Playmobil sorteren

 

Jaren geleden, toen mijn kleindochter nog veel te klein was voor Playmobil, heb ik voor een goed doel (katten) een hele grote doos vol Playmobil gekocht voor een aardig bedrag. Er zat heel wat in de doos en de nieuwwaarde zal zeker aan de 300 euro hebben gezeten als het niet meer was. Ik betaalde een fractie, maar het was een groot bedrag voor het kattendoel.

Mijn dochter en ik hebben nog een poging toen gedaan om alles uit te zoeken na het schoonmaken, maar het waren teveel pakketten om dat goed te doen. We hebben de grote stukken weer in een kleinere doos gedaan en alles gesplitst in groen (bomen, planten, bladeren), poppetjes, dieren en ander klein spul in ziplockzakken in een andere doos. Dit alles op de vliering gezet.

Vorig jaar hadden we het mijn kleindochter al laten zien, maar ze toonde weinig interesse. Nu ze 7,5 is en ook graag met legopakketjes bouwt, afbreekt en weer opnieuw opbouwt, vond ze het ineens geweldig. Ze kan er geen genoeg van krijgen en is erg enthousiast als er weer iets compleet is om ermee te kunnen spelen. Als eerste had ze een sfinx en mummie 'compleet' (op wat heel klein spul na) en daarna ging ze zelf een jungle bouwen met wilde dieren, gevolgd door een dierenkliniek. Er ligt nog veel in de doos wat we eerst op internet moeten opzoeken wat het is: piratenschip, rotsformatie van het een of ander enz. enz. 

Ik ga de komende tijd wat zakken naaien in het formaat van ongeveer een kussensloop of de helft om het nu allemaal gesplitst en stofvrij te kunnen bewaren in een plastic box. Ik wist al niet wat ik met een jungle stofje moest doen uit een verrassingspakket, nu wel :-)

Afgelopen week

Nadat ik de griep heb gehad en weer wat energie terugkreeg, ging het met de dag slechter met de hond en moest ik mijn aandacht verleggen naar hem. Hij was wel eens vaker een dagje niet lekker en dat trok altijd wel weer snel bij. Van een hond van bijna 16 verwacht je echter dat het einde ook in zicht kan zijn. Als hij zich niet lekker voelde, sliep ik meestal ook beneden. Een dag later was hij meestal weer beter. Dit keer niet. Helaas is hij net na het middernacht op 7 maart overleden. Hij ging slapen en ineens een diepe zucht en weg was hij. Gelukkig geen lange lijdensweg. Maar ik mis hem vreselijk.

Ik moest dus nog even bijkomen afgelopen week om aan het nieuwe dagritme te wennen. Alsof het niet genoeg was, heeft de poes ineens een bult in haar nek en wilde ik het even laten rusten. Ze had dat jaren geleden ook ooit en dat trok weg na een dierenartsbezoek (opgezwollen klier). Als het na maandag niet weg is, ga ik alsnog naar de dierenarts. 

 

Experimenteren met papieren kattenbakvulling

Een van de producten die ook flink omhoog zijn gegaan, is kattenbakvulling. Dan bedoel ik dat wat ik altijd kocht: geperst zaagsel in korrels. Lekker zacht voor de pootjes, biologisch en organisch en kan in een van mijn compostbakken. Ik was daar altijd erg tevreden over en gebruikte dat al jaren. Met de prijsstijgingen is het wat absurd hoog geworden en probeerde ik toch uit te kijken naar wat anders. Dit keer kwam ik uit bij geperst papier, de helft goedkoper en dit kon ook gewoon bij de compost. Ik gebruik dat alleen als het omgezet is in compost voor planten en bloemen en niet voor de moestuin. 

Ik vond het echter niet zo'n succes. Geurtjes verspreiden zich langdurig. Ik kwam op het idee om van verpakkingsmateriaal wat tegenwoordig het plastic vaak vervangt een experimentje te wagen om zelf propjes te maken van het schone, niet bedrukte, niet geverfde dus bruine vulselpapier in pakketten. Ook van zijde- of vloeipapier wat vaak gebruikt wordt. Ik nam hele kleine strookjes van uiteindelijk ongeveer 10 x 1,5 cm breed en daarvan maakte ik kleine propjes. Erg tijdsintensief, maar tijdens het kijken naar Netflix of luisteren naar een podcast vond ik het wel te doen omdat ik mijn vingers bewust in beweging wil houden om ze soepel te houden. Na een poosje 'draaien' is er maar weinig 'vulling', maar het was toch alleen maar voor dit experiment en ik kon natuurlijk ermee stoppen wanneer ik wilde. Bij het in gebruik nemen ervan vonden de katten het ten eerste erg vreemd ruiken. Eentje vertikte het om op de bak te gaan en ging ernaast zitten na toch wel hele hoge nood. Dat had ze nog nooit gedaan. De andere bleef maar spitten en spitten en vond haar draai in het begin maar niet om iets te deponeren. De propjes zetten meteen uit. Poef. Op zich niet erg, maar ineens waren het de grootte van stuiterballen. Ik moest ook de bak sneller verschonen. Daarna heb ik het nog een keer 50-50 gedaan met de fabrieksvulling en mijn propjes papier. Ook toen was er grote twijfel bij de katten. Ik zag duidelijk dat ze er erg veel moeite mee hadden, vooral de geur. Ik heb het een paar keer geprobeerd om niet direct af te haken. Maar nee, de katten hebben duidelijk aangegeven dat ze dit niks vinden. Dag experiment, papier gaat weer bij het oud papier i.p.v. hergebruikt te kunnen worden.

Tja, dan toch maar weer op zoek naar wat anders. Ik heb er eentje gevonden die ik ze nog moet laten testen, die de oude prijs van de andere heeft van het zaagsel. 

Voorbereid

De weerberichten gaven vorige week aan, veel sneeuw wel tot 10 cm, glad en ijzel. Echter hier geen 10 cm gevallen... gelukkig slechts wat sneeuw op autodaken.
Tja met wat ervaringen van de afgelopen jaren met vallen en opstaan en daarna dikke knieën, zorg ik maar liever voor genoeg verse voorraad in huis. Zoiets kan natuurlijk maar voor een paar dagen zijn, maar net zo goed duurt het straks 6 weken. Voor dat laatste hebben we gelukkig tegenwoordig internet om de deur niet uit te hoeven... Ik neem geen onnodige risico's meer. Mijn knieën worden steeds dikker :-( Ik ben dan ook geen liefhebber van vriesweer. Al wil onze hond juist nu veel naar buiten, maar ja het is dan ook een husky. Zijn oerinstinct roept.

Zo gezegd zo gedaan, ik heb weer genoeg boodschappen in huis voor een paar dagen en daarna wordt het eentonig en van hetzelfde... keldervoorraad en diepvries. Dat heet dan creatief zijn :-)
Wel heerlijk nog een ouderwetse kelder te hebben in huis. Het is daar altijd echt heel koud, het vriest er net niet. Zo kan ik ook nog heel wat kwijt. In de zomer is het daar altijd fijn vertoeven als het heet is, want dan heb je daar zelfs nog kippenvel.

Zelf tegels leggen met hindernissen

Ik verlang weer naar de zon! En een beetje hogere temperatuur ook maar meteen... Gelukkig is de kortste dag alweer achter de rug en wordt het iedere dag weer een beetje langer lichter. Al is daar momenteel niet veel van te merken, want de buitenlamp springt nog steeds aardig vroeg in de middag aan met dat grijze weer.

De grond in de tuin is niet lekker nog om in te werken dus wacht ik lekker af tot het droog en warmer wordt.
In de zomer was ik al een stukje begonnen met het ontginnen van een stukje wilde tuin, waar veel struiken vanuit het niets zijn gaan groeien zoals vlier, wilde pruimen, hazelnootbomen enz. Dat allemaal weghalen samen met brandnetels duurde ook wel even. Bij het uiterste puntje ben ik inmiddels begonnen met van die gewone 30 x 30 cm grijze tegels te leggen die ik al jaren daarvoor had gekregen en voor dat doel. Alleen is het niet even de grond recht maken en leggen van stenen in dit geval. Voorheen lag op dat stuk veel takken en bladeren en daarvan is een gedeelte omgezet tot bosgrond, beetje veerachtig zelfs. Ik moest dus eerst een stukje grond weghalen en dat dan weer vullen met geel zand uit een ander gedeelte van mijn tuin. Dat werd dus ook met de spade werken en veel emmers sjouwen. Alleen zit dat zand weer vol met lange wortels. Als dat zand er eenmaal ligt, moet de tegel nog waterpas komen en dat gaat ook niet zo snel als ik dacht. Al met al ben ik soms wel een uur bezig met 2 of 3 tegels. Maar ik ben wel trots dat er nu 20 tegels liggen van de 70 à 80 die er moeten komen te liggen.
Ik had in de zomer last van mijn rug, op een krukje zitten en een uurtje werken, ging dan net. 
Ik kan dat natuurlijk ook laten doen, maar ik denk zo, van klusjes die ik zelf kan doen, doe ik ook zelf. Kost me niks. Er zijn al genoeg klussen waar ik hulp bij moet vragen zoals water en elektriciteit. Tegels leggen kan ik best wel. Alleen het duurt gewoon wat langer dan bij een ander. Dan zal er wel een graafmachientje aan te pas zijn gekomen om het stuk leeg te halen, geel zand erover zijn gestort, egaliseren en in een ruk de stenen zijn neergelegd. Pakweg een dagje werk? Ahumm en de kosten? Nu doe ik het zelf. Kost me niks, alleen mijn energie. Gratis buitenlucht met beweging denk ik maar. Ik hoef toch geen rekening te houden met een deadline. Ik heb meteen stapels oude stenen verwerkt en straks een mooi afgebakend stukje tegels liggen. Het plan is om daar een buitenhok (schaduw) voor de hond op te zetten voor de zomer, maar kan ook tuinstel komen te staan of beide. Eerst stond daar ook een oud houten tuinstel, wat ik in elkaar gezakt terug heb gevonden met het weghalen van die stapels takken. 
Maar goed, dat wordt dus het klusje in de tuin als het weer wat beter wordt.  

Kerstpakketten bijna op...

Nee, geen kerstpakket voor mij meer vorig jaar. Geeft ook niet. Alleen de zoetigheid ging altijd wel op, maar voor de rest...

Eind december, vorig jaar had ik wel 2 kerstpakketten gekocht voor mijn dieren bij Zooplus, eentje voor de hond en eentje voor de katten. Erg leuk en van alles wat om uit te proberen (brokjes, natvoer en knabbeltjes). Al vond ik die voor honden, die ietsje duurder was, beter gesorteerd en meer inhoud hebben dan die voor katten. Die van de katten is inmiddels al op en voor de hond nog lang niet. De hond krijgt iedere dag nog iets aparts en lekkers uit zijn verrassingsdoos.

Kortom, ik hoop echt dat ze er volgend jaar weer zijn!

Vlijmscherpe nageltjes

Alweer ruim 5 jaar geleden heb ik een kater geadopteerd die net 10 jaar was geworden en die helaas niet meer bij de eigenaars kon verblijven wegens abnormaal gedrag bij hun zwangerschap. Later bleek ook dat het kindje extreem allergisch was voor katten, dus had de kater sowieso het veld moeten ruimen.

Meneer was pas na een half jaar hier gewend. Eerst had hij het rijk alleen daar en nu waren er andere katten, zelfs een hond, maar ook een buiten zijn. Opgeteld kreeg hij het dus niet zo slecht hier. Maar meneer was boos, erg boos gedurende een half jaar en dat is niet vreemd als je 9 jaar ergens anders hebt gewoond (kwam daarvóór uit het asiel). Ze hebben regelmatig zijn nageltjes geknipt. Die groeiden behoorlijk krom en waren vlijmscherp. Ik had dat in al die jaren precies in het begin 1 x gedaan en daarna niet meer, want hij wist ze zelf goed onder controle te houden door lekker buiten te zijn in de bomen te klimmen, zodat ze goed sleten.

Echter meneer wordt ook een dagje ouder, 15 jaar is hij alweer, en in bomen klauteren doet hij nog wel, maar niet meer zo vaak. Dus zijn nageltjes begonnen weer aardig te krommen en spits te worden. Bij mijn andere katten is dat nooit zo erg geweest. Dat begon ik ook aardig te zien aan T-shirts en pyjama's van me! Overal haakte hij in en kwam niet meer los, zo zielig. Dus het speciale schaartje opgezocht (wat ik erbij had gekregen met adopteren) en meneer werd gemanicuurd. Heel voorzichtig 2 mm overal afgehaald. Nu sluipt hij geruisloos weer over het bed en haakt niet meer overal in mijn kleding. Hij ontzettend blij en ik nog veel meer ;-) Scheelt me toch weer T-shirts nietwaar... (indirect gekoppeld aan het consuminderen toch).

Kasboekpost tijdschriften en boeken en Pinterest

Een van mijn dure uitgaves was altijd tijdschriften kopen. Daar kwam ik ook achter met het bijhouden van een kasboek die ik altijd splits in het soort producten (voedsel, dieren, zoetigheid, non-food, tijdschriften, huis, tuin. vervoer enz.), Veel werk, maar dan heb je ook een goed overzicht waar alles aan op gaat. Omdat ik weinig uitjes maak, uit eten ga enz. gaat mijn luxe meestal zitten in tijdschriften, boeken en hobbyartikelen. Ahum en af en toe ook chocolade met mate...
Het streven was dan ook die post van boeken en tijdschriften eens behoorlijk aan te pakken.

Gezondheidsboeken moeten natuurlijk wel nieuw zijn, want die info verouderd snel. Maar veel nieuwe info is ook gewoon via allerlei links te verkrijgen. Dus nu is dat nog maar misschien 3 per jaar of zo een nieuw boek. Niet gek voor mij.
Romans kocht ik eigenlijk bijna nooit. Je leest ze een keer, dan staan ze jaren te verstoffen en staan daar maar te staan in boekenkastruimte. Daar is de laatste 2 jaar wel verandering in gekomen omdat ik liever lees dan tv kijk, maar ik geef er niet meer voor uit dan een kwartje per boek tegenwoordig. Dat moet te doen zijn en is in totaal niet erg veel op jaarbasis. Als je dat zou omrekenen in de nieuwwaarde is dat 1000% hoger maar liefst.
Ook daarover dus tevreden met die post omlaag te schroeven..

Tijdschriften was echt een probleem voor mij. Ik had diverse abonnementen en kocht er ook veel los.  Die gingen meestal over de tuin, handwerken, zelfmaakmode, van die mooie vormgegeven bladen zoals de Flow en Daphne's Diary. Dat tikt echter maandelijks behoorlijk aan. Dan moet je de totale kosten op jaarbasis eens zien en ook per maand. Slik. Het moet ook nog ergens in huis opgeslagen worden. Ook slik. Wegdoen doe ik ze niet. De helft ervan is wel gewoon reclame tenslotte en dat is zonde van de ruimte die het inneemt. Scheuren is ook weer zo wat. Dus met pijn in mijn hart een paar jaar geleden abonnementen opgezegd met als afspraak met mezelf ze voortaan los te kopen als er echt iets in zou staan wat ik echt wil hebben. In het begin is dat bijna alles. Dat gaat dan een paar maanden goed en uiteindelijk vergeet je ze steeds meer en meer. Wintertijdschriften over de tuin hebben mooie foto's maar niet echt iets interessants. Een paar zijn er dan niet meer te koop en dan wordt het steeds minder en minder. De serie wordt incompleet en wat maakt het dan nog uit er meer te missen. Precies mijn bedoeling dus. Nu koop ik er op jaarbasis nog misschien 4 en dat zijn alleen nog maar zelfmaak modebladen. Ook de modebladen liggen na en jaar al voor een kwartje bij de kringloop tenslotte als je geluk hebt. Kortom ik koop zelfs deze nieuwe zeer geselecteerd. Op een gegeven moment ben je aardig ook verzadigd van al die bladen.

Trouwens waarom zou je vandaag de dag nog handwerktijdschriften kopen, is mijn instelling inmiddels. Wat ik daarin tegenkom, heb ik al maanden eerder op Pinterest voorbij zien komen en zij geven dat dan aan als nieuwe tip... Hup weer een pagina gevuld met informatie die ik al veel eerder wist. Ik ben dan ook een echte Pintaholic geworden!  Iedere dag eventjes wat leuke ideeën opdoen en opslaan in je mappenstructuur in Pinterest. Ik kan hier zo heerlijk van genieten. Pagina's vol wat ikzelf leuk vind en niet 3 dingetjes in een vol tijdschrift wat je weer steeds door moet bladeren met zoeken. Nog wat leuke blogs aanklikken voor de nodige leuke nieuwtjes en je bent helemaal bij op handwerkgebied en de geschiedenis daarvan. Trouwens geldt dat ook voor tuinen, lekkere recepten en handige consumindertips!

Ik geef daarom nog maar een fractie uit als bv 2 jaar geleden. Mijn complete (nieuwe) tijdschriflozetijdperk dient zich aan :-) Van dat uitgespaarde geld kan ik bv mijn dieren nu ook voorzien van biologisch voer. Daarvan zijn ze sterker en gezonder, denk ik. Minder bezoek dierenarts en kringetje is rond. Geeft een veel beter gevoel zo. (Ik doe het overigens ook voor die smerige geur. Dat gewone voer stinkt altijd zo naar urine en rot vlees en het biologisch niet.). Dat is tenslotte ook een zienswijze van consuminderen, het luxe consuminderen zeg maar. Uit te sparen op het een om te gaan voor het gezondere en duurzame.
Overigens als je bij de natuurwinkel E. een tray biologisch natvoer voor dieren van te voren besteld van het merk Y., krijg je ook nog eens 10% korting! Ook nooit weg!

Zo, dat was mijn uiteenzetting van mijn besparingen inzake boeken en tijdschriften. Dat is dus 99% lager geworden ten opzichte van 2 jaar geleden. Hier en daar dus wat verschuivingen.

Huistelefoon kwijt

Ik ben sinds een paar dagen mijn huistelefoon kwijt. Naar het nummer zelf bellen, heeft geen zin helaas, want de batterij is op. De telefoon stond op een klein laag tafeltje in een houder en geregeld wipt deze eruit als de kater achter de poes aanholt en de poes onder dat tafeltje kruipt. Ook de hond vind het dan leuk om met zijn buit triomfantelijk rond te lopen en zijn aanwinst te verstoppen. Nu weet ik al veel verstopplekjes van hem, maar ik heb de telefoon nog niet terug kunnen vinden.
Nu wordt deze telefoon niet meer veel gebruikt, maar het is wel gemakkelijk om zo bereikbaar te blijven voor anderen. Ik heb in nood nog mijn Samsung van het werk gelukkig.
Kortom dat wordt op zeer korte termijn de benedenverdieping ondersteboven keren op zoek naar de telefoon!

Dag kauwtje

Voor mijn veiligheid laat ik onze hond 's avonds alleen nog maar in de tuin uit na een paar keer iets raars te hebben meegemaakt met onze rondjes op straat. De hond vindt dat helemaal niet erg in onze diepe tuin van 80 meter. Hij scharrelt hier en daar wat tussen de bomen en struiken en vermaakt zich wel. Het is ook veel fijner natuurlijk om zonder halsband voor een hond met veel energie te kunnen rennen. Alleen jaagt hij graag achter vogels en zo een keer per jaar lukt het hem ook nog om er eentje te vangen. En natuurlijk afgelopen week in het donker zelfs ving hij een kauwtje. Heel trots liep hij ermee rond. De vogel was echter al koud, er viel niets meer te redden. Soms lukt dat. Zielig is dat altijd om te zien, zelfs al is het maar een muisje. Dan besef je weer, hoe lief je huisdieren ook zijn, het toch altijd jagers blijven.
Hij liet de vogel op de plaats liggen en meestal zijn de vogels of muizen de volgende dag dan wel weg c.q. opgegeten. Blijkbaar zijn de egels toch nog niet wakker dan. Ik moest dus zelf de vogel naar zijn laatste rustplaats brengen. Triest gevoel. Zou hij overrompeld zijn in zijn slaap dat hij niet bedacht was op een jager? Ik zal het nooit weten.
's Middags had ik nog wel zo genoten van de acties van een paar kauwtjes op mijn plaats, die eigenlijk nooit daar komen. Ze waren bloempotten aan het leeg pikken. Al het blad vloog in het rond en ook wat dennenappels. Ze maakten er een flink zootje van. Zeker op zoek naar regenwormen, want die zie je nu erg veel. Ach ja, de natuur, soms heel mooi, maar soms ook heel wreed...

Agressie van kater

Ik ben al weer regelmatig in de tuin te vinden tegenwoordig. Tenminste als de regen niet met bakken tegelijk uit de hemel komt vallen. Het is nu goed te doen met deze temperatuur. Tegenwoordig word ik vergezeld door Toby, onze nieuwe aanwinst van 30 september 2013 van 2 jaar oud die ik uit het dierenasiel had gehaald.

Ik had er al eerder over geschreven dat hij erg agressief is tegen zijn mede asielbewoonster die ik tegelijkertijd uit dezelfde grote kooi had geadopteerd. Het gaat echter voor geen meter met die twee. Zodra hij het kleine poesje van een jaar oud maar ziet, wordt hij agressief en jaagt haar door het hele huis en valt haar aan. We zetten ze dus nog steeds apart met de deuren dicht. Maar waar ligt de grens? Ik heb het geduld wel, maar mijn dochter wordt er stapel van.

Nu is er sinds deze week een nieuwe fase aangebroken. Meneer Toby mag naar buiten om zich daar uit te leven en hopelijk zo moe is van al zijn ontdekkingen dat dat hij wat meer vergeet dat er nog nog een ander dierenasielgenootje binnen woont. Hij vindt het geweldig buiten en knauwt aan ieder takje, ziet van alles bewegen. Als hij mij echter niet meer ziet, begint hij zielig te miauwen tot ik wat roep. Dan komt hij met staart omhoog naar me toe gerend om aangehaald te worden om vervolgens weer snel iets te gaan onderzoeken. Alles is spannend natuurlijk. Hoewel hij weken tot maanden gezworven heeft en daarna een jaar in het dierenasiel heeft gewoond. k vind het zo zielig om hem weer terug te moeten brengen alleen vanwege dat aanvallen steeds en ook voor het poesje dat haar draai verder ook zo goed heeft gevonden Alleen samen is en blijft nog steeds een ramp. Ik hoop echt dat het buitenleven hem wat kalmeert. Ik heb zelfs een soort van 'zen'brokjes gekocht. Ik ben al op zoek gegaan naar een goed boek over gedragstherapie, maar ik kom alleen maar uit bij de kattengedragstherapeuten zelf of een cursus van 2,8 jaar!  Lastig alleen dat het ver weg is en er stage gelopen moet worden. Dat zoek ik niet.
Ook veel gelezen op internet. Zijn gedrag zou moeten komen door frustratie, schrik of angst. Toch een traumatische ervaring gehad? Iets triggert dat gedrag, maar wat? Ik wil dit gewoon zelf kunnen oplossen. Tenslotte heeft ieder dier tot nu toe nog zijn of haar draai bij ons gevonden. Hij heeft het verder erg naar zijn zin alleen als hij het poesje ziet, gaan al zijn remmen los. Niet normaal. Dus als iemand een goed boek (of tips) hierover weet, hou ik me erg aanbevolen!

Blogdip

Voor je het weet, zijn er al weer een paar weken voorbij. Te druk aan mijn hoofd om hier te zijn om van alles te regelen, te beluisteren of te verwerken. Ik heb ook een blogdip. Dan ineens weet je iedere dag wel wat te beschrijven en dan ineens weet je tijden niks of hebt de energie niet daarvoor. In zo'n blogdip zit ik nu dus. Ik ben echt niet van plan te stoppen met schrijven, want ik weet dat de interesse altijd wel weer terugkomt, maar nu lukt het gewoonweg even niet zo goed. Misschien nu ik dit beschrijf dat de ideeën ineens weer terugkomen, dat is ook al vaker gebeurd... al schrijvende komt er wat naar boven.

Wat heb ik te melden? Ik ben druk bezig met nieuwe aanwinsten uit het asiel, die toch weer tijd hebben om te wennen aan een ander ritme, voedsel en vooral aan elkaar en ons. Ik dacht nog ik neem er meteen twee die elkaar al kennen en in een groot hok zaten daar. Helaas kunnen juist die twee elkaar niet uitstaan hier thuis en is het steeds hommeles en vechten. Met mijn andere dieren echter gaat het prima samen als of de een of de andere binnen is. Zelfs met de hond is het geen probleem. Het nieuwe poesje werd zo bang dat het niet meer naar de kattenbak durfde en ik heel wat wasjes heb moeten draaien... Momenteel zet ik de pestkop van een kater maar een paar keer apart per dag en huppelt het kleintje gelukkig weer zelf naar de bak. Maar o wee als de grote kater weer los komt, dan jaagt hij iedereen op stang. Als ik dan zijn naam roep, loopt hij zelf al naar zijn plekje toe en doe de deur dan maar weer even dicht. Het is wel een grote smoeskont. Vindt de douche helemaal geweldig om naar zoveel druppels te slaan en om te proberen die te vangen. Nat worden? Geeft ie helemaal niks om.

Deze week ben ik begonnen met het 'kattenprozacje' te geven. Of liever gezegd een pilletje op kruidenbasis (depress), zonder bijwerkingen waar agressie en angst van weggaat. Het lijkt wel te helpen. Er is weer wat meer rust in huis. Hopelijk vergeet hij het aanvallen. Zo kan ik hem ook niet buiten laten. Ten eerste is hij hier nog veel te kort en ten tweede kan ik dit ook andere katten buiten niet aandoen. Ik wil ze beide houden, apart zijn ze super lief en aanhalig. Ik wil er echt niet een van die twee terugbrengen naar het asiel. Zal wel even duren, maar dat moet dan maar. Tenslotte heb ik vaker traumatische dieren uit het asiel gehad. Je moet vooral veel geduld met ze hebben. Als ik echter a heb gezegd heb ik het geduld tot z en zeg dus ook b hoe dan ook. Tenslotte is dat bij mensen ook. Niet met iedereen kun je vrienden zijn en moet je wederzijds leren verdraagzaam te zijn met wat je niet aanstaat.

Op het gebied van consuminderen is bovenstaande meer consumeren geworden. Vooral de kater rust niet voor alle bakjes leeg zijn. Het is dat hij zwart met wit is, anders zou de naam Garfield hem niet misstaan wat het eten betreft.

Ik heb nog wel een consumindertip:
Ik heb gemerkt dat als je bij de natuurwinkel EkoPlaza tegelijk een tray of doos van iets bestelt, je wel altijd 10% korting krijgt. Dat is dan weer wel mooi meegenomen! Moeite waard om het dus na te vragen!

Iets meer consumeren tegenwoordig

Soms zijn er tijden dat ik niets hier te vermelden heb. Lees ik dan weer andere blogjes bij anderen schieten me weer een hoop onderwerpen naar boven en dan heb ik net geen zin meer om zelf te schrijven. Het lijkt dan net of er hier niets gebeurt op het vlak van consuminderen en consumeren, maar niets is minder waar :-)

We hebben namelijk thuis wat uitbreiding gekregen, dus meer uitgaven. Het was de laatste maanden zo stil geworden hier in huis met onze oude dieren dat er best wel weer wat jong grut zou mogen ronddartelen. Het leek ook net of onze hond nog steeds aan het treuren was vanaf het moment onze twee katers waren overleden (1 van ouderdom en 1 van slechts 5 jaar na de behandeling van blaasgruis). Voor de hond zou het ook beter zijn als hier zijn katten'roedeltje' uitgebreid zou worden met een gezellige kater die alles best vindt. Het punt was echter dat ik dat tegenwoordig in overleg met mijn dochter doe, want als er ooit iets met me gebeurt, zij wel de verzorging op zich moet nemen.

Een week geleden was zij zo ver en zijn we naar het dierenasiel gegaan. We hadden via hun site er al eentje op het oog. Ze zitten nogal met zwart-witte katten in hun maag, want die worden in het algemeen minder gekozen. Maar dit was slechts onze keuze, je moet ook nog even kijken natuurlijk of er een wederzijdse klik is ook met het dier naar jou toe. Hij was een beetje een kat-uit-de-boomtype die zwart-witte kater, maar heel vriendelijk toch wel. En als we zo de verhalen van de verzorgsters aanhoorden dan stond hij zijn mannetje echt wel. Dus al snel werd besloten, ja we nemen hem.
Maar als je eenmaal in het dierenasiel komt, zie zoveel lieve, leuke poesjes en katers dat het moeilijk is om er maar eentje uit te kiezen. Dus al snel hadden we nog een jong poesje (soort lapjeskat gemengd met tijgerstrepen) van ongeveer 9 maanden uitgekozen die in dezelfde kooi zat als die gezellige 2-jarige zwart-witte dikkerd. En zo kwamen we met 2 katten naar huis op 30 september! De hond kwispelde direct met zijn staart en je zag zijn opwinding van blijheid. Niet alleen ons, maar ook de hond doet het goed dat er weer een hoop enthousiaste katten de trappen afrennen. Onze eigen kater en poes vonden het ook direct goed gelukkig. Ze waren eerder aan elkaar gewend dan ik dacht zelfs. Geen echte vriendjes nog, maar ze dulden elkaar prima.
Dus zo komt het ook dat mijn vrije tijd opgaat aan iets anders dan bloggen :-) Elk dier moet nu vooral veel aandacht krijgen, de een om te wennen en de ander dat we nog net zoveel om ze geven als de nieuwe.

Het wordt natuurlijk weer wat duurder met de uitgaven, maar wat is nu beter om daadwerkelijk een bijdrage te kunnen leveren aan het opvangen van dieren uit het dierenasiel. Je ziet meteen waar je bijdragen aan opgaan en je krijgt er ook nog eens veel voor terug. De opbrengst uit zo'n collectebusje gaat tenminste niet naar de bonus of salaris van de directeur, maar rechtstreeks in het buikje van de nieuwe katten. Ze zijn nu nog niet kieskeurig en eten echt alles. Maar dat doen ze allemaal in het begin ;-)

Nooit meer!

Ik dacht vorige week, kom laat ik eens een hoop blikken nat (biologisch) dierenvoer bestellen online waar ik ook altijd de brokjes bestel. Ze zijn daar tenslotte 15 cent goedkoper per blik dan waar ik ze normaal koop en dat scheelt toch ongeveer 3 blikken gratis tenslotte. Bovendien is het wel prettig een voorraadje te hebben.

Zo gezegd zo gedaan. Het zou afgelopen woensdag bezorgd worden tussen 9 en 11, maar toen ik weer om 11 uur keek bij track en trace, bleek het ineens snel naar donderdag te zijn verschoven! Wat een grapjas is De Post toch! Daar zat ik dan te wachten... 't Is dat ik vakantie heb.

Maar goed, de volgende dag werd het wel bezorgd. De vrouwelijke postbode kreeg het echter niet uit het busje en ik schoot maar snel te hulp. Met tweeën lukte het ons wel om het naar mijn voordeur te dragen. Een grote zak met brokken en 36 blikken is dan ook best zwaar! Ik schoof de doos verder naar mijn keuken om het meteen open te maken en op te ruimen. Echter 18 van de 36 blikken hadden een deuk! Niet normaal! 18 stuks maar liefst! De meeste deuken zitten onderaan net boven de onderkant en de rest zit in het midden afgeplat. Ik kan me nog voorstellen dat er 1 of 2 tussen kunnen zitten, maar toch geen 18, de helft van mijn bestelling! Toch zat er als bescherming plastic met lucht in de doos, dat zou inhouden dat ze al gedeukt erin zijn gedaan! Dat is toch niet normaal! In de winkel liggen dit soort producten met afgeprijsde stickers! Weg winst!

Ik heb meteen een mail gestuurd en om de schade te bekijken, vroegen ze me foto's te sturen. Die heb ik inmiddels gemaakt en opgestuurd; nu is het afwachten of ik ze retour kan sturen of een flinke korting krijg of zo.

Wat ik wel weet, is dat ik dus nooit meer blikken bestel bij hen! Wat ze ook voor een regeling treffen!

Update: Ik heb meer vergoed gekregen dan ik dacht te krijgen, dus valt enorm mee! Ik zag ook dat ze alle soorten ook niet meer verkopen van dat merk dus ik vermoed dat het gewoon de laatste blikken waren die in mijn pakket zijn gestopt. Alleen koop ik nog maar de brokjes daar en geen nat voer dus.

Vlooien en teken

Ik ben niet helemaal weg van al dat gif om huisdieren in de nek te druppelen waar ikzelf steeds een hoestbui van krijg om ze vlooienvrij te krijgen voor slechts 1 tot 4 weken.  Een halsbandje werkt al niet eens meer tegenwoordig en zit ook boordevol gif.
Voor de hond heb ik al een mooie oplossing gevonden al werkt het nog niet helemaal 100%, maar ik ben er toch al aardig tevreden over. De hond krijgt van mij namelijk iedere dag knoflookpilletjes en daardoor heeft hij echt veel minder last dan voorheen als de tijd zich weer aankondigt met warmer weer. Slechts af en toe nog maar last.
De poezen weigeren echter het eten met een knoflooksmaakje dus dat wordt toch nu weer even meer kammen en vangen. Dat allemaal liever dan al dat gif. Ik heb al ooit wat anders geprobeerd aan ampullen die diervriendelijker zijn, maar die helpen maar voor 1 week. Dat weegt niet op tegen de kosten van 8 euro per ampul zeg. Big business blijft dat altijd nog! Niet normaal!  Ik denk er zelfs aan om een verse knoflookteen door midden te snijden en dat daar door de haren te wrijven. Beter knoflooklucht dan die sterke giflucht.
Het is erg lastig en zielig als een vlo heeft gebeten ze voor zo'n beet allergisch zijn en maar blijven bijten en krabben.

Iemand goede ervaring met vriendelijker spul voor mens en dier?

Voor parasieten zoals wormen geef ik de hond een biologische rauwe winterwortel 's morgens voor ik hem zijn eten geef. Ik merkte ineens dat hij dat lekker vond toen ik zelf stukjes rauwe wortel at. Nu krijgt hij dat iedere morgen van me als preventie en ook omdat het gezond is natuurlijk.

Groente en thee

De vlierbloesem is nog niet allemaal in bloei, maar dagelijks kan ik toch al een schermpje plukken wat in bloei is. Even afspoelen onder de kraan en ondersteboven in een mok zetten. Heet water erover en even laten trekken. Het heeft een hele typische smaak die ik wel lekker vind. Je kunt de schermen ook laten drogen dan is de smaak wat milder geworden. Of straks de bessen gebruiken om te drogen of te koken voor jam (nooit de bessen zo vers gebruiken!). Goed voor de gezondheid en lekker gratis thee!

Ik was bij om alle braamtakken te snoeien, maar de laatste tijd ging het ineens weer hard en kwamen alle groene takken met het frisse braamblad snel omhoog. Dan ga ik weer in de aanval door ze eerst onderaan eruit te proberen te trekken met wortel en al, maar meestal is het van een diepgeworteld wortelgestel. Dus dan wordt het gewoon onderaan weer afknippen. Ik ontdoe zo'n stengel van het jonge blad en de rest knip ik weer fijn voor de composthoop. Het blad was ik goed en laat het drogen. Maak dit fijn door het met vingers fijn te wrijven en het te bewaren in een leeg, schoon glazen potje. Maar ook vers blad is goed meteen te gebruiken voor thee. Samen met een zwarte bessenblad bijvoorbeeld geeft het een lekker smaakje omdat braamblad zelf nogal flauw is. Ook weer gratis gezonde thee.

Ook de brandnetels groeien weer welig her en der in mijn tuin. Ze zitten vol vitamine c en zelfs ook eiwitten. Schijnt goed ze zijn voor het bloed. Dus met schoonmaken worden de bladeren bewaard, schoongewassen en/of gedroogd en verwerkt. Dit kan zijn voor thee of samen met andere groente koken. Tegenwoordig gebruik ik ook een handvol brandnetels, snipper dit fijn en wordt meegekookt met het voedsel voor de hond. Ik zag dat bij het biologische voedsel voor honden dit ook wordt toegevoegd en daar betaal je wel voor natuurlijk terwijl het gratis overal groeit! 80 cent per bakje om te kopen en zelfde hoeveelheid vlees en gemengd voor heel wat minder als je dit zelf doet! Er zit maar 4% vlees in nat voer en bij biologisch natvoer 25-30%. Als je dit zelf maakt en het e.e.a. toevoegt zoals brandnetel, oud biologisch brood, restjes van je avondmaaltijd heb je veel meer aan % vlees, weet je wat er precies inzit en wat het belangrijkste is, het is zoveel goedkoper! Van bv 2,25 euro aan puur vlees kan de hond ongeveer 20 x van eten! Dat is ongeveer 15 euro uitgespaard. Je moet er natuurlijk wel wat voor doen. Maar als het in een keer gaat en in de diepvries gaat in porties, valt het ook wel weer mee.

Diverse pogingen gedaan om courgettes te laten groeien, maar dat is door het koude weer niet gelukt te gaan groeien. Sterker nog, ze zijn gewoon weg. Ik heb nog een paar slappe plantjes in het tuinhuisje staan, maar die zien er ook niet meer florissant uit. Volgende poging, die nu buiten te zetten in de hoop dat die het gaan redden..

Afval, onkruid of groente?

In mijn moestuin beginnen de verschillende soorten groene en rode sla al lekker te groeien. Ik pluk altijd de onderste grote bladeren en haal er nooit het hele kropje uit. Zo kan ik tot eind van de zomer van mijn kropjes sla genieten. De eerste slablaadjes heb ik al een paar keer geoogst nu.

Ik vul de sla tegenwoordig altijd aan met een handvol jong zevenblad, waar ik vorig jaar mee gestart ben te gaan eten. Het ruikt en smaakt heerlijk! Vandaag nog gesnipperd gegeten door een gebakken ei. Bovendien is het biologisch en ik heb er meer dan genoeg van in mijn tuin. Zo is er in een wilde tuin nog genoeg wat ook eetbaar is, zoals het jonge zuringblad (in de grote en oudere bladeren zit teveel oxaalzuur), look-zonder-look, muur, hondsdraf en netels. Je hebt zo je bord vol hiermee! Puur natuur, onbespoten, vitamine c in natuurlijke vorm en gratis.

Ook ben ik vorig jaar gaan experimenteren met 'herbruikbare' groente door het onderste stukje in de moestuin te zetten. Ik zoek dan ook vooral naar groente in de natuurwinkel met wat worteltjes eraan. Het meeste is vorig jaar erg goed gelukt. Ook nu weer. Zo heb ik van de lente-uitjes weer mooi uitgelopen groen, van prei en bleekselderie. Met venkel ben ik nog aan het experimenteren.

Ook van het zogeheten groente-afval is nog veel eetbaar. Als een ui boven uitloopt, is het mooie groen goed eetbaar. Of het groen van worteltjes dat fijngesnipperd door de sla kan. Maar ook het groene loof van radijsjes wordt vaak vergeten dat dat ook eetbaar is en door de sla kan. Bekend is denk ik wel dat de broccolistronk fijngesnipperd kan worden. We gooien nog veel te veel weg van groente.

Het nog goede groente afval maar iets minder mooi om zelf te eten, zoals van prei, snipper ik tegenwoordig fijn en doe dit door het hondenvoer.
Ik merk echt dat ik steeds minder in de compostbak hoef te gooien. Zelfs de zaadjes van biologische producten, droog ik en hou dat apart.

Paardenvijgen

Een vriendin van me vroeg me of ik interesse had in gedroogde paardenmest. Zij had het ook gekregen van een vriendin die het normaliter gesproken aan een volkstuinvereniging gaf, maar die waren aan het verhuizen. Het bleek zoveel te zijn dat ze nog drie plastic vuilniszakken over had. Daar zeg ik natuurlijk geen nee op. Ik had het plan deze mest onder te werken in de herfst zodat het mooi kan intrekken in de winter.
Echter het verliep toch ietsje anders.
Zo gezegd zo gedaan, ze moest toch mijn richting op dus heeft ze die drie zakken gebracht samen met nog wat aardbeiplantjes e.d.
Ik ging omdat het wat miezerde de aardbeien vast planten achter in de moestuin. Echter de hond was ik al een poosje kwijt. Teruggelopen zag ik hem als een pup zo blij. Hij had alle zakken aan kleine stukjes van 5 cm getrokken en overal op mijn plaats lag poep. Paardenpoep. Van die handzame vijgen, ballenpoep. Geen stoeptegel meer te zien, alleen poep. Hij hapte ernaar, gooide het omhoog en had het reuze naar zijn zin. Ik iets minder. Hij wist van gekkigheid niet meer hoe hij nog gekkere bokkensprongen moest maken. Het was in feite best komisch om te zien.
Het regende steeds harder en ik zag die glibberpartij al voor me. Vlug alles bij elkaar geveegd zover dat ging en diverse emmers naar de fruitbomen achter gebracht, de bessenstruiken en naar de moestuinborders. Het regende steeds harder en ik was helemaal doorweekt! De hond vond het minder leuk in de regen en trok zich behaaglijk terug waar het droog was: binnen!
Ik heb nog drie emmers achtergehouden voor de nieuwe borders die ik nog schoon moet maken, maar voor het overige is nu alles verspreid. Nu weet ik dat paardenmest erg scherp is qua mest, dus hoop maar dat het niet iets te veel van het goede is...

Junkfood

Deze week ben ik aan het lezen in het boek Vet, vetter, vetst van Morgan Spurlock. Degene die een week lang alleen maar junkfood heeft gegeten van een bekende rood-gele 'clown' en een film daarover heeft gemaakt Super Size. Voor de meesten denk ik nog wel bekend.

Dit boek geeft veel achtergrondinformatie over junkfood en wat er wel niet in dat junkfood zit. In de loop van de tijd zakt informatie weg, maar het is toch goed om af en toe dit soort boeken weer ter hand te nemen om scherp te blijven van wat er in de voedselindustrie allemaal gebeurt.
Het voorbeeld dat iemand twee jaar lang een burger in zijn jas heeft laten zitten en deze er na 2 jaar nog net zo uit ziet als op het moment dat hij het erin stopte, geeft toch wel te denken over wat voor voedsel dat is! Wat verandert niet van structuur? Dat moet vast een hoop chemische zooi zijn toch.
Zo denk je bv vegetarische frietjes te eten, maar dat blijkt met een rundersmaakje c.q. toevoeging te zijn. Vegetarisch? Ho maar dus. Zelfs een aardappel met vet is meer dan dat alleen in werkelijkheid.

Wat ik al jaren weet, maar wat wel weer eens wat meer aandacht kan krijgen, is dat alle gestorven dieren bij dierenartsen, dierenasiels en 'road kills' opgehaald worden, gekookt, vermalen en gedroogd als krachtvoer verwerkt wordt voor veevoer voor o.a. koeien! Je denkt toch dat een koe een herkauwer is en gaat er niet vanuit dat hij indirect jouw lieve gestorven kat of hond te eten krijgt toch? Sowieso hoort een koe geen vlees te eten en al helemaal niet onze lieve huisdieren! Je eet dan indirect je kat of hond op. Met alles erop en eraan, inclusief darminhoud, gezwellen enz.
Als ik dit dan weer lees, ben ik zo blij 20 jaar geleden de hele stap te hebben genomen om vegetariër te zijn geworden. De laatste jaren ben ik vooral gefocust op het biologische al weet ik best dat ook dat nog niet helemaal 100% goed zit, maar tenminste al wel in de juiste richting zit.

Eet smakelijk! Nog een hamburger met frietjes?

Mobie

Het is al weer even geleden dat ik een artikel hier schreef, maar ik zat niet zo lekker in mijn vel omdat onverwacht mijn lieve katertje Mobie van nog maar 5 jaar vorige week is overleden. Het is erg stil in huis. Ik begin er nu weer een beetje aan te wennen, maar leuk is natuurlijk anders. Op mijn andere blog over andere onderwerpen dan (direct en indirect) over consuminderen heb ik het uitgebreider beschreven als herinnering.