Plant een pit

Ik moet bekennen dat als ik een aparte vrucht eet met een pit, deze pit altijd in een van mijn bloempotten stop op de vensterbank in de keuken. De meeste komen niet uit, maar dan ineens ontdek ik een plantje wat ik nog niet eerder heb gezien. 
Tijdens het heersende opruimvirus en het opruimen/schoonmaken van mijn vensterbank kwamen ook de bloempotten deze week aan bod en daar trof ik dus een onbekend plantje in aan. Oei uit welke pit zou die nu zijn gekomen? Voorzichtig haalde ik wat aarde weg en daar zag ik al de grote pit van de avocado te voorschijn komen. Leuk zo'n verrassinkje! Nu nog zorgen dat ik het in leven kan houden :-).

Vooral van de biologische groente ben ik tegenwoordig zaad aan het bewaren. Hoort wel bij het consuminderen, vind ik. Als je ziet hoeveel bv zaad van een pompoen kost (in een zakje zitten maar een paar zaden) en je ziet hoe gemakkelijk een plant groeit uit pitten van een pompoen dan is het echt de moeite waard. Niet alle zaden zijn kiemkrachtig dus wat meer zaaien is geen luxe. Bovendien ooit gezien hoeveel zaden er in een pompoen zitten? Veel dus.

Zo had ik vorig jaar een hele aparte biologische tomaat, een zogeheten ossenhart (maar dan in het Frans, klinkt het ook mooier). Ik had de zaadjes laten drogen en een paar waren toch in de bloempot terecht gekomen en jawel hoor tegen de winter kwamen er plantjes. Helaas niet onderhouden en dus geen plantjes meer. In het voorjaar houd ik dat iedere dag beter bij. Gelukkig heb ik het zaad daarvan nog en weet ik dat die in ieder geval kiemkrachtig zijn.

Ik weet niet meer waar precies op internet (YouTubefilm), maar er werd geopperd dat het juist goed is dat er weer onderling veel zaadjes worden geruild, vooral in dezelfde regio's. Deze zaadjes zijn sterker en beter aangepast aan het klimaat van de regio en de aarde waarin het groeit.

Ook omdat er plannen zijn dat we nog maar van 1 persoon (M.onsanto) voortaan zaad mogen kopen in de toekomst, wat niet kiemkrachtig meer is na een oogst of verboden is te zaaien volgens koopcontract, zodat je altijd verplicht bent te kopen. Misschien is het alleen maar bangmakerij, maar voor hetzelfde gaat dat wel ooit gebeuren.


Update: Gezocht en gevonden, de internetsite waar ik het hierboven over had.

Zoektocht om af te vallen gaat verder

Inmiddels heb ik de boeken van Montignac afgelopen week weer zo goed als helemaal doorgenomen voor het slapen gaan en weet ik weer waarom ik daar niet helemaal 100% achtersta. Tegen bepaalde producten kan ik niet tegen i.v.m. allergie en voedselintolerantie. Er komt bovendien teveel wijn, kaas en knoflook aan bod in de recepten. Ook andere gerechten spreken me totaal niet aan. Veel buikkramp veroorzakende recepten voor mij helaas. Ik drink amper tot helemaal niets dus geen alcohol voor mij bij het eten.
Een hoop aan kennis wat vermeld wordt, is echt al achterhaald en klopt dus ook niet meer. Dat is het voordeel als je er zoveel over leest :-)
Op zich wel goed die G.I. en combinaties. De bloedsuikerspiegel is belangrijk om die zoveel mogelijk stabiel te behouden voor al te grote schommelingen. Daar hou ik dus (voorlopig) wel rekening mee (tot ik het tegendeel lees):
- slechte koolhydraten vermijden (c.q. sterk verminderen in ieder geval)
- eiwitten niet samen met slechte koolhydraten (aardappels, witte pasta) combineren, wel met groenten
- goede koolhydraten met groenten combineren
- groente kan of met eiwitten gecombineerd worden of met goede koolhydraten

Ik heb ook een kookboek over deze methode voor vegetariërs, maar ook die recepten zijn vaak niet geschikt voor mij. Teveel producten waar ik niet tegenkan.

Wat ik ook twee weken vol heb gehouden, is geen enkele zoetigheid meer te nemen in de vorm van suiker of andere onzichtbare toevoegingen in voedsel. Ik moet sowieso al niks van zoetjes hebben, vanwege de smaak, maar ook omdat die helemaal niet gezond zijn. Fructose is evenmin goed omdat het verzadigingsgevoel er dan niet komt en je je lichaam flink voor de gek houdt.
Dit blijf ik volhouden. Al is het alleen maar voor mijn gezondheid.

Wel gedroogde abrikozen of besjes (goji, moerbei, veenbes enz.) gegeten als vervanging van versnaperingen en rauwe cacaobonen. Ook fruit gegeten, twee tot drie stuks per dag, maar dat deed ik al. Dat is ook het idee van Een Leven Lang Fit. Wat eigenlijk beter bij me past denk ik, maar daar verdiep ik me weer later in.
Wel opgelet dat niet 's middags fruit te nemen voor een vetmaaltijd, maar vooral 's morgens. 's Middags eet ik meestal 4 sneden volkorenbrood gegeten. Ik eet al jaren niets op brood. Meer uit gemak en haast en nu ben ik het zo gewend. Eet brood van de natuurwinkel, afwisselend gist en dan weer zuurdesem. Dan weer met allerlei zaden en pitten en dan weer puur. Sinds kort ook roggebrood. Vond het altijd vies, maar die van de natuurwinkel vind ik wel lekker heb ik gemerkt.
Misschien is brood eten zonder beleg wel niet goed omdat ik dan alleen koolhydraten eet en de G.I. natuurlijk hoger is dan als ik er wat anders bij eet want dan is de som uiteindelijk lager. Ok dat ga ik volgende week weer eens proberen: iets verantwoords op brood (geen eiwitten, geen fruit, maar iets met groente, sla of zo).

Het verschil met andere weken met eten is dat ik afgelopen week een pan soep heb gemaakt omdat ik dan een combinatie heb van koolhydraten en groente en geen vetten. Ik ben nooit een soepeter geweest, dus moest wel over een drempel. Nu ik hetzelf maak, weet ik natuurlijk ieder ingrediënt wat erin zit en is het toch gemakkelijker. Wel erg gemakkelijk voor een volgende dag moet ik zeggen, alleen opwarmen en klaar. Dus vaker maken en een gedeelte in de diepvries en gewoon opwarmen na een drukke lange dag werken.

Mijn Broccoli- rode linzensoep recept:
1 middelgrote broccoli grof gesneden (ook de stronk)
1 grote winterwortel in grove parten
1 kleine ui in vier stukken
handvol rode linzen
beetje verse gember (schijfje van halve cm)
vegetarische biologische bouillonpoeder (dus zonder MSG oftewel E621!)
water

Koken, af laten koelen en in in de blender fijn maken. Is van kleur iets meer oranjeachtiger dan erwtensoep. Heeft een wat dikke structuur.
Wellicht doen anderen er nog allerlei andere ingrediënten door, maar vaak zijn dat juist de producten waar ik niet tegenkan. Ik moet altijd zo puur mogelijk voedsel en van sommige kan ik maar een klein beetje verdragen, Daarom moet ik vaak zelf iets in elkaar knutselen en kan ik de meeste recepten ook nooit gebruiken.

Ik zoek echter, na mijn kennis weer opgevijzeld te hebben hoe het ook weer zat met de Montignac methode, weer verder en ben momenteel aan het lezen over de belangrijkheid van de balans van alle hormonen wat betreft het gewicht. Montignac had het alleen over insuline, maar dit boek behandelt alle hormonen.

Wat blijft of wat ik toepas, is:
- voormiddag alleen fruit
- weinig tot geen koffie of thee
- wel kruidenthee en water
- groentebeleg of gekookt fruit zonder suiker op brood
- geen zoetigheid (af en toe uitzondering buitenshuis; in ieder geval niet meer zoals met de roze koeken)
- geen fruit voor een vetmaaltijd
- paar keer zelfgemaakte soep per week

Oh ja en de stand van het gewicht is momenteel, schoon aan de haak: helaas nog steeds 101 kilo. Niks eraf. Zou na een weekje toch te zien moeten zijn op de weegschaal, dus mijn zoektocht gaat gewoon weer verder naar iets wat wel aanslaat.

Hoger bedrag, maar wel veel koopjes

Vandaag, zoals ik vaker doe op zaterdag, heb ik mijn boodschappen weer ingeslagen bij de EkoPlaza (reformwinkel). Diverse artikelen gingen eruit voor 50 en 30% korting. Sommige data dicht in het verschiet en andere nog ver vooruit omdat het artikel uit het assortiment gaat en ze dan ruimte willen hebben op de planken. Op dat soort koopjes ben ik erg dol! De prijzen zijn dan uiteraard heel leuk te noemen en dat voor biologische producten al helemaal.

Zo kreeg ik ook een gratis witte emmer bij het kopen van van Eco non-food product. Emmers heb ik genoeg in voorraad, maar gebruik ze vaak voor het opslaan van mijn walnoten als ze door en door droog zijn (of voor lekkages!). Deze gratis maat emmer is juist heel fijn voor sopjes en neem ik zelfs meteen in gebruik.
Nog 3 flessen natuurlijke Eco shampoo gekocht met 30% korting. Ik heb nog oude geërfde shampoo en die maak ik natuurlijk ook op. Een keer wassen met een goed merk per week en de andere keer met een heel wat minder (maar weggooien doe ik ze dus niet al zijn ze 18 jaar of misschien wel ouder).
Verder een grote pot biologische pindakaas met stukjes pinda's voor 50% omdat ze een verkeerde (met stukjes) hadden besteld. Leuk voor mij dus.
Kilozakken gedroogde abrikozen (de bruine ongezwavelde) nu maar voor 4,50 per pak, einddatum is eind maart 2012. Normaal 9 euro en nog wat per stuk! Toch maar twee ingeslagen. Ik eet deze (of allerlei gedroogde besjes zoals goji, moerbei, veenbes enz.) als ik geen fruit in huis heb of tussendoor als ik snoepzin krijg. Vanwege de hoeveelheid maar eens een leuk recept opzoeken wat ik er nog meer van kan maken. Misschien is het ook wel gewoon in plastic in de diepvries te bewaren.
Twee zakjes pijnboompitjes halve prijs. Die zijn de laatste jaren vrij hoog in prijs, vooral de biologische, omdat er veel oogsten zijn mislukt.  Gezien de datum, misschien al lichtjes roosteren en bewaren in een ijsblokjeshouder en daarna in plastic in de diepvries. Nooit gedaan, maar wie weet kan dat.
Twee pakken biogarde 30%. Moet wel voor dinsdag op. Gaat wel lukken.
Zakje ongebrande gebroken cashewnootjes 30% korting. Nog lang goed te houden.
De rest wat ik kocht was bijna allemaal in de aanbieding deze week op het brood na. Een hoger bedrag als anders, maar wel veel leuke koopjes. Zo is biologisch winkelen dus erg leuk als je weet dat ik voor bijna geen enkel product de normale (dure biologische) winkelwaarde heb betaald.

's Zomers bekijk ik de data van de producten in de kelder tegelijkertijd met opruimen en schoonmaken. Die binnen een jaar op moeten, zet ik op een aparte plank. Ik probeer altijd eerst daarvan iets te kiezen met koken (als ik de bijpassende producten tenminste in huis heb). Dit systeem doe ik nu 2 jaar en bevalt me goed.

Voorbereidend denkwerk tot doen

Ik weet niet hoe anderen ermee omgaan, maar ik heb altijd heel erg veel moeite om afscheid te nemen van mijn oude kleding. En dan weet ik wel dat ik ze toch niet echt weg doe vanwege alle fournituren en bruikbare doeleinden, maar het verwijderen uit mijn kast is toch iets definitiefs omdat die kledingstukken een klein deel van mijn leven hebben meegemaakt en ik er op een bepaalde manier emotioneel aan hecht. Net zoals geuren ook bepaalde herinneringen op kunnen roepen, heb ik zoiets ook met mijn kledingstukken. Heb ik er iets vervelends mee meegemaakt, trek ik het nooit meer aan.

Aan de andere kant zou ik het liefste alles uit mijn kast doen op misschien maar tien kledingstukken na waar ik me echt lekker in mijn vel voel. Maar dat is wel erg weinig wat ik dan nog overhoud. Zo raar is dat altijd, want als ik soms wel weer iets ouds tevoorschijn haal van de zolder en aantrek, is 'het' gevoel verdwenen en snap ik maar niet waarom het zo moeilijk was het ooit uit de kast doen.
Ik heb wel een stapeltje oude kledingstukken voor bv in de tuin te werken en verfkleding. Maar zelfs dat stapeltje is belachelijk groot, want zeg nou zelf, daar zijn echt geen 'tig' T-shirts voor nodig. Misschien alleen wat variatie in korte en lange mouwen, meer niet. Het is gewoon een smoes om het stapeltje toch nog langer op mijn kamer te kunnen houden om het definitieve afscheid niet aan te hoeven gaan. Het is gewoon het moment zelf wat zoveel moeite geeft.

Dit weekend (of week of misschien wel weken) staan in het teken van 'afscheid nemen' van de stukken. Ik heb gek genoeg (maar zeggen dat niet alle vrouwen?) bijna geen kleding om echt aan te trekken, maar de kledingkast is vol, overvol zelfs, de stoel ligt vol met een berg erop en aan een extra rek is geen hangertje meer vrij. Ik MOET keuzes gaan maken. Dat is als weegschaal zijnde, niet mijn sterkste zijde. Alleen het moment dat te doen, vergt veel diepe zuchten.

Ik weet dat er genoeg van die trucjes zijn door bv kleding die je een jaar of, om de grens voor mij iets ruimer te maken, twee jaar niet hebt aangetrokken, uit de kast de doen. Maar daar zitten wel kledingstukken tussen waar ik me lekker invoelde, toen ik wat kilo's minder woog. En te kleine kleding hoort natuurlijk ook niet in een kast. Het is zoiets als expres te kleine kleding kopen, het aan je kast hangen en streven naar kilo's minder, die in mijn geval maar niet willen 'smelten'. Maar ik kan natuurlijk het lot tarten en ze wegdoen, misschien dat de kilo's dan ook wel meegaan.

Kortom in het kader van opruimen, sorteren, ruimte maken en uiteindelijk rustiger ademhalen ben ik dus de komende tijd aan het afscheid nemen van oude kleding.
En ach, ik hoor een klein stemmetje in me dat zegt dat het 'maar' kleding is en dat de winkels er vol mee hangen. Alleen maak dat mijn emotionele stemmetje maar eens wijs!

Kom op Marianne, een klein beginnetje vast vanavond met een paar stuks, je kan het best wel ;-)

Note: Onder het label Kleding aan de rechterkant staan artikeltjes waar ik o.a. ook in beschrijf wat ik met oude kleding allemaal doe.

Opruimen, consuminderen en interne verhuizingen

Opruimen om het netjes te krijgen en/of om meer ruimte te creëren
Ik volg nu al dagen de blogjes over opruimen en ik merk toch dat ik op een andere manier daarmee bezig ben en met een ander gezichtspunt opruim. Ik laat consuminderen namelijk ook meetellen. Wat nog te gebruiken is, gebruik ik en doe in feite heel erg weinig weg, ook van voedsel waar ik bv wat meer pakken van heb ingeslagen. Ik heb ze tenslotte gekocht om te consumeren en niet om weg te gooien (mits binnen de datum uiteraard en dicht).

Meestal is het wat verpakking of dingen die echt kapot zijn en die niet meer gemaakt kunnen worden of niet meer ergens anders voor kunnen worden gebruikt, maar eigenlijk niks waarvan ik teveel heb dat ik weg zou doen. Dat leg ik gewoon weg tot ik het weer nodig heb. In feite is het meer sorteren mijn opruimen, naar andere plekken verhuizen en netjes weg leggen. Dat schept ook veel ruimte en geeft rust aan m'n ogen.
Ik verbaas me dan ook dat veel anderen zoveel wegdoen of weggooien. Dat is natuurlijk hun goed recht uiteraard. Hun doel is vast veel lege ruimten creëren met opruimen. Het mijne is netjes alles sorteren en daardoor ruimte krijgen. (Poezen springen regelmatig wel iets om en de hond kan ook goed 'huishouden', ikzelf ook als ik iets moet zoeken). Dat daarbij dan het e.e.a. toch weggaat, is natuurlijk wel weer meegenomen!

Een kwartier beneden opruimen en een kwartier boven per dag
Omdat ik een baan heb, hou ik niet zoveel tijd over als ik gekookt, gegeten en afgewassen heb 's avonds (heb geen vaatwasser). Alle opruimklusjes moeten erg klein zijn en niet veel tijd kosten vanwege mijn energie, die ik dan niet meer veel heb en ook wel eens even niet wil werken dus rustig zitten. In het weekend mag het natuurlijk wel wat groter zijn, zoals de ijskast of zo. Ik ruim nu een kwartier iets beneden op en een kwartier boven. Net genoeg om er iets van te zien en ook net genoeg om het bijltje er niet bij neer te leggen van vermoeidheid. En een halve vensterbank is al genoeg. Er is al heel wat van de ene naar de andere kamer verhuisd voor mijn doen en dat in maar 2 weken. Wat blijven die andere blogs me toch stimuleren! Het mooiste is, dat ik het nog zie ook, hoe weinig ik ook doe in vergelijking met anderen.

Wie wat bewaart, heeft wat
Een leuk voorbeeld is bijvoorbeeld een erfenis van mijn moeder, nu alweer 18 jaar geleden. Zij was nogal een hamsteraar wat wasmiddelen inslaan die in de reclames waren of als je er iets cadeau bijkreeg (poetsdoekjes, theedoeken enz.). Er waren toen veel acties dat je geld via geldterugacties teruggestort kreeg. Maar niet alleen had ze wasmiddel in veelvoud ingeslagen. Ook afwasmiddel, allesreiniger, keukenrollen noem maar op. Ik trof een waar winkeltje aan met allerlei spullen op zolder onder het schuine dakbeschot. Met pen, typisch mijn moeder, stond de werkelijke prijs erop en wat ze had uitgespaard door teruggave, dus wat het haar echt had gekost. Echt haar hobby :-) Ik heb het dus niet van een vreemde ...
De voorraad was ook niet weinig. Wat te denken van 48 pakken, flessen, kratten wasmiddel, in de 20 flessen afwasmiddel, tubes tandpasta, ergens in de 30 flessen shampoo enz. enz. Ik rekende het uit en ik dacht dat ik hier met gemak wel 14 jaar mee vooruit zou kunnen. Fout! Ik ben er nog steeds mee bezig! Af en toe heb ik nieuw wasmiddel gekocht om uit te proberen of ik merkte of de was schoner zou worden. Hetzelfde, geen verschil, dus blijf ik lekker verder wassen met het oude wasmiddel. Misschien dat het niet zo geconcentreerd is als tegenwoordig, de kracht misschien minder is en de geur wat is afgenomen. Het wast en is nog steeds prima. Ik heb nu nog 2 kratjes vol wasmiddel, een paar flessen en dan ben ik door het wasmiddel heen, 18 jaar doe ik daar al mee! Door de rest ben ik ook aardig heen, maar nog steeds niet op. Zo heb ik nog Andy i.p.v. Handy en Jif i.p.v. Tif. Wat echt op is, wordt/is vervangen voor Ecoproducten.

Ik had het natuurlijk toen ook allemaal kunnen wegdoen om ruimte te scheppen op 2 pakken na omdat ik er al 'genoeg' had. Ik kreeg zelfs opmerkingen in mijn omgeving (mensen waar ik zelfs niks mee had en het zelf 'breed' hadden in vergelijking met mijn salaris en geen bijdrage kreeg voor mijn dochter - haar vader heeft nooit 1 cent betaald) of ik het niet voor een heel zacht prijsje aan ze over wilde doen. Waarom? Het is en blijft geld, maar dan omgezet in goederen. Het heeft mij in al die jaren als alleenstaande, werkende moeder tenminste heel wat uitgespaard door juist zuinig te leven en met consuminderogen alles te bekijken.

Zo had ik voor mijn dochter bv een grote doos van een of ander apparaat waar ik regelmatig 'afval' ingooide om mee te knutselen, de zogeheten knutseldoos: toiletrolletjes, plastic afsluitdoppen, gekleurde strikjes, uitgeknipte plaatjes uit reclamespul en zelfs plaatjes van het omhulsel van kattenvoerblikjes. Daar werd allemaal erg veel gebruik van gemaakt! Kostte me helemaal niks al dat hobbyspul. Op een gegeven moment heeft ze het zelfs gebruikt als ontdekkingsdoos voor haar tamme ratje en muisjes. Die vonden het geweldig daar in die doos te snuffelen en op ontdekkingstocht te gaan. Hun dagelijks ontsnapping uit hun kooi!
Daarmee wil ik maar zeggen dat ik met andere ogen naar 'rommel' kijk en niet zo snel iets wegdoe. Toiletrolletjes gebruik ik nu voor zaaigoed overigens.

Mijn moeder bewaarde bijvoorbeeld altijd lege luciferdoosjes. Mijn dochter vroeg altijd naar die doos als ze daar was, kon er uren mee spelen en van alles mee bouwen. Oude tafelkleden en dekens gingen over stoelen en tafels en ze had overal tentjes gebouwd in de kamer. Dat was veel interessanter dan al het moderne speelgoed, wat ze ook wel had hoor (weliswaar het meeste tweedehands). Kinderen die kwamen spelen, vonden dat ook altijd veel leuker omdat ze dat thuis niet hadden (of mochten).
Verkleedkleding, mijn kleding uit de jaren 70, kwam dan te voorschijn met de strokenrokken en vleermuismouwbloezen. Die doos hebben we zelfs nóg en put ze nog steeds uit als ze ooit ergens verkleed moet komen of carnaval. Ze is nu 25 :-).

Oude handdoeken en theedoeken kunnen gewoon gerepareerd worden door ze te zigzaggen, washandjes van te maken van de goede stukken of in de maat van vaatdoekjes knippen en zigzaggen. Ik zal dus zo maar niet een oude handdoek 'gewoon' maar weggooien.

Tja eens een consuminderaar, altijd een consuminderaar! Tenminste dat geldt voor mij. Opruimen is voor mij dus niet een beetje netjes bewaren en een gedeelte wegdoen, maar sorteren, ordenen en zo ruimte creëren. Alleen waar ik echt niks aan heb, gaat pas weg. Zal vast aan mijn opvoeding liggen als naoorlogse babyboomer (die de pech heeft tot 65 jaar te moeten werken en er inmiddels al 43 jaar werken op heeft zitten; ben op mijn 17e begonnen voor de rekenaars onder ons ;-) en die vroeger nooit veel heeft gehad; waar ieder dubbeltje in het gezin tien keer rond werd gedraaid voor het werd uitgegeven ...

Tijd voor mijn kwartiertje boven opruimen nu, ben weer wat uitgerust door het schrijven ;-)

Moerbeien

Vorige week weer iets nieuws gekocht aan gedroogde besjes en dat waren 'mullberries'. Thuis opgezocht wat dat in Nederlands betekent en dat klonk toch niet onbekend: de Moerbei. Ze smaken erg zoet, dat had ik niet verwacht. Best lekker zelfs als zien ze er gedroogd wat vreemd uit (wratachtig).
Ideaal wel weer als vervanging van zoete versnaperingen! Deze prijs viel weer mee in tegenstelling van andere gezonde bessen die bij 'superfoods' horen. Ze zijn erg gezond i.v.m. de resveratrol. Alleen jammer dat het weer ingevoerd wordt. Op Wikipedia lees ik dat ze toch wel hier hebben gegroeid in Nederland. Dus toch maar eens op zoek gaan of deze struiken hier nog te koop zijn en op zandgrond wil groeien.

Tegenwoordig eet ik 's avonds af en toe wat gojibesjes en wissel dat steeds af met een ander soort gezonde bes, meestal de wat zuurdere eerlijk gezegd. Dat zijn dan mijn alternatieve snoepjes 's avonds. Het zit tenslotte in je hoofd die drang naar wat lekkers. Als ik er dan wat op heb, is het goed :-) Ik krijg er ook totaal geen last van op welk tijdstip ik ook gedroogde besjes eet.

Kringloopbezoek

Sinds maandag ben ik weer aan het werk en de spoedmailtjes puilden m'n mailbox alweer uit. Kan hiermee zeker een maand vooruit! En dat moet dus deze week allemaal. Tegelijkertijd liep ik weer diverse keren vast in het netwerk. Ik was het door de vakantie alweer vergeten wat ik daar voor problemen had. Ik begin echt achter te lopen met alles door dat 'gedoe'. Maar ik kan niet meer doen dan mijn best doen. Ik moet proberen me dus niet druk te maken en vooral rustig te blijven.

Omdat veel collega's deze week nog vakantie hebben is het niet zo druk op de parkeerplaats en ben ik gezien het druilerige weer lekker met de auto gegaan. Normaal fiets ik iedere dag op vrijdag na. Maar de keuze fiets en auto is met dit weer ietsje gemakkelijker als ik weet dat er plaats is op de parkeerplaats.

Zo ben ik na het werk even doorgereden naar een kringloop een paar straatjes verder. Normaal fiets ik daar niet graag heen omdat je altijd je tas moet afgeven, hoe klein die ook is, zelfs als alleen je portemonnee er maar in past. Het blijkt dat er heel veel gestolen wordt van al dat spul. Er zijn geen kluisjes, alleen maar open kastjes. Kortom vervelend. Ik ga dan ook liever altijd met de auto daarheen. En dat kon vandaag. Het was ook best druk nog en kon amper een parkeerplaatsje bemachtigen. Dit keer is er flink met de bezem doorheen gegaan en vooral bij de 'textielkamer'. Ik had het gevoel weer te kunnen ademhalen en niet te verstikken in de alsmaar dichtgroeiende kamer vol met 'dure' textiel. Nu was het daar opener en minder spullen en meteen overzichtelijker. De borduurstrengetjes waren ook de helft van de prijs van waarvoor ze altijd worden verkocht (duurder dan op internet altijd). Dus ik heb er 11 gekocht. Bij de boekenafdeling was alles netjes per categorie uitgesorteerd zelfs heel ver doorgevoerd en erg overzichtelijk. Duidelijk andere vrijwilligers aan het werk hier! Ik had zowaar nog 4 handwerkboeken op de kop kunnen tikken. Eentje kon ik gelukkig vervangen van eentje die de hond in het begin toen we deze hadden aan alle kanten voorzien had met zijn tandjes. Fijn dat ik die kan vervangen voor een heel exemplaar.
Voor de rest was het te druk om overal beter te kijken en wilde ik naar huis. Maar nu is het wel weer interessant om vaker daar te gaan neuzen.
Dus al met al zonder verwachting gegaan en toch met wat leuks nog naar buiten gekomen.
Misschien dat ik a.s. donderdag nog even langs de andere kringloop ga ;-) Stiekempjes vind ik het toch wel heel erg leuk om te gaan ...

Plastic theezakjes

Onlangs kocht ik bij AH twee pakjes eigen merk kruidenthee in de reclame. Het ene pakje was groene thee 'fresh mint' en de andere rooibos met 'lemongrass'. Er stond bovendien op 'Gezonde keuze'  met het logo met een klavertje vier. Ze zouden rekening houden de leefomstandigheden van medewerkers en het milieu. Ik dacht nog, nou dat is goed wat AH daar doet, het was in de aanbieding dus ik kocht ze.

Wat schetste mijn verbazing gisteren toen ik het doosje openmaakte en dat het behalve driehoekige piramide zakjes, de zakjes ook nog eens van plastic waren en dichtgesmolten! Ook het labeltje aan het draadje was aan de ene kant van papier en aan de andere kant van plastic. Dat past toch helemaal niet bij het idee 'Gezonde keuze'. Dat slaat dan vast alleen op de groene thee en rooibosthee. Er staat ook nog eens op 100% natuurlijk. Ntuurlijk hoeft niet biologisch te zijn.

Jaren geleden had ik eens thee gekocht en de zakjes waren van los geweven katoen, dat vond ik ook al zo vreemd, maar dat was tenminste nog van katoen en dat doet tenminste wel natuurlijk aan.

Als je heet water in plastic giet, komen er niet zo gezonde kankerverwekkende stoffen stoffen vrij. Dat is toch onderhand wel algemeen bekend.
Ik knip als ik nu deze thee drink, eerst het zakje open en gooi de inhoud in een theezeefje. Pas daarna gaat er heet water over.
Nog even een testje gedaan met een vlammetje en het smelt, dus bewijs is duidelijk: niet natuurlijk!
Ik was dus al met al toch beter afgeweest met mijn vertrouwde merk losse thee dan deze zakjes voor het gemak. Waar ik ze altijd koop bij de EkoPlaza: biologisch en natuurlijk, ook de verpakking.
Helaas ben ik er weer eens met open ogen ingetrapt. Thee uit een plastic zakje, hoe verzinnen ze het!

Ieder lichaam is anders

Zo een nieuw jaar en een nieuwe start. Het is alweer 2012 zelfs, wat vliegt de tijd! Ik wens mijn bezoekers en vooral lezers dan ook een goed en vooral gezond 2012!

Het afgelopen jaar heb ik de laatste dagen de revue laten passeren en moet constateren dat ik zowel goed als minder goed bezig ben geweest. Ik heb wat klussen laten opknappen, goed bezig geweest met consuminderen op ondermeer zelf-tas-meenemen-naar-de-winkels en diverse besparingen. Laatste niet zo op voorraad hobbymateriaal, maar dat zie ik alleen als ouderdomsvoorziening voor als ik het niet meer kan bekostigen met een afgeroomd pensioentje zodra ik aan de beurt ben. Ook de kosten van boeken en tijdschriften zijn weer hoger dan vorig jaar, maar minder hoog dan dat jaar daarvoor. Ik ben nogal een tijdschriftenjunkie en dat zou best wat minder kunnen worden. Boeken zijn vooral op gebied van gezondheid en bekijk ik zeer regematig als naslag.

Ik heb ook in 2011 de stoute schoenen aangetrokken en heb me medisch laten onderzoeken, in eerste instantie om te achterhalen waarom ik alleen maar aankom en maar niet afval. Die onderzoeken hebben heel wat meer naar boven gehaald waar ik aan moet werken met voeding en supplementen zoals o.a. hartritmestoornissen en cardio stress en meer. Maar ik ben nog steeds geen grammetje afgevallen, dus ga ik dit jaar zelf verder op zoek naar het onbekende puzzelstukje en met name de voeding. Ook mijn dochter helpt me daarmee, want zij studeert momenteel HBO Voedingsleer en ziet dit ook wel als een uitdaging.
Er moet nodig gewerkt worden aan ontzuring, maar dat kan lang duren. Nu zit ik wel nog in de menopauze en hormonen willen dan ook nog wel eens tegenwerken op afvalgebied, maar dat is vast niet het enige. Ik ben vegetariër en eet biologisch; je zou dus zeggen dat ik redelijk gezond eet.
De laatste maanden heb ik heel wat literatuur daarover versleten, de een spreekt het ander weer tegen. Ieder lichaam is echter anders, kan anders reageren dan bij een ander. In diëten zie ik dan ook sowieso geen heil, omdat de recepten meestal totaal niet bij me horen. Ik zie het meer in combinaties en goede koolhydraten, welke tijdstippen en die producten waarvan mijn lichaam niet vreemd gaat doen met voedselintolerantie en allergie. Met andere woorden ik moet zelf op zoek en uit diverse goede lectuur daar datgene uithalen wat voor mij goed werkt.

Ik probeer op deze zoektocht ook op dit blog hierover regelmatig wat te beschrijven en deze informatie komt onder een nieuwe rubriek/label: Afvallen.
Ik doe ook niets rigoreus, maar alles in stapjes. Ik gooi ook geen voedsel weg wat ineens niet meer goed voor me zou zijn volgens de boeken, maar maak het eerst gewoon op.

Wat mijn eerste stap is, is het volgende. Ik zie het wel zitten om goede koolhydraten onder de 50 glycemische index (G.I.) voortaan te nuttigen i.v.m. bloedsuikerspiegel, insuline aanmaak en vetverbranding. Als het boven de 50 G.I. is dan wordt het voedsel als reservevet opgeslagen.
Dat houdt in dat er wat voedsel opgemaakt moet worden wat ik nog in huis heb en vervolgens voorlopig niet meer wordt gekocht. Pas bij een streefgewicht mag dat weer af en toe. Momenteel ben ik de oude boeken van Montignac weer eens aan het doorspitten over de juiste G.I., maar merk wel dat een gedeelte daaruit al niet meer klopt en achterhaald is. Daar lees ik dan maar met een bochtje langs c.q. streep het gewoon door in de boeken :-) Ik merk goed dat ook mijn kennis gelukkig daarover al weer flink uitgebreid is.

De volgende producten die ik voorlopig niet meer koop en/of opmaak:

• aardappels (nog twee zakken in voorraad; kan een zak met aardappels in het voorjaar in moestuin planten: goed voor grond)
• bieten (eentje nog, die komt deze week wel op)
• bananen (nog hele tros en kan ook deze week op: jammer, want juist bananen lust ik erg graag als snelontbijt; daarvan zou ik dus iets moeten gaan merken als ik dat niet meer eet)
• jam (nog diverse potten, geen meer die open zijn, dus geen probleem)
• glucose e.d. (alle etiketten goed bekijken van producten)
• 'witte' pasta (meestal heb ik volkoren, maar mogelijk nog een zak macaroni van de natuurwinkel)

Dat is dus voor deze week de stap:

• Bovenstaande producten voorlopig niet meer kopen en opmaken wat ik heb.
• Aanvullende lijst maken/opzoeken met producten <50 G.I. en >50 G.I.: meestal worden de normale producten wel beschreven, maar niet die van de natuurwinkels, zoals gierst e.d.

Met moeite geef ik dan hier mijn gewicht toe en hoop door zelfonderzoek en speurwerk, ervaringen met producten over enkele weken weer eens wat resultaat te boeken met afvallen: de stand is nu 101 kilo (1,76 cm lang) -> BMI is veel te hoog dus!
En mocht ik afvallen dan mag ik voor iedere kilo me op iets leuks tracteren zoals een tijdschrift. Ieder behaalt stapje wordt dus beloond. Nu maar hopen dat mijn lichaam meewerkt.

Opruimvirus

Met belangstelling volg ik diverse blogs over het wel en wee van anderen. Ook  al die goede voornemens. In creatief blogland lijkt iedereen aangestoken te worden door het maken van van hele kleine pathwork huisjes en in opruimland is het helemaal in om gedurende 365 dagen iedere dag een kastje of iets anders schoon te maken en op te ruimen in of rond het huis.

Benieuwd naar het laatste heb ik eergisterenavond een aantal van die blogs bezocht omdat het me ergens wel intrigeert. Eerst de foto's van voor het schoonmaken en opruimen en daarna de foto's erna. Ik vind dat natuurlijk heel interessant om het te zien wat een ijver iemand heeft, in de ban blijft van het opruimen en ook anderen daarmee kan aansteken, want het gaat als een vuurtje door blogland momenteel!
Ik heb ook een aantal van deze blogs toegevoegd bij mijn labels om het te blijven volgen. Toch vind ik dat het met al die foto's best wel een inbreuk op je privacy. Ook al vind ik het nog zo leuk om het allemaal te zien bij een ander. Ik geef me eigenlijk nooit voor zoiets op, ben bij geen enkele vereniging en heb zelfs moeite met abonnementen. Ik ga gewoon liever mijn eigen weg, met eigen regels, eigen ritme wanneer iets ook echt kan.
Voornemens zijn gemakkelijk gemaakt, maar er moet maar net iets tegen zitten door bv ziekte en je loopt alweer achter met je planning. Gevolg stoppen en schuldgevoel. Zo ook met al die dieten met het nieuwe jaar.

Nu ben ik wel iemand van globale 'streef- en planninglijstjes' per maand maken. Ik hou eigenlijk meer van het lijstje 'Gedaan' of 'Done'.
Maar ik snap die kick best van iedere dag een kast of een plank. Ik ben zo eigenlijk al jaren bezig, alleen niet iedere dag. Maar dat is me nog nooit gelukt in een jaar om mijn hele huis te hebben opgeruimd. Sommige kastjes/planken moeten nu eenmaal vaker dan andere, denk maar aan de ijskast. Aan andere kom ik pas na jaren toe. Tja met een drukke baan is daar nu eenmaal niet altijd tijd voor.

Wat wel is, is dat het idee enorm aanstekelijk is en goed stimuleert! Meteen 2 laatjes opgeruimd woensdag.

Dus dames van '365 dagen iedere dag een kastje opruimen', blijf vooral opruimen om mij te blijven stimuleren :-) Ik doe dan niet mee met jullie project, maar heb zo nu en dan wel een steuntje in mijn rug nodig als de energie ver te zoeken is! ;-)

Rauwe cacaobonen

Tegenwoordig zijn de zgh 'raw foods' erg in. Daar horen ook rauwe cacaobonen bij. Ze zijn erg gezond (als  ze tenminste biologisch gecertificeerd zijn) en tevens nog niet bewerkt. Ze smaken wel anders dan een reep chocolade! Wees gewaarschuwd. Ze zijn erg bitter van smaak. Toch vind ik ze persoonlijk niet erg vies, wel apart. In het begin heb ik het idee het laatste restje dras te proeven uit een wijnfles, maar dan gaat de smaak alweer over naar een wat neutralere smaak. Je went er ook aan. Ze ruiken ook wat vreemd. Na wat kauwen, merk je goed dat er veel vezels inzitten.
Ik vind ze wel duur, maar wat is dat tegenwoordig niet. Ik weet nu in ieder geval hoe ze smaken. Heb er netjes een paar per dag gegeten en ben nu aan mijn tweede doosje bezig. Juist op momenten dat er snoepzin opkomt, pak ik zo'n rauwe cacaonoot, dan is de snoepzin daarna ook meteen onderdrukt!

Filmpjes op YouTube over cacao

Op weer naar het volgende onbekende en/of gezonde product wat ik me het laatste jaar heb opgelegd om uit te proberen of weer te herontdekken.

Inrijgen lockmachine met andere kleur garen

Gisterenavond eindelijk de weg naar de zolder genomen om mijn belofte waar te maken om voor mijn dochter twee bolero's in te nemen, die ze veel te groot had gekocht in de opruiming, maar daarbij aan mij dacht om het maar 'even' in te laten nemen. Nou duurt dat 'even' vaak langer als het tegenzit en dat deed het nu ook. De lagen stof waren vreselijk dik en een industriële machine vliegt daar zo overheen. Ook mijn Bernina lockmachine heeft er meestal geen moeite mee, behalve nu dus. Het was echt dik, zelfs met zover mogelijk stof wegknippen. Steekje voor steekje met mijn adem in, pruttelde de machine wel geregeld tegen, maar het is gelukt. Al moest ik wel nog twee maal inrijgen omdat de draad brak. Vervolgens moest het witte garen vervangen worden voor zwart en dat valt 's avonds op een zolder niet echt mee. Zelfs met een grote lamp erboven had ik daar best moeite mee. Maar ja, mijn ogen worden ook een jaartje ouder.

Inrijgen lockmachine met een andere kleur garen
Ik knip de draden dan net boven de klossen door en knoop ze met de andere nieuwe kleuren vast. Haal daarbij de eerst klossen eruit en zet de nieuwe ervoor in de plaats. Dan laat ik de machine langzaam over een proeflapje naaien en kijk tot de knopen tot bijna bij de ogen van de naalden (2) zijn gekomen. Vervolgens knip ik het dan daar af en friemel het met een pincet door de ogen van de naalden. Gelukkig hoef ik dat niet meer bij bij Brother naaimachine die ik een paar jaar geleden juist ook daarom heb gekocht. Dat is zo fijn een automatische draaddoorhaler!
Om het verwisselen van ander garen op deze manier te doen, scheelt me vier draden inrijgen door de lockmachine. Mijn machine is zo'n 25 jaar oud en doet het verder prima. Wat ik daar al niet op heb gemaakt, dan is het geld er al lang uit.

Ook deze zwarte bolero is weer ingenomen. De naden aan de binnenkant met de hand met een paar steekjes vastgezet in de naad en nog een knoop die eraf was gesprongen, vastgenaaid.
Dochter heeft weer twee draagbare bolero's en ook niet duur.

He dat voelde best weer lekker aan, ook al merk ik dat mijn vingers weer stugger en stijver zijn geworden. Goede reden om dit dus vaker te gaan doen voor de nodige vingeroefeningen. Dat merkte ik ook al met haken en breien. Na een poosje gaat het dan een stuk soepeler.

In ieder geval lekker tussen mijn stofjes op zolder nog wat gerommeld om maar weer eens sinds lang weer te starten met kleding voor mezelf te maken. Nu nog de volgende stap: het ook echt maken ;-)

Kerstfeest voor m'n dieren

Inmiddels ben ik weer opgeknapt van de misselijkheid/duizeigheid van de harde-broodjes-uit-het-kerstpakket. Kerst is net als andere jaren rustig verlopen omdat ik er er de laatste jaren weinig tot niets meer aan doe. Ik hou niet zo van feestvieren eerlijk gezegd en breng ik dit soort dagen eigenlijk best heel sober door, ook met eten is het niet anders. Maar geniet wel intens van de rust, niks moet, geen geregel die dagen, geen verplichte bezoekjes meer afleggen, geen lijstjes met boodschappen of koken enz.
Ik vind het dan ook moeilijk me voor te stellen dat sommigen het hier wel moeilijk mee hebben om een eenzame kerst door te maken. Ik vind het juist heerlijk! Dat snappen veel anderen weer juist niet van mij. Ook ik heb die drukke kerstdagen ook ooit meegemaakt en zat dan altijd te verlangen naar een kerst zonder al die verplichtingen.

Ook een week vakantie zit er inmiddels op en een tweede voor de boeg. Veel regeldingen gedaan, maar vooral -al was het noodgedwongen- uitgerust om weer nieuwe energie op te doen. Dat is tenslotte wel het doel van vakantie.

Die regeldingetjes doen, bestond ook veel uit 'webshoppen' wat ik eerlijk gezegd liever doe dan in de stad rondhangen, winkel in en winkel uit om naar iets te zoeken. Zo doe ik overwegend tegenwoordig mijn boodschappen 3 x per jaar bij Zooplus voor de dieren, althans voor de kattenbakvulling en brokjes. Dat zijn zulke zware zakken en dan is het maar al te prettig als dat gratis thuis wordt bezorgd. Je spaart er automatisch punten en krijgt altijd wel iets gratis erbij zoals een speeltje of kattensnoepjes of zo. Altijd leuk om iets gratis te krijgen toch. Boven de 100 euro ook nog 5% korting. Alleen moet je alles goed zelf in de gaten houden want in het begin vergat ik het e.e.a wat ook nog gratis aangeklikt kon worden. Dit keer had ik een schaar, een speelhengel met een kerstelandje eraan (al grotendeels gesloopt inmiddels door een overenthousiaste kater) en kattensnoepjes en de rest was ook nog in de aanbieding. Wel een groot bedrag ineens, maar ik merk goed dat dat toch voordeliger is 3 x per jaar te bestellen dan steeds een zakje brokjes of kattenbakvulling te gaan kopen in een van de plaatselijke supers, want dat loopt uiteindelijk veel hoger op. Mijn budget voor dieren is ook beduidend lager dit jaar om op deze manier online te bestellen voor grootverbruik van o.a. brokjes (zonder granen waar een van de katten allergisch voor is). Natuurlijk heb ik wel drie eters minder dit jaar gehad, dat scheelt natuurlijk ook.

Als je werkt is het altijd zo uitkienen dat het op het juiste tijdstip wordt bezorgd en daar hoef ik met vakantie niet naar te kijken. Ik blijf tot het tijdstip van bezorgen in ieder geval dan thuis.

Kerstpakket en ziekzijn

Afgelopen week werd mijn kerstpakket thuis bezorgd. Het is dan altijd toch spannend wat erin zit en al zeker wat ik wel kan nuttigen en wat niet. Dit jaar was het thema duurzaam en eco. Ik was benieuwd! Leuk idee, dat wel, maar ...

Geen enkel merk was mij bekend van het ecogebeuren en daar ik iedere week bij EkoPlaza mijn boodschappen doe en veel merken daarvan ken, wil dat natuurlijk nog niks zeggen, maar wel een teken om goed uit te kijken. Maar waarom voedsel vanuit Amerika en Engeland laten bezorgen als we hier in Nederland toch ook ecobedrijven hebben? Dat is pas echt duurzaam en eco ...
Ik haalde vol verwachting alle artikelen eruit, maar bemerkte dat het nat was en de fles appelsap aan het lekken was. De dop zat wellicht niet goed dicht. Ik neem geen risico op voedselgebied omdat ik nogal sterk kan reageren, dus deze werd leeggegoten in de aanrecht.
Verder een doosje met waxinelichtjes, ingepakt door een sociale werkplaats. Ach die zijn altijd wel te gebruiken. Maar eco? Nee dus, het pitje is gemaakt van zware metalen en als zo'n waxinekaarsje brandt, worden de zware metalen zo de kamer in verspreid en ingeademd. Gezelligheid kent geen grenzen. Of toch wel? Het is zo ingeburgerd dat het zo gezellig is, maar niet gezond. Nu heb ik huisdieren en steek sowieso bijna nooit kaarsjes aan. Ze zien het gevaar niet van vuur en een staartje is er zo doorheen gezwiept.
Verder zaten er speculaasbrokken in. Was dat niet iets voor Sinterklaas en niet voor kerst? Ach dat maakt niets uit, wel dat de zijkanten aangebrand waren. Doet dat misschien meer eco aan? Aangebrand is wel altijd kankerverwekkend.
Dan zat er nog een zak met handgemaakte chips in om aandacht te geven aan handgemaakt i.p.v. industrieel. Nu dacht ik altijd dat chips van aardappels worden gemaakt, waarom er dan soja bij mieteren uit Amerika? Daar hoeft niet aangegeven te worden dat soja genetisch gemanipuleerd is. Hier wel. Helemaal fout ecoproduct dus! Vol met kruiden- en toevoegingen ook nog eens waar ik niet tegen kan. Nu eet ik alleen maar puur en naturel en dit was beide niet en bovendien heel erg vet. Zelfs de hond liet zo'n gevallen chipje liggen en dat zegt mij genoeg als dieren voedsel weigeren!
Dan was er nog een kleine zak met voorgebakken broodjes die je kon gebruiken voor toastjes, hooguit vier kleine broodjes bij elkaar. Dat leek me veilig.
Een zak met studentenhaver, waar je de nootjes echt moest zoeken tussen de handvol rozijnen. De ene rozijn glansde, de andere niet (onbespoten en ongezwavelde rozijnen zien er dof uit en glanzen niet). In de zak zat dus maar een klein handjevol spul en eco was voor mij echt de vraag.
Voor de duurzaamheid was er nog een ecokleurig opschrijfboekje met duurzaam telapparaatje.

De eco-chocolade smaakte echter prima! Uiteindelijk het enige lekkers uit het pakket.

Nou had ik gisteren niet al te veel puf om te koken en dacht aan die harde broodjes uit het kerstpakket. Ik belegde ze met geitenkaas (uit de natuurwinkel en aan de kaas daar lag het niet aan! Vorige dag en dag erna ook geen problemen mee gehad.) en het smaakte in eerste instantie wel lekker. Dat is altijd het venijnige met onbekend spul. Het smaakt wel lekker, maar de gevolgen zijn dus groot. Zo ook nu. In de loop van de avond kreeg ik niets als maagpijn en in het begin van de nacht ook buikkrampen. Ik kon niet liggend slapen en moest blijven zitten. Ik was zo misselijk en duizelig geworden en wilde nog maar 1 ding en dat was de ramen wagenwijd openzetten voor frisse lucht. Ik zat te bibberen in bed, maar alles beter dan die misselijkheid die maar niet over ging. Om half 8 ben ik opgestaan om verder zittend en slapend op de bank beneden door te brengen.
Rond vier uur in de middag pas brak en wel opgestaan en hou me verder de hele dag rustig. En dat allemaal veroorzaakt door een onbekend zakje hard brood uit het kerstpakket!

Ik weet wel dat ik NOOIT meer iets uit een kerstpakket zal eten! Of het is tegen de datum of het zijn onbekende merken, misschien wel tweede keus. Vol met veel te veel 'vreemde' toevoegingen!
Ik hoorde onlangs dat je ook je kerstpakket aan de voedselbank kan schenken, maar of ik deze mensen daar blij mee maak, is een tweede! Je moet wel een ijzeren maag hebben!

Ik ben natuurlijk wel dankbaar als gebaar vanuit mijn werk, maar persoonlijk hoeft dit jaarlijkse kerstpakket voor mij echt niet meer.

Toxische kassabonnen

Afgelopen zaterdag was ik weer bij de EkoPlaza en was mijn stempelkaartje vol. Daarmee kon ik voor 8 euro het boek van Julia Kang daar ter plaatse kopen. Het boek heet: '100% gifvrij'. Alleen de titel staat me al aan en op de site van haar kun je ook een aantal pagina's daarvan lezen. In eerst instantie dacht ik, het zoveelste boek weer over gif in voedsel, want onlangs is er ook een goed boek uitgekomen over voedsel van Amber Amberda (3 zelfs in korte tijd). Nu ben ik wel liefhebster van dit soort boeken en koop ik er dan ook geregeld van. Ook al hoort het niet bij het consuminderbeleid, gezondheid is ook belangrijk. Bovendien lees ik het niet alleen, ook mijn dochter, die nu voedingsleer aan het studeren is op HBO-niveau. Geregeld duikt ze mijn boeken in, gebruikt ze voor bronnen voor scripties enz.
Een hoop wat in het boek van Kang staat, weet ik al door een aantal Nieuwsbrieven geregeld te lezen, waarop ik ben geabonneerd. Maar toch is een gedeelte ook weer nieuw; meestal zijn die gehaald uit Engelstalige documenten. Zo ook dit boek van Kang, staat vol met goede tips en voor mij ook veel nieuwe. Je denkt dat je behoorlijk goed al bezig bent met voedsel te kopen uit de natuurwinkel, buigbaar plastic te vermijden enz. Toch kan het altijd nog beter. Door het lezen ervan, kwam ik ook o.a. tegen dat kassabonnetjes vol met chemische subtanties zitten. Logisch in feite, maar wie denkt daar dieper over na, het is zo ingeburgerd, maar wel als je erover leest. Nu bewaar ik die dingen altijd om in te voeren in mijn kasboek en bewaar ze in een map. Vanaf nu, ga ik ze daarom maar meteen weggooien als ze zijn verwerkt, op diegene na die ik moet bewaren voor garantie natuurlijk.
Met het aanraken van de bonnetjes ook niet tussendoor eten en extra goed handen wassen na het aanraken waar chemische middelen voor zijn gebruikt. Het is tenslotte toxisch en dringt je lichaam binnen, hoopt zich op in de lever en voila: klachten. Eigenlijk als je het goed bekijkt, zouden ze nog bij het chemisch afval horen ook. Wie denkt daar nou aan bij kassabonnetjes?

Efficiënt omgaan met wachttijd

Wachttijd vind ik altijd zo zonde, waar dan ook. Al is het maar in een spreekkamer. Ik probeer altijd wel iets bij te hebben waar ik mijn tijd nuttig aan kan besteden. Altijd heb ik wel papier en pen mee, al kun je dat tegenwoordig ook met je gsm. Maar ook leesvoer gaat dan mee.

Alleen bij de pc, had ik nog niet echt iets om tijdens het wachten van trage websites e.d. iets af te handelen. Ik erger me altijd zo als de pc langzamer werkt of ineens de virusscanner de hele middag gaat scannen e.d. Ondanks ik dan de tempery files opschoon, toch moet ik altijd best vaak 'wachten' als er verschillende handelingen worden gedaan. Niet dat het dan aan mij hoeft te liggen of aan mijn pc.

Tot deze week dan. Ik leg voortaan mijn post, drukwerk en andere leesdingetjes bij de pc en zoek/lees dit voortaan als ik weer (tussendoor) moet wachten.
Het is in feite hetzelfde stapeltje wat ik ook doorneem in de bekende tv-pauzes die steeds langer en vaker lijken te zijn en waar ik niet op zit te wachten. Ik snap dat deze reclames er moeten zijn, want er zijn tijden geweest dat we daar als burger luister- en kijkgeld voor moesten betalen, dus je moet er iets voor over hebben tenslotte om tv-programma's gratis te kunnen zien.
Zelfs kleine klusjes onderneem ik tot de pauze weer over is, zoals afwas opruimen, vegen enz. Maar ook ligt er altijd wel een hobby van het een of ander naast de bank, zoals patchwork of borduren.

Zit jij geduldig te wachten tot je pc weer normaal doet en tijdens reclames de film weer begint of besteed jij je tijd dan ook liever effectiever aan iets nuttigs of een hobby?

Kasboek achterstand

Ik loop gigantisch achter met mijn kasboek. Ik had het na de zomer zo mooi allemaal bijgewerkt. Tot ongeveer september heb ik het maar incidenteel nog ingevoerd. Geen zin, energie of tijd.

Deze dagen ben ik het iedere dag aan het bijwerken. Dan kan ik weer bekijken welke kostenposten uit de hand zijn gelopen en waar ik op moet gaan bezuinigen. Dat vergelijken doe ik dan jaarlijks.

Er is goed te zien dat ik in januari altijd heel weinig uitgeef. En dat terwijl ik eigenlijk nooit voornemens voor 1 januari heb. Meestal als ik iets wil dan gaat het de volgende maandag of maand in en dat hoeft voor mij geen januari te zijn. Maar op de een of andere manier werkt het toch door als ik de getallen zie in het kasboek omdat je die per maand of per jaar kunt instellen.

Ik weet dat ik me dit zelf opleg al dat splitsen van bonnetjes, maar de cijfers te weten, geeft mij wel voldoening. Zo weet ik precies wat ik per jaar aan mijn dieren uitgeef of aan voedsel, vaste lasten, non-food, boeken enz. Een bepaald soort richtlijn dus.

Dit digitale kasboek is helemaal gratis, ook na een half jaar ... !

Koffiezetapparaat heeft het (eindelijk) begeven

Van de week toen ik beneden kwam, lag het koffiezetapparaat in stukken op de granieten keukenvloer. Er lag natuurlijk geen briefje bij wie dat op zijn of haar geweten heeft, dus zullen we het maar houden op de kaboutertjes. Nu ben er nog niet eens rouwig om, omdat ik het altijd een vervelend koffiezetapparaat heb gevonden en het apparaat deed het meer niet dan wel. Met een gerust hart kan het daarom ook gewoon weg, de deur uit. Ben zelfs opgelucht, want iets wegdoen, is altijd moeilijk als je met consuminderen bezig bent. Hoewel ik wel de thermoskan nog houd, want daar was niks aan te zien en is nog goed bruikbaar om koffie een poosje in te bewaren..

Ik heb dit keer ook besloten geen nieuw koffiezetapparaat meer te kopen. Heb ik ook weer iet wat meer ruimte in huis :-) Ik ben inmiddels zo gewend om wat water voor 1 mok te koken en het op de ouderwetse manier gewoon via een filtertje te laten doorlopen. Ik kan de koffiezetapparaten inmiddels al niet meer tellen hoeveel ik er heb gehad, hetzelfde als met stofzuigers. Laatste raak ik dan ook niet meer aan, want ik hoef maar te wijzen en het het ding gaat stuk. Ik heb toch overal laminaat en granieten vloeren in mijn huis, dus dat is geen probleem.

Ook hou ik me nog steeds goed aan het niet meer zo veel koffiedrinken. Niet eens iedere dag en maar af en toe. Gemiddeld komt dat neer op 1 à 2 mokken per week. Voor de rest drink ik kruidenthee. Ik ben niet meer verslaafd dus :-) Aan koffie wel te verstaan. Chocolade is een ander verhaal.

Wel of niet vakantie

Het is nog even onbekend of ik nu wel of geen vakantie heb deze week, maar dat weet ik maandag pas. In ieder geval werk ik dan thuis en op tijden die mij dan uitkomen. Door al die netwerk-perikelen en ad hoc spoedklussen is er veel blijven liggen. Daar kan ik natuurlijk persoonlijk niets aan doen, maar toch voelt dat niet lekker. Vandaar mijn aanbod deze week door te werken en het dan te compenseren later. Ergens hoop ik na dit weekend dat toch mijn vakantie door kan gaan, want ik heb gewoon wat tijd voor mezelf nodig om weer energie op te doen, leuke dingen te doen en wat huishoudelijke klussen bij te werken. Maar goed, ik wacht morgen af of die een grote klus nu door moet gaan of de eerste week van januari ook goed is ... wat extra duimen kan ik nu wel gebruiken ...

Update: 19/12 - Heb dus wel vakantie vanaf nu tot 2 januari:-)))

Even wat laten horen

Momenteel ben ik de dagen aan het aftellen naar mijn twee weken vakantie. Nog 5 werkdagen en dan vrij! Ik kijk er zo naar uit dit keer. Ik heb een leuke baan, maar dan moeten de tools wel meewerken met wat ik doe en die doen het nog steeds niet goed, zelfs nog slechter. Niet goed voor mijn gezondheid oftewel de cardio stress. In mijn vorige blogje gaf ik dat al aan. Er is een 'slim iemand' vorige week bij geweest en kon alleen constateren wat ik zelf al vermoedde, maar het ligt niet aan mijn gebruik (wist ik al lang). Zelfs al geven ze me nog nieuwer en duurder materiaal, de problemen zullen blijven. Gelukkig heb ik gemerkt dat ik niet de enige ben, maar wel diegene die het meeste moet bellen per dag vanwege mijn diverse werkzaamheden. Ik vind het eerlijk gezegd een blamage voor een nieuw netwerk dat er geen rekening mee gehouden is. Ik was nota bene testpersoon en gaf dat zelfs regelmatig aan. Er gaat veel onnodige tijd nu verloren. Ik merk dat ik er al wel rustiger door blijf dan in het begin. Wat ik ook aangaf waaraan het zou kunnen liggen, was het per se niet, werd gezegd, maar door zelf jarenlang ervaring te hebben opgedaan vanaf 1986, merk ik wel degelijk dat het ook aan het geheugen moet liggen doordat ik regelmatig nu de tempery files, geheugen e.d. leeg maak per dag en ik weer even langer vooruit kan voor ik weer voor de zoveelste keer vastloop en zelfs niet meer kan uitloggen en inloggen. De servicedesk moet dan alles op de servers van mij 'losmaken'. Om tureluurs van te worden dus. Kon ik de tijd maar terugzetten en nog met het oude systeem werken zodat ik alles ook tegelijk kon doen. Even die helpen aan de telefoon of die bij mijn bureau staan, een mailtje beantwoorden met bijlage, zelf in een programma zitten enz. Nee ik mag maar een document open hebben en ik moet daar toch regelmatig iets bij zoeken wat niet meer lukt.
Om deze klaagzangen heb ik me maar even een paar weekjes hier niet laten zien ... vergt ook zoveel energie. Want het is vaak zo als er iets niet mee zit, is dat vaak ook niet alleen! Het bekende domino-effect.
Ik richt me nu op mijn 2 vrije weekjes! Aandacht voor mijn gezondheid ook. Dan hervat ik eind volgende week ook weer mijn blogjes te schrijven, nu is de vermoeidheid even te groot daarvoor. Ook het lezen van andere blogs en het reageren.