en alleen maar compost van biologische groente en fruit.

Hazelnootboorders

Vorig jaar had ik dagelijks een handjevol hazelnoten geoogst en dat werd een vergiet vol. Wel vreemd zo weinig als je weet dat ik wel 6 grote struiken heb. Wat je niet opraapt overdag, is de volgend dag al weg. De eekhoorntjes maken overuren als de noten vallen en er worden denk ik ook vele mondjes van muizen gevoed. Ik zie tenminste weer regelmatig dat de poezen muizen hebben gevangen en de hond is zelfs nog sneller daarmee. Soms lukt het het me om een muisje nog ongeschonden ergens op een veilig plekje neer te zetten om bij te trekken van de shock, maar meestal lukt dat niet zo. Dat is dan weer minder leuk van volgevreten katten dat ze ondanks een volle maag toch nog op muizenjacht willen.

Dit jaar raapte ik ook volle goed moed dagelijks een handjevol hazelnoten. Ik wilde ze vorige week gaan kraken en roosteren in de oven, maar dat was een kleine utopie. Eerst had ik de bruine blaadjes verwijderd en de mislukte en piepkleine eruit gehaald. Ik hield nog een mooie vergiet vol over om te kraken. In de eerste zat een piepklein nootje en verder was alles hol en houtig, Toen ik op een derde was gekomen, hield ik het voor gezien. Veel tijd met kraken en levert niets op. Misschien dat ik nog twee nootjes zou tegenkomen in dat overige deel. In drie van die houtige vond ik een wormpje en dacht dat is foute boel. Op internet las ik dat dat de hazelnoorboorder zou zijn. Als de noot nog zacht is, wordt er een eitje ingelegd die zich te goed doet aan de noot en zich later eruit boort. Al met al  is het moeilijk biologisch te bestrijden ook want de worm zit gewoon in de noot. Aan de buitenkant is niks te zien.

Ik heb altijd wat moeite met snoeien. Goede takken zo maar eraf zagen of knippen. Ik weet ook wel dat het beter is, maar toch. Nu ik dit weet van de hazelnootboorder, heb ik ietsje minde moeite meer om de struiken ook eens flink te gaan snoeien. Ik heb al een gedeelte van takken geknipt voor de tomatenplanten een steun te geven. Het meer rigoreuze gesnoei, doe ik liever straks in het voorjaar, want ik heb nog genoeg te doen in de tuin en ook in huis.

Dus geen hazelnotenoogst dit jaar. Gelukkig hebben de walnoten daar nooit last van. Soms een jaartje wat minder na een overvloedig jaar, maar verder geen ziektes of ongenode gasten. Die gaan ook zo vallen.

Vlierbessen

Ja ja ik heb ze dit jaar zelf echt kunnen oogsten: vlierbessen! Vorig jaar waren de vogels me voor geweest. De ene dag zag ik ze nog hangen en de andere dag waren ze al weg. Natuurlijk net de dag dat ik wilde gaan plukken. Ik had de boom vorig jaar eerst flink gesnoeid want hij staat wat ongelukkig in het midden van de zijkant van mijn huis in het pad en bij nood wil ik daar toch langs kunnen. Dus rigoureus gesnoeid omdat ik weet dat het heel hard aangroeit. Dit jaar waren de takken zelfs hoger en langer weer en lagen ze zelfs over het schuurtje heen. Prachtig was het weer met die bloesem. Zelfs daarvan had ik er kunnen oogsten dit jaar. De eerste schermen had ik te drogen gelegd in de oven, maar ik had wat verkeerd gedaan en de oven dichtgedaan, terwijl die natuurlijk met drogen een stukje open moet staan. Gevolg bruine bloesem en niet meer bruikbaar. Gelukkig had ik meer en de volgende schermen gingen in de open oven om te drogen en dat lukte goed. Helaas ging er daarna weer wat mis en viel de hele zwik op de grond en heb ik het toch maar weggedaan. Volgen jaar beter opletten maar weer.
Mijn hoop was nu gevestigd op de bessen. Ik zag de kleine groene besjes komen en ging echt iedere dag wel eventjes kijken omdat ik toch veel in de moestuin aan het werk was. Afgelopen week zag ik dat er besjes waren verdwenen hier en daar en dacht meteen, nu is het de tijd om ze te oogsten! Er zaten geen groene meer aan. Vreemd genoeg zag ik van bovenaf toen ik mijn balkon aan het verven was dat er weer nieuwe schermen hoog in de takken hingen. TE hoog voor mij om ze af te knippen dus mogen de vogels hun best doen. Apart maar mooi gezicht, vlierbloesem samen met rijpe bessen! Ik had wel tien keer gekeken of dit de juiste vlierbessen waren, want ik ben dit al jaren van plan, maar de angst dat ik de verkeerde zou nemen, was er altijd. Maar diverse boeken en op internet geven toch echt hetzelfde blad als de struik/boom die ik heb, dus ik heb het erop gewaagd.
Het viel me erg mee om de besjes van de trosjes te ritsen met een vork. Wel ben ik nog een hele tijd bezig geweest om de topjes eruit te halen met besjes. Al had ik al behoorlijk wat recepten her en der gespaard, ik wist nog steeds niet wat ik ervan wilde maken, siroop of jam. Ik heb ze daarom maar in een plastic zak in de diepvries gelegd voor als ik mijn keuze eindelijk heb gemaakt wat ervan te maken. Van te voren heb ik ze wel even gewogen i.v.m. met het toevoegen straks van suiker of honing als ze worden gekookt. Het was in ieder geval 465 gram. (Voor het geval ik het straks niet meer weet, kan ik het nog mooi hier nazoeken...). Mijn dochter heb ik met klem gezegd er niet van te snoepen omdat ze zo giftig zijn en eerst gekookt moeten worden. Ik plak er nog een etiket voor de zekerheid op. Ze vond het maar eng dat experimenteren en wil er straks dan ook niks van. Tja een bruine boon is ook giftig als ze nog niet gekookt zijn. Met meer bessen is dit het geval. Een vogelmaag kan daar echter wel tegen.
Als de besjes van de vlierbloesem die nu hoog in de takken hangen straks ook door de vogels zijn verorberd, gaat de snoeischaar weer in de boom. Ondertussen ga ik een keuze maken wat ervan te maken ;-)

Techniek staat voor niets?

Ik vind dat ik een leuke baan heb met leuke werkzaamheden. Maar sinds een jaar is het een regelrechte crime geworden met alles wat met ICT te maken heeft en mijn werkzaamheden. Steeds heb ik weer hoop dat het de goede richting opgaat en meteen daarna komt er weer een domper met allerlei problemen. Het begon met een nieuw netwerk. Voorheen was dat voor iedereen hartstikke traag, niet voor mij want ik had een 'standalone' pc en indirect aangesloten in het netwerk. Echter met mijn grote grafische programma's was totaal geen rekening gehouden met het nieuwe netwerk ondanks ik dat van te voren een paar keer had doorgegeven. Nee, zou absoluut geen probleem zijn, werd steeds gezegd. Mijn bezorgdheid was niet voor niets! Een jaar lang liep ik bij het minste geringste vast en wist zeker dat dat een geheugenprobleem was. Dagelijks, zo niet een paar keer per dag, moest ik de ICT bellen om de sessies los te maken voor ik weer verder kon gaan. Ik ben dan wel geen techneut, maar ooit in het verre verleden, in het hele begin van computers, jaren 80, ben ik zelfs nog een poos zelf beheerder geweest naast mijn baan van secretaresse. Ik deed dat er gewoon even bij omdat ik het meeste van de programma's wist en anderen zelfs les gaf. Meestal hield dat in advies geven over Word (en Wordperfect) en wat programmaatjes installeren. Iets weet ik er dus wel van, maar de techniek is zo hard vooruit gehold dat ik echt niet alles kan bijhouden op dat gebied en het graag aan anderen overlaat. Al vind ik het nog steeds wel knap dat ik nog steeds meer weet dan mijn dochter op pc-gebied ;-)

Maar goed, ik ben dus weer aan het werk. Met alle computerperikelen erbij. Voor de vakantie was alles nog redelijk goed. Voor de zekerheid heb ik mijn laptop mee naar huis genomen zodat er geen experimentele dingen mee uitgehaald zou worden door deze of gene in de vakantie. Echter in de vakantie hebben ze wel hier en daar wat draadjes en kabeltjes weggehaald overal in het gebouw en vervangen. Waar ik zit is alles uitzondering vanwege de laptops en buiten het netwerk moeten werken vanwege het geheugen. Daar is geen rekening mee gehouden en heeft een overijverige ICT'er alles nu weggehaald. Maandag begon het dus al dat ik kabels miste en niet via de server op het netwerk kon. Daar ik genoeg mailtjes nog te verwerken had, was dat niet zo'n probleem en ging ik gezellig bij mijn collega's zitten en werkte via het 'kastje' van het netwerk. Wel had ik ICT doorgegeven dat ik op woensdag een deadline had voor de drukker met vormgeven en wel verwachtte dat ze het dan voor me in orde hadden gemaakt. Moet kunnen, 2,5 dag toch voor een kabeltje en installatie? Vanmorgen zag ik wel het bewuste kabeltje, maar het e.e.a. was niet getest en niet aangesloten, dus daar schoot ik wederom niets mee op. Ik voelde weer meteen iets, wat ik met de vakantie niet meer had gehad: de grote ergernis van de vaak niet-werkende techniek! Al die tijd die je moet besteden aan het uitleggen, steeds weer en weer en maar hopen dat ze het kunnen oplossen. Ik word daar zo moe van. Uiteindelijk ben ik maar thuis gaan werken vandaag, dat kan tenslotte met Het Nieuwe Werken. Helaas wat ik moest doen voor de deadline, kon ik nog niet afwerken omdat ik de vreemde fonts niet had die gebruikt zijn en niet in het systeem kan kopiëren. Het bestand kon niet geopend worden ivm plug-ins die ik niet had. Tja dan houdt het ook voor mij op, deadline of niet.
Ik probeer me niet druk te maken, maar ik voelde mijn hart alweer gaan kloppen en het ritme anders gaan. Ik heb dit 6 weken niet gevoeld en weet nu zeker dat dit van de ergernis van de niet-werkende techniek komt! Onderzoeken hadden dit ook al aangetoond dat ik op deze manier rechtstreeks op een burn-out zou afstevenen. Hoezo ik een burn-out? Ik heb echt niet genoeg van mijn werk en werk graag, alleen de techniek irriteert me door het meer niet dan wel te doen. Ik wil vooruit en niet steeds geblokt worden met iets wat weer niet werkt. Vorig jaar was alles normaal voor mij en sinds een jaar niets als problemen die maar niet opgelost kunnen worden. Is het ene opgelost, komt er meteen weer wat anders. Allemaal vreemde foutmeldingen die met mijn account te maken hebben, die verder niemand ondervindt. Ze hebben me al een nieuw account gegeven, zelfs meerdere keren, maar het werkt gewoonweg niet. In het begin werd ik niet eens geloofd en met steeds te bewijzen met printscreens en te laten zien werd ik eindelijk geloofd. Ik maakte me natuurlijk ook erg druk dat ik niet eens serieus genomen werd. Omdat ik ouder ben dan de meesten daar denken ze bij ICT dat ik zeker geen verstand van computerzaken heb en me maar wat wijs kunnen maken? Soms wordt er ingegrepen, maar vaak niet en laten ze me maar aanmodderen of steeds naar alternatieven zoeken. Uiteindelijk krijg ik alles wel voor elkaar aan werk, maar vraag niet hoe! Het kost me veel kruim en dubbel zoveel tijd als voorheen. Dat irriteert me echt mateloos. Het ligt niet aan mijn leidinggevende, die heeft al diverse malen aan de bel getrokken tot de directie toe zelfs. Ik sta helemaal bovenaan het lijstje met de meeste problemen. Het netwerk is gewoon niet geschikt voor grafische programma's. Wat verlang ik toch terug naar het oude systeem en naar het andere ICT-bedrijf!, waar alles voor mij  perfect werkte en nooit deze problemen ondervond.

Zo dat moest ik even ventileren dat alles nou niet bepaald van een leien dakje gaat. Ik moet het naast me neer leggen, maar ik ben niet zo'n type helaas en voel de verantwoordelijkheid om afspraken zoveel mogelijk na de komen. Een klusje van 5 minuten blijkt dan ineens uren te kosten op deze manier. Niet leuk zo. En mijn hart maar overslaan vandaag... en morgen weer verder. Nu eerst maar even Sint Janskruid nemen om rustig te worden. Al zegt de dokter nog zo dat dat bij mij al niet meer werkt ... Kan me niet schelen, andere chemische variaties wil ik toch niet. Wat een verschil vakantie of werken en dat alleen door niet-werkende techniek. Hoelang moet ik nog? Ach ik zeg al vijf jaar, nog vijf jaar. Afspraken die gewoon eenzijdig worden beëindigd met obu, vut, flexibel pensioen en zo. Ik dacht dit jaar eindelijk 4 te kunnen zeggen, maar met de huidige politieke plannen wordt het als nog 5 jaar... Wie weet dat het dan alweer is verhoogd naar 70 jaar. Hoezo langer en gezond leven? Thuis wel ja!
Aan de andere kant komt er een hele grote reorganisatie aan met veel ontslagen en maar hopen er niet bij te zijn! Hoewel ik nu al een paar grote heb meegemaakt en er dan toevallig veel ouderen ontslag krijgen en binnen een paar maanden weer doodleuk veel vers bloed is aangesteld. Zo gaat dat met reorganisaties. Boven mij zijn er al velen weg... Nu heb ik wel geluk gehad dat ze altijd hebben gezegd dat ik een harde werker ben en niet mijn tijd zit uit te zitten en een voorbeeld zou zijn hoe het ook kan. Nu is het absoluut niet gunstig om ontslag te krijgen. Je moet je flexibele pensioen wat nu anders heet aanspreken en dan komt dat neer op ongeveer 350 euro per maand levenslang voor mij, aldus de pensioenuitdraai. Daar kan ik niet van leven en daar heb ik dan 44 jaar werken voor op zitten voor zo'n bedragje plus altijd netjes premies betaald! Dus hopelijk kan ik wel wat langer mee en de rit uitzitten.
Ik zou nu liever willen aftellen hoelang we dat contract met dat ICT-bedrijf nog hebben! Dat kost me echt mijn gezondheid!

Nu maar even iets leuks gaan doen, zodat ik wat stoom kan afblazen! Ik was het zelfs bijna vergeten in mijn vakantie dat dit ook nog speelde of weer kon gaan spelen.

Wandelen

Daar ga je dan wandelen met de hond. Denkt goed na wat mee te nemen, maar zit met gedachten mijlenver weg. Ja, zakje is mee voor het geval hij eerder zijn behoefte moet doen dan de bosrand. Mobiel is zelfs mee. Vergeet ik nog wat? Pffttt... het is zo warm, ik wil snel naar buiten. Althans dat dacht ik dus afgelopen donderdagavond omstreeks kwart voor 9. Nog even snel een blokje om. Mijn naaispulletjes met de nog te repareren kleding lag nog buiten op het tafeltje om daarmee verder te gaan die avond. Ach de achterdeur hoefde niet dicht, ik zou immers zo weer thuis zijn. Dacht ik tenminste.
Al eerder was mijn dochter de deur uitgegaan naar een kennisje van haar en verwachtte ik zo tegen een uur of 11 terug.
Ik was alweer terug in de straat van mijn ommetje en liep naar de voordeur. Oh jee, nee toch, maar het was ja hoor, de sleutel vergeten. Ontzettend stom. Nu kan ik via de zijkant de 'barricade' dat de hond niet kan ontsnappen, weghalen. Dat is een zijpaadje verder van de zijpoort, maar wie zegt me dat ik dat ooit weer zo stevig opgebouwd krijg. Bovendien kijkt de hond dan automatisch mee en die is echt superslim. Hij weet zo dat hij dat maar hoeft af te breken om te kunnen ontsnappen. Nog wat graven daarna onder de poort en meneer is weg. Het idee dat ik wel binnen kon was wel goed om te weten en had ik ook gedaan als mijn dochter niet 's avonds thuis zou komen. Nu moest ik mezelf maar bezighouden tot ze zou komen, vond ik. De mobiel was echter zo goed als leeg en ik kon nog net 'Whatsappen' dat ik me buitengesloten had en maar weer ging wandelen zo lang. Het had absoluut geen zin om naast of voor het huis te blijven staan wachten met een ongeduldige hond aan de riem. Zodoende nam ik weer een andere route en liep een ander blokje om. Het werd al donker dus ik moest wel goed uitkijken waar ik heen zou gaan. Teruggekomen nog geen auto van mijn dochter te zien, dus liep ik maar weer een andere route. Meneer hond snapte er niks van als we ons huis weer voorbij liepen om er vervolgens weer een in een andere richting te maken. Net toen ik weer aan een zesde route wilde beginnen en bijna de straat uit was, zag ik de auto van mijn dochter de hoek om komen. Al met al hadden we 2,5 uur gewandeld en heel dichtbij huis. Alle nieuwtjes van de 'hondenkrantjes' had de hond ook wel geroken en was helemaal bij van alles uit het hondenwereldje. Ik was al lang blij dat het niet snikheet was die avond of juist flink regende.

Nu had ik jaren en jaren geleden wel eens een sleutel op een bepaalde plaats neergelegd voor het geval dat van buitensluiten. Maar die heb ik nooit nodig gehad, wist alleen nog ongeveer de richting en ben totaal vergeten waar dat was. Veel te goed verstopt. Ik ben er nog naar gaan zoeken, maar ik merkte dat het puur gokken werd. Mijn dochter was nog zo klein, dat zij de plek ook niet meer wist. Ongeveer daar of daar... Geen beginnen aan dus met zoeken, Ik ga toch maar weer een nieuw plekje kiezen en mijn dochter daar ook van op de hoogte stellen voor het geval ik dat ook vergeet. Hopelijk heb ik het nooit nodig.

Beleid kringloopwinkel gewijzigd

Afgelopen week merkte ik in de kringloop van het Goed dat er ineens graaibakken stonden met verpakte wol, klosjes garen, breinaalden enz. Een smulparadijsje voor hobbyisten natuurlijk zoals ik ;-) Van die kleine dingen hadden ze nooit daar en dat mochten ze niet verkopen hoorde ik. Maar hun beleid is nu veranderd en ook deze kleine dingetjes mogen worden verkocht. Ik liep ook al meteen op die graaibakken af. En ik niet alleen. Iedere vrouw bleef daar toch even neuzen zag ik. Het spul zit netjes in plastic verpakt met een prijsje erop. Soms klopt het voor geen meter. Bijvoorbeeld garen van Zeeman voor 0,79 guldencent en dan verkopen ze het voor drie bollen voor 1,50 euro. Maar er zit soms ook echte wol tussen en dan is 1,50 natuurlijk niks voor drie bollen.
Je hebt ook breinaalden en breinaalden en dat verschil merk je goed wat goedkope kwaliteit is en welke van een goed merk zijn. Zo zijn de breinaalden allemaal 10 cent per stuk (niet per paar) de kleine maten en voor de grote maten 20 cent per stuk. Ik weet nog dat ik breinaalden ooit kocht bij Zeeman in de uitverkoop voor 20 cent per paar. Dan heb ik toch ook wel graag de kwalitatieve om mee te breien voor 40 cent :-) Leuke aanvulling voor vooral nu de hogere nummers en dus vorige week gescoord. Ik popel alweer om volgende week te gaan of er meer ligt nu. Straks de bandjes, kantjes, knopen enz. ook nog? Aan voorraad heeft een handwerkster blijkbaar nooit genoeg en moet je allemaal 100 + worden met goede ogen om het op te kunnen maken :-)

Vakantie kringloop uitstapjes

Ik heb me prima vermaakt de afgelopen weken met wekelijks twee maal naar een kringloop te gaan. Mijn favoriete is in Valkenswaard en daarna ga ik daar nog even meteen naar de Jumbo boodschappen doen. De andere is in Veldhoven en dichtbij de EkoPlaza waar ik ook altijd mijn biologische boodschappen doe. Ik heb ook nog twee kringlopen bezocht in Eindhoven, maar daar was het me veel te druk en bovendien uit mijn richting.. Daarom trouw naar die Veldhoven en Valkenswaard gegaan. Maar twee maal tijdens de vakantie stapte ik naar buiten met lege handen en alle andere keren was ik weer leuk geslaagd. Regelmatig nam ik ook weer wat mee van thuis om daar ook af te geven. Hoewel het gekochte toch wel overtreft. Ik heb altijd een soort wensenlijstje in mijn hoofd en wacht dan maar geduldig af wanneer ik dat eens tegenkom voor weinig. Het tafeltje het buitenkookstel vond ik echt heel fijn.

Wat heb ik allemaal gekocht?

• ronde witte houten tafel voor buiten, ongeveer 60 cm hoog (al veel plezier van gehad!)
• los dienblad op staand onderstel (inmiddels wit geverfd)
• grote plastic buitenbloempotten met schotels eronder (in de winter waren er een aantal stuk gevroren)
• wit dienblaadje (om handwerkspulletjes op te leggen)
• grijs onderzetblad voor onder het kattenvoedsel met drie opstaande randen
• naaidoosje (moet ik nog wel opknappen, 1 houtje is weg)
• hanglamp (heb ik al in een eerder blogje vernoemd)
• staande passpiegel voor kamer van dochter
• een gietijzeren ronde hoge bbq (houd zelf niet van bbq, maar heb dit gekocht omdat er hout in verbrand kan worden en normaal op gekookt, dus eigenlijk een buitenkooktoestel voor mij) Wel drie uur over gedaan dit netjes schoon te maken en roestvrij te maken, maar ziet er nu uit als nieuw! Dit was een hele dure geweest dat zie je zo.
• ovale platte glazen schaal met glazen bloemen
• stevige glazen (merk) maatbeker
• notenkraker
• cupcakestandaard (zie me dat al voor me met gehaakte cupcakes)
• ronde houten breikoker met bloemmotief erop
• 4 paar breipennen met hoge nummers (die had ik nog niet)
• 14 aqua bollen breibollen
• klosjes rijggaren
• cone met  wit glanskatoenen garen
• ongeveer 25 lappen stof!: stretch, tricot, jeans, zijde, katoen, handwerkkatoen, viscose polyester, keper, wol, broderie (zeer leuke buit!)
• tijdschriften: Landleven, Psychologie, Diana Mode (nieuwste), Borduurbladen, Quilt Nieuws.
• diverse boeken: romans, thrillers, spiritueel, kleurensymboliek, kookboeken, Deepak, natuurboeken, tips huishouden, inmaak enz. Topstuk is wel een boek uit 1946 voor banketbakkers met hele oude en vooral heerlijke koekjes, taarten en peperkoek. Nog zonder allerlei toevoegingen die er m.i. niet in thuishoren.
• paar oude video's (o.a. seriepakket over de Kelten)
• Vast nog wel meer, maar dat ben ik momenteel vergeten ...

Laatste zomervakantiedag en over online winkelen

De laatste vakantiedag vandaag als tenminste de twee vrije dagen van het weekend niet meegerekend worden. Heerlijk de tuindeuren weer wagenwijd open voor frisse lucht en lekker doorwaaien. Alles nog even in laag tempo doen tot de efficiëntie en tijd weer begint te dringen. Nog de laatste pakketjes in ontvangst genomen van bestellingen. Ik heb weer een brokjesvoorraadje voor de dieren laten bezorgen en afbreekbare bio kattenbakvulling. Ik kan daarmee weer tot kerst vooruit. Natuurlijk sla ik ook nog wel daarnaast aanbiedingen in. Een kater is echter allergisch voor granen en mag alleen maar brokjes zonder toevoeging daarvan. Maar de andere smullen net zo goed van andere brokjes. Voor zover ik het gescheiden kan neerzetten dan. Deze week ook wat brokjes ingeslagen van C1000 met hun 1 euro actie. Bij de Jumbo ging er dierenvoeding uit het assortiment en sloeg ik ook mijn slag met een volle tas aan natvoer, brokjes, knauwbotten enz. Niet gek. Leuke kortingen. Geeft prettig gevoel en is ook leuk voor je portemonnee.

Met digitaal winkelen bestel ik af en toe ook (handwerk- of gezondheids-)boeken bij Book Depository in Engeland (geen verzendkosten en boeken in het Engels zijn vaak goedkoper dan in Nederland) en dan vooral in de vakanties. Daar ik niet of nauwelijks wegga, mag zo'n extraatje wel in de vakantie. Nooit geen problemen met bezorgen gehad en heb er al toch veel besteld, op nu na dan. Nu heb ik nog steeds 3 boeken niet gehad die 21 juli al zijn verzonden. Lijkt me nu toch wel heel erg lang als ze nog steeds bij de douane zouden liggen. Verkeerd bezorgd ergens misschien? Ik geef ze nog tot dinsdag dan is het 6 weken en ga dan maar eens informeren bij dat 'betrouwbare' bezorgbedrijf Post.Nl. Een ervan was een gezondheidsboek en twee andere gingen over tekenen en met name bewegende mensen en over bloemen. De hobby tekenen had ik graag een beginnetje weer aan willen maken in mijn vakantie, maar daar is dus helaas niets van gekomen. Niet dat ik geen andere onderwerpen had, maar ik had gewoon mijn zinnen op die twee boeken gezet.

Verder heb ik nog wat leuke stofjes in de aanbieding besteld bij Stoffenonline.nl. Deze maand was helemaal aantrekkelijk omdat er geen verzendkosten worden berekend. Hun koerier is DPD. Super snel bezorgen. Vandaag besteld, morgen in huis. Kan niet sneller. Heb zelfs met die koerier ooit kunnen afspreken dat door het niet bij (nieuwsgierige) buren te bezorgen, pakketjes als eerst hier in de buurt om 8 uur 's morgens worden bezorgd. Daardoor kan ik het altijd zelf aannemen. Stelde hij zelfs zelf voor. Kan niet beter zo'n persoonlijke benadering. Super!
Nou moet ik er ook bij vertellen dat ik twee keer ook een leuk gescoord heb bij de kringloop met stofjes! Goedkope stofjes zijn daar erg 'duur' naar verhouding en andere dure juist weer spotgoed. Duidelijk dat ze er geen verstand van hebben :-). Een paar keer erg leuke lappen kunnen scoren van 3 en 4 meter van hele goede kwaliteit en voor heel erg weinig. Lekker gevoel gaf dat ;-)
Normaal gooi ik spam meteen weg. Maar dit keer kreeg ik een leuk adresje (Stof-inc,com) voor stofjes n.a.v. mijn blog over zelf kleding maken van de winkel zelf. Ik ging uit nieuwsgierigheid toch maar kijken en zag zelfs leuke stofjes voor maar 3 euro nu in de aanbieding. Ik heb ze nu niet besteld omdat ik voorlopig echt genoeg heb, maar zal daar toch regelmatig gaan kijken. Vervoersbedrijf is ook DPD ;-)

Ook nog een paar patronen van Simplicity vorige week besteld die vandaag binnen zijn gekomen per post (bij Textielstad Tilburg, goedkoper dan twee andere zeer bekende webshops met patronen plus boven 25 euro gratis verzenden; patronen kunnen worden ingezoomd op hun site wat ook prettiger is). Ergens een beetje overbodig die patronen omdat ik ook de modetijdschriften heb met raderpatronen, maar ik begin dat wat moeilijker te zien om over te trekken, dus deze luxe permitteer ik me tegenwoordig. Lekker gemakkelijk gewoon de patronen uitknippen en beginnen maar. Scheelt ook weer tijd.

Mijn dochter maakte ook gretig gebruik van mijn thuis zijn door bij haar favoriete webshops wat te bestellen.

Nadeel is soms dat je thuis 'moet' blijven en ook binnen zodat je de bel steeds hoort tot de post of koerier geweest is. Lastig is dan alleen als ze het vergeten zijn te versturen. 

Dit betreft het bestellen online en gezellige pakketjes ontvangen in de vakantie, voor zover ze bezorgd zijn dan tenminste ... Cadeautjes voor jezelf. Heerlijk gevoel toch :-)

Beginnetje met bloggen

Voor en in het begin van de zomervakantie dacht ik nog veel te gaan schrijven hier, maar het bleek toch al snel dat ik er ook een blogvakantie van had gemaakt. Ik heb nog een hoop bij te lezen her en der en ook nog veel te schrijven. Voor vandaag alvast maar weer om te wennen een beginnetje gemaakt met bloggen om er weer in te komen.
Mijn vakantie loopt op het einde, vandaag en morgen nog en maandag weer werken. Over het weer heb ik totaal niet te klagen gehad. Gewoon Oost, West, Thuis Best vakantie gevierd met eigen bed, huis, tuin, dieren en sinds kort ook weer mijn dochter erbij.

Een grote planning waar ik wel wat van uitgevoerd heb, maar bij lange na niet alles. Zoals gewoonlijk en dat is ook niet erg. Tussendoor komen er allerlei prioriteiten die dan weer voorrang moeten krijgen en de hele planning dan weer omver gooien. Maar het belangrijkste van een vakantie is om weer nieuwe energie op te doen en flink uit te rusten. Ik voelde me ook niet meer zo opgejaagd, van dit en dat moet af binnen een bepaalde tijd. Thuis is het zo als het niet af is, morgen is er weer een dag. Geen zin? Oké dan wat anders doen en komt het wel weer een andere keer hoor. Daar ben ik aardig in geslaagd ;-) Met dat beginnen en uitstellen dan :-) om diverse redenen wat bij stukjes en beetjes wel een keer hier beschreven wordt.

Van mijn verfplannen buiten is een klein gedeelte toch af gekomen. Mijn tuinhuisje en het hondenhokje achter de moestuin is weer netjes in eikenkleur gebeitst. Helaas zag ik dat het dak van het tuinhuisje snel vervangen moet worden, dus daar ga ik volgende week achteraan. De klusjesmeneer is al op de hoogte en komt dan een offerte uitbrengen. Ik moet alleen nog even snuffelen bij een bouwmarkt of ik weer een golfdak erop wil of een plat met singels. Afhankelijk natuurlijk van de duurzaamheid en de kosten.

Ook op mijn balkon kunnen verven toen het droog en warm weer werd. Ik kan daar alleen maar op als het droog weer is, omdat er meestal wel een laagje water opligt. De stangen van de balustrade zijn geschuurd en daarna twee keer zwart gelakt. Daarna volgde de balkondeur. Afwassen, schuren, aansmeren, verven, schuren en weer verven. Afhankelijk van de stand van de zon was ik daar bezig. Dat was wel afzien met die hitte. Maar het is volbracht, zelfs de binnen- en de buitenkant, en het kan er weer een paar jaar tegen.

Nu heb ik de voorbereiding van het badkamerraam al gedaan: afgekrabd, aangesmeerd, geschuurd (gelukkig met het schuurmachine). Nu moet ik beginnen met verven en ontbreekt me compleet de zin, maar wil dit toch nog graag voor maandag af hebben. Nog even de energie opbrengen komend weekend afronden.

Ik was nog bezig met het schuren van de hoge poort naast het huis, maar ontdekte dat een paal 10 cm boven de grond zweefde. De andere 3 palen houden het geheel nog de plaats. De moed zonk me in de schoenen. Onvoorziene kosten of kan het met een flinke reparatie nog goed gestut worden? Ook daarvoor komt de klusjesmeneer kijken. Het verven daar zag ik even niet meer zitten en ben daar gestopt tot ik weet wat er moet gebeuren: nieuwe poort/palen of reparatie.

Tot zover mijn schilderactiviteiten in de zomervakantie.

Kaarsen

Gisteren ging de bel en stonden er drie enthousiaste kinderen aan de deur met de vraag voor restjes van kaarsen. Die wilden ze gaan smelten en in vormpjes gieten met een lontje erin. Leuke creativeit voor de vakantie! En nog gratis ook als ze tenminste wat ophalen. Hun bakje was echter nog helemaal zieligjes leeg, dus ik vertelde ze even te wachten. Ik kon nog snel een bijna opgebrande witte kaarsstomp vinden in mijn kast en gaf deze. Ik vertelde ze dat dit nogal onverwacht was en ik vast nog meer zal hebben als ik verder zou zoeken. Dat hadden meer mensen gezegd en ze wilden best wel morgen terugkomen zo voor of na het eten, op het middaguur, ergens in de middag. Alle drie gaven ze een andere tijd :-) Erg duidelijk was het echter niet en dat zei ik. Vervolgens zou het ergens voor of na het avondeten zijn. Oké tot morgen dan, dus dat is vandaag.

Al een paar jaar staat op mijn lijstje de mahoniehouten kast op te ruimen in de kamer, maar iets zichtbaars heeft voor mij altijd grotere prioriteit dan de inhoud van een kast. Enfin. Zo gezegd zo gedaan. Twee planken werden leeg geruimd, schoon gesopt en vervolgens uitgezocht. Een doos vol kaarsenstandaards en kaarsen vond ik tussen andere spullen (video's en cd-roms) en ook nog half opgebrande kaarsen en theelichtjes. Nu brand ik hier sinds we meneer Husky hebben bijna helemaal geen kaarsen meer, dus veel kon ook gewoon weg. Kortom een doorzichtige plastic tas met kaarsresten en hele oude kaarsen van wel 30 jaar oud. Plus nog wat voor de kringloop op de koop toe. Twee mooie opgeruimde planken in de kast. (Nu de rest van de planken nog een ander keertje.)

Vanmorgen zette ik voor de zekerheid de doorzichtige tas in mijn portiek voor het geval ik de bel niet zou horen als ik in de tuin liep of net boodschappen zou doen. Echter geen kind te zien in de straat vandaag. Laat staan op de stoep in mijn portaal. Zou de zin om kaarsen om te smelten al weer over zijn? Of geeft het toch te veel rommel? Het zijn verdorie net kinderen ... ;-)

Pas op de plaats

Inmiddels zijn er nu twee weken van mijn vakantie om en ik moet zeggen dat ik geestelijk heerlijk tot rust ben gekomen. Sinds een paar dagen voel ik alleen sinds jaren weer wat rugpijn is. Hoe en waarom weet ik niet, misschien door sjouwen (boomstammen?), te lang in dezelfde houding staan (verven of gebukt in de moestuin) of door alle ramen open dat het flink doortocht ... geen idee. Eerst dacht ik nog ik heb in een verkeerde houding geslapen en dan is dat meestal na een nachtje weer weg. Maar helaas, het is er nog steeds en uit een stoel of zelfs uit de auto komen, gaat nu met beleid. Niet te veel doen, maar wel regelmatig lopen, anders voel ik het constant. En zeker niet versjouwen van zware dingen. Daarom nu even pas op de plaats en gedongen rustiger aan doen met lichamelijk werk. Een hete kruik voelt nu heel aangenaam aan!

Vorige week had mijn dochter ook vakantie en heb ik haar bijna dagelijks gezien. Meestal hebben we gewoon buiten gezeten en bijgepraat over hetgeen er allemaal gebeurt. Het weer was er heerlijk voor om buiten te genieten.

We zijn nog afscheid gaan nemen van iemand dit we kennen die met pensioen ging en wisten ook meten dat dit een definitief afscheid was. Dat voelde ergens wel vreemd aan. Achttien jaar heb je een goed contact, weliswaar niet vaak, maar dat ging altijd op zo'n langzaamaan groeiende familiaire vertrouwde manier dat het heel vreemd is dat dat ineens over is. Alles is tenslotte aan verandering onderhevig ook gewoontes van jaren. Ook al was het altijd zakelijk, het leek altijd op bij iemand gezellig op bezoek gaan waar het zakelijke dan ook eventjes nog aanbod kwam. Ik had daar wel eventjes een dubbel gevoel over en moeite mee dat dit nooit meer terug zou komen, heel raar zo'n definitief afscheid.
Nu voelt dat inmiddels gelukkig ook weer als gewoon en natuurlijk aan.

Verder heeft mijn dochter voor het eerst in haar leven een (tweedehands) auto gekocht met een beetje financiële steun van mij op basis van een renteloze lening en op mijn verzoek pas terugbetalen in fasen als ze eerst zelf weer een buffertje heeft opgebouwd. Gelukkig luistert ze altijd wel goed naar mijn advies. Ik begrijp de achterliggende redenen en dan is het goed zo snel mogelijk voorzien te zijn met persoonlijk vervoer. Ook dat voelt vreemd. Kleine meisjes worden groot! Mijn meisje met een eigen auto! Ze kan deze half augustus gaan ophalen, voorzien van APK, wat kleine krasjes die overgespoten worden enz.

Gisteren hebben we samen nog wel een la met allerlei rommeltjes opgeruimd. Dit was meer een dumpla geworden van monstertjes, haarproducten e.d. Samen uitzoeken geeft veel leuke en soms ook emotionele herinneringen. Ze wil er dan graag met haar neus boven hangen met zoiets uit te zoeken. Ik had laatst een bijkeukenkast opgeruimd en ze praat daar nog steeds over dat ze daar niet bij was geweest omdat dat altijd zo was geweest. We hebben nu weer een stapje grondiger uitgezocht dan de laatste keer wat weg kan en vervuild is met allerlei chemicaliën die je niet op je huid of haar wil hebben. Steeds merk je dat je weer een stapje verder bent dan de vorige keer in duurzaamheid en opletten met gezondheid.

Mijn plannen staan dus nu even op een kleiner pitje en ga maar wat kleine lichte klusjes doen zoals uitzoeken en sorteren of gewoon buiten in een stoel blijven zitten lezen :-) Een stapel tijdschriften uitzoeken en in een knipselmap doen bijvoorbeeld. Of gaan tekenen en schilderen. Het schetsboek en stenen liggen al klaar zelfs. Meestal voel ik me dan schuldig omdat ik eerst wil klussen en dan ontspannen, maar nu kan het gewoon verantwoord ;-)
Ik luister nu maar eerst even naar mijn lichaam en spaar mijn rug. Het signaal van rugpijn krijgt ik tenslotte niet voor niets. Een uitstapje deze week over de grens met een vriendin, moet helaas ook even uitgesteld worden omdat ik dat echt niet red zoveel uren lopen. Kortom, ik vermaak me nog steeds ;-)