Wie is de dader?

Nu sloof ik me al weken uit om mijn bessenstruikjes van voldoende water te voorzien. Niet met de tuinslang, maar met gietertjes water van het eerste douchewater of water wat onder de keukenkraan anders weggespoeld zou worden. Vorige week zag ik de rode besjes al aardig kleuren en ik dacht die kan ik vast volgende week gaan plukken. Ik had er dit jaar veel aan de enige rode bessenstruik die ik heb. Nu was ik precies drie dagen niet naar achteren kunnen lopen om ze van water te voorzien, maar er waren enkele buitjes regen gevallen, dus maakte ik me geen zorgen. Zondagmorgen wilde ik ze weer begieten en stond daar even verbaasd te kijken, al mijn rode bessen waren weg! Nog onderaan wat groene, maar verder waren alle rode besjes eraf geritst. De vogels zijn me dit jaar voor geweest! Kijk dat vind ik nu niet leuk he, ze mogen van mij de meidoorn- en sleedoornbessen al jatten, maar van eerlijke verdelen hebben ze nooit gehoord. Het is voor hen natuurlijk van levensbelang en voor mij is het slechts een gang naar de winkel om ze te kopen, maar leuk vind ik het niet. Vooral omdat ik dit jaar weer een doorstart had gemaakt met mijn moestuin en struiken. Het gaat allemaal maar langzaam, maar wat schoon was hield ik bij, zo dus ook de bessenstruiken.
Nu iedere dag maar eventjes kijken wanneer ik de witte, zwarte en kroezels kan gaan plukken. Kijken wie nu het eerste is. Zij of ik.
Ik vertelde dit verhaal aan een vriendin van me -en zo lief- komt ze me binnenkort een doosje met rode bessen van haar tuin afgeven omdat zij er in overvloed heeft. Super he!

Help, een robot aan de telefoon!

Deze week ben ik een paar keer 's avonds vroeg gebeld en waarvan de andere kant helemaal niets zegt. Nu neem ik als er op het schermpje staat dat het een inkomend gesprek is en geen nummervermelding geeft, alleen op met 'hallo'. Ik weet tenslotte niet wie er belt en zij hoeven dan ook niet te weten wie opneemt toch. Na twee keer 'hallo' te hebben gezegd en de andere kant zegt nog niks, heb ik neergelegd. Dat ging zo al een paar dagen. Vrijdagavond wachtte ik iets langer en hoorde ik ineens een bandje met een vrouwenstem zeggen: "Druk op 1 om dit gesprek te volgen." (Of zoiets, want letterlijk weet ik het niet, daar kwam het in ieder geval op neer.) Ik leg meteen op, want ik wil niet dat iemand mij belt, niets zegt en ik vervolgens naar een bandje moet gaan luisteren! Kan het nog gekker tegenwoordig?
Morgen weer een nieuwe week. Ik ben benieuwd of die beller/bedrijf c.q. robot mij weer lastig gaat vallen!

Zooooooo krom ...

Ik ben vorige week begonnen om de ruimte tussen mijn garage en die van de buren op te ruimen omdat dat al jaren niet meer was gedaan. Een heel smal paadje aan mijn kant van de tuin, meer een wegglippaadje voor de dieren en voor wat opslag. Zo had ik er wat palen neergelegd en daaroverheen oude matjes. Echter door de bomen en van de daken is er een hoop compost ontstaan en moest ik gaan graven en heel wat sjouwen om al dat compost elders in de tuin te brengen. Dat is niet even snel gedaan en dus verdeel ik het over een paar dagen.

Er kwam een oude (gedeukte) bumper van mijn vorige auto te voorschijn, die ik toen per se van die automeneer van de verzekering moest bewaren, al zag ik er zelf het nut toen niet van in. Helemaal van plastic, dus ik dacht die is prima voor de ophaaldienst van plastic. Zo gezegd, zo gedaan, maar nadat ze waren geweest, lag daar de bumper heel zieligjes alleen te wezen bij de boom en hadden ze die niet meegenomen. Toch had ik eerder ook plastic tuinstoelen en een tafel daar zien staan. Of die wel meegenomen zijn, vraag ik me nu wel af. Maar dat zal dan wel een regel zijn dat alles in hun speciale doorzichtige plastic zakken aangeleverd moet worden. Of het moet naar de milieustraat worden gebracht, uren wachten in de zaterdagrij en het tegen betaling zelf dumpen in de container?
Dit houdt voor mij dus in om 3 x dat ding in stukken te zagen en in drie speciale extra plastic zakken te stoppen. Hoe krom kun je het maken? Die plastic bumper weegt amper iets, is te tillen met je pink. Ik doe graag mee met scheiden van afval, maar zoiets gaat me dan toch net ietsje te ver! Veel moeite en meer plastic afval zo ook nog. Met 1 x zagen kan het gewoon in 1 x mee in de grijze bak (en nog veel ruimte over) en dat scheelt me dus toch 2 x minder zagen met een zaagje dat steeds stropt en ermee stopt. Er is een grens ... ook een milieugrens!

Vrouwvriendelijke handleidingen graag!

Ik wilde vanmiddag eens een bouwpakketje, wat ik een jaar geleden heb gekocht, in elkaar gaan zetten. Een wit bankje met aan de zijkanten een uitsnede van een tulp: een uitverkoopgevalletje van de Bl.
Eerst de doos opengemaakt en 'bevrijd' van al het plakband waarmee de naden vastzaten en daarna wat gereedschap erbij gezocht (kruiskopschroevedraaier en een 'zachte' hamer). Het grote karton van de doos kan ik nog goed gebruiken als ik start met de buitenkant van mijn huis te schilderen.

Na eerst de handleiding te hebben bestudeerd wat wat was en hoe de volgorde moest worden, begon ik vol goede moed. Die moed zakte iet wat in toen bleek dat de lange schroeven te lang bleken te zijn en wat me niet de bedoeling leek dat schroeven er een cm uitsteken. De schroeven kwamen steeds tegen een harde schroef aan, maar die kon ik niet verwijderen. Ineens paste een schroef wel en het bleek dat die opzij dus verzonken schroeven waren, diepte ik uit mijn zeer verre herinnering ineens op, dus als je wat draait met die verzonken schroef dat de schroeven daarin vielen. Moet je maar net weten dus. DAT zouden ze nu op zo'n handleiding moeten zetten. Dat stond niet op de handleiding dat die schroefgleuven verticaal moesten staan. Die stonden nu natuurlijk allemaal horizontaal. Ik kwam er bij toeval achter toen de schroevedraaier ineens wel verder ging dan de schroef. Wel stond in de handleiding een hele uitgebreide afbeelding hoe je een plastic dopje over een schroef moet klikken en dat is meestal wel bekend toch. Maar goed, het lukte me uiteindelijk en zonder hulp. Het had veel sneller gekund met een vrouwvriendelijke handleiding!

Alleen is nu de volgende vraag waar zet ik het bankje neer? Een beetje een overhaaste koop geweest toentertijd. Ik dacht dat het buiten kon staan, maar zo te zien kan dit niet met dit spul. Ik verwachtte echt hout, maar het is geperst spul met een soort plastic erover. Dat waag ik maar niet aan een regenbuitje. Daarom zal dit tulpenbankje wel naar de zolder gaan verhuizen naar mijn hobbyruimte. Maar nu eerst even nog trots zijn dat het me gelukt is en er nog een paar dagen beneden naar kijken. Ik heb het toch maar mooi zelf 'FF' gefikst!

Update: zondag 22 mei 2011 foto toegevoegd.

Alweer een klus volbracht

Al die tijd dat ik hier schrijf, waren er nog maar weinig klusjes gedaan, waarvoor ik spaar en dan ineens in drie dagen is er heel veel gedaan! Wel ineens een heel bedrag, maar wel lekker zoveel in korte tijd. Tussendoor gebeuren er nu eenmaal ook onvoorziene dingen en die gaan dan weer voor.

Wat er nu is gedaan is het volgende:

• Dakgoot schoongemaakt en dat was heel erg nodig!
• Diverse lekken in de dakgoot zijn gerepareerd. Geen gedrup meer op de erker als het regent en ik moeilijk kan inslapen van dat harde ketsende getik.
• De nokdakpannen (weet niet hoe ze heten, maar dit klinkt wel goed) aan vier zijden zitten weer vast. Veel cement was los of zelfs gewoon weg op het dak. Mijn dak is verder goed hoorde ik en dat voor een huis dat stamt uit 1945 is dat toch heel prettig te horen.
• De lek van het zolderraam is gedicht. Heerlijk! Daar lig ik een verdieping onder en als het regende hoorde ik het daar ook druppen. iedere week moest ik kijken of de emmers geleegd moesten worden. Soms net op het nippertje en twee keer te laat ...
• Daar waar ik niet bij kan hoog bij het zolderraam met verven zit nu iets van kunststof ervoor. Ik beweerde altijd dat ik zoiets nooit zou willen en alleen maar hout wil, maar nood breekt wet in dit geval. Beter dit dan gebladderd hout. Maar het staat mooi dat wel!
• De schoorsteen is met cement weer gevoegd daar waar het los was. Het bleek dat deze met rukwinden wel eens om zou kunnen vallen, dus dat is even gratis erbij gedaan.
• Onder de dakgoot zit hout en hier en daar stuk met grote gaten en moest nodig geverfd worden. Ook daar kan ik niet bij en ook dit is met kunststof nu opgelost. Als het goed is moet dit 15 jaar ook wit blijven. Het schijnt dat in Engeland bijna alle huizen deze kunststof hebben op hun huizen. Overigens dit spul komt er ook vandaan.
• De rand van de erker heeft hetzelfde spul als het zolderraam.

Doordat nu het dak en dakgoot zijn gemaakt, zijn de lekkages opgelost en kan ik ook binnen aan de slag met die lekkageplekken weg te werken.
Nu die witte randen er zo mooi uitzien, wil ik natuurlijk vlug weer het verven buiten gaan opnemen. Echt voor lange weekendklussen of voor de vakantie.
Maar wat ik nu echt heel erg fijn vind, is dat de zolderlekkage is opgelost. De ruimte met emmers op en naast de tafel onder het raam kan ik nu eindelijk mooier gaan inrichten voor mijn hobby's! Maar dat is echt een winterklus, althans als het te koud is beneden en boven nog lekker genoeg om de cv niet aan te hoeven doen.
Eerst geven al die klussen een twijfelgevoel of het wel mooi en goed wordt gedaan plus het grote bedrag (wat overigens nog in het niet valt bij offertes van andere bedrijven). Nu het toch wel mooi is geworden (ik heb echt hele vervelende eerdere ervaringen daarmee gehad), krijg ik er weer meer energie voor terug om zelf door te gaan. Zie je wel, ooit wordt het wel wat en kan ik misschien net als een ander iet wat moderner leven in mijn huis.
Dit stimuleert weer om verder te gaan sparen, opruimen en consuminderen!

Die vermoeidheid was niet voor niets wat ik eerder beschreef. Ik had een of ander virusje denk ik, want dinsdag werd ik echt fysiek gedwongen te blijven liggen. Ik was door en door koud, trillerig, duizelig enz. Na dat dagje voelde ik me veel beter gelukkig. Ik voel het meestal wel aankomen als het mis dreigt te gaan. Ik heb een paar keer net gedaan of er niets was en dat heb ik naderhand geweten met flauwvallen e.d. dus ik ben blij dat ik toch geluisterd heb naar mijn lichaam.

In afwachting van ...

In afwachting van een klus vandaag of deze nu wel of niet wordt gedaan en nog belangrijker hoe laat, schrijf ik dit berichtje. Het is altijd zo als ik iets laat maken er weer iets anders stuk gaat en dan hoeft het niet eens hetzelfde project te zijn.
Dit weekend is er weer wat stuk gegaan: de benzinemeter van de auto geeft niet meer aan hoeveel benzine er nog in zit. Ik vermoedde al zoiets want na een paar ritjes stond deze nog op vol. Voor de zekerheid toch maar snel gaan tanken voor ik voor een verrassing kom te staan. Het is een hoop geregel steeds om de auto te brengen, fiets achterin, weer naar huis te fietsen en dan te wachten en dan weer terug drie kwartier fietsen. Met een baan regel je dat ook niet zo een, twee, drie. En dag vrije dag. Kortom weer een hoop geregel voor zo'n stom ding en dan nog niet eens gesproken over de bijkomende kosten. Tegenwoordig kan niets mee normaal gemaakt worden en wordt alles vernieuwd.

Dan het tweede wat heel lastig is en dat is dat de laatste knop van de waterkraan in de keuken heeft het begeven (doormidden) en moet ik met een tangetje de knop aan en uit draaien. Ik was al eens op zoek gegaan naar een nieuwe knop, maar kan die nergens vinden in die hobbyzaken en bij gaswinkels. Ik had al als een tijdelijke oplossing, die ene knop steeds verwisselen van warm en koud. Wel lastig, maar ik kon bij mijn water. Het begint weer aardig op drastischer kamperen binnen te worden dan het al was.

Het lijkt wel of ik alleen maar voor klussen en onderhoud aan het werk ben. De rest is voor levensonderhoud en voedsel. Iets extra's kan ik voorlopig wel helemaal schudden met alles wat het hier begeeft. Al dat opvragen van offertes en dan uitzoeken wie en wat, daarna maar hopen dat je weer niet bedonderd wordt. Gigantische bedragen zitten er soms tussen.

Soms word ik er zo moedeloos van. Een klusje gedaan, twee nieuwe erbij. Mijn lijst wordt steeds maar langer en langer. Geen wonder dat ik de laatste dagen weer erg slecht geslapen heb. Meestal zet ik oogkleppen op om zo toch ook nog aan andere dingen te kunnen denken en doen, nu overheersen al die klussen hier in mijn gedachten en wat ikzelf nog allemaal moet doen. Mijn hoofd begint een beetje over te lopen.

Een vrije dag voor mij is altijd een dag vol regeldingen. Ik heb dan net een weekje vrij gehad, maar oh wat verlang ik naar een echte vakantie! Ik weet het, het is een vluchtgedachte, een vlucht van al dat geregel, geruim en geklus ...
Na een goede nachtrust zal ik het wel weer beter kunnen behappen, de vermoeidheid en moedeloosheid nekt me gewoon ;-) Gisteren uren en uren fysiek werk verricht en dan krijg je dat.

Update: De lekkage van het zolderraam is inmiddels gemaakt. Weer iets van mijn lijstje strepen gelukkig :-)

Grote ergernisklus is geklaard

Vol goede moed ben ik vandaag opgestaan om veel te gaan doen. Echter ik heb heel veel gedaan, maar totaal niet wat ik van plan was. Nu weet ik ook weer precies waarom ik consuminder! Voor klussen en die door anderen te laten opknappen! En dat is vandaag gebeurd. Een ergernis minder, veel geld, maar altijd minder dan veel anderen vragen, dus in feite als je het met die ogen bekijkt, was het toch goedkoop. Nog even gecheckt als leek en het lijkt me goed. Volgende week wordt het nogmaals gecheckt omdat het gaat regenen. Dan heb ik het over de dakgoot schoonmaken, lekken repareren en de nokdakpannen aansmeren, want die lagen los. Mensenlief wat een bedrag, maar wat moet je als je het zelf niet kan of durft? Juist, ja, uitbesteden en dan goed opletten wie het goed doet en toch redelijk in prijs is. Wat is hun service enz. Dat telt allemaal mee. Ik heb hier inmiddels al heel veel ervaring mee de laatste jaren en over het algemeen ook niet tevreden. De dakgoot is nog te nieuw om weer te laten vervangen en dat is me ook te duur. Nu maar weer afwachten.

Ondertussen moest ik noodgedwongen mijn kiwi gaan snoeien anders konden ze niet bij de dakgoten. Ook balkon vegen, wat normaal niet lukt omdat het altijd onder water staat. We verwachten weer regen dus ook snel gedaan. En nu ben ik moe, maar voldaan moe. Wel wat euro's lichter, maar daarvoor heb ik nou al die tijd voor gespaard, dus moet ik niet meer achterom kijken.

Hup nu de volgende grote klus laten uitvoeren. Het kan volgende week, weer redelijk in prijs, maar samen ineens is het toch een hikbedrag. Ik denk nog even na, maar ik weet dat ik toe moet happen. Ik heb een grote lekkage op zolder en als het regent staan daar emmers. Het zou toch wel erg fijn zijn als dat gemaakt is, want anders heb ik straks nog meer schade binnen dan ik nu al heb. Poeh poeh, duur weekje, maar ja daarvoor sjouw ik met emmertjes water naar de tuin en let op alles wat maar kan bespaard worden. Het moet gewoon, klaar uit.

Het werkt ook aan twee kanten. Ik ga boodschappen doen en ik koop totaal niets overbodigs. Ik ben weer aardig goed bezig al zeg ik hetzelf! Moet wel, want ik moet weer sparen voor de volgende klussen!

Blog-out

Nou die twee daagjes zonder blogjes maken, is ietwat uitgelopen. Het 'moeten' was er eventjes af. Is ook wel eens lekker hoor. Ik heb geen burn-out, maar een blog-out. Ik duikel iedere dag vermoeiend op de bank en val zo in slaap tot ik naar bed ga! En ook dan 'floep' weer weg in diepe slaap. Als ik niet uitkijk, verslaap ik me zelfs nog 's morgens! Mijn baan is één grote deadline momenteel en dat vergt 's avonds zijn tol. Overdag gaat het goed, maar eenmaal thuis tot rust, komt de vermoeidheid er pas goed uit. Dan denk ik wel eens wat politici zeggen over dat ouderen het gemakkelijk kunnen volhouden. Ja, ja, overdag wel en het weekend is om bij te trekken. In een haastmaatschappij moet alles sneller en sneller; je wordt meegezogen door je omgeving. Adrenaline blijft maar stromen en 's avonds kun je de werkknop maar niet omdraaien (oh nee er zijn geen knopjes meer, je schuift even met een vinger). Geen wonder dat stress tegenwoordig zo'n hoogtij viert.
Een weekje vrij en het werk blijft liggen, dus dat wordt dan inhalen geblazen zo'n week erna. Het koken wordt verwaarloosd en het cirkeltje is rond. Morgen toch weer eens wat beter de draad oppakken van mijn leven. In feite is werken maar geld verdienen voor je boterham, maar je moet niet vergeten daarnaast nog te leven. Goed eten is een eerste vereiste om je weer fit te voelen natuurlijk. Gezondheid staat toch bovenaan en dat moet wel zo blijven. Al mijn hobby's en bezigheden staan op nul. En dat terwijl ik zoveel plannen heb, mijn hoofd wil wel, maar lichaam wil niet meedoen. Afspraken voor 's avonds worden allemaal afgewimpeld, omdat ik weet dat ik dat fysiek niet trek. Mijn uitlaatklep van bloggen, ligt zelfs stil. Het onderwerp consuminderen valt in het niet, omdat ik niet eens de tijd kan vinden om eventueel te spenderen. Dat bespaart natuurlijk wel :-)
Nou morgen op tijd eruit, regeltjes wegstrepen op lijstjes en doorgaan met ook leuke bezigheden. En nu op tijd naar bed, die vermoeidheid moet eruit geslapen worden. Welterusten ;-)

Twee dagen zonder weblog

Poeh poeh dat was wel even een vreemd gevoel om zo maar twee dagen over te slaan zonder een berichtje te schrijven. Tja ik wist op dat moment echt niks, werkelijk niks. Dat heeft denk ik iedereen wel eens. Hoewel niks? Nu achteraf als ik onderstaande na lees, was er toch genoeg :-)

Bovendien ben ik heel hard bezig geweest met van alles en nog wat in mijn vrije week. Door het opruimen van mijn bijkeukenkast deze week, weer zoveel tegengekomen. Spulletjes met emotionele waarde bijvoorbeeld. Leuk om foto's van te maken met zo'n nostalgische uitstraling.
Een uitdaging om de bloeiende seringenstruik in mijn tuin te fotograferen en dan balen dat het toestel zo beperkt is. Een paar jaar geleden nog erg duur en voor die prijs kun je nu zelfs een spiegelreflex kopen. Maar ik koop geen andere, Zolang deze het nog doet tenminste nog niet. Al vind ik microfotografie wel het allerleukste en dat kan deze helaas niet.

Ik zwierf deze week ook over het internet en belandde ineens weer bij tekenen en schilderen via een weblog en YouTube; een hobby die een beetje in de ijskast is gezet. Mijn bloed begon weer te kriebelen en eigenlijk wil ik het weer opnemen, maar waar haal ik toch overal de tijd vandaag.

Zo heb ik ook nog een natuurwebsite, waarbij ik kon meeliften met een ander en zodoende ik al die info er gratis op kon zetten. Dat lag een beetje stil en de url (is niet echt de naam van het natuurgebied) wordt verkocht, dus moest ik heel snel alles gaan kopiëren. Wat nu? Zelf een domein aanvragen en website meer opnieuw maken? Past niet echt bij mijn consuminderbeleid, dus moet ik het maar in een gratis weblogvorm gaan gieten. Maar ook dat kost heel veel tijd, want foto's ontbreken nu en daarvoor moet ik daar veel gaan wandelen. Dus binnenkort een nieuw informatief weblog erbij ...

Ook een textiele vorm van boekomslagen bekoorden me en waar ik mee aan de slag ging met een proefje, daardoor lag mijn gehaakte gordijntje weer stil.
Vakantie is leuk, maar ik begin dan weer met zoveel nieuwe dingen ... Herkenbaar?

Gisteren nog een paar leuke aankopen bij AH gedaan van paasartikelen voor 50%. Nee ik heb het niet over chocolade eieren. Hoewel 1 zakje ... ;-) Stond ook zo leuk op mijn etagere. Ik heb een leuke vierkante rode, trommel met kippen erop gekocht, voor 1 euro 80 en ook een leuk roze bord in de vorm van een bloem ook voor die prijs. Die trommel gebruik ik denk ik bijna zeker te weten voor mijn handwerk en naairommeltjes. Staat zo gezellig zo'n trommel.

Nu ik ga weer lekker verder rommelen, overal en nergens, in huis en in de tuin. Wat precies? Nog geen idee, daar waar ik zin in heb en wat mijn neus aanwijst.

Benzine en parfum

Op dit moment loopt er een actie bij het benzinestation waar ik altijd tank, waar je weer eens zegeltjes kunt sparen. Als de kaart vol is, kan er met hoge korting van wel 50-70% parfum gekocht worden van dure merken.
Aan mij totaal niet besteed, maar wel voor mijn dochter die nog in die leeftijd zit dat parfum er echt bij hoort. Als dat haar gelukkig maakt, vooral doen! Ze gaat nu al overal ruiken welke het moet worden voor ze haar keuze maakt. Ondertussen worden de zegeltjes bewaard en opgeplakt. Als deze kaart vol is, heeft zij hopelijk haar keuze gemaakt en kopen we de gekozen parfum. Vervolgens verdwijnt het bij mij weer in een cadeautjestas om op het einde van dit jaar weer bij verrassing boven water te komen. Zij blij en ik ook omdat het iets is wat zij leuk vindt en bovendien goedkoper is dan de normale prijs.

Zo zie je maar dat je het hele jaar in feite bezig moet zijn met het verzamelen van de juiste cadeautjes, hetzij met een leuk reclameprijsje, hetzij nu via een actie (en ook bij kringlopen liggen ook nieuwe spulletjes). Mijn cadeautjes hoeven in ieder geval nooit geruild te worden of verkocht via Marktplaats, omdat ze zelf worden uitgezocht en gedeeltelijk vergeten voor straks ...
Ook nu moederdag eraan zit te komen, valt er altijd een hoop te scoren en ook daarna. Dus vooral nu goed opletten en mogelijk inslaan voor een later tijdstip dit jaar.

Buitentoilet

Tegenwoordig gebruik ik milieuvriendelijke kattenbakkorrels op basis van hout voor de poesjes en katers. Die bevalt me prima ook al is het duurder, je hebt er minder van nodig. Het grote voordeel is ook dat je het zo de tuin in kan gooien, op de composthoop of -bak en dat zelfs door het toilet gespoeld mag worden.
Zelf zou ik dat laatste dus nooit doen om het risico van verstoppingen voor te blijven! Ook gooi ik het niet in mijn compost, want het idee alleen dat het tussen mijn groente terecht komt, vind ik geen prettig idee. Het zijn tenslotte carnivoren en ik niet. Dat het tussen planten en bloemen komt, is geen probleem.
Ik gooi het tegenwoordig altijd op een schoongemaakt stukje grond achter de vuilnisbak en groene bak, uit het zicht dus. Hebben zij ook een beetje privacy, al zie ik ze toch wel. Dat is het buitentoilet voor de katten. Af en toe gooi ik er even wat aarde over als ik toevallig buiten zit en het verse aroma mij tegemoet komt. Ook hark ik er wel eens tussendoor, want poezen zitten juist erg graag op aarde die net bewerkt is. Verder laat ik het ter plekke verteren en door de regen of een emmer opgevangen water uit elkaar vallen.
Voorheen met ander kattengrid gooide ik dat allemaal in de grijze bak. Met een plastic zakje bij de kattenbak viste ik met het schepje alles op wat eruit kon. Knoop in het plastic zakje en weg ermee. Bij de totale bak verschoning ging de bak gewoon ondersteboven in de grijze bak. Zodra de grijze bak geleegd is, gooi ik altijd een basisbodempje oud papier erin zodat met legen de grijze bak ook echt leeg is. In de winter wordt dat overigens ook aanbevolen zodat er geen afval blijft plakken met legen.
Nu hebben de katten dus sinds een maand een eigen plekje in de tuin voor hun buitentoilet. En daar maken ze meer gebruik van dan die van binnen. Ook dat scheelt me momenteel erg veel aan kattenbakvulling dat ze hun behoefte mooi achter de bakken op dat stukje grond doen. Regelmatig harken trekt ze ook aan.

Geen vuilniszakken in gebruik

Met het verder opruimen vandaag van mijn bijkeukenkast (zie bericht van gisteren) kwam ik ook nog een ingepakte vuiliszakkenrol tegen. Die heb ik voor nood, maar al jaren niet aangebroken. Ik gebruik daarvoor in de plaats, lege blikken, doosjes en plastic zakken om die eerst vol te doen met allerlei afval voor ik het in de grijze bak deponeer. Ik gebruik dan ook nooit vuilniszakken.

Tegenwoordig heb ik standaard in allerlei maten boodschappentassen in de auto liggen als ik boodschappen ga doen. Ook in mijn normale tas die ik mee neem naar mijn werk zitten opgevouwen tasjes. Dat scheelt dan weer bij de supers allerlei tasjes. Bij andere winkels vind ik het wel belangrijk om met een tas van de winkel of op de markt zelf te lopen omdat het ook als een soort bewijsje dient van dat je betaald hebt, ook al heb je het bonnetje bewaard. Op de markt krijg je immers niet eens bonnetjes.
Deze tasjes worden allemaal netjes opgevouwen bewaard en omgedoopt tot afvalzakjes. Zelfs hele kleine, de maat van boterhamzakjes, kunnen nog goed gebruikt worden als hondenpoepzakjes enz. Zo ook papieren of plastic broodzakken, prima voor afval in te verzamelen. Toch heb ik niet eens een enorme voorraad daarvan, dat valt reuze mee, omdat ik er ook weer veel opgebruik.
De wat grotere met stevige handvatten bewaar ik op een andere plaats voor andere doeleinden. Je hebt er ook met leuke koorden als handvatten, die worden er natuurlijk afgesloopt en in een mandje met allerlei koordjes bewaard.
Ik vind het wel een voordeel die kleine zakjes te gebruiken in plaats van de vuilniszakken. Vuilniszakken duren natuurlijk veel langer voor die vol zijn en ik heb dat liever niet in huis want dat trekt alleen maar ongedierte aan en zeker met warme dagen. Ik loop liever een paar keer meer naar de grijze bak om het afval uit huis te krijgen.
En .. je kunt ze ook nog in repen knippen en ermee haken: tassen of mandjes! Kortom een plastic zak wordt nooit zo maar weggegooid en krijgt bij mij altijd nog een hergebruikkans.

Schuursponsjes

De komende week heb ik heerlijk een weekje vrij. Gedeeltelijk vanwege het feit dat we op mijn werk een vrije dag hebben op 5 mei Bevrijdingsdag en omdat we daarom 6 mei verplicht zijn een collectieve vrije dag op te nemen. Ik neem altijd op 3 mei een vrije dag want dan is mijn dochter jarig. Tja dan blijven in feite alleen 2 en 4 mei nog over.

Vandaag had ik ineens de geest om mijn bijkeukenkast uit te mesten. Dat kan goed al drie jaar geleden zijn dat ik die heb opgeruimd. Die wordt al snel een rommeltje omdat dat een voorraadkast van o.a. schoonmaakmiddelen en -spullen is, maar ook een mandje met lampen, bak met zeep, wasmiddel enz. Kortom een voorraadkast met van alles (voor alles een vaste plek), behalve etenswaar. Op de vloer staat ook veel opgestapeld aan emmers en bakken. De poezen struinen er graag rond op zoek naar spinnen. Super interessant voor ze natuurlijk. Regelmatig valt er wat naar beneden en daar moest dus nodig snel eens wat aan gedaan worden. Vandaag was de dag, het kon niet mooier, letterlijk de Dag van de Arbeid, al ligt dat natuurlijk iets anders. Ik ben uren bezig geweest en krijg nu last van mijn rug, dus tijd om te stoppen en het morgen af te ronden. Een warme douche heeft weer wonderen verricht.

Ik was al tijden in de veronderstelling dat ik geen schuurponsjes meer had en nu blijk ik met opruimen er toch zo'n 70 te hebben ... eeehhh ja echt, om en nabij 70 stuks. Dan weer hier een half aangebroken pak, daar weer wat losse. Ik vond ze werkelijk overal en normaal zag ik er geen eentje. Het is duidelijk dat ik dat niet zo interessant vindt om in mijn hersenpan op te slaan en me te herinneren dat ik er toch echt moest hebben en kocht er weer bij, al snapte ik niet waar ze bleven. Nu pikt de hond er af en toe wel eentje, daar niet van, en die zie ik ze helemaal in kleine stukjes weer terug. Het is daarom toch wel eens goed om op te ruimen. Allerlei spulletjes die ook niet in mijn geheugen waren opgeslagen kwamen te voorschijn. Blijkbaar heb ik toch te veel aan mijn hoofd om letterlijk alles te onthouden. Gelukkig dat ik al het relevante wel onthou :-). Want zeg nou zelf, wat is er nu belangrijk om het aantal van schuursponsjes niet te weten. In ieder geval hoef ik een hele poos ze niet meer te kopen, dat is zeker. Ze liggen nu goed zichtbaar in een barbertje en zo voor het grijpen (niet voor de hond overigens!). Ik ga steeds even kijken hoe mooi het er nu weer uitziet. Ik heb eer van mijn werk en ben trots dat ik eindelijk dit karwei bijna rond heb! Een opgeruimde bijkeukenkast en een opgeruimd hoofd zeg maar ;-) Ik weet weer wat ik heb!

Consumeren in Antwerpen

Zaterdag, 30 april 2011, loopt al bijna ten einde en ik heb samen met mijn dochter een hele fijne dag gehad. Al was het niet bepaald consuminderen, maar wel consumeren, maar ook dat hoort er af en toe bij. We hebben haar verjaardag vast een beetje gevierd voor volgende week en zijn vandaag naar Antwerpen geweest met de trein om te shoppen.
In het weekend is in België voor de helft van de prijs reizen per trein. Voor 22 euro een retourtje voor 2 personen en vertrek en thuiskomst bepalen we dan gewoon zelf.
We hebben niet veel meegekregen van het Koninginnefeest, alleen dat we de centra moesten mijden in bepaalde dorpen wegens 'gestremde verkeerssituatie' en om moesten rijden. Gelukkig toch nog de trein kunnen halen. Het is heerlijk zonnig weer geweest, zelfs goed te doen zonder jas en geen regenbui gehad.
Ik heb in mijn favoriete kiosk, de IMS, wat leuke Franse handwerktijdschriften gekocht en bij Essenza, een soort van de Tuinen, een leuke stellage van glas voor taartjes of bonbons. Ik spaar al jaren glas met glazen bolletjes aan de randen (vaak bij de kringloop nog te koop). Dit was nieuw glas, maar past er toch ontzettend leuk bij.
Ook mijn dochter is goed geslaagd bij haar favoriete modewinkels voor schoenen en broeken. Ter afsluiting hebben we nog twee pizza's meegenomen om thuis op te eten omdat het nog een beetje te vroeg daarvoor was in Antwerpen.
Vermoeid zijn we beiden thuisgekomen, maar kunnen terugkijken op een hele gezellige dag! Nu weer de draad van het consuminderen opnemen ... Hoewel, misschien toch nog een dagje langer consumeren misschien ...? Uitgeven is ook wel eens leuk toch.

Gemijmer over groene rupsjes in bessenstruiken

Nu geef ik braaf iedere dag water aan mijn bessenstruiken, met opgevangen water van onder de keukenkraan en dan bemerk ik ineens dat de bovenste toppen en blaadjes weg zijn gevreten. Als ik dan beter tuur, zie ik piepkleine groene rupsjes aan de zijkanten van de nog halve bovenste blaadjes. Ah daar heb je de boosdoeners dus. Zoekende op internet kom ik tegen dat het een aalbessenrups of nachtmot is en dat die juist niet door vogels wordt gegeten. Heb ik even pech. Eerst zag ik heel veel lieveheersbeestjes, maar die zijn ineens ook verdwenen en hebben nadat ze luizen eerst hebben uitgemolken het ruime sop verkozen. Overigens die luizen zijn al weggespoeld door eerdere regenbuien. Ik hou niet van spuiten of chemische andere 'wonder'middelen om te doden en ben dus de blaadjes maar een voor een gaan plukken waar de ijverige rupsjes aan zaten te knagen. Morgen ga ik weer op jacht! Rupsenjacht wel te verstaan. Gisteren waren ze nog maar een halve cm en vandaag al een cm lang. Ze groeien als kool! Mijn rupsjes nooitgedacht. Volgens de informatie worden ze wel 3 cm groot. Een beetje te veel en een beetje te groot met z'n allen voor mijn paar bessenstruikjes. Zelfs al zouden ze alleen maar blaadjes eten en de bessen met rust laten. Wel jammer die vraatzucht. Mijn bessenstruik ziet er meteen veel minder fris en groen uit. Daarvoor breng ik niet natuurlijk dagelijks een paar gieters met water om de rupsen uiteindelijk van voedsel te voorzien. Maar dat is wel de gang van de natuur. Maar zoveel? Wel raar, vanuit het niets zijn ze er ineens, terwijl ze er natuurlijk al veel eerder zaten, goed verstopt voor het grote gevaar. Juist de mooie frisse takjes die er net pas drie weken aanzaten, sloeberen ze zo voor mijn ogen op. Even knipperen met je ogen en weg blad is het bijna. Hun lijfjes zijn net zo groen als het bessenblad. Geen wonder als je lijf bijna doorzichtig is. Moet er niet aan denken dat mensen dat ook waren en je halfverteerde resten zo hun weg zag volgen. Ze zijn echter nu met velen en ik alleen, ik ben benieuwd wie er gaat winnen ... Heb dit nog niet eerder gehad met mijn bessenstruiken.

Ik zie overigens erg veel insecten al en denk dat we deze komende zomer erg veel last van allerlei insecten zullen krijgen en dat terwijl we toch best een winter hadden dat we zouden denken dat er een hoop zijn gaan hemelen. Ik zag hier vorige week een formaat kever, die ik hier in deze buurt nog nooit had gezien van wel 2 cm groot. Ook verschillende kevers met diverse kleuren, een wants die al binnen zat. Waar zijn alle spinnen gebleven? Waar zijn al die opruimers nu zoals de oormijt, de pissebedden? Ik heb dringend hulp nodig ;-)

Minder zevenblad in de tuin!

Nou had ik net vorige week me voorgenomen om al het zevenblad uit mijn tuin te gaan opeten (gratis onbespoten groente niet waar ...), wat altijd zeer weelderig zijn grenzen is aan het verleggen en ineens merk ik dat ik nog maar twee miezerige vierkante metertjes heb! Dat was wel ooit anders!

Ik heb het zevenblad deze week rauw fijngesneden als groente gegeten en dat viel niet eens tegen! Ik had het op het laatste moment door een roerei gedaan en het smaakte mij goed. Ik wilde verder gaan inspecteren hoever het zevenblad dit jaar al was gekomen in de tuin en tot mijn verwondering zag ik dat deze het afgelegd had tegen een andere veel grotere woekeraar, maar die wel sneller te verwijderen is, en dat is de klimop! De klimop verstikt de grond zo erg dat andere planten geen licht en lucht meer krijgen. Vorig jaar stond zeker een kwart van mijn tuin met zevenblad vol en nu nog maar alles bij elkaar twee vierkante meter!

Dus een tip voor anderen die niet van het zevenblad af kunnen komen! Zeggen dat je ze opeet ;-) Of klimop laten woekeren over de grond! Nu zal men hier ook niet om zitten te springen, maar het is natuurlijk wel het afwegen waard!

Met Bromsnor op pad

Ik vraag me wel eens af waarom ik toch zo gedwee precies alle verkeersregels naleef. Natuurlijk om geen bon te krijgen en om zoveel mogelijk veilig voor mezelf en anderen te zijn. Die regels zijn natuurlijk goed onderzocht wat het veiligste is, maar aan de andere kant ben ik toch niet zo'n doorsneefiguur en doe in feite alleen wat ikzelf het juiste vind op velerlei gebieden, indien mogelijk uiteraard.

Ik denk dat ik daarbij diep moet wroeten als het over verkeersregels gaat, dan kom ik uit bij het doen van het verkeersexamen op de lagere school. Er werd het een en ander aan regeltjes ingestampt van verkeers- en gebodsborden. Ook mondeling waar we als fietsertjes op moesten letten. Nu had ik net een dag voor het examen zou beginnen, een ongelukje gehad met het vallen op een stapel straatstenen en had bij mijn pols een grote gapende wond die gehecht was. Kortom ik mocht niet meedoen met het eerste echte verkeersexamen, verboden te fietsen anders zou de wond weer open gaan. Geen nood, ik mocht het, zodra ik weer mocht fietsen, in mijn eentje overdoen met meneer agent samen. Jeetje wat was ik zenuwachtig! Ik, een verlegen meisje met vlechtjes, compleet met plooirokje, kniekousjes en veterschoenen, en de dorpsagent á la Bromsnor van Zwiebertje, grote brede agent met grote snor en pet. Iedereen kende hem hier in de buurt vanwege zijn verschijning en er is zelfs een straat hiernaar hem genoemd. Je zag hem ook niet snel over het hoofd en luisterde als kind al wat hij zei. Zo'n type dus.
Daar gingen we. Met een zware stem ging het ongeveer zo: "LINKSAf" en daar ging ik, TWEEDE RECHTS", "GOED ZO". Ik weet nog goed dat ik dat best eng vond zo helemaal alleen door het hele dorp te fietsen, ik voorop en daarachter meteen meneer agent. Dat zul je tegenwoordig niet meer snel zien denk ik :-)
Maar ik was geslaagd :-) Met vlag en wimpel. Wel nog met een heleboel regeltjes waar ik vooral op moest letten met fietsen en wat gevaarlijk kan zijn. Goed bedoeld in ieder geval.
Toen dus iedereen te horen kreeg of ze geslaagd waren, keken er een paar in de klas mij vreemd aan dat ik toch geslaagd was. Hoe kon dat nou, ik was er toch niet bij geweest. Nee toen niet, nee, ik had privé examen gehad! Zoiets vergeet je dus nooit meer!

Ongewenste kattengeurtjes

Jaren geleden ben ik bij toeval er ooit achtergekomen wat nu echt het beste helpt om geurtjes van kattenongelukjes en ongewenste geurvlaggen weg te werken. Dat is gewoon een sopje maken van Biotex, daarmee flink deppen en op laten drogen. Na het opdrogen is de geur meestal weg. Soms nog eens herhalen als het nodig is.
In het verleden had ik al diverse middeltjes gekocht en allerlei tips van anderen toegepast, maar nooit resultaat gehad. Van azijn wordt de geur bijvoorbeeld nog veel erger. Groene zeep maakt het dan wel goed ontsmettend schoon, maar de geur blijft. Ook soda gaf niet het resultaat wat ik hoopte. Ik probeerde echt van alles uit en kwam bij toeval ook uit bij Biotex. Ik heb dan ook altijd een pakje van dit merk in huis voor noodgevallen!
Psssstt ... komt door de enzymen, die lossen dit op!

Zeekraal

Voor deze week heb ik als variatie in mijn normale groenten assortiment, maar weer eens zeekraal gekocht. Ik eet dat misschien twee keer per jaar, dus niet erg vaak. De groente is vrij prijzig, maar ja wat heet prijzig. Per portie € 1,50 misschien, dus valt ook wel weer mee. Als je dit vergelijkt met een biet of wortel is dat prijzig, maar vergeleken met andere groente valt het reuze mee en het is weer eens wat anders op je bord, bovendien gezond. Het is ook lekker knapperig. Vooral het bovenste deel van de plant wordt gegeten, het onderste gedeelte is houterig.

Je kunt met zeekraal alle kanten op, zowel rauw, wokken of koken. Het is een zoute groente, maar als je dit samen nuttigt met je eten, valt dat niet op. Eigenlijk volg ik nooit zo de beschrijving van recepten, want dan heb ik net een paar ingrediënten weer niet in huis. Ik doe dus altijd maar wat en als het niet lekker is, ga ik weer verder experimenteren. Smaakt het wel, dan is het voor herhaling vatbaar. Maar ik denk dat de meesten met een beetje fantasie wel zo koken toch? Het is maar net wat er op dat moment in mijn ijskast en kelder ligt. Er valt zoveel te combineren met elkaar.

Maar voor het geval iemand toch nieuwsgierig is geworden hoe ik het bereid heb (zonder sausjes), komt hier mijn ter plekke gisterenavond gefabriceerde zeekraalrecept:

• Aardappels koken in groentebouillon (in schil en daarna de schil eraf pellen, even onder de koude waterstraal houden is genoeg, dan blijft de aardappel nog warm en je vingers verbranden niet)
• Handjevol zonnepitjes bakken en die even apart houden
• Quorn bakken (in olijfolie)
• Stukje prei (onderste gedeelte en bovenste groene gedeelte, in stukjes snijden) toevoegen
• Bleekselderie (schoonmaken, draden eraftrekken, overdwars doorsnijden en in kleine stukjes snijden) toevoegen
• Zeekraal (afspoelen) toevoegen
• Alfalfa (= Luzernekiemen, wel eerst wassen) op het laatste moment toevoegen en mee roeren
• De aardappels serveren op je bord en daar bovenop in het midden de rest van de quorn en het groentemengsel
• Nu de zonnepitjes erover strooien
• Paar kleine tomaatjes (halveren) voor garnering er bovenop leggen
• Beetje Herbamat erover strooien

Ik vond het zelf erg smakelijk. Deze vegetarische maaltijd kost per persoon ongeveer 3 euro (bijna alles was in de reclame).

Koffiezetapparaat pruttelt

Dit keer weet ik zelf geen tips om mijn verstopte koffiezetapparaat weer aan de gang te krijgen. Deze heb ik nog maar twee jaar; Grand Café Bologna staat erop en heb ik bij AH gekocht (met 35% korting uiteraard). Meestal als ie wat te lang heel hard staat te pruttelen, zit het slangetje niet op zijn plaats onderaan en is het altijd vrij snel verholpen. Dit keer blijft hij hard pruttelen, maar loopt er geen water door het filter. Alle losse onderdelen heb ik al schoongemaakt dus voor mij is het een groot vraagteken om het apparaat nog aan de gang te krijgen. Wie o wie heeft dit ook meegemaakt en nog belangrijker, wie weet een oplossing?
Zelf ben ik nu weer de zogeheten potjeskoffie aan het maken, dus water koken en opgieten in een filter.

Update 24/4 - 11.00 uur: Hij doet het weer!
Dit was alweer een paar weken zo en ik heb me er vandaag maar weer eens in verdiept. Eerst maar weer schoonmaakazijn met water erin gedaan (stond ook nog water in en dacht dat het leeg was). Zag dat het azijnwater wel heet werd en ging pruttelen, maar dat het nog steeds niet doorliep. De filter maar weer eens opnieuw aangedraaid zodat ik de klik op de kan hoorde en daar hoorde ik zo waar wat druppelen! Dat hielp de vorige keer toch echt niet. Niet over nadenken ... hij loopt weer door dat is het belangrijkste. Nu nog een paar keer met alleen heet water laten doordruppelen. Ook dat lukt inmiddels. Ondertussen toch maar mijn potjeskoffie weer gezet :-) Als reserve nooit weg!
Zo dit kan ik weer afschrijven van mijn lijstje :-)