Elastiek in WO II

Ik heb een oud ingebonden boek met oude Libelles uit de de jaren veertig ooit eens op de kop getikt. Veel gaat natuurlijk over het bezuinigen op allerlei producten en de vindingrijkheid van veel vrouwen tijdens de Tweede Oorlog (1940-'45). Veel daarvan gebruiken we tegenwoordig niet eens meer, maar het is wel interessant om er van tijd tot tijd weer eens in te bladeren al is het alleen maar voor het besef hoe het ook kan zijn of ooit weer worden.

Dit keer hield het onderwerp elastiek in directoires me in gedachten bezig. In die tijd had je natuurlijk nog de kookwas en niet zoals we nu met 60, naar 40 en zelfs 30 graden het witte goed kunnen wassen. In vooral ketels op een speciale gaspit werd het witte linnengoed gekookt, zo ook de directoires. Naderhand met de hand alles uitspoelen en met een handmangel alles uitwringen. Drogen of buiten aan lange waslijnen vol wapperend wasgoed en/of nadrogen aan de rand van de potkachel. Daarna nog op de hoogste stand strijken. Geen wonder dat er een hele wasdag per week voor bestond want daar was je wel een dagje mee bezig!

Voor de jeugdigen die misschien niet weten wat dat ouderwetse woord directoire betekent: de slips of liever gezegd de onderbroeken. Van slipjes of broekjes kon je echt niet spreken! In de richting van tentmaten moet je ongeveer denken.
Je had toen ook het zogeheten directoire-elastiek, wat nu ook nog steeds een gangbaar elastiek is, maar meer voor andere doeleinden wordt gebruikt. Tegenwoordig hebben we losser en dunner elastiek wat vaak meegenaaid is en nog maar zelden dat het ingeregen is in de taille en in de pijpjes.

Ik herinner me nog dat er marskramers langs de deuren kwamen in de jaren vijftig. Zij hadden een soort van kist om hun nek en die deden ze dan open als je de deur opende. Omdat die man die altijd door onze straat kwam, gehandicapt was, kocht mijn moeder altijd van hem het elastiek, ook al was het ietsje duurder dan op de markt, waar ze meestal al haar fournituren haalde.

Na diverse kookwasbeurten moest dan ook vaak het elastiek vervangen worden in directoires omdat de rek eruit ging. Ik zie mijn moeder nog zo voor me in de jaren vijftig om na het drogen van de was het e.e.a. te repareren of te stoppen en zo ook de slapgeworden elastiek te vervangen uit de directoires.
Een enkeling knoopte het elastiek, maar dat knoopje voelde je natuurlijk wel als je tegen een stoel zat of in bed lag, dus het beste was het elastiek netjes over elkaar heen te leggen en het zo dicht te stikken of met de hand stevig met speciaal sterk garen het vast te maken. Vervolgens werd het stukje zoom ook weer dichtgenaaid en klaar was Kees. Nou, niet Kees natuurlijk, de rollen lagen toen wat anders, maar wel de Annies, Bertha's, Sjaantjes, Rikies en Truusen. Ook dat stukje uitgelubberd elastiek werd nooit weggegooid. Dat diende nog voor de versleten lusjes aan de handdoeken en theedoeken, want ook die werden vervangen bij slijtage. Of voor het opbinden van de planten. Alles kon wel weer hergebruikt worden, zelfs het uitgelubberde elastiek uit directoires.

Daar zou je nu toch echt niet aan moeten denken om steeds het elastiek te moeten vervangen na een paar wasbeurten!
Maar wat had ik dan gelezen wat me zo bezighield in gedachten? Als tip stond er namelijk in de Libelle om twee linten aan de uiteinden van het elastiek te naaien en het elastiek voor iedere kookwasbeurt eruit te halen om het vervolgens na het drogen er weer doorheen te rijgen om zo het kostbare elastiek, wat op de bon was en moeilijk verkrijgbaar, te sparen!
Daar moet je nu toch helemaal niet denken! Zie je het voor je? Alleen daarmee ben je na de was al een avond bezig om van een heel gezin -in die tijd was het geen uitzondering dat het hele grote gezinnen waren- het elastiek weer overal in te rijgen en met een strik te strikken!
DAT hield me dus in gedachten bezig en ik kon het daarom ook niet laten om dit hier te vermelden. Even iets om over na te denken hoe tijdsintensief dit allemaal toen was!

N.B.: Omdat de Libelle nog bestaat, kan ik er helaas geen foto van plaatsen omdat er nog copyright opzit. Al vraag ik me af of de Libelle deze tijdschriften ook nog in hun archief hebben :-)
Er stond alleen een foto met tip erbij om linten aan te naaien. De rest van bovenstaande komt uit mijn herinneringen van vroeger.

(c) Consuminderen met Marianne

Afscheid nemen van oude boeken

Ik ben aardig bij met het sorteren van mijn boeken in mijn 8 grote boekenkasten en nog wat kleine. Toch komen er nog geregeld wat boeken bij en liggen er hier en daar wat die echt niet meer in de boekenkast passen en ook niet meer bovenop kunnen worden opgestapeld. Het wordt dus weer eens tijd om ze beter uit te sorteren en vooral er afstand van doen dus afscheid nemen! Nergens kan er meer een boekenkast bij en om ze nu in dozen op te stapelen op zolder, zie ik ook niet zitten. Dat is slechts uitstel van executie.

Alleen tijdens vakanties lees ik romans en thrillers, omdat ik niet zo goed kan stoppen als ik in een verhaal zit. Dan lees ik ook door tot ik echt moet gaan slapen, zelfs soms tot de volgende ochtend toe is echt geen uitzondering. De rest van het jaar beperk ik me met het iedere avond te bladeren en korte stukjes lezen in allerlei soorten boeken waarin ik geïnteresseerd ben. Deze laatste zijn mijn naslagboeken en die gaan niet weg.
De eerste categorie lees ik maar een keer en voor de rest is het eigenlijk kastvulling. Langzaamaan ben ik die dan ook aan aan het verwijderen uit de kasten. Al heb ik die zelf niet eens nieuw gekocht en zijn het veelal geërfde boeken en veel in slechte staat zelfs, maar wel vol herinneringen aan vroeger.
Ook neem ik nog wel eens een gratis boek mee uit het daarvoor bestemde kastje van mijn werk. Iedereen mag daar boeken neerzetten, meenemen en/of terugzetten. Een mooi systeem is dat! Het hele jaar verzamel ik zo gratis boeken voor de vakantie. Daardoor groeit het aantal boeken dus ook hier thuis, samen met bijvoorbeeld handwerkboeken van de kringloop.

Maar nu heb ik me voorgenomen om gedurende 1 jaar minstens 1 boek per maand de deur uit te doen om de nodige ruimte te creëren voor mijn andere verdwaalde boeken. Dat moet toch kunnen, dat is maar een halve boekenplank voor een jaar. Volgend jaar zie ik wel weer verder of ik het vol kan houden. Herinneringen worden nu dus mondjesmaat de deur uitgedaan. Ik verplicht mezelf de ongelezen boeken te gaan lezen of gewoon echt weg te doen. Ooit zal ik ze wel eens gaan lezen, zei ik tegen mezelf na ze te hebben geërfd, maar het komt er al bijna 20 jaar niet van ... Ik vermoed zelfs dat ik sommige de komende 20 jaar ook niet zal lezen. Waarom bewaar ik ze dan nog? Litterair verantwoord zijn ze echt niet, want ik zie ze voor een euro bij de kringlopen liggen de boeken uit de Margrietbibliotheek van vroeger. Toch kost het me gek genoeg erg veel moeite ... het is net of je meer opruimt dan alleen een boek of een herinnering. Of je geen respect hebt voor de keuze van die ander die er niet meer is.
Ik denk dat ik eerst de boeken van mijn werk maar weer opruim, dat kan ik tenminste zonder moeite en zonder 'gevoel'.
Ik kom er nog een keer op terug of het me lukt ...

Hebben jullie daar nu ook zoveel moeite mee om spullen van erfenissen op te ruimen?

Afdankertjes: zonnebrillen en tassen

Ik heb eigenlijk niks met merken, zie niet goed het verschil met een merkloze eerlijk gezegd omda tik er nooit op let. Ik zou bv niet eens een rolex herkennen als je die naast eentje van de Hema zou leggen omdat het toaal mijn interesse niet heeft. Zo ook voor een zonnebril. Ik pas zo'n ding of ie niet van mijn neus valt en of ie een beetje bij mijn gezicht staat qua grootte en kleur. Het belangrijkste is dat ik geen traanogen krijg of verblind wordt door de zon, verder zal het mij worst wezen eerlijk gezegd. Ik droeg in het verleden zelfs meestal een echte Zeemanbril of een echte Piet Kerkhofs.
Voor kinderen van deze tijd, blijkt zo'n accessoire als zonnebril toch erg belangrijk te zijn en regelmatig wordt deze 'ververst' voor een nieuwer model en wordt het oude model gedumpt. In mijn geval krijg ik de afdankertjes van brillen van mijn dochter. Inmiddels heb ik een mandjevol (merk en merkloze). Ik heb er al jaren geen meer hoeven te kopen. Standaard liggen er in de auto en in mijn tas. Ik graai er eentje uit het mandje en kijk niet eens welke het is.

Zo ook met tassen. Niet dat de meeste tassen mijn smaak zijn die mijn dochter heeft gekocht, maar ook die worden in mijn ogen best snel afgedankt vind ik. Ik doe zelf jaren met een tas totdat ik ineens zie dat ze toch wel erg versleten zijn en doe ze dan pas weg, eerst ontdaan van hun ritsen uiteraard en soms nagetekend voor het patroon. Een half jaartje geleden kocht mijn dochter een tas die ik ook eigenlijk wel zag zag zitten (lekker praktisch voor mijn werk in A4-model en om te winkelen) en ze wilde er dus ook wel eentje voor mij halen. Haar kennende en tassen, gaf ik aan dat ik wel zou wachten tot ze de hare beu zou zijn ...

Dat moment is nu gekomen, omdat zij een andere tas heeft gekocht. Zij weer blij en ik ook blij ;-) Het was overigens hoog tijd ook dat ik de mijne weer ga vervangen!

Krijg jij ook de 'afdankertjes' van je kinderen voor hergebruik of is het net andersom?

Gigantische achterstand kasboek

Tot mijn schande moet ik bekennen dat ik gigantisch achterloop met mijn kasboek in het verwerken van kassabonnetjes en afschriften. Bijna iedere vakantie werk ik het keurig bij, maar deze vakantie kon ik maar niet de moed opbrengen. Heeft ook wel wat met het weer te maken moet ik zeggen. Voorgaande jaren zat ik heerlijk daarmee in het zonnetje. 
Ik heb natuurlijk alles netjes bewaard en kan zo starten als ik wil, maar de moed en zin ontbreekt gewoonweg. Dit keer begin ik ook echt niet meer in het laatste staartje van mijn vakantie, maar start dit keer juist als ik weer in een regelmatiger ritme terechtkom en weer ga werken. Met tien bonnetjes per dag kom ik ook wel weer bij en kost me het me niet zo heel veel tijd. Ik denk zo dat ik drie maanden achterloop en het is zonde om het echt te laten versloffen omdat ik juist zoveel gegevens haal uit het bijhouden ervan. Het is niet voor niets dat ik dit al jaren bijhoud, maar het bijhouden is echt een discipline klusje!
Volgende week start ik ermee en laat het weten als ik weer bij ben of geef een tussenstand over een maand, zodoende heb ik ook een stok achter de deur :-)

Wat doe jij als je een paar maanden achterloopt met je kasboek? Inhalen en bijwerken of opnieuw beginnen met bijvoorbeeld een nieuwe maand?

Kledingstukken van de uitverkoop vermaken

Tijdens de zomervakantie ben ik ook vaak op zoek naar koopjes. Dat geeft me gewoon een prettig vakantiegevoel. Ik ben er even uit, hoop wat leuks te scoren waar ik wat aan heb voor weinig en daarna heb ik een uitermate en zeer tevreden gevoel. Normaal gesproken heb ik daar nooit zoveel tijd voor en moet ik winkelen echt inplannen.

De eerste weken van mijn vakantie kwam ik gewoonweg nergens iets tegen en ik koop natuurlijk niet alleen voor het kopen zelf! Ik heb wel een paar dingetjes gekocht bij de kringloop, maar dat mag niet echt naam hebben, zoals ik verzot ben op oud glaswerk met aan de rand van die glazen bolletjes. Niet voor de sier, maar gewoon om te gebruiken dus mag ook niet al te duur zijn. Daar is nog goed aan te komen voor onder de 2 euro. Het heeft ook geen antiekwaarde. Een soort van jeugdsentiment als er een verjaardag te vieren was en het mooie glazen gebaksservies te voorschijn werd gehaald. Voor mij steeds een feestje om dit sort glas te gebruiken. Het hoorde bij ons 'goede servies'. Maar ik dwaal weer eens af ...

Afgelopen vrijdag kon ik echter mijn 'slag' slaan met nieuwe kleding voor weinig bij een outlet en een grote kledingketen in de uitverkoop in Veldhoven. Tegenwoordig wordt veel meer het Engelse woord 'sales' gebruikt dan ons Nederlandse woord uitverkoop of opruiming. Alle tunieks en bloesjes hingen aan rekken voor allemaal 7 euro per stuk. Bij de outlet was het gevarieerder wat de prijs betreft, iets meer of iets minder. Voor dat bedrag van 7 euro kan ik er natuurlijk wel twee maken, maar ik moet ook rekening houden met de tijd die dat vergt. Eerst een geschikt stofje hebben of zoeken, dan een goedzittend patroon tekenen of uitknippen van een oud kledingstuk, dan knippen, spelden, naaien en nog de afwerking als laatste. En het belangrijkste, dan moet het nog staan en lekker zitten! Als er een paar zijn gemaakt, dan gaat het steeds sneller, maar een eerste kledingstuk van een nieuw patroon, heeft toch altijd de nodige aanpassingen nodig zo hier en daar.
Mijn dochter keek mee toen ik de kleding paste en zei steeds wel dat het leuk stond, maar een paar kledingstukken veel te groot waren. Ik keek met passen vooral of het gemakkelijk te vermaken viel om aan de zijkant of onderkant wat in te nemen (ik hou bv niet van dat gerimpelde onderaan een bloes of een strookje dat accenteert de taille des te meer). Fluitje van een cent dat vermaken, alleen de naaimachine goed afstellen voor het stof, het juiste naaigaren gebruiken en de juiste steek. Van te voren eerst afspelden en aantrekken, indien goed, hup karren maar met de naaimachine!

Dit doet me ook denken dat ik eens ooit in mijn prehistorieperiode, toen ik nog maatje 38 had, in een bekende XXS winkel die ermee stopte, kleding van maat 56 en groter had gekocht. Supertenten in mijn ogen toen met heel veel stof! Ze deden de kleding (veelal bloezen, lange rokken en broeken) op het laatste weg voor maar 1 gulden per stuk. Alle accessoires zaten eraan. De broeken hoefden alleen nog maar op een passend patroon worden gelegd en onder de naaimachine. Ik hoef natuurlijk niet te vertellen dat ik dagelijks met een enorme berg thuis kwam ... Met een glimlach op mijn gezicht zat ik achter de naaimachine. Ja, ja, het vindingrijke zat er al vroeg in ;-).

Daar ik aan mijn laatste vakantieweekje ben, is dit aanpassen van wat kledingstukken een heerlijk ontspannend klusje! Wel moet ik van me zelf nu wel eenzelfde aantal nog uit mijn kasten halen. Dat is altijd best een probleem, want ik kan moeilijk afscheid nemen van mijn kleding zelfs al is het oud en toont het slijtplekken. Toch voel ik me niet eens in een hoop kledingstukken lekker in mijn vel zitten, maar het is zo handig als je snel iets moet aantrekken van sommige en mijn consumindergevoel houdt het ook tegen om het weg te doen. Ik heb ook een tussenfase ingebouwd door het eerst een poosje op zolder te laten liggen voor ik de kleding ga 'slopen' (zie label Kleding). Een ernstig gesprekje moet ik nog met mezelf aangaan en wel zeer binnenkort ;-).

1. Koop jij ook wel eens kledingstukken waarvan je weet dat je ze nog moet vermaken?
2. Heb jij ook moeite om oude kledingstukken weg te doen? (Hetzij naar de kringloop, hetzij 'opgebruiken' voor accessoires, poetsen enz.)

Opgewarmde koffie

Pas geleden heb ik een reportage bekeken op de tv over koffieplantages en dan gaan je ogen wel even open als je weet dat i e d e r e koffieboon met de hand, zittend op de harde grond, wordt uitgezocht voor een luttel bedrag aan loonkosten. Vond de baas dat ze niet hard genoeg gewerkt hadden, kregen ze minder uitbetaald. Moderne slavernij en uitbuiting heet zo iets ondanks hun 'vrijheid'.

Dan te bedenken dat wij hier in het westen gewoon sloten oude koudgeworden koffie zo maar wegmikken. Hup er wordt meteen weer verse gezet. Triest om dan te weten dat wij er hier zo achteloos mee omgaan, terwijl boontje voor boontje het wordt uitgezocht. Wij zijn ondanks de financiële crisis nog steeds heel rijk in vergelijking met deze mensen. Ook al wordt het voor menigeen jaarlijks moeilijker, het is nog steeds niet te vergelijken met de armoede daar.

Ik had ooit in de jaren zeventig een vriendje en daar moest per se van zijn moeder eerst de oude koffie op voor er nieuwe werd gezet. De koffie kon nog zelfs van een vorige avond zijn! De koffie werd opgewarmd in een pannetje op het gas en iedereen van het gezin zat met een lang gezicht te drinken, maar durfde niets te zeggen omdat ze wisten dat er geen andere zou worden gezet als deze niet eerst op was. Als er dan een verse koffieronde kwam, keek iedereen plotseling weer totaal anders. Er werd nooit meer dan twee kleine kopjes aangeboden.

Toch is het nog niet eens zo heel lang geleden dat koffie de hele dag op de potkachels bleef pruttelen in een koffiekan. Zo eentje met een bolletjes glas in het deksel. Het ging erom iets warms te drinken en wat de smaak had van koffie. Wat zijn we dan tegenwoordig verwend met al gemalen koffie en voor diegenen die ze gebruiken ook de pads. Vroeger moest je om koffie te zetten eerst een poosje zelf koffiebonen malen. Bijna iedereen had in mijn jeugd wel een elektrische koffiemolen en zo niet had je wel de bekende van D.E. die je met de hand kon bedienen. Gemalen koffie werd wel verkocht, maar was een stuk duurder, dus deden de meesten dat dan ook zelf. Nu kun je amper nog losse bonen kopen in de supermarkten omdat er bijna alleen nog maar filterkoffie is. Bij speciaalzaken (o.a. S.L.) kan dat overgens nog wel. Daar ruikt het ook ontzettend heerlijk, vind je niet?

Dat doet me denken aan de De Gruyter met die mooie koperen vaten vol met koffie. De winkel rook altijd naar gemalen koffie. Je kon al koffie kopen van een half pond bonen of gemalen koffie van rood merk tot goud merk toe. Ik herinner me ook nog zilvermerk en mocca. Die aparte merken waren alleen voor feestdagen en als ze in de reclame waren. Meestal was het roodmerk. Ze kenden ook 2 ponds pakken oftewel van 1 kilo. Onsjes en pondjes werden toen vaak gehanteerd als maat. De juffrouw in de winkel was altijd zo handig met het dichtvouwen van zo'n koffiepak, dat was op zich al een heel kunstwerkje om te zien! Zodra de koffie in de reclame was, kochten de klanten natuurlijk veel meer dan anders. Als kind ging je graag boodschappen doen bij De Gruyter vanwege het toen alombekende snoepje-van-de-week. Een bepaald snoepgoedje was dan in de reclame en je kreeg er dan een leuk speeltje bij cadeau. Nostalgie ten top natuurlijk ;-)

Eind jaren zeventig dronk ik voor het eerst ijskoffie in Italië. Gewoon koude koffie met een ijsblokje. Het was prima voor de dorst, hoewel ijsthee tegenwoordig meer is ingeburgerd. De ijsthee van tegenwoordig is geen koudgeworden thee meer met een ijsklontje, maar jammergenoeg voorzien van de nodige zoetigheid.

Persoonlijk drink ik mijn koffie natuurlijk ook liever warm, maar ik vergeet het regelmatig. Vaak zit ik dan alsnog aan lauwe of koude koffie. Voor mij is dat geen reden om deze weg te gooien. Met warm weer dus zelfs met een ijsklontje erin. Ik heb dus eigenlijk nooit koffie over en hoef nooit koffie weg te gooien omdat ik het min of meer ook gepast per mok zet. Ik heb geen senseo, maar nog een gewoon koffiezetapparaat.

Wat doe jij met koudgeworden koffie? Weggooien en nieuwe zetten of kom jij ook altijd precies uit met wat je zet?

Aluminium en voedsel

Al jaren is bekend dat we niet meer moeten koken in aluminiumpannen omdat dat ongezond zou zijn en met name voor de hersenen. Ik zie ze zelfs niet meer bij de kringlopen. Diverse soorten pannen volgden daarna op de markt. De emaille, anti-aanbak en de nieuwere soorten. We zijn ons bewust ervan en dat is goed. Geen aluminium meer gebruiken voor ons voedsel in te bereiden dus.
Echter ... behalve de pannen wordt het nog steeds volop gebruikt voor ons voedsel ondanks de waarschuwingen. Ik verwonder me dat nog steeds. Zelfs zeer transparant wordt het erbij gezet dat een binnenbekleding van aluminium is. Ben ik nu gek of zo? Het wordt toch afgeraden, waarom maken ze er dan nog gebruiksartikelen van?
Wat te denken van aluminiumfolie? Net zo iets. Regelmatig zie ik collega's hun brood hieruit nuttigen. Wat te denken van een stuk aluminium over restjes van schalen in de ijskast? Ik zou nog kunnen denken dat dit niet verhit is en koud wat minder schadelijk is misschien. Er zijn echter genoeg recepten waar wordt aangeraden om het producten te verpakken in aluminiumfolie en in de oven gaar te laten worden. En wat te denken van de barbecue? Daar wordt het aluminium toch echt verhit en dat mag wel en pannen zijn schadelijk?
Ok, ik snap dat de kookpannen moesten verdwijnen nadat bekend werd dat ze niet goed voor je gezondheid zijn. Maar hoe zit het dan met andere kookattributen en verpakking? Ik ben een leek, maar mijn verstand zegt toch echt, niet gebruiken!
Google maar eens wat aluminium kan aanrichten in je voedsel en huidverzorgingsartikelen (aluminium in deodorant bv + alternatief daarvoor) ...

Kraanwater of water uit een flesje?

Tja wat is nu het gezondste om te drinken? Het goedkoopste is natuurlijk kraanwater. Het kraanwater lijkt dan wel schoon, maar zit nog boordevol resten van allerlei chemicaliën zoals medicijnen en hormonen. Dat we resistent worden van antibiotica is daarom ook geen wonder.
Maar hoe zit het dan met bronwater? Ook dat moet nog in een plastic flesje en dat plastic ook niet zo geweldig is, is inmiddels ook bekend. Zowel het bottelen in de flesjes als het desinfecteren van het bronwater door chemicaliën, voegen toch wel wat vraagtekens toe aan het 'gezonde', commerciële bronwater.
Thuis drink ik normaal kraanwater uit een glas en op mijn werk gekoeld bronwater wat in een groot plastic vat zit, maar het wel drink uit een glas. Ik ben me zeer bewust dat ook dat grote vat weer schoon is gemaakt met chemicaliën. Het lijkt me altijd nog beter dan de hele dag door koffie en thee uit een ander apparaat drinken. In een glazen flesje neem ik wat citroenijsblokjes mee en tegen de tijd ik op mijn werk ben, zijn ze ontdooid en giet vervolgens een scheutje in mijn bronwater. Je moet toch wat.

Koop jij bronwater voor thuis of onderweg of drink jij dan gewoon kraanwater?

Update 13/8: Vandaag hierover een artikel gelezen.

Zand als huishoudmiddel

Ondanks het goed afplakken van ramen en zelfs op de rand van stijlen bij bouwstenen, overkomt het me dat er spetters op stenen of stoeptegels komen. Soms is een doekje genoeg om het meteen weg te vegen, maar op bouwstenen is dat al wat moeilijker omdat deze poreus zijn en niet glad. Ik pak dan altijd snel wat donker zand uit de tuin en smeer het over de vlekjes. Kan zelfs even wat aarde uit een bloempot zijn. De stenen worden natuurlijk wel even donker. In veel gevallen is de vlek ook gewoon weg. Dus ook hier geen gebruik van chemicaliën nodig, maar gewoon wat aarde uit de tuin. Gratis en 'schone' oplossing dus ... op je handen na ;-).

Deze tip helpt ook voor lekkende olie van voertuigen. Snel wat aarde over de olievlek en weg is de vlek na een poosje die misschien een oprit of plaats ontsiert! Ik herinner me dat nog van vroeger van de brommer, scooter en auto's bij ons thuis. Zand wel even laten liggen natuurlijk zodat alles goed kan intrekken. Ook nu heb ik het over het lekken van olie op stenen. Het zou mooi zijn als het ook hielp bij een olievlek op zee! Maar wie weet, helpt het daar ook wel met gewoon zand ...

Waar ik ook zand voor gebruik is hardnekkig mos wat terugkeert op stoepstenen. Gooi er zand over, laat het wat dagen, weken intrekken en weg is mos. De stenen worden er ook heel mooi schoon van. Wederom zonder gebruik van chemicaliën, gratis en zo bij de hand. Overigens gewoon snoeiafval een poos laten liggen, geeft hetzelfde effect! Stenen worden helder en mos verdwijnt.

Nu woon ik natuurlijk in een zandrijk gebied hier in Zuidoost Brabant. Aan zand geen gebrek. Heel vroeger liepen hier de duinen van Nederland, liep hier zelfs de noordelijke grens, dat is nog goed te merken aan de namen van straten, zoals Hoge Duinlaan e.d. en daar liggen nog wat hoge zandheuvels.

Geen wonder dat men vroeger zand, zeep en sodabakjes had toch. Ik moet er ook nog eentje hebben van emaille in het groen met goudkleurige randjes. Alleen werd vroeger het zand gebruikt om te schuren en om op de vloeren schoon zand te strooien. Bij de zee was dat wellicht schelpenzand i.p.v. geel zand. Met schuren kan ik me er wel iets bij indenken.
Ik heb het nog meegemaakt in de jaren zeventig dat een kunstuitleen in Eindhoven ook een drinkgelegenheid had, een bruin café. Daar lag nog heel lang zand op de vloeren. Dat werd iedere keer weer ververst. Het had wel iets gemoedelijks in zo'n oud pand. De sfeer van heel vroeger hoe het ooit de normaalste zaak van de wereld was om het zo te gebruiken. Ik moet er niet aan denken dat het nu nog in gebruik zou zijn, want wat zou mijn kattenvolkje dan doen? Het idee een Sahara in je huis .. één grote kattenbak!

(c) *Marianne*

Hazelaars op het kerkhof

Met boodschappen doen kwam ik langs het kerkhof van het dorp die wordt begrensd door allerlei struiken. Pal daarnaast aan de andere kant liggen de graven. Ik zag een gezin, bestaande uit vader, moeder en 2 kinderen de hazelaarstruiken leegplukken. Op zich goed idee, maar als ik eraan denk waar de struiken hun voedsel vandaan halen, heb ik toch zo mijn bedenkingen. Ik zou dat dus nooit doen, alleen al om 'het idee'. Natuurlijk weten we ook niet waar al het voedsel in de winkels vandaag komt en soms is dat maar goed ook. Misschien plukten deze mensen ze wel voor kennissen omdat zij er zoveel wisten te staan ...?  Maar ja, wat niet weet wat niet deert, wordt immers gezegd. Ik weet het echter wel en ik raap ze wel lekker gewoon hier in mijn eigen tuin.

Wat zou jij doen? Plukken/rapen of ze daar laten liggen/hangen?

Hazelnoten rapen

Momenteel beginnen ook de hazelnoten te vallen. Ik heb veel hazelaars in de tuin, eigenlijk teveel. Er zouden er wel een paar weg mogen, maar welke? Ik kan niet kiezen als weegschaal zijnde. Er zijn struiken die natuurlijk veel noten dragen en ook maar weinig tot geen. Maar het kan ook zijn dat de muisjes en eekhoorntjes me gewoon voor zijn. Veel noten zijn namelijk al aangevreten die nu gevallen zijn en leeg gepeuzeld. Ach dat hoort ook zo, de natuurlijke kringloop. Er liggen er genoeg.
De alleroudste hazelaar in de tuin staat er nog steeds van toen ik kind was. Hij draagt nog amper noten, maar om emotionele redenen mag deze blijven staan tot Sint Juttemis. Ik heb er zoveel jeugdherinneringen aan. Ik moest de hazelnootjes altijd gaan rapen en vond dat altijd leuk. Nu iets minder, want mijn dochter is ook de leeftijd ontgroeid omdat nog leuk te vinden, dus beschouw ik het nu maar als oefeningen voor mijn spieren.

Na een hoop te hebben geraapt ging ik vroeger samen met mijn vader dan naar de schuur en werden ze een voor een tussen de bankschroef opengekraakt. Een ideale notenkraker! Dus als je geen notenkraker hebt, neem de bankschroef! Alle noten passen, groot en klein. Alleen altijd wel veel werk voor een paar handjes vol met hazelnoten. Maar dat intensieve werk is wel goed om te beseffen waarom noten in het algemeen prijzig zijn! Voor die prijs van nu zijn ze dus nog goedkoop.
Daarna werden ze even in de oven gelegd zodat ze knapperig werden en die lekkere geur de hele keuken vulde. Vervolgens werden er altijd hazelkoekjes gebakken. Die smaakten natuurlijk super lekker! Met beleid werden deze koekjes opgeknabbeld en niet zomaar in twee happen weggehapt vanwege het besef hoeveel werk erin had gezeten.

Waar de hazelaar ook voor werd gebruikt dat was voor de jonge scheuten aan de voet. Ieder jaar sneed mijn vader er mooie takken af voor de moestuin. Ideaal voor wigwams voor bonen.
Ook werd er een hazelaartak gebruikt om een pintolstokje voor mij van te maken. Ik mocht zelf de schors eraf trekken. Mijn vader maakte er dan een gleufje bovenin zodat het touwtje beter bleef zitten. De meeste kinderen hadden gekochte stokjes en maar een enkeling een zelfgemaakte. Mijn ouders waren consuminderaars van het eerste uur! De appel valt natuurlijk niet ver van de boom. Mijn 'appeltje' heeft het nog niet in zich, maar af en toe zie ik er wat van terug. Zeldzaam echter, maar diep in haar, moet het ergens terug te vinden zijn. Ik had toen zelfs een zeer aparte pintol en niet eentje van zoals iedereen had van hout, die natuurlijk veel sneller stuk ging. Mijn vader had deze zelf gedraaid van wit plastic en onderaan zat de kop van een spijker. Ik moet hem nog ergens hebben, alleen waar is de vraag? Die is tussen het speelgoed van mijn dochter beland; zij vond het maar een raar ding. Zij ging in haar jeugd nooit pintollen en knellen zoals wij vroeger. Zodra de zelfgemaakte pintol ooit weer opduikelt, want ik heb hem bewaard dat is zeker, zal ik deze laten zien. Bovenop werd deze natuurlijk altijd met gekleurd krijt ingekleurd zoals iedereen toen deed. Het effect was altijd mooier met draaien als dat was gedaan. De mijne kon gewoon weer onder de kraan afgespoeld worden.

Ik dacht alleen even te vermelden dat ik hazelnoten uit de tuin had geraapt, een vergiet vol, maar de tekst is ietjes langer geworden ... De noten zijn nog erg licht van kleur en laat ik eerst drogen. Als de schilletjes ervan zelf afvallen, ga ik ze pas kraken. Dit keer niet in het zicht van de hond zoals met de gele wilde pruimen. Maar voor nu eerst dagelijks bukken, rapen en ze laten drogen.

Passe-vite

De laatste tijd ga ik nadat ik naar de natuurwinkel ben geweest nog even bij de Aldi naar binnen. Niet zo zeer voor het voedsel als wel om de andere producten die ze verkopen. Ik was al een poosje op zoek naar een passe-vite ook wel roerzeef geheten of passeerzeef, die prima te gebruiken is voor allerlei soorten moes te maken. Ooit had ik zo'n leuke oude, maar die was helemaal versleten en afgebroken. In kringloopwinkels was ik die nog steeds niet tegengekomen. Bij de Aldi stonden nieuwe voor net geen tien euro (zie afbeelding). Nu gebruik ik ze wel niet veel en zal eerst flink het e.e.a. moeten zeven voor het bedrag eruit is. Het is ideaal voor wat oude appels of peren in ieder geval. Maar ik ben zo blij met mijn nieuwe passe-vite nu met drie verschillende zeven (van hele kleine gaatjes tot grotere). Het werkt gewoon prettiger dan een blender, want hier kunnen pitten gewoon blijven zitten en je kunt op eigen tempo meteen stoppen met draaien. Bovendien kost het alleen maar persoonlijke energie i.p.v. elektriciteit. Geweldig!

De passe-vite kwam al meteen goed van pas. Ik heb een wilde gele pruimenboom achter in de tuin. Ooit was dit een gewone pruimenboom waarvan de takken waren doodgegaan. Dan gaat vanuit het onderste gedeelte onder de ent de wilde pruim doorschieten. Ik gooi dan ook nooit de bomen eruit.  Zo heb ik ook nog een rode wilde pruim, maar daar was alles al door de vogels weggehaald. De kleur rood heeft enorme aantrekkingskracht op vogels, maar ook de hond vind ze lekker! De takken worden erg hoog en dragen als eerste in de lente geweldig veel bloesem. Alleen voor die bloesem mogen ze al blijven staan. Nadeel is alleen dat de gele pruim half is doorgezakt naar rechts en helemaal over mijn moestuin hangt waar nu helemaal geen zon doorheen schijnt. Ik zal dan daar toch daar flink moeten snoeien, want niet alle takken hebben vruchten gedragen. De nieuwe scheuten groeien ook weer rechtop gelukkig.
Dit jaar had ik net als andere jaren weer erg veel bloesem en pruimen. Helaas waren de meeste voor ze rijp waren al gebarsten en hingen al rot aan de takken. De meeste hangen ook te hoog om te plukken, dus moet ik wachten (of schudden) tot ze vallen. Erg veel had ik er dit jaar niet, daarom ook die met een barst opgeraapt. Tenminste die nog geen rot vertoonden. Gevolg: een vergiet met kop vol. De hond zocht ook op de wat moeilijkere plekjes ijverig mee, maar at ze dan direct op. Op een gegeven momet was hij rechtsteeks uit de vergiet aan het eten! Hij dacht natuurlijk dat is veel handiger zoveel ineens bij elkaar! De deugniet!
Een plastic zak met schoongewassen, gave, gele pruimen ligt nu in de diepvries en van de rest heb ik de barsten eruit gesneden en gekookt in eigen sap tot moes. Ik heb er geen suiker bijgedaan; het is door de velletjes aardig zure moes geworden. Als je ze gewoon eet, zijn ze erg zoet. Ook deze liggen nu in 2 bakjes in de diepvries. Iedere dag raap ik nog een handjevol en die zijn om dezelfde dag nog te nuttigen.
Zo kon ik dus mijn mooie passe-vite voor het eerst uitproberen!
En natuurlijk kwam ik er van de week nu wel eentje tegen in de kringloop voor 5 euro, maar met een zeef i.p.v. drie! Zul je altijd zien :-) Maar eerlijk is eerlijk, ik vind mijn nieuwe toch mooier. Kom vast vast door het mooie blinken nog :-)

Eerste verfweek zit erop

De weergoden zijn me niet al te goed gezind, of juist wel? Ik ben nu verplicht te stoppen met verven vandaag en kom tenminste weer toe tot andere klusjes. Ik verf daarom nu toch maar om de andere dag, dan duurt het maar langer. Het gaat toch langzamer ook allemaal dan ik dacht. Toch zet ik gewoon lekker door, want tussen de buien door is het immers wel droog :-) Het voordeel is dat het toch nog aardig droogt ondanks de regen. Met dat hete tropische weer duurt dat vaak dagen. Ook geen herrie buiten van buren, maar heerlijk stilte met dit grijze weer. Dus toch nog voordelen :-)

Soms moet ik iets dubbel doen, maar dat mag de 'pret' niet drukken. Ga ik bijvoorbeeld even naar binnen om iets te drinken, kom wat later terug, staan er allemaal zwarte modder kattenpootjes als afdruk op de net geverfde vensterbank. Dus al die pootjes met een doekje wegvegen en weer opnieuw met de kwast erover. Zoveel mogelijk blokkeren met bloembakken ervoor. Uurtje later? Weer zwarte afdrukken van pootjes. Inmiddels is het gelukt en is de vesterbank toch echt wit. Nou ja, roomwit. Drie dezelfde verfpotten in de kleur wit en eentje ervan is ondanks hetzelfde nummer roomwit. Miniem verschil want de kleur wordt zo uiteindelijk toch wel en het hout is nu tenslotte wel beschermd.
Ander voorbeeld is de achterdeur. Als daar de hond voorbij zoeft, is het net of de de deur vanuit het niets lange witte schimmel heeft gekregen. De hond is namelijk nog steeds in de rui. Gelukkig was het maar de eerste laag. Na het drogen  flink geschuurd en nu is alles gelukt zonder lange hondenharen. Ook na de regenbuien spat er heel wat zand onder tegen de deuren, ondanks het vegen van de stoep. Dus iedere dag moet ik alles schoonmaken om weer verder te kunnen gaan. Er waaien af en toe wat wat rommeltjes uit de bomen. Natuurlijk net op glad geverfde stukken. Ook een dagje te laat doorgegaan tot half 11 's avonds. Oei, de volgende morgen zag ik dat toch niet alles aangeraakt had. Niet voor herhaling vatbaar dus. Al met al is het dus verven met diverse hindernissen geweest. De achterkant beneden is nu zo goed als af (twee ramen, achterdeur binnen en buiten, tuindeuren binnen en buiten). En dat voor in totaal vier dagen verven, vind ik dat persoonlijk toch niet slecht.

Onder het verven dacht ik dat het volgende misschien ook wel weer leuke tips zijn voor anderen:

1. Mijn verfblik zet ik altijd op de ondergrondverpakking van pizza's. (Er was een tijd dat ik die kleine pizza's graag verwarmde in de oven en die piepschuim rondjes altijd voor dit doel bewaarde. Nu nooit meer vanwege de sausjes waar ik niet tegen kan en ze lekker voortaan zelf maak.) Als het blik hierop staat, komen er geen verfspatters of kringen op de trap, ik kan er de verfkwast even op kwijt enz. Persoonlijk vind ik dit erg handig. In het verleden gebruikte ik daar altijd kleine kartonnen doosjes voor, maar dit is veel handiger.
2. Als het verven voor die bepaalde dag erop zit, zit ik vaak nog met een half uitgestreken kwast of verf in de randen van de verfpot. Voor dat doel heb ik altijd een oud krukje of een buiten bijzettafeltje en smeer daar mijn kwast op uit. Net genoeg altijd om de bovenkant van een dun laagje te voorzien of een latje van een pootje.
3. De afgestreken verfkwast zet ik dan in een leeg glazen potje of leeg blikje met gewoon water. Dat blijft net zo lang goed tot het water is opgedroogd! Dus lang. Maar dat is natuurlijk niet de bedoeling. Na een paar dagen ga ik meestal weer verder en hoef alleen de kwast maar even af te drogen aan een oude tod. Ik hoorde laatste dat iemand de verfkwast in aluminiumfolie had gedraaid om te bewaren in de ijskast, maar de hele ijskast en alle etenswaren waren gaan stinken naar verf en kon dus alles weggegooid worden. Zo wordt het wel een aardig dure kwast om zo te bewaren!
4. Dan mijn beste tip! Bij toeval deze week zelf ontdekt en ben hier dan ook super blij mee! Om de verf van mijn handen af te halen, gebruikte ik altijd een beetje thinner of terpetine, maar dan ruik je het soms nog uren aan je handen en erg gezond is dat nou niet bepaald! Ook het handenwasspul uit zo'n flesje zit boordevol chemicalien. Een bakje water met gewone soda is mijn tip! Even handen erin en het is meteen schoon. Verf die ietwat dikker is en er wat langer opzit even met een doekje of sponsje eraf halen. Alles vliegt eraf! Dit lijkt me heel wat gezonder ook! Handen stinken ook niet. Dus gewoon een bakje met water en soda steeds bij de hand al houden. Zelfs de buitenkant van het verfblik heb je er zo schoon mee mochten er druppels overlopen. Nu gebruikte ik wel plastic handschoenen, maar die zitten na een paar uur verven echt niet lekker als je huid niet kan ademhalen. Bovendien zijn ze niet zo heel sterk en zitten je handen alsnog onder de verf. Even voor een klein klusje is dit wel ideaal. Uiteraard gebruik ik dan de plastic handschoenen die ik ook gebruik bij het tanken en daar gratis hangen. Je krijg zo ook geen handen die naar benzine stinken.

Opruiming

Nee, nu geen verwijzing naar koopjes ... Maar in het volgen van blogs. Meestal volg ik mijn volgers ook -indien mogelijk tenminste, niet iedereen heeft een blog- en als ik een leuke weblog ontdek via via dan voeg ik deze ook toe. Niet altijd hier, maar ook via RSS heb ik een aantal weblogs bij mijn favorieten staan. Direct of indirect moeten ze hier op mijn blog natuurlijk wel met consuminderen te maken hebben. Maar met opruiming bedoel ik dat degenen die al weken, zeg maar maanden geen blog meer hebben bijgehouden, heb verwijderd. Misschien voor goed, misschien voeg ik ze weer toe als ze weer gaan bloggen. Crosslinking is altijd goed om gevonden te worden bij Google. Ik merkte ook dat er diverse blogs zelfs niet meer bestaan. Vanaf nu dus weer een 'schone' volglijst van de blogs die ik volg :-) Echter er moeten er nog meer toegevoegd worden, maar dat is weer voor een andere keer (c.q. regenbuitje, want ik ben nog steeds regelmatig bezig met verfkwasten te hanteren over het buitengebeuren).

Rekensommetje

Gisteren had ik nog niet aangegeven wat ik met mijn rustdagje had gedaan. Ik was heerlijk in alle rust zonder files gaan winkelen in een natuurwinkel. Zo zou het altijd moeten zijn op de wegen. Daar in de buurt zit De Greef, een winkel vol met wolletjes en stofjes. Heerlijk voor mij natuurlijk om helemaal alleen lekker tussen al die lapjes te vertoeven en al helemaal als er leuke stofjes zijn met zomerkorting! Ik heb er vier gekocht met korting, dat kwam neer op 2,49 per meter. Leuke zomerstofjes om tunieks te maken, met en zonder mouwen.

Ik zei zelf nog aan de kassa dat deze afgeprijsd waren en er werd geknikt. De prijs die ik moest betalen was toch wat hoger dan wat ik even snel in mijn hoofd had uitgerekend en het verschil was wel mooi 11,32 euro in hun voordeel. Ik betaalde bewust nog niet en zei dat het volgens mij toch echt niet klopte. Een gezicht vol vraagtekens, de kassa gaf dat toch echt aan. Nou de labeltjes aan de rollen gaven toch echt iets anders aan. Tel maar na, als je 2,49 even voor 2,50 rekent en dat maal 6,5 dan kom ik uit op 16,25. De vraagtekens op het jonge gezicht bleven nog steeds vraagtekens volgens mij. Ze rekende het na op een rekenmachientje en zij toen vol trots dat het bedrag 2,49 x 6,5 = 16,18 was. Zucht. Ja, klopt, maar ik zei 2,50 om het gemakkelijker te maken en dat het in ieder geval geen 27,50 was.
Hoofdrekenen wordt steeds moeilijker voor jonge mensen. Maar in ieder geval door weer zelf goed op te letten heeft deze actie me wel weer 11,32 opgeleverd die anders in de zak van de winkel was gegaan!

Update 1: Ik had gevraagd: 1 meter, 2 x 1,5 en 2 meter. Zelfs knippen is totaal scheef gegaan. Vandaag even nameten of het het in hun of mijn voordeel is, want het scheelt boven wel 20 cm met onder!

Update 2: Oeps! Het moet zijn: 1 x 1 meter, 1 x 1,5 meter en 2 x 2 meter = 6.5 meter.

Uitrustdagje

Even wat van me laten horen. Vandaag heb ik een rustdagje ingelast. Ik heb normaal gesproken een zittende baan en nu ben ik bezig met de buitenboel te verven en dat is lichamelijk natuurlijk zwaarder dat staan dan zitten. Ik ben iets te lang doorgegaan gisteren en het niet langzaam in uurtjes per dag meer opgebouwd. Nee bam, meteen uren achterelkaar. Gisteren ben ik zelfs doorgegaan tot half zeven 's avonds. Verder geen puf meer voor wat anders dan vroeg in bed met een spannende thriller. Ik kan even geen verf meer zien, laat staan ruiken. Daarom nu vandaag even wat anders dan verven en morgen weer verder. Het is wel goed te zien dat mijn tuindeuren de eerste verflaag hebben gekregen. Zo lekker heerlijk fris wit. Een voldaan gevoel heb ik natuurlijk wel van mijn werk :-)

Nu heb ik in de loop van de jaren steeds als ik een aanbieding zag een paar potten dekkende buitenbeits in de kleur wit en zijdeglans gekocht. Een consuminderaareigenschap zeg maar, toeslaan in de reclame. Maar tegenwoordig heb je wel verf van een andere samenstelling en ik werk nu met oude verf van pak weg een jaar of 15 oud. Even roeren en de samenstelling is nog prima, alleen - en nu komt het- niet van een mileuvriendelijk soort volgens mij want het is niet op waterbasis. Nu kan ik alles wegbrengen en nieuwe kopen of alles gewoon opmaken en bij een volgende ronde nieuwe kopen. Ik heb toch maar voor de keuze gekozen het gewoon op te maken. Het is wel een aardig bedrag anders om te vervangen. Stinken doet toch wel alle verf ...

Start van een regenvakantie

En dan is de lang naar uitgekeken zomervakantie begonnen! Ik kwam vanmiddag om 2 uur naar buiten en wilde de vakantiesfeer opsnuiven, maar ik kreeg alleen een regenbui over me heen. Nat en druilerig is mijn vakantie ingegaan vanmiddag, maar het vakantiegevoel wil ik me toch niet laten ontnemen. Eerst de werkknop omdraaien al lukt dat niet altijd meteen.

Wat ik bijna nooit kan bezoeken, ging ik nu doen en wel naar de kringloop. Ik denk dat meer mensen dat vandaag dachten, want het parkeerterrein stond al helemaal vol en moest ik uitwijken naar de wijk voor een plekje. Opgetogen liep ik naar binnen met een leeg winkelmandje, want je weet tenslotte nooit of je iets felbegeers ineens tegenkomt. Nou dan kwam ik wel zeker van een koude kermis thuis want het was alleen maar dure rommel en wat me enigszins in de verte interesseerde was zo belachelijk duur voor tweedehands, dat ik het liever nieuw koop of helemaal niet omdat ik nog genoeg voorraad heb. Zelfs bij de (naslag) boeken vond ik helemaal niks en dat wil toch heel wat zeggen. Ander voorbeeldje? Tweedehands 3 strengetjes oud DMC borduurgaren opgerold op een smerig kartonnetje 1,80 euro.  Bolletjes acrylgaren van 50 gram waarop 1,75 gulden opstaat werd voor 1,50 euro per stuk verkocht. Euh? Ook nieuw bij bepaalde winkels is het nog goedkoper voor 0.99 cent en 100 gram. Een piepklein verkleurd stukje borduurstof van 1 euro, terwijl je bij de Actie voor 0.99 een nieuw groter stukje kunt kopen inclusief borduurgaren. En wat te denken van lintjes? Je verwacht een hele rol voor weinig, maar niks hoor, 1,25 per meter zeer gedateerd en nog lelijk en verkleurd ook. Kijk dat snap ik nou echt niet dat de prijzen daar zo hoog moeten zijn. Of wat te denken van een oubollig breiboek van 8,50 euro terwijl er veel leukere nieuwe tijdschriften in de kiosken liggen voor minder? Antiekwaarde heeft het zeer zeker niet dus waarom die hoge prijzen? Uurloon? Er zitten daar een stelletje mannen die uitgetrokken garenbollen opwinden op de manier zoals vrouwen het nooit zouden doen.  Er worden wat verschillende smoezelige soorten en diktes bij elkaar in een plastic zakje gedaan van dezelfde kleur en voila 3,75 voor voor 3 uitgetrokken bolletjes. Oude vrouwen prijzen het. Ik ben best voor hergebruik, doe daar zelf ook heel goed aan mee, maar dan moet met iets kopen de prijs ook leuk blijven en niet hoger dan de nieuwprijs in het guldentijdperk.

Mijn mandje was nog steeds leeg toen ik richting kassa liep. Ik heb werkelijk niks, maar dan ook niks kunnen vinden wat maar enigszins naar mijn zin was. Die drang erheen te gaan is in ieder geval weer achter de rug. Op naar de Action om toch maar een vakantiegevoel te krijgen dan. Heerlijk licht en schoon daar, momenteel niet al te veel bezoekers en een stuk goedkoper dan bij de kringloop. Niet dat het juist is als je dieper nadenkt waar in welke omstandigheden het misschien gemaakt is, maar daar was dat spul bij de kringloop ook ooit geweest.
Met toch wat goedkope nuttige artikelen stapte ik de winkel weer uit, samen met een Milka reep om mijn vakantiegevoel te vieren.
Het heeft verder de hele middag nog geregend. Echt slaapweer en daar heb ik me maar even aan overgegeven :-)
Morgen nieuwe dag, nieuwe kansen. Tijd voor zomerplan B ... Nu eerst een warme choco met slagroom en een mooi boek!

Zesteur

Een paar maanden terug had je niet aan mij moeten vragen wat een zesteur was. Als je had gevraagd naar een citrusschiller dan had ik wel geweten dat deze draadjes van een citrusvrucht trekt om te kunnen gebruiken voor diverse lekkere gerechten. Maar zo'n schiller heet dus officieel een zesteur. Je bent tenslotte nooit te oud om er weer iets bij te leren.

Vooral bij onbespoten citrusfruit is het ergens zonde om de schil zo maar weg te gooien. Het binnenste gedeelte van een uitgeperste schil is tenslotte ook nog voor poetsdoeleinden te gebruiken.
Een bespoten citroen is echter nog niet schoon na goed afboenen omdat het gif in de schil trekt en zelfs verder. Als je alsnog een bespoten citroen gebruikt, wel altijd goed wassen om zo min mogelijk gif aan je vingers te krijgen.

Ik was dus een poosje geleden op zoek naar een zesteur. Op internet vond ik ze wel, maar met bezorgkosten vond ik zo'n schillertje alias zesteur toch echt te duur. Tenslotte is het geen dagelijks gebruiksartikel en kun je altijd nog raspen. Maar leuk is zo'n zesteur natuurlijk wel als hebbeding. Hoogstwaarschijnlijk vind je ze in kringloopwinkels voor een paar dubbeltjes. Dus dat stond gewoon op mijn wensenlijstje om nog eens ooit goedkoop ergens tegen te komen.

Nu trof ik vorige week bij de Aldi een compleet setje fruitmessenset aan, inclusief een zesteur (2e van links op de afbeelding). Er zat zowel een appelboor, een fruitmesje en een meloenlepeltje bij. Dat kwam ook nog eens goed uit, want mijn bolletjeslepel en appelboor waren verroest en naar het rijk der verroeste ijzeren voorwerpen verdwenen. Met andere woorden dit setje kwam me ook nog eens bijzonder van pas! Mooi glanzend, eigentijds en nieuw. Mooiste was, wederom niet duur.
Het hele setje was nu net nog steeds veel minder dan de kosten van een zesteur met bezorgkosten en nu had ik er nog drie andere hebbedingetjes bij.
Ik weer helemaal blij met mijn eigen zesteur! Voortaan wordt iedere onbespoten citroen (en mogelijk ook sinaasappels en grapefruit) ontdaan van hun gekleurde velletje :-)
Morgen ga ik meloenbolletjes lepelen :-)

Jaarlijkse cv controle

Ook de jaarlijkse cv controle heeft weer plaatsgevonden. Ieder jaar merk ik gaat dat met een paar euro omhoog. Momenteel staat het al op 97 euro, vorig jaar was het nog 94. Maar zo'n abonnement heeft al wel zijn nut bewezen omdat bij storing er geen voorrijkosten betaald hoeven te worden en ze meestal binnen een paar uur al komen. De controle vindt meestal in juni/juli plaats.

Dit jaar had ik gemerkt met het zelf vullen van het water dat er een lek zat in de radiator in de kamer. Meestal is zoiets op te lossen door de schroef aan te draaien, maar dat lukte niet. Als de cv aanstaat, merk je zo'n lek bijna niet, want het water verdampt snel. Maar met de cv op een heel laag pitje dan druppelt het toch aardig. Het latje van het laminaat moet daarom nu vervangen worden omdat het is uitgezet van het vocht. Stelt gelukkig niks voor. Erop uitgaan om het te kopen is nog het meeste werk. Een mooi vakantieklusje. Gelukkig is het laminaat zelf niet uitgezet. Ik had er al een bakje onder gezet, maar de hond vond dit water lekkerder dan het verse water in zijn eigen bak! Snel wat textiel erin gelegd zodat het vocht direct werd opgenomen en niet opgedronken kon worden. Daarvoor moet je echt weer mafkees hond zijn om zoiets te bedenken! De monteur heeft er een nieuwe schroef in moeten zetten en de lekkage is gelukkig weer verholpen.

Vanaf 1 juli zijn de energiekosten gestegen van het gas en de elektriciteitskosten zijn wat lager geworden. Al eerder schreef ik dat ik een vrij koud huis heb en tegenwoordig als het koud is beneden, het hoger op ga zoeken boven of op zolder zodat ik de cv nog niet aan hoef te doen. Ik ben benieuwd of dit uiteindelijk wat op heeft geleverd. Ik heb altijd behoorlijke hoge energiekosten namelijk.

Aftellen

Het weekend is begonnen. Ik hoef nog 4 dagen te werken en dan vakantie! Heerlijk! Gewoon Rundumhausen vertoeven. Ik kan beginnen met aftellen! Eindelijk weer meer tijd dan om te bloggen en logjes te schrijven. De maanden juni en juli zijn altijd erg intensief met vele deadlines dat er niet veel energie overblijft voor iets anders als ik thuis ben.

Glazen flessen 
Toch even snel het volgende nog doorgeven. Bij Aldi zijn er momenteel limonadeflessen van glas met een afneembare dop (net als bij een merk bier) voor maar 1,59 euro (inclusief de limonade, maar daar gaat het me niet om). Meestal zijn dit soort glazen met doppen veel duurder in aanschaf. Het mooie is dat op deze flessen geen statiegeld zit. De actie loopt echter tot 9 juli, maar er waren er nog genoeg zag ik vandaag. Prachtige flessen om zelf water in te vervoeren. De inhoud is 0,75 ltr. Tenslotte is dit dan beter dan plastic flesjes! Alleen wat zwaarder met vervoer. Ik zocht hier al een tijdje naar en vandaag zo maar 'gevonden'!

Vandaag wat leuke tips op de tv gezien over zo veel mogelijk milieuvriendelijk schoonmaken:

1. Toilet schoonmaken: borax vermengd met citroensap
2. Oliehanden schoonmaken: beetje afwasmiddel vermengd met suiker
3. Verf op ijzergrond laten glanzen: autowas gebruiken