De laatste kaart

De laatste jaren had ik nog maar 1 verplichting om een kerstkaart met beste wensen voor het volgende jaar te versturen aan een oude mevrouw, weduwe zonder kinderen van in de 90, ooit een kennis van mijn moeder nog. Heel het dorp kende haar, vanwege haar uitspraken als : "Zeg ik moet jou is wa vertelle, hedde ut al gehurd? Die en die.... enz". Ze stapte dan van haar fiets af en dan was je het komende half uur wel bezet met luisteren naar de laatste roddels van het dorp. Dan kwamen er ook flarden van verhalen die allemaal door elkaar liepen en waar helaas geen touw aan vast te knopen was. Ik was niet de enige die het niet meer snapte ...

Zij bracht de kaarten altijd jaren lang op haar ouderwetse zwarte vooroorlogse fiets rond. Op een gegeven moment werd ze daarvoor te oud en werden ze volgens mij door familie bezorgd. De laatste jaren zag ik dat ze per post werden verstuurd. Nog steeds met haar bibberige handschrift erin. Twee jaar geleden zag ik een ander handschrift. Vorig jaar ontving ik niets. Dat was raar... Maar dat zou ook aan de post kunnen liggen natuurlijk. Van de zomer pas hoorde ik echter via via van een andere dorpsgenoot dat ze in april was overleden. (Ons dorp heeft 2 dorpskernen die uit elkaar liggen dus niet alles komt dan snel via de tamtam aan vanuit de andere kern.) Ik schrok er toch van, want dit was me geheel ontgaan. Ze hoorde zo bij het dorpsbeeld met haar apart geknipte haar (zwarte pony voor en verder op oorlengte, stijl en recht). Ik had niets gezien in de kranten, geen kaart ontvangen terwijl ik toch ook in haar adressenbestand zat en ieder jaar haar een kaart stuurde.

Ik had zelf nog genoeg voorraad aan kaarten en ook ooit geërfd en ieder jaar vroeg ik me af of ze ze herkende als ik weer een kaart gebruikte van 10-30 jaar oud. Ik had er zoveel en het ging tenslotte om het gebaar en om eraan te denken.
Maar dit was dus de enige en laatste kaart die ik daadwerkelijk per post al jaren nog verstuurde voor de feestdagen. De rest gaat digitaal of helemaal niet meer.

Deze zomer heb ik bijna de hele voorraad weggedaan. Een grote doos minder weer in huis. Voor nood en snelle actie heb ik er nog een paar over, want soms om de zoveel jaar ontvang ik er ineens een van de buren...??? en hup daar gaat weer een engelenkaartje of eentje met een beertje, jaren 80/90 :-)

Verleiding weerstaan

Gisteren heb ik de verleiding weerstaan om al het sterk afgeprijsde Sinterklaas lekkers gewoon te laten liggen. Meestal kocht ik juist na alle feestdagen van die heerlijkheden en ervoor dus amper. Niet alleen vanwege prijs en kwaliteit, kan ik beter een Fairtrade reep chocolade nemen dan een chocoladeletter.

Nu ligt er behalve die 50% korting bakken en stellages ook nog eens al het kerst lekkers. Ik weet dat velen goede wensen hebben voor 1 januari, maar op een of andere manier, wil juist met die soberheid altijd al vóór de kerst beginnen. Geen uitpuilende maag of buik dus voor mij met de feestdagen :-)

Versiering en zo

Dit is de enige versiering links die ik heb tijdens de kerstdagen :-) Niet dat ik niks aan versiering heb hoor, meer dan genoeg. Een koffer en een paar dozen vol. Van mezelf, geërfde spulletjes van mijn moeder en van een bedrijf waar ik ooit lang geleden werkte dat ermee ophield.  Jaren lang heb ik wel van alles versierd beneden en dat werd steeds minder. Op een gegeven moment kregen we een klein katertje en de boom heeft zeggen en schrijven 10 minuten gestaan en hebben we alles weer opgepakt en naar de zolder gebracht. Het jaar erna toen het katertje wat groter was, nogmaals geprobeerd, echter zelfde verhaal. Ik mis heel dat versieren totaal niet meer eerlijk gezegd. De kater is zelfs al weer een paar jaartjes aan het hemelen en er zijn weer andere voor in de plaats gekomen.
Als je om je heen kijkt, kom je genoeg tegen. Een tuincentrum bezoeken en je ziet zoveel. Ik vind het daarom nu juist fijn om thuis om me heen te kijken en dan NIETS te zien van dat alles. Ik ben al helemaal overvoerd met mijn ogen. Beter dan dit uitleggen kan ik helaas niet. Ik mis het echt totaal niet. Ik weet dat het wel weer eens een keertje terug zal komen, maar nu even niet. Ik weet dat velen hierover totaal anders zullen denken en zich niet kunnen indenken een kerst te vieren zonder dit alles. En dan heb ik het alleen nog maar over de versiering :-) Ik heb het niet eens over kaarten... want daar doe ik ook al jaren niet meer aan, zelfs de digitale. Eten? Stamppotje ;-) maar dat is meer uit baldadigheid tegenover al het overvloedige dan om consuminderredenen.

Ik duik dus lekker een paar dagen onder in mijn huis zonder versiering en verschijn volgend jaar wel weer als alles achter de rug is :-) En alle kerstversiering van de blogs weer opgeruimd zijn ;-)
Ik wens een ieder in ieder geval die feestdagen toe zoals je die het prettigste wilt vieren! Doe ik ook ;-)

Tot volgend jaar!

Oranjegekte

Je kunt geen winkel binnen komen of de oranje overbodigheden lonken de oranje-aanbidders je al tegemoet. Het wordt met het jaar meer uitgebreid en met liefst nog een tandje erger. Een petje en één vlaggetje is niet meer genoeg. De meest gekke dingen kom je al tegen met en zonder geluid. Zelfs bij de kringlopen ontkom je niet meer aan de oranje snuisterijen van grote toeters, grote hoeden tot aparte jurkjes toe. De commerciële zaken proberen je te lonken met oranje rommeltjes als extra erbij te geven. Ik hoop altijd maar dat net in die tijd geen huishoudelijk apparaat het begeeft, want mij maken ze daar echt niet blij mee en heb veel liever een korting.
Wat moet je toch allemaal met die eenmalige zooi? De vorige keer werden we overvoerd met bijvoorbeeld oranje wuppies die we ook weer konden inleveren achteraf. Wat zou het nu worden? In mijn huis slingert wel bewust 1 wuppie als speelgoed voor de poezen die daar een onnatuurlijk muis in zien en die op de gekste plekken ineens weer opduikt.
Ik ben de oranje kleur nu al zo beu en alles moet nog starten...  Het lijkt me toch echt niet dat ik de enige uitzondering daarin ben. Er zal genoeg aan verdiend worden anders lagen de winkels niet zo vol.
Als consuminderaar ga ik er met een grote boog omheen en hoef geen moeite te doen er alsnog voor te zwichten. Zelfs niet als al het gebak straks ook nog alleen oranje is en voor 35% een dag later wordt aangeboden. Soort principekwestie zeg maar :-)

Commercieel feestje

Morgen is het Valentijnsdag. Dat kan me ook bijna bijna niet ontgaan, te zien aan alle reclame en 'pruldingetjes' die dan te koop worden aangeboden. Blijkbaar vindt het toch goed afzet, want ieder jaar komt er nog meer spul op de markt. Helaas hebben ze aan mij totaal niks als klant, want ik koop amper wat voor Valentijnsdag. Hooguit in de 'sale' en dan nog alleen maar als als het bruikbaar is. Zoals ik ooit een leuke hartjesplaid van fleece voor heel erg weinig heb gekocht voor de poesjes. Maar dan heb je het wel zo ongeveer gehad. Valentijnsdag zou helaas niet overleven met mij als klant ;-)

Start 2013

Om met het nieuwe jaar te beginnen, wens ik natuurlijk iedereen een goed 2013. Hier begon het vuurwerk vannacht redelijk tot de geluiden sterker werden en zelfs de ramen begonnen te trillen. Ik had de dieren van te voren een rustgevend pilletje gegeven, dat hielp aardig, tot de 'bommen' begonnen.. Ik had de tv zoals altijd met oud en nieuw al flink hard gezet en alle lichten aangedaan beneden zodat ze de flitsen niet te erg zouden zien en het geluid wat gedempter leek. Over hun buik vlogen ze echter naar boven en de hond verstopte zich onder het bureau. Zo zielig. Er was zelfs een moment dat ik dacht, zelf een veiliger plekje te moeten gaan zoeken toen iets via mijn oprit naar de tuin vloog. Maar het is weer voorbij (gelukkig).

Het dagelijks ritme komt weer terug. Vanaf morgen ook geen vakantie meer, maar weer naar het werk. Een grote klus moet geklaard worden die eigenlijk al af moest zijn, maar we hopen maar dat de meesten nog tot maandag vrij hebben en ik die tijd daarvoor snel nog kan benutten. Een race tegen de klok. Maar dat moet kunnen nu ik weer uitgerust en opgeladen ben vol frisse energie :-) Maar geef mij toch maar vakantie met mooi weer i.p.v. met nat en grauw weer. Je kunt dan zo heerlijk de tuin in.
Ik hoef in ieder geval geen versiersels of een boom op te ruimen, want dat had ik allemaal niet. Scheelt weer tijd tenslotte. Ik had toch wel voldoende versiering gezien in alle winkels.

Ik heb niet echt plannen gemaakt voor het nieuwe jaar en laat alles maar lekker op me af komen. Gewoon weer beginnen waar ik twee weken geleden mee was gestopt om weer in het dagelijkse ritme te komen. Ik merk altijd dat ik dan daarnaast meer kan doen, dan met vakantiedagen. Dan heb ik wel tijd, maar kan nergens toe komen. Als ik weer werk, dan doe ik er alles wel eventjes bij of naast. Mits ik genoeg energie heb natuurlijk :-) Het consuminderen gaat ook gewoon door en ik zet de lijn verder waar ik mee gestart ben, namelijk geen (bijna geen) nieuwe boeken of tijdschriften meer kopen. Verder gaan met opruimen, klussen en goed afwegen steeds waar ik kan en wil besparen.

Kerstmarkt en -versiering

Sinds een paar jaar gaan mijn dochter en ik in december een dagje naar Duitsland naar een kerstmarkt. We gaan eigenlijk helemaal niet voor die kerstmarkt, want als je er eentje hebt gezien, heb je ze allemaal gezien, want ze zien er nagenoeg hetzelfde uit. Cliché, maar het is wel waar.
We gaan voor het winkelen en natuurlijk ook wel een beetje voor de sfeer die er hangt. Met een busonderneming hier in de buurt lijkt het wel een soort van schoolreisje te worden. Best gezellig zelfs. Je ziet dan ook heel veel vrouwen en naderhand met tassen vol komen ze weer terug. We zijn niet de enige die gaan winkelen. Een enkele man die vergezelt zijn vrouw of gaat alleen, maar dan meer om die stad zelf te bezoeken tegen laag tarief.
De prijs van het reizen is lager dan met de trein. Maar dit jaar stelden we het zo lang uit dat het niet meer ging. De enige dag die overbleef, is volgende week zaterdag omdat mijn dochter geen vrij kon nemen en dan heeft ze juist dat dagje al ingepland met een ander tripje. Dus dag traditie dit jaar. Wel jammer dat er alleen maar dagreisjes naar de kerstmarkten zijn, want het zou ook zo fijn zijn in de zomer.

Maar goed, wat nu. Meestal duiken we ook in oktober even het tuincentrum in om op ons gemak even de sfeer te proeven van de kerstmarkt en te kijken wat er nu weer allemaal is ingeslagen. Geen mens die er dan al loopt, dus alles is nog heel vol met kerstpulletjes. Ook dat is er dit jaar niet van gekomen.  We zetten niet eens een kerstboom, versieren zelfs niet eens, maar even over die kerstmarkt lopen, is onderhand een traditie geworden van toen ze nog heel klein was, dus hoort er gewoon bij. We lachen dan vaak heel wat af met 'ooooh' en 'aaaah'. Daarom zijn we toch maar afgelopen zaterdag nog even wezen kijken. De parkeerplaats was echter nu wel overvol en al schuifelend konden we de vooruit gestippelde gangetjes weer volgen naar de uitgang. We kopen amper ooit wat, dan zo ook nu. Toch is ieder jaar het meeste van al die versiersels verkocht, evenals in alle andere winkels. Onbegrijpelijk voor mij. Toen mijn dochter klein was, mocht ze ieder jaar iets kleins uitzoeken en tussen kerst en oud en nieuw iets wat was afgeprijst. Zo hielden wij het wel altijd in de perken wat de financiën betreft. Aan de onderkant van de boom hingen altijd de zelfgemaakte versierseltjes van jaren terug. Lekker veilig voor de poezen die liever tegen de glazen ballen tikken natuurlijk.
Ik kijk echter mijn ogen uit wat anderen wel niet kopen. Houden ze dan niks over van het jaar daarvoor en tig jaren terug? Of wordt dat ieder jaar weer weggedaan? Dat snap ik ergens niet. Het is juist zo leuk al die herinneringen weer terug te zien van vroeger.
Mijn moeder deed het net zo met mij toen ik klein was en ieder jaar mocht ik iets kleins uitzoeken. Dat werd meestal een vogeltje, een engeltje of een kaboutertje of zo. Daarom zijn juist die me zo dierbaar. Herinneringen van vroeger kwamen naar boven dat ik hand in hand met mijn moeder de winkel instapte en dat ze in die armoedige tijd zo maar zei dat ik in die of die dozen iets mocht uitzoeken in de winkel. Dolgelukkig was ik dan met mijn vogeltje.

Aan mij verdient de commercie dan ook niks met deze dagen en ben ik nul, komma nul kwijt.
Ik heb de kerstversiering van mijn moeder geërfd en ook toen een bedrijf waar ik werkte ermee stopte, heb ik alles meegekregen. Ik kan denk ik wel drie bomen versieren met wat ik in 2 koffers op zolder heb opgeslagen. Ieder jaar was het tenminste nog behoorlijk moeilijk welke ballen, lampjes of slingers er nu weer in werden gehangen. Zelfs al sneuvelde er ieder jaar wel wat. De keuze welke er in de boom kwamen te hangen, was de taak van mijn dochter. Zo was het toch ieder jaar weer een beetje anders. Hoewel toch vaak hetzelfde hing uit nostalgie. Als mijn dochter (weer) uit huis gaat, geef ik haar een kerstkoffer mee :-)

Sinds een jaar of 8 of misschien al 10 versieren we niks meer. Gewoon geen puf of energie om dat te doen en mijn dochter idem dito. Ik heb tegen kerstmis al zoveel versierde bomen overal gezien dat ik het ook wel weer genoeg vind. Ik ben blij thuis even geen kerstspul te hoeven zien. Ik verlang naar rust aan mijn ogen. Ik heb trouwens zelf kerstbomen in mijn tuin staan, van heel vroeger toen ik kind was, Ze steken nu zelfs boven het huis uit!

Jaren geleden toen we voor het laatst de boom hadden opgezet, heeft deze maar een uur gestaan omdat ons jonge poesje er steeds languit in ging liggen en alles eruit mepte. De boom viel steeds tot hilariteit van de andere katten en hond. Dus toen was het toch maar einde (kunstkerst)boom opzetten. Nog ooit een echt boompje met kluit gekregen via zegels sparen, maar daar bleek ik allergisch voor te zijn en jeukte mijn armen constant. Alleen dat ene boompje, want buiten nooit met andere bomen problemen mee gehad. Ra ra wat zat er dan op die takken? Ik had het daarna toch in de grond gezet, maar het heeft het niet overleefd. Logisch want een spar heeft een penwortel met haarwortels en de penwortel wordt juist omgezaagd. Je moet wel hele sterkte haarwortels hebben als het boompje door wil groeien. Dan moeten ze regelmatig afgestoken worden van te voren.

Momenteel geniet ik van het twee weken vrij zijn, het even niks doen, mijn hoofd leegmaken...

Een week verder

En dan zijn we alweer een week verder na mijn laatste blogje. Er gebeurt weinig, maar ook veel. Vorige week een teamuitje gehad wat ik samen met een collega had georganiseerd. Dit keer geen spelletjes of spelvorm, want dat is niet mijn ding. Meer een teambuildingsdagje. Vaak waren het van die gehaaste spelen, die de adrenaline naar boven haalt. Nee, niks voor mij. Daarom dit keer in alle rust een leuke workshop over kleding en kleur bezocht, een tentoonstelling over licht bekeken (gratis!). Toch leuk om te weten waar ik nu werk wat er voorheen heeft gestaan in de vorige eeuw, namelijk een luciferfabriekje. Vervolgens zelf pizza's gebakken voor mijn collega's. Daarna cadeautjes met gedichten.Gelukkig dat iedereen dit ook leuk heeft gevonden, want het was gewoon anders dan andere jaren. We hadden dat gedaan met lootjestrekken.nl inclusief een wensenlijstje. En laat ik nu dat krijgen wat ik graag wilde :-) Glanskatoen bolletjes om mee te haken, bloembolletjes voor in de tuin en lekkere Fairtrade chocolade.
Nog met mijn dochter Sinterklaas 'gevierd' op 5 december. Zij de cadeautjes en ik beloftes voor huishoudelijke taken. Dat vind ik nu eenmaal het fijnste en zij kan haar portemonnee dichthouden.

Ondertussen vertrekken er al best veel collega's die door de reorganisatie moesten vertrekken. Zelfs die al meer dan 25 jaar werken. Als ik hoor hoe hun financiën gaan worden, soms gedeeltelijk bijbetaald of ook niet, dan heb ik toch liever een baan. Ik denk natuurlijk ook wel eens aan het pensioen. Dat doet iedereen denk ik die de 60 is gepasseerd. Maar het is denk ik toch altijd beter gewoon uit te werken financieel gezien. In ieder geval in mijn geval. Volgend jaar komt er echter weer een ronde en niemand is dan ook niet zeker van zijn/haar baan. Maar dan is het tenminste weer een jaar verder om een salaris te ontvangen. Het is daarom goed om met kleine stappen alvast te wennen aan een lager bedrag per maand. Dan is die overgang niet ineens zo dramatisch groot. Regelmatig heb ik niets over per maand, maar soms wel en dat is alleen maar meegenomen en speel ik toch quitte. Mijn dochter woont weer thuis en ze hoeft om privé-redenen mij geen kost of inwoning te betalen. Sparen lukt dan ook niet echt momenteel.

Ook heb ik nog 2 kringlopen bezocht in de afgelopen dagen omdat ik toevallig daar in de buurt was met een werkafspraak en dat laat ik me natuurlijk niet afnemen zo'n kans. Nog een lapje stof gescoord, 2 gezellige glazen toetjesschaaltjes met een reliëf van bloemen, een stapeltje handwerktijdschriften voor een kwartje per stuk en nog een paar boeken! Uiteraard ook weer wat afgegeven dat wat ikzelf gelezen had en weg mocht. Waar ik erg trots op ben, is dat ik mijn grootste luxe verspilling met nieuwe (vooral tuin)tijdschriften kopen aan banden heb weten te leggen. Er liggen er genoeg bij de kringlopen. Daar heb ik er onderhand 15 voor 1 nieuwe. Lenen bij een bieb, kan hier niet. Bovendien wil ik eruit kunnen knippen en scheuren voor mijn eigen knipselmappen :-) Misschien dat ik het nu nog niet zo direct merk op het einde van het jaar en in mijn kasboek, maar volgend jaar moet dat beslist te zien zijn.

Waar ik helemaal mee in mijn nopjes was deze week, was toen ik een cadeaubon ging verzilveren bij een dierenwinkel die ik voor mijn verjaardag in oktober had gekregen. Ik zag de grote hondenmand die ik na de zomer had gekocht bij de kringloop daar staan en die was zelfs 121 euro! Ook had ik ooit twee in- of uitloopmatjes voor de kattenbak gekocht en die waren 6 euro per stuk. Een soort van dienblad met 2 bakjes erop kostte 16 euro. Ik had dezelfde (op de uitloopmatjes na, die van mij zijn leuker zelfs) gekocht bij de kringlopen voor nog geen 10 euro voor alles bij elkaar! Ik ging zeer tevreden weer naar buiten met een aangenaam gevoel!

Nog een weekje werken en dan heb ik twee weken kerstvakantie. Nog even heel hard werken komende week en dan kan ik weer nieuwe energie opdoen voor volgend jaar!

Vijgen

Zo tegen de tijd van Sinterklaas zie je altijd veel vijgen in de winkels, de gedroogde wel te verstaan. Gedurende de wintermaanden zijn ze volop te koop. Ze zitten vol met pitjes. Ik krijg er altijd een heel prettig en nostalgisch gevoel bij als ik ze zie of eraan denk. Ik weet namelijk nog goed dat ik als kind ooit zo'n pakje ontving tijdens een sinterklaasavond met het volgende gedicht (van mijn moeder) wat ik nooit vergeten ben:

Je houdt nogal van krijgen,

daarom hier een pakje vijgen.

Rechtstreeks van het paard van sint

ik hoop dat je ze lekker vind.

Vijgen hebben een hele aparte smaak met al die pitjes in je mond. Onlangs kocht ik echte verse, want die had ik nog nooit geproefd en wilde dat ook wel eens proberen. Herkenbaar als vijgensmaak, maar eigenlijk merkte ik toch niet zoveel verschil in smaak met een verse of een gedroogde. Gedroogde zijn wel wat zoeter en goedkoper. De prijs van verse is duidelijk hoger.

Leuk voor een keertje, maar gedroogde vind ik ook prima.

Ze zien er vers wel heel mooi uit qua vorm  (soort kleine ui maar met spits puntje) en de paarsachtige kleur, mooier dan zo'n platgedrukte gedroogde bruine vijg.
Ik krijg meteen de neiging om mijn tekenblok erbij te halen met wat kleurtjes!

Kerstfeest voor m'n dieren

Inmiddels ben ik weer opgeknapt van de misselijkheid/duizeigheid van de harde-broodjes-uit-het-kerstpakket. Kerst is net als andere jaren rustig verlopen omdat ik er er de laatste jaren weinig tot niets meer aan doe. Ik hou niet zo van feestvieren eerlijk gezegd en breng ik dit soort dagen eigenlijk best heel sober door, ook met eten is het niet anders. Maar geniet wel intens van de rust, niks moet, geen geregel die dagen, geen verplichte bezoekjes meer afleggen, geen lijstjes met boodschappen of koken enz.
Ik vind het dan ook moeilijk me voor te stellen dat sommigen het hier wel moeilijk mee hebben om een eenzame kerst door te maken. Ik vind het juist heerlijk! Dat snappen veel anderen weer juist niet van mij. Ook ik heb die drukke kerstdagen ook ooit meegemaakt en zat dan altijd te verlangen naar een kerst zonder al die verplichtingen.

Ook een week vakantie zit er inmiddels op en een tweede voor de boeg. Veel regeldingen gedaan, maar vooral -al was het noodgedwongen- uitgerust om weer nieuwe energie op te doen. Dat is tenslotte wel het doel van vakantie.

Die regeldingetjes doen, bestond ook veel uit 'webshoppen' wat ik eerlijk gezegd liever doe dan in de stad rondhangen, winkel in en winkel uit om naar iets te zoeken. Zo doe ik overwegend tegenwoordig mijn boodschappen 3 x per jaar bij Zooplus voor de dieren, althans voor de kattenbakvulling en brokjes. Dat zijn zulke zware zakken en dan is het maar al te prettig als dat gratis thuis wordt bezorgd. Je spaart er automatisch punten en krijgt altijd wel iets gratis erbij zoals een speeltje of kattensnoepjes of zo. Altijd leuk om iets gratis te krijgen toch. Boven de 100 euro ook nog 5% korting. Alleen moet je alles goed zelf in de gaten houden want in het begin vergat ik het e.e.a wat ook nog gratis aangeklikt kon worden. Dit keer had ik een schaar, een speelhengel met een kerstelandje eraan (al grotendeels gesloopt inmiddels door een overenthousiaste kater) en kattensnoepjes en de rest was ook nog in de aanbieding. Wel een groot bedrag ineens, maar ik merk goed dat dat toch voordeliger is 3 x per jaar te bestellen dan steeds een zakje brokjes of kattenbakvulling te gaan kopen in een van de plaatselijke supers, want dat loopt uiteindelijk veel hoger op. Mijn budget voor dieren is ook beduidend lager dit jaar om op deze manier online te bestellen voor grootverbruik van o.a. brokjes (zonder granen waar een van de katten allergisch voor is). Natuurlijk heb ik wel drie eters minder dit jaar gehad, dat scheelt natuurlijk ook.

Als je werkt is het altijd zo uitkienen dat het op het juiste tijdstip wordt bezorgd en daar hoef ik met vakantie niet naar te kijken. Ik blijf tot het tijdstip van bezorgen in ieder geval dan thuis.

Kerstpakket en ziekzijn

Afgelopen week werd mijn kerstpakket thuis bezorgd. Het is dan altijd toch spannend wat erin zit en al zeker wat ik wel kan nuttigen en wat niet. Dit jaar was het thema duurzaam en eco. Ik was benieuwd! Leuk idee, dat wel, maar ...

Geen enkel merk was mij bekend van het ecogebeuren en daar ik iedere week bij EkoPlaza mijn boodschappen doe en veel merken daarvan ken, wil dat natuurlijk nog niks zeggen, maar wel een teken om goed uit te kijken. Maar waarom voedsel vanuit Amerika en Engeland laten bezorgen als we hier in Nederland toch ook ecobedrijven hebben? Dat is pas echt duurzaam en eco ...
Ik haalde vol verwachting alle artikelen eruit, maar bemerkte dat het nat was en de fles appelsap aan het lekken was. De dop zat wellicht niet goed dicht. Ik neem geen risico op voedselgebied omdat ik nogal sterk kan reageren, dus deze werd leeggegoten in de aanrecht.
Verder een doosje met waxinelichtjes, ingepakt door een sociale werkplaats. Ach die zijn altijd wel te gebruiken. Maar eco? Nee dus, het pitje is gemaakt van zware metalen en als zo'n waxinekaarsje brandt, worden de zware metalen zo de kamer in verspreid en ingeademd. Gezelligheid kent geen grenzen. Of toch wel? Het is zo ingeburgerd dat het zo gezellig is, maar niet gezond. Nu heb ik huisdieren en steek sowieso bijna nooit kaarsjes aan. Ze zien het gevaar niet van vuur en een staartje is er zo doorheen gezwiept.
Verder zaten er speculaasbrokken in. Was dat niet iets voor Sinterklaas en niet voor kerst? Ach dat maakt niets uit, wel dat de zijkanten aangebrand waren. Doet dat misschien meer eco aan? Aangebrand is wel altijd kankerverwekkend.
Dan zat er nog een zak met handgemaakte chips in om aandacht te geven aan handgemaakt i.p.v. industrieel. Nu dacht ik altijd dat chips van aardappels worden gemaakt, waarom er dan soja bij mieteren uit Amerika? Daar hoeft niet aangegeven te worden dat soja genetisch gemanipuleerd is. Hier wel. Helemaal fout ecoproduct dus! Vol met kruiden- en toevoegingen ook nog eens waar ik niet tegen kan. Nu eet ik alleen maar puur en naturel en dit was beide niet en bovendien heel erg vet. Zelfs de hond liet zo'n gevallen chipje liggen en dat zegt mij genoeg als dieren voedsel weigeren!
Dan was er nog een kleine zak met voorgebakken broodjes die je kon gebruiken voor toastjes, hooguit vier kleine broodjes bij elkaar. Dat leek me veilig.
Een zak met studentenhaver, waar je de nootjes echt moest zoeken tussen de handvol rozijnen. De ene rozijn glansde, de andere niet (onbespoten en ongezwavelde rozijnen zien er dof uit en glanzen niet). In de zak zat dus maar een klein handjevol spul en eco was voor mij echt de vraag.
Voor de duurzaamheid was er nog een ecokleurig opschrijfboekje met duurzaam telapparaatje.

De eco-chocolade smaakte echter prima! Uiteindelijk het enige lekkers uit het pakket.

Nou had ik gisteren niet al te veel puf om te koken en dacht aan die harde broodjes uit het kerstpakket. Ik belegde ze met geitenkaas (uit de natuurwinkel en aan de kaas daar lag het niet aan! Vorige dag en dag erna ook geen problemen mee gehad.) en het smaakte in eerste instantie wel lekker. Dat is altijd het venijnige met onbekend spul. Het smaakt wel lekker, maar de gevolgen zijn dus groot. Zo ook nu. In de loop van de avond kreeg ik niets als maagpijn en in het begin van de nacht ook buikkrampen. Ik kon niet liggend slapen en moest blijven zitten. Ik was zo misselijk en duizelig geworden en wilde nog maar 1 ding en dat was de ramen wagenwijd openzetten voor frisse lucht. Ik zat te bibberen in bed, maar alles beter dan die misselijkheid die maar niet over ging. Om half 8 ben ik opgestaan om verder zittend en slapend op de bank beneden door te brengen.
Rond vier uur in de middag pas brak en wel opgestaan en hou me verder de hele dag rustig. En dat allemaal veroorzaakt door een onbekend zakje hard brood uit het kerstpakket!

Ik weet wel dat ik NOOIT meer iets uit een kerstpakket zal eten! Of het is tegen de datum of het zijn onbekende merken, misschien wel tweede keus. Vol met veel te veel 'vreemde' toevoegingen!
Ik hoorde onlangs dat je ook je kerstpakket aan de voedselbank kan schenken, maar of ik deze mensen daar blij mee maak, is een tweede! Je moet wel een ijzeren maag hebben!

Ik ben natuurlijk wel dankbaar als gebaar vanuit mijn werk, maar persoonlijk hoeft dit jaarlijkse kerstpakket voor mij echt niet meer.

Pasen in zicht

Voor mij betekent Pasen een extra vrije dag. Vroeger deden we er niet veel aan dan een handjevol chocolade paaseitjes die ik moest zoeken in de tuin. Op school maakte je zelf een klein mandje waar je ze in verzamelen kon. In plaats van gebakkeren eieren voor het ontbijt, aten we ze dan gekookt. Dat was alles. Ik mocht ze ook verven, maar koude gekookte eieren vond ik een stuk minder lekker dan warme, dus dat beschilderen bleef maar beperkt tot 3 eieren, die mijn vader naderhand maar at.

Toen mijn dochter klein was, werd er alleen een tak van de hazelaar geknipt die dienst deed als toverhazelaar. Daarin kwamen wat versierseltjes te hangen, meestal zelfgemaakte of gekregen. De paashaas kwam ook en was altijd net geweest natuurlijk als zij opstond. Als ze geluk had, vond ze alle eitjes zelfs, maar we hadden in die tijd ook een poes die erg gek was op chocolade en die ging dus altijd mee zoeken ... Ik in optocht erachter aan natuurlijk vanwege de eerlijke verdeling ;-)

Nu gaat Pasen voor mij al jarenlang geruisloos voorbij. Aan de winkels en de reclames merk ik dat het Pasen gaat worden. Na de Pasen eten we dan chocolade paaseitjes omdat de winkels ze dan altijd graag tegen gereduceerd bedrag verkopen. Dan pas wordt het voor mij interessant ze pas te kopen.

Dit zijn voor mij twee dagen om heerlijk te doen waar ik zelf zin in heb, een niks moet, alles mag feestje voor mezelf. Nee, ik ben niet zielig :-) Dat is mijn eigen keuze! Ik ben geen feestneus en hou van rust, niet teveel mensen om me heen, dát is voor mij genieten. Die tijd ligt achter me om het met veel familieleden te vieren. Het vieren wat bestond uit moeten komen, veel moeten eten en moeten luisteren naar het eindeloos herhalen van roddelverhalen. Dan dacht ik altijd wat ben ik mijn tijd hier toch aan het verdoen, wanneer kan ik voor goed fatsoen eindelijk vertrekken. (Ik heb het dan niet over mijn eigen moeder, want die vierde het net als ik nu.) Lange tijd ervoor zat ik me alweer druk te maken dat er weer zo'n 'nodig aanwezig zijn' feest aankwam. Voor sommige(n) is dat niet te begrijpen, ook dat kan ik me inkomen hoor. Nu moet ik niks meer. Heerlijk! Ik mag :-)
Mijn dochter is nog aan het ontdekken hoe het is om het in het groot te vieren en ik moet dan ergens glimlachen als ik hetzelfde hoor, hoe ik dat vroeger heb ervaren. Genen he, ze liegen niet :-)
Gewoon genieten van mijn vrije dag, thuis bij mijn dieren, in mijn tuin met de handwerkspulletjes en leesvoer in de buurt :-) Voor mij kosten deze dagen ook niet anders dan gewone dagen. Een stamppotje rauwe andijvie smaakt en kost dan ook hetzelfde als anders.

Jullie wens ik hele fijne feestdagen hoe je ze ook doorbrengt!

Aanpassen en vieren maar

Vandaag ben ik weer een jaartje ouder geworden. Hiep, hiep hoera voor mezelf…

Ik hoop altijd eerlijk gezegd dat die momenten snel voorbij zijn op het werk. Ik zou het het liefste niet willen vieren. Moet je je daarvoor eerst bij een religie aansluiten om alsjeblieft je verjaardag over te mogen slaan zodat dit niet als vreemd te worden ervaren? Waarom wordt het dan toch niet geaccepteerd om het niet te willen vieren?

Gelukkig is het dit jaar op een vrijdag, want dan zijn er nooit zoveel mensen op het werk en kan ik me meer ‘onzichtbaar’ houden. Men weet inmiddels al dat er boven mijn hoofd geen vlaggetjes hoeven te hangen. Dan voel ik me helemaal de hele dag onbehaaglijk met al die handjes te moeten schudden en een gemaakte glimlach van beide kanten. Ik heb geen idee waar mijn aversie om verjaardagen te vieren vandaan komt, want anderen schijnen dit toch allemaal juist heel fijn te vinden. Ja ik geef het toe, ik ben geen feestbeest, nooit geweest. Ook thuis vier ik het vanaf mijn 34^e niet meer en heb daar nooit spijt van gehad.

Gelukkig is in overleg het 25 jaar werken bij dezelfde organisatie dit jaar wel in stilte voorbij mogen gaan. Geen etentje of een receptie gehad. Heerlijk! 

Om er toch altijd een klein feestelijk tintje aan te geven met een verjaardag thuis, ga ik wel altijd met mijn dochter een dagje eropuit ergens rond deze datum. Heerlijk is dat! Gewoon buiten de deur samen met mijn dochter! Doen wat je zelf wilt in alle rust; dát is voor mij echt het ideale verjaardagsfeestje!