Hergebruik plastic broodzakken

Een paar jaar geleden hergebruikte ik altijd de plastic zakjes van de supers van de groente of de boodschappentasjes die bij de kassa lagen. Sinds we zelf weer in het ritme zitten plus verplicht zijn geworden om zelf een boodschappentas mee te nemen of ervoor te betalen, ben ik gaan kijken wat ik nu kon hergebruiken voor in een bakje in de keuken voor het restafval.
De broodzakken zijn hier nog heel goed voor. Daar ik eenmaal per week brood haal, heb ik er geen papieren zakken om, maar plastic zodat ik ze in de diepvries kwijt kan.

Ook nog altijd voor gebruik zo'n plastic zak nog buiten even uitschudden als het brood op is voor de vogeltjes dan heb ik zowel als de vogeltjes er nog plezier van. Ik kan me niet eens meer herinneren wanneer ik ooit afvalzakjes heb gekocht.

Kerstpakketten bijna op...

Nee, geen kerstpakket voor mij meer vorig jaar. Geeft ook niet. Alleen de zoetigheid ging altijd wel op, maar voor de rest...

Eind december, vorig jaar had ik wel 2 kerstpakketten gekocht voor mijn dieren bij Zooplus, eentje voor de hond en eentje voor de katten. Erg leuk en van alles wat om uit te proberen (brokjes, natvoer en knabbeltjes). Al vond ik die voor honden, die ietsje duurder was, beter gesorteerd en meer inhoud hebben dan die voor katten. Die van de katten is inmiddels al op en voor de hond nog lang niet. De hond krijgt iedere dag nog iets aparts en lekkers uit zijn verrassingsdoos.

Kortom, ik hoop echt dat ze er volgend jaar weer zijn!

Nadeel van grote voorraad

Het nadeel van een grote voorraad is dat je wel heel georganiseerd moet zijn om het terug te kunnen vinden. Er is een stuk van de zolder opgeruimd en daardoor zijn de 'vaste plekjes' en ook in mijn hoofd zodanig veel veranderd dat ik niet meer weet waar ik moet zoeken als ik iets speciaals nodig heb. Ergens dus, ergens op zolder moet een grote plastic doos staan...

Dan de vraag of ik het wel daadwerkelijk heb of niet en het onbegonnen is te zoeken of verloren tijd blijkt. Nu weet ik dat ik veel ritsen heb, maar een zwarte met zilveren uitstraling en beslist niet groter als 10 cm voor een broek? Oh wat is het dan gemakkelijker om er eentje snel dan te kopen voor ongeveer € 1,50. Maar dan komt de consuminderaar in me boven om eerst te zoeken wat er in voorraad is hoeveel tijd me dat ook gaat kosten...

Of zal ik het maar gewoon uit een oude broek tornen ;-) ? Nog een optie.

Ik voel ook ergens de noodzaak dit maar eens eindelijk voor te doen aan mijn dochter hoe dat moet omdat ik ook niet eeuwig blijf leven. Nu nog even polsen of zij dat ook zo ziet :-) Gemakkelijk is het natuurlijk wel. En dan te weten dat ik zelf een rits vervangen in een broek altijd vreselijk vind om te doen... Vooral die priegelige kleine ritsjes. Altijd dat gestoei van de naaimachine en de dikke lagen stof. Wel ben ik altijd weer trots als het gedaan is.

Wijziging kasboek bijhouden

Al jaren hou ik een kasboek bij en dat heeft me tot nu toe veel opgeleverd om te weten iedere maand of ieder jaar waar ik op moet bezuinigen. Beetje schuldgevoel krijgen dus wat er in een opwelling is gekocht, laten bezinken en de volgende keer denken doe het toch maar niet. Ik weet inmiddels wat mijn grote 'zonden' zijn van uitgaven en dat is op het gebied van lectuur zowel boeken als tijdschriften, maar ook hobbymateriaal zoals stoffen, lapjes, garen en leuke fournituren. Ik heb in de afgelopen jaren daar al enorm mee geminderd, 90% denk ik wel. Een kasboek bijhouden had dus wel veel zin voor mij op dit gebied.
Het eet echter geen brood en maakt me ook steeds een beetje blij.  Ook vaak als troost. Je kan iets weg eten, weg drinken, maar ook iets leuk kopen tenslotte. Ik zag het ook steeds als een investering voor als er ooit wat met de pensioenen gaat gebeuren en er niks meer te consumeren valt op dat gebied.

Maar ik dwaal af, want ik had het over mijn kasboek bijhouden. Ik loop dit jaar er erg mee achter. Kost veel tijd om de achterstand weg te werken en het bij te houden op de manier zoals ik het doe in een spreadsheet. Tijd die ik momenteel beter kan gebruiken. Ik splits ook alle bonnetjes handmatig en dat neemt altijd veel tijd in beslag. Zo splits ik bijvoorbeeld een bonnetje van een super in voedsel, non-food, dierenvoedsel, versnaperingen, tijdschriften, kleding en meer. Dat  kost best veel levnstijd. Ik wil dus een paar posten gaan samenvoegen zodat ik niet meer zoveel bonnetjes hoef te splitsen. Ik wil nu alleen maar zien: uitgaven, vaste lasten/verzekeringen en inkomsten. Ik ga dit een jaartje uitproberen. Als het me niet bevalt, ga ik volgend jaar weer terug naar mijn oude systeem.

De beste wensen en bijpraten

Allereerst de beste wensen voor het komende nieuwe jaar voor de lezers van mijn blog over consuminderen en meer. Dit jaar ben ik niet zo actief geweest met schrijven omdat ik het super druk heb gehad. Daarom zal ik dit blogje maar starten met wat bijpraten.

Vorig jaar kwam ik in een totaal ander ritme terecht. Ik had na 46 jaar gewerkt te hebben ineens geen baan meer eind 2015. Ik zag het al wel aankomen omdat ik gezien mijn leeftijd aan 'de beurt' was. Ik zag al velen voor me vertrekken van mijn leeftijd en ook de wijze waarop. Ik moest voor zwijgplicht tekenen over de totstandkoming van het ontslag. Die periode is nu voorbij dus ik kan mijn ongenoegen spuien als ik daar zin in zou hebben wat voor smerige praktijken daarvoor worden gebruikt. Wat ze dan 'netjes' afhandelen noemen. Ik heb het maar over me heen laten komen en ben er vrij snel mee akkoord gegaan omdat ik wist van anderen wat de andere kant kan betekenen als je weigert.
Maar goed, ik ben nu dus werkloos tot mijn werkelijke pensioen en dat is juli komend jaar. Gelukkig te overzien met flink wat financiële schade daargelaten. Maar liever zo dan fysiek en psychisch gebroken te zijn. Ik red me immers wel met mijn consuminder leefwijze en eet nog gewoon biologisch ook ;-)

Ik vind het bovenstaande na een paar maanden verwerkt te hebben toch wel heel erg heerlijk thuis te zijn. Wat ik allemaal gedaan heb dit jaar was me echt niet gelukt met een bijna full-time baan erbij. Als je ouder wordt, heb je gewoon minder energie als op je 25e. Overdag merkt niemand iets aan je en kun je goed mee, maar 's avonds is het alleen nog maar bankhangen. Zelfs eten koken is nog teveel. In feite moet alles in het weekend. Althans zo was dat bij mij. Dus eindelijk na al die jaren dingen doen overdag, wat voor veel anderen heel normaal is. Zoveel achterstanden opgebouwd in al die jaren. Ik geniet nog steeds dat ik nu niet meer om half 7 mijn bed uit hoef ;-).

Veel verwerken kwam er ook eigenlijk niet van want het volgende diende zich aan: mijn dochter was na een mislukte relatie met al haar spullen weer thuis komen wonen en bleek ook zwanger te zijn. Haar 3 werkcontracten waren afgelopen en ze was daarbij nu constant de hele dag ziek. Op zoek naar een andere baan was dan ook geen optie. Pas in haar 8e maand voelde zich weer wat beter.
Ondertussen begonnen we met het huis op te ruimen voor een 1e ronde (wat ik zeker weet wat weg kon). Keuzes maken welke meubels we zouden houden en andere eruit. Een nieuwe cv ketel moest geplaatst worden en de zolder stond op springen dus ook daar opruimen en nog eens opruimen. De ketel is dan ook in de zomer vervangen. We moesten nu met spoed ook een nieuwe badkamer hebben want de onze was buiten gebruik omdat deze uit 1945 stamde en de leidingen zo verstopt waren dat er een nieuwe riolering voor boven moest komen. Beneden hebben we een douche, maar dat is niet handig voor een kraambed boven. Gelukkig had ik daarvoor gespaard. Een maand voor de geboorte voor mijn kleindochter hadden we een nieuwe badkamer! Simpel in wit en kan door de eenvoud vast jaren mee. Het leven veranderde compleet door een baby in huis. Ik slaap licht ;-) Wel leuk, veel herkenning ook weer. Het dagritme is nu ook totaal anders geworden.

Kortom het is me het jaartje wel geweest. We moeten weer nodig een 2 ronde gaan beginnen met opruimen (nu echt nadenken of ik het zal gebruiken en of ik het zal missen) en klussen, maar dat is nu wat moeilijker met dat kleine meisje erbij. Na een paar weken niks doen dan het hoognodige moet ik weer eens langzaam gaan beginnen met de extra klussen. Ik hoop tevens ook weer wat meer te kunnen bloggen.

Creatief voor de tuin

Inmiddels is het alweer een poosje geleden dat ik hier weer iets schreef. Soms gebeurt er zoveel ineens dat veel erbij inschiet.

Op het consuminderfront kan ik wel vermelden dat ik in december de 365 spullen wegdoen samen met die nog van het jaar daarvoor gemakkelijk heb gehaald. Misschien nog wel voor 2016 en 2017 erbij :-) Daarom ben ik gestopt om het te vermelden op een lijst. Op een gegeven moment ging het met zakken en tassen tegelijk weg naar de kringloop, textielcontainers en grijze bak. We zaten goed in het ritme van het opruimen. Helaas is het nu weer gestopt. Er is bv wel een breed pad op zolder ontstaan, maar we willen eigenlijk verder en meer weg doen. Onze gezondheid laat dit echter even niet toe. Het is dus pas op de plaats en wachten tot het over is (bij mij mijn rug nu). Nu ben ik maar kleinere spullen en papieren aan het uitzoeken en sorteren. Het is ook wel zo dan ligt het weken stil en dan ineens gaat het weer een week kei hard. Regeldingen en het huishouden moeten ook nog eens gewoon doorgaan. Maar binnen nu en afzienbare tijd kunnen we toch echt de klussen door derden laten aanvangen!

Af en toe wat leuks ertussen voor de moestuin zaaien en net zoals wat op de foto staat, waar ik een insectenhotel van heb gemaakt van iets wat weg moest, niet goed genoeg voor de kringloop, te groot voor de grijze bak, dus goed voor een paar jaartjes in de tuin :-) (Zie voor grotere foto mijn andere blog.)

Een klein gelukje

Oh zo leuk. Ik trof afgelopen week bij de kringloop een houten, tafel borduurraam aan voor 2 euro. Te zien aan het hout en de vorm van de gedraaide pootjes toch al wat behoorlijk wat jaartjes oud.
Er zat nog een tamelijk grofmazig niet-mijn-smaakborduurwerkje in, maar zo kan ik mooi zien hoe je een borduurwerkje erin moet spannen en draaien. Het is wel niet zo'n groot raam (pakweg 25 cm x 30 cm). Het was vast ooit gemaakt voor kinderen, maar dat mag de pret niet drukken natuurlijk. Het kan alleen voor kleine (en ook lange) borduurwerkjes worden gebruikt. Daarbij denk ik dan meteen aan het project Randje per week of iets wat ik zelf inmiddels allemaal heb verzameld en ontworpen aan patroontjes.

Ik gebruikte nooit een borduurring en vond het altijd maar in de weg zitten. Toch heb ik doorgezet en ik moet zeggen dat het toch ook wel wat heeft :-) Nu dus een echte houten borduurstandaard. Het kan overigens staand worden gebruikt, maar ook ingeklapt op schoot. Binnenkort maar eens een vernisje geven zodat het hout niet afgeeft op de stof. Ik ben er zo blij mee :-)

Ruim binnen de tijd gehaald!

Zoals mijn trouwe bezoekers zich misschien herinneren, probeer ik in 1 jaar van 1 augustus tot en met 31 juli 365 spullen mijn deur uit te krijgen. Vorig jaar 2014-'15 is me dat helaas niet gelukt en ben maar tot -160 gekomen en had ik er nog eigenlijk 205 meer moeten wegdoen. Door allerlei omstandigheden weliswaar.

Dit jaar en komend, dus van 1-8-2015 tot 31-7-2016 ben ik weer opnieuw gestart. Met fanatiek tot helemaal niks doen, is het me nu gelukt om in 4,5 maand de 365 te bereiken op precies 15 december!

De vorige keer had ik al aangegeven dat ik gewoon verder ga en het van vorig jaar nog even probeer in te halen. Ik zit nu zelfs op 375 spullen weg en met vorig jaar eraf zou dat nog 195 zijn. Als ik zover ben, meld ik me weer :-)

Wat ik allemaal heb weggedaan, is heel divers:

• Ik lees ongeveer een 80 boeken per jaar en die mogen allemaal naar de kringloop als ze uit zijn samen met stapels tijdschriften die ik eindelijk van de zomer heb bekeken/doorgebladerd.
• Verder wat kleding, maar nog niet zoveel, want ik maak kleding meestal echt op. Ze zijn te oud of beschadigd om naar de kringloop te doen, dus voor mij worden dat poetslappen, veelal voor eenmalig gebruik. Ze gaan dus echt met een tweede leven erbij het huis uit. Verder haal ik er knopen, ritsen en overige fournituren af voor hergebruik. Ik bekijk wat ik er verder nog mee kan doen of maken. Voddenmatten haken heb ik jaren geleden gedaan en ook nu maak ik er weer bolletjes van. Inmiddels ben ik er ook weer mee aan het haken. Deze tel ik niet mee, alleen die echt de deur uitgaan.
• Veel van die overbodige rommeltjes gaan of naar de kringloop of weg in de grijze bak als ze stuk zijn.

En niks moet van me :-) Regeltjes maak ik zelf en pas ze ook aan als het me zo uitkomt :-) Relaxed streven... en dat moet zo blijven.

Knoop is doorgehakt

De knoop is eindelijk doorgehakt en ik ben van 2 naar 1 betaalrekening gegaan. Ik ben naar de bank gestapt (vanuit de auto hoor) en heb alles daar opgezegd. Het restantbedrag gaat netjes naar de andere rekening die ik in gebruik heb. Waarom ik er 2 had?

Echt jaren geleden deed mijn pasje het vrijdags niet en daar zat ik met een klein kind zonder eten te kunnen kopen. Natuurlijk op dat moment ook net geen contant geld in mijn portemonnee en de banken waren dicht. Te trots om ergens bij buren of zo aan te kloppen. Mijn enige voorraad was een pak pasta en een beetje brood. Nou eet maar eens een weekend alleen maar droge pasta zonder er iets in. Dat overkomt me echt nooit meer! Ik heb meteen een ander pasje bij een andere bank aangevraagd voor het geval dat. Ik maakte iedere maand een heel klein bedrag daarnaar over, juist ... voor het geval dat. Altijd handig als ik niks meer kon pinnen of er een dure maand was geweest om dan nog altijd een reserve-pasje te hebben voor het allernoodzakelijkste. Jaren echt veel plezier van gehad. Ook toen mijn dochter alleen maar een studentenrekening had en dit als reserve kon gebruiken... voor het geval dat. Na de studie was het ook gemakkelijk om boodschappen te doen zodat we het niet samen hoefden te verrekenen.

Nu heb ik een behoorlijke voorraad in mijn kelder zodat ik zeer gevarieerd iets kan maken mocht de elektriciteit uitvallen of het gas (of mijn pinpas het niet doet). Misschien wel iets te veel, maar alleen kale pasta, nee dus.

Ook dat ietsje pietsje contant dat het net kan overbruggen om een week zonder verse boodschappen te hoeven zitten.

Nooit onder de rode lijn op mijn rekening zitten, regelmatig even kijken en de tering naar de nering zetten. Voorraad genoeg in de kelder tenslotte, ook kale pasta ;-) Maar ook een hoop wat daarin kan!

Vanaf nu dus geen reserve betaalpas meer! Nu heeft mijn dochter immers ook een betaalrekening, dus mocht er wat zijn, dan regelen we samen wel wat. Ook zij moet nu altijd zorgen ietwat contant bij zich te hebben, voor het geval dat. Beetje aanpassen, moet lukken.

Voordeel is ook dat ik 1 tas met boodschappen per jaar rijker ben op deze manier en geen Bank basispakket meer betaal :-) Kijk, meteen al winst per maand, al is het maar € 2,30 :-)

Toch voelde het even raar het op te zeggen en kwam het hele verhaal weer naar boven drijven, waarom ik ooit begonnen was aan een tweede betaalrekening. Jaren en jaren terug met dat stomme weekend in de winter met alleen die kale pasta als voedsel.

Vlijmscherpe nageltjes

Alweer ruim 5 jaar geleden heb ik een kater geadopteerd die net 10 jaar was geworden en die helaas niet meer bij de eigenaars kon verblijven wegens abnormaal gedrag bij hun zwangerschap. Later bleek ook dat het kindje extreem allergisch was voor katten, dus had de kater sowieso het veld moeten ruimen.

Meneer was pas na een half jaar hier gewend. Eerst had hij het rijk alleen daar en nu waren er andere katten, zelfs een hond, maar ook een buiten zijn. Opgeteld kreeg hij het dus niet zo slecht hier. Maar meneer was boos, erg boos gedurende een half jaar en dat is niet vreemd als je 9 jaar ergens anders hebt gewoond (kwam daarvóór uit het asiel). Ze hebben regelmatig zijn nageltjes geknipt. Die groeiden behoorlijk krom en waren vlijmscherp. Ik had dat in al die jaren precies in het begin 1 x gedaan en daarna niet meer, want hij wist ze zelf goed onder controle te houden door lekker buiten te zijn in de bomen te klimmen, zodat ze goed sleten.

Echter meneer wordt ook een dagje ouder, 15 jaar is hij alweer, en in bomen klauteren doet hij nog wel, maar niet meer zo vaak. Dus zijn nageltjes begonnen weer aardig te krommen en spits te worden. Bij mijn andere katten is dat nooit zo erg geweest. Dat begon ik ook aardig te zien aan T-shirts en pyjama's van me! Overal haakte hij in en kwam niet meer los, zo zielig. Dus het speciale schaartje opgezocht (wat ik erbij had gekregen met adopteren) en meneer werd gemanicuurd. Heel voorzichtig 2 mm overal afgehaald. Nu sluipt hij geruisloos weer over het bed en haakt niet meer overal in mijn kleding. Hij ontzettend blij en ik nog veel meer ;-) Scheelt me toch weer T-shirts nietwaar... (indirect gekoppeld aan het consuminderen toch).

Misoogsten en prijzen

Regelmatig lees ik dat een oogst mislukt is de prijzen weer worden verhoogd. Logisch denk ik dan. Ook de vraag naar een bepaald artikel en er is minder aanbod, drijft een prijs omhoog. Zo zijn bv zo'n 10 jaar geleden de pijnboompitjes flink verhoogd en ook nooit meer verlaagd. Vorig jaar waren het ineens de hazelnoten die 100% in prijs werden verdubbeld en dat is echt niet meer leuk om die nog te kopen. Misoogsten wordt gezegd, maar het jaar erop hoeft dat toch niet zo meer te zijn meer? Echter nog niks gemerkt, want de prijs blijft ook dit jaar vreselijk hoog.

Zo zijn bruine bonen altijd de goedkoopste bonen geweest, zowel droog als in pot of blik. Ik kook ze liever zelf en ook dat ze biologisch moeten zijn. Deze zijn ook zoetjes aan flink verdubbeld in prijs! Witte bonen kosten tegenwoordig de helft! Ik las wel dat bruine bonen niet meer zo in trek zijn nadat er andere bonen geïntroduceerd zijn door bv de gezondheidsgoeroes, zoals kikkererwten en bij de granen quinoa. Ook die zijn inmiddels flink verhoogd in prijs dat het niet meer leuk is die regelmatig te kopen, alleen met een actie. Wij zoeken hier dus alweer naar andere producten die nog niet zo in de belangstelling staan, zoals gierst. Velen hoog bejaarden zien dat nog als zangzaad voor vogeltjes ;-) Nee, bij mij helpt het niet, ik kan nog steeds niet zingen en sla nog steeds wat nootjes over :-)

Ik kan me voorstellen dat er oogsten mislukken, maar dat dit jaren achter elkaar gebeurt, lijkt me me sterk... Eenmaal de prijs verhoogd, wordt het niet meer lager. Ik heb dat nu al bij diverse producten gemerkt. Nu is de olijfolie weer aan de beurt en de chocolade. 

Ik ben dus echt van de reclames en acties en sla dan maar weer snel mijn slag voor voorraad om toch gevarieerd te kunnen blijven eten.

Update: Ik hoorde vandaag dat de amandeloogst in Amerika is mislukt en de biogische winkels afhankelijk zijn van alleen Turkije. De vraag is echter groter dus die prijzen zijn nu ook verhoogd of gaan verhoogd worden. Ik merkte het al in de winkel...

Blad- en snoeiafval

Bij ons in het dorp staan veel bladkorven waar je je bladafval en snoeisel weg kunt brengen. Ik zie echter dat ernaast meer ligt dan erin omdat je alles hoog in de lucht moet zwaaien, wil je dat erin willen krijgen als deze al half vol zijn. Om het met een kruiwagen weg te brengen, lijkt me dan ook niet handig. Bij de L. zijn jaarlijks van die handige ronde, opvouwbare, plastic afvaltonnen te koop die daarvoor veel gemakkelijk zijn. Ik gebruik ze ook, maar dan om het blad juist in mijn eigen tuin te vervoeren.

Ik maak echter al jaren geen gebruik meer van de groenbak (al betaal ik daar wel het volle jaarbedrag voor helaas!). Ook breng ik niks naar die bladkorven. Alles gaat gewoon in mijn tuin op de composthoop of gewoon bij boompjes of op de moestuinborders. Als het eenmaal voorjaar is, zie ik nergens meer een blaadje terug, alles is vergaan. Alle takken gaan achteraan op een berg en dat is een mooie schuilhoek voor de egels. Die berg zakt ook altijd heel snel in. Dus jaarlijks er wat bij doen, is alleen maar fijn. Grote dikke stronken liggen in mijn tuin; ze worden gebruikt als zitjes door vogels, maar ook door mijn poezen. Ik heb van wat kromme en rechte dikkere stammetjes een spiraalberg gemaakt, met daartussen allemaal bloemen. Kortom tuinafval verlaat mijn tuin dus nooit:-)

Jersey hoeslakens

Ik had 2 jersey lakens, een witte en een lichtblauwe, waarvan een kant van geluste badstof en die aardig dun, versleten en verkleurd waren. Tja als consuminderaar weet je daar wel raad mee natuurlijk. Ik ben dan ook momenteel weer in het bezit van een aardig stapeltje van diverse afmetingen vaatdoekjes en dweilen :-) En ze poetsen lekker!

Daar zijn nu die lange tv pauzes ook ideaal voor en goed besteed om dit te knippen... Zo vaak hoef ik geen koffie of heb een plaspauze nodig van al die reclamepauzes, dus heb ik allerlei andere klusjes dan om snel te doen zoals drukwerk uitzoeken, was opvouwen en nu weer de naaidoos sorteren met naaimachinespoeltjes die net op de grond is geschoven door een kat...

De laatste kaart

De laatste jaren had ik nog maar 1 verplichting om een kerstkaart met beste wensen voor het volgende jaar te versturen aan een oude mevrouw, weduwe zonder kinderen van in de 90, ooit een kennis van mijn moeder nog. Heel het dorp kende haar, vanwege haar uitspraken als : "Zeg ik moet jou is wa vertelle, hedde ut al gehurd? Die en die.... enz". Ze stapte dan van haar fiets af en dan was je het komende half uur wel bezet met luisteren naar de laatste roddels van het dorp. Dan kwamen er ook flarden van verhalen die allemaal door elkaar liepen en waar helaas geen touw aan vast te knopen was. Ik was niet de enige die het niet meer snapte ...

Zij bracht de kaarten altijd jaren lang op haar ouderwetse zwarte vooroorlogse fiets rond. Op een gegeven moment werd ze daarvoor te oud en werden ze volgens mij door familie bezorgd. De laatste jaren zag ik dat ze per post werden verstuurd. Nog steeds met haar bibberige handschrift erin. Twee jaar geleden zag ik een ander handschrift. Vorig jaar ontving ik niets. Dat was raar... Maar dat zou ook aan de post kunnen liggen natuurlijk. Van de zomer pas hoorde ik echter via via van een andere dorpsgenoot dat ze in april was overleden. (Ons dorp heeft 2 dorpskernen die uit elkaar liggen dus niet alles komt dan snel via de tamtam aan vanuit de andere kern.) Ik schrok er toch van, want dit was me geheel ontgaan. Ze hoorde zo bij het dorpsbeeld met haar apart geknipte haar (zwarte pony voor en verder op oorlengte, stijl en recht). Ik had niets gezien in de kranten, geen kaart ontvangen terwijl ik toch ook in haar adressenbestand zat en ieder jaar haar een kaart stuurde.

Ik had zelf nog genoeg voorraad aan kaarten en ook ooit geërfd en ieder jaar vroeg ik me af of ze ze herkende als ik weer een kaart gebruikte van 10-30 jaar oud. Ik had er zoveel en het ging tenslotte om het gebaar en om eraan te denken.
Maar dit was dus de enige en laatste kaart die ik daadwerkelijk per post al jaren nog verstuurde voor de feestdagen. De rest gaat digitaal of helemaal niet meer.

Deze zomer heb ik bijna de hele voorraad weggedaan. Een grote doos minder weer in huis. Voor nood en snelle actie heb ik er nog een paar over, want soms om de zoveel jaar ontvang ik er ineens een van de buren...??? en hup daar gaat weer een engelenkaartje of eentje met een beertje, jaren 80/90 :-)

Verschuiving van kosten

Dat is raar... om steeds maar om de 2,5 maand nog maar te hoeven tanken nu ik thuis ben! Normaal moest ik dat iedere maand. Nu ga ik nog maar 2 x per week met de auto boodschappen doen, waar ik wel de auto bij nodig heb. Dat is wel wat anders dan de auto iedere dag te moeten gebruiken.

Daarentegen verbruik ik nu meer energie natuurlijk doordat de cv eerder aangaat. Ook al probeer ik het zo lang mogelijk uit te houden om die aan te doen door een dik vest aan te doen. Op het eind van de middag wordt het me toch echt te fris en draai de cv in fases hoger. Ook water-, gasverbruik, thee-, koffieverbruik zal wel iets zijn toegenomen voortaan in vergelijking met toen ik nog werkte. Volgend jaar kan ik pas zien hoeveel ik daaraan kwijt ben.

Voorlopig vind ik dat van mijn auto en zo weinig te hoeven tanken in ieder geval wel mooi meegenomen!

Schuldgevoel

Wekelijks ga ik wel even langs de kringloop. Niet altijd kom ik met iets naar buiten, maar toch wel regelmatig. Dan heb ik ook geen schuldgevoel en voel me blij met hetgeen ik heb gescoord.

Het is wel anders als ik eerst een grote zak of doos daarheen heb gebracht. Als ik dan wat leuks tegenkom, krijg ik een schuldgevoel als ik met weer iets aangenaams naar buiten ga. Dan is het net een soort van ruilen van spullen; dat wat ik kan missen, wegbrengen en weer nieuwe ervoor in de plaats. Daarvoor komt er niet echt meer ruimte in mijn huis. En ook dat wil ik uiteindelijk toch ook wel graag, vooral overzicht.

Ook al zeg ik me dan honderd keer, dit zijn je enige uitstapjes en daar geniet je van, je geniet van bv een gescoord zakje met bolletjes katoen of een wolwinder voor heel weinig. Moet ik dat vreugdegevoel dan opgeven? Ik breng tegenwoordig echt tassen vol weg per jaar aan overbodig spul, meestal van gelezen boeken van 25 cent, maar haal er weer net zoveel en in sommige tijden zelfs meer weer terug. Dat gaat zo met mondjesmaat, een paar boeken per week en hup daar heb ik weer een flinke stapel boeken erbij en hoor ik mijn inwendig stemmetje weer zeggen: "U hebt nog 600 te gaan... "(dus heel wat jaartjes te lezen) Net zo met wol en katoen, lapjes stof: "Nu moet je 110 jaar worden, nu 120..." Hobbyvoorraad heb je als creatieveling nooit genoeg voor kleine prijsjes ;-)

Ik ben steeds kei trots op mezelf dat ik weer spullen wegbreng hoor. Ik houd dit zelfs voortaan bij op een lijst (365), want wat ik weggooi, hoort daar natuurlijk ook bij en niet alleen wat naar de kringloop wordt gebracht of gewoon weggeven. Nu zie ik pas aan die lijst hoeveel ik ook echt wegdoe, al zie je nog steeds niks aan ruimtewinst in huis :-( (nou ja, hier en daar dan).

Maar waarom dan toch steeds dat schuldgevoel. Dat versterkt zich als mijn dochter weer zucht als ze dat ziet en zegt wat moet ik daar straks allemaal mee als er ooit wat met je gebeurt. Gewoon terugbrengen waar het vandaan komt als het niet verwerkt is, lijkt me...

Een hele vuilniszak zak met katoenen bolletjes door elkaar voor € 4,50 loop ik echt niet voorbij. Ik ben daarna een hele middag lekker bezig met sorteren/oprollen en het eindresultaat van sorteren maakt me zo gelukkig als iets met al die kleurtjes en de werkelijke waarde en de ideetjes wat ervan te kunnen maken!

Niet meer te gaan, is geen optie, dit zijn mijn enige uitstapjes en daar geniet ik veel te veel van. Ik denk dat de enige optie daarom voor mij is, nog meer weg te doen waar ik overheen ben en geen waarde meer aan hecht zodat het wegbrengen en halen bij de kringloop minstens in evenwicht is. Maar liever nog het wegbrengen/wegdoen ook echt ruimte brengt, zowel in het huis als in mijn hoofd.

Ik ga nu maar weer eens een ver weg in huis laatje of plankje opruimen denk ik... meteen aan dat schuldgevoel gaan werken :-)

Blij met kringloopvondst

Soms tref je van die kleine schatten bij de kringloop waar je erg blij van wordt. Dit keer een doos vol spulletjes van Kreatief Handwerken (van de bekende 3-delige rode handwerkmappen). Duidelijk van meer dozen in 1 doos gedaan. Zo leuk!

Ooit heb ik de 3-delige mappen ook via de kringloop voor 10 euro gekocht omdat toen deze verscheen, te duur was voor mijn portemonnee. Ik blader er nog steeds regelmatig met veel plezier doorheen. Daarom nu ook des te leuk de spulletjes die daarbij hoorden toentertijd, af en toe tegen te komen. Dit keer o.a. de patchwork hexagon kartonnetjes en meer vormen, overtrek- en patchworkpapier, borduurgarens en -stofjes, patroonvellen, stippeltjes papier om te strijken om te kunnen smocken op effen stof, kantklosjes met garen, knopen om zelf te maken, kammen om te weven, flosjesmaker en nog wat patronen. Genieten dus :-)

Verleiding weerstaan

Gisteren heb ik de verleiding weerstaan om al het sterk afgeprijsde Sinterklaas lekkers gewoon te laten liggen. Meestal kocht ik juist na alle feestdagen van die heerlijkheden en ervoor dus amper. Niet alleen vanwege prijs en kwaliteit, kan ik beter een Fairtrade reep chocolade nemen dan een chocoladeletter.

Nu ligt er behalve die 50% korting bakken en stellages ook nog eens al het kerst lekkers. Ik weet dat velen goede wensen hebben voor 1 januari, maar op een of andere manier, wil juist met die soberheid altijd al vóór de kerst beginnen. Geen uitpuilende maag of buik dus voor mij met de feestdagen :-)

Volle vuilnisbak

Sinds we plastic zakken gevuld met plastic (blik en 'melk'karton) buiten kunnen zetten, is de grijze bak aardig wat leger met restafval. Ik kon het met gemak altijd halen om deze maar 1 x per maand buiten te zetten. Ik zie dat diverse buren daar meer problemen mee hebben met 1 x per maand en ik zie al dat er aardige trucjes worden toegepast. Op een donderdag worden de bakken hier geleegd in onze straat en op vrijdag in een zijstraat. Onze straat staat altijd voller met bakken dan het aantal huizen en dat zal in de zijstraat ook wel het geval zijn... Op zich natuurlijk wel fijn als je een keertje vergeten bent deze voor te zetten, maar het is zo wel de boel bedonderen. Ik zou zelfs met 1 x in de 2 maanden het nog wel redden, denk ik. Maar dan krijg ik meteen het idee dat ik het juist dan vergeet. Dus zet ik het otch maar mooi iedere maand voor, dan maar halfvol.

Toch probeer ik altijd wel een volle bak nu voortaan voor te zetten. De dag ervoor struin ik alles af in de garage of schuren wat er nog weg kan aan verpakkingsmateriaal zoals piepschuim e.d. en andere spullen die stuk zijn oud, lelijk e.d. Alles maak ik eerst klein en kan zo dan weg. Op de een of andere manier moet en zal die bak vol en kom ik van alles nog steeds tegen wat weg kan. Al denk ik wel iedere maand, nu heb ik echt niks meer wat weg kan. Je hebt echter altijd meer dan je denkt... Deze week is het dus weer struinen :-)

P.S. Bruikbaar goed gaat naar de kringloop hoor ;-) Ik kom daar iedere week, dus kleine moeite om het daar af te geven.

Buitenlamp vervangen

Sinds een poosje was de buitenlamp stuk en was het dan ook stikdonker achter op mijn plaats. Net in die tijd kwam mijn dochter hier logeren (of weer wonen, daar zijn we nog niet geheel over uit wat ze hier doet :-), zijzelf al helemaal niet). Dat was wel even schrikken om zo naar beneden te moeten 's nachts voor haar, zelfs met een grote hond beneden waar je over kan struikelen. De lamp moest dan ook meteen vervangen gaan worden. Oké meteen, euh volgende dag dus. Een lamp bij een doe-het-zelfzaak gekocht en die erin gezet. Wij wachten en af en toe kijken. Maar toen het donker werd, geen lamp die aansprong. Het bleef stikdonker achter het huis. De volgende dag hebben we deze teruggebracht en kregen we het geld gelukkig terug. Ik wilde toch liever eenzelfde merk van deze lamp die erin had gezeten en het toch maar mooi 5 jaar heeft volgehouden (7 watt). Zo gezegd, zo gedaan en naar de plaatselijke doe-het-zelfzaak gegaan. Lamp er weer in en wachten tot het donker zou worden. Helaas weer geen licht. Tja, dan de volgende dag maar uitzien naar een gehele nieuwe sensorlamp...

En dan ineens was er licht, halverwege de donkere avond sprong deze aarzelend aan! Zo, dat duurde dan wel even! Alles was ineens zo verlicht. Ieder uur keken we even naar buiten of ie het nog deed. En ja, hoor, ook de volgende dag en nu nog steeds :-) 

Dat hebben we als vrouwen toch maar mooi weer werkend gekregen zonder hulp :-) Het is natuurlijk maar een lampje erin zetten, maar toch hè, hij moet het ook nog eens gaan doen. We zijn gewend geraakt aan het feit dat het altijd ietsje anders gaat dan bij anderen, ook duurt het vaak ietsje langer.