Dubbele panty's

In de tijd van de lockdown zat ik ineens zonder panty's en daar ik liever panty's draag dan sokken (draaien altijd en knellen af) vond ik dat niet fijn. Het was geen essentieel iets dus was er tijdelijk een stop op de verkoop. Normaal had ik een voorraadje en toen niks meer. Ik heb toen 2 paar panty's over elkaar gedaan en daarmee zag je de ladders niet. Het was bovendien ook warmer.  Vanaf die winter heb ik dit vaker toegepast en kan ik weer langer gebruikmaken van panty's met ladders. In deze tijd met de cv minder hoger dan een paar jaar geleden is dat ook prettiger. Ooit knipte ik het ene been eraf en trok een andere erbij aan, ook met maar één been. Echter dat zat niet lekker en deed ik al snel niet meer. Ik knipte zelfs de voet af en maakte daar een knoop. Voor binnen was dat geen probleem, in dichte schoenen was dat ook niet fijn. Maar zo kan ik wel langer doen met panty's. Buiten trek ik wel gewoon een hele aan uiteraard.

Tegen de tijd dat ik ze online kon bestellen (de goedkope van 2 voor 1,99) heb ik een flinke voorraad ingeslagen voor meteen een paar jaar. Dit probeer ik echt te voorkomen met meteen aan te vullen! Samen met panty's was ik ineens ook door mijn ondergoed heen. Net of alles de brui eraan gaf. Noem dat maar eens niet essentieel dan... Bijna was ik ze zelf gaan maken van oude T-shirts. Daarvan ook een hele voorraad gekocht inmiddels (alleen wat een bagger kwaliteit van de wegwerpmaatschappij). Ik moet toch ook maar eens proberen dat zelf te maken voor het geval dat. Mag weer onderaan op het To DO lijstje om te experimenteren.

Grijze bak met restafval

Sinds september 2023 is er heel wat veranderd met het ophalen van de grijze bak met restafval in onze gemeente. We moeten voortaan betalen per volle bak die geleegd wordt. Er kon echter nog niet doorgegeven worden wat de kosten daarvan zijn. Dat weet ik pas over een jaar! Als het iedere maand is, dan betaal je meer, dat is het enige wat ik ervan weet. 

Het is nu dus kunst om te tetrissen in de bak, nog beter kijken wat elders in kan. Zo mag er eens in de 3 maanden één boodschappentas vol ingeleverd worden in het dorp met o.a. schone piepschuim, hard plastic en meer. Ja, piepschuim neemt heel wat plaats in zo ook kapot plastic en kleine apparaten. Mensen vinden het niet fijn om helemaal naar de milieustraat te moeten, zo ook ik, vandaar deze optie. In de winter vind ik het ook geen pretje om de bak vanaf de plaats naar voren te moeten rijden in alle vroegte in het donker. 

Ik heb de bak voor het eerst half december weer laten legen. Straks zal het wel wat meer gaan worden als er opgeruimd wordt in het voorjaar. Wat goed is, kan naar de kringloop, maar kapot spul moet ook weg. Gelukkig dat er nu ook kapotte schone kleding in de container mag, want dat was toch altijd wel een dingetje. Ik heb bijna nooit iets wat heel is wat weg kan aan kleding voor de kringloop. Ik draag het gewoon tot het niet meer kan en dan nog probeer ik het op te maken zoals eenmalige doekjes voor ongelukjes voor de oude dieren. Ik heb genoeg kleding, dat is het niet, maar draag het gewoon graag op.

Ik kijk geregeld op de afvalverzamellijst, want die wordt regelmatig uitgebreid wat wel en niet ergens in mag. Bovendien kan ik ook niet alles direct onthouden. Het is voortaan een hele klus met dat sorteren. 
 

Strijken of niet?

Wat zo fijn is om met pensioen te zijn, is dat je niet iedere dag meer de deur uit moet. Met dieren thuis moet je daar altijd rekening mee houden wat je aantrekt. Ook de kleding die ik af en toe koop zijn vaak hierop gericht dat je er niet al te veel op ziet mocht je toch ineens de deur open moeten doen of naar buiten gaat.

Ik heb al jaren niet meer gestreken. Heerlijk is dat! Daar ging altijd zoveel tijd in zitten. Toen ik nog overdag werkte, moest ik dat natuurlijk nog wel. Nu zijn wat gekreukte kledingstukken zo uit de kreuk met dragen na een paar uur, vooral katoen. Ook viscose trekt aardig bij. Ik heb ook wel wat kledingstukken van andere materialen. Niet direct mijn eerste keus, maar o zo handig. Het is snel wassen, drogen en je kan het weer aan. Ook de dierenharen vallen hier snel af. 

Wat momenteel ook een rol speelt, is het gebruik van elektriciteit dat zo vervalt als je niet hoeft te strijken. Huishoudtextiel heb ik nooit gestreken. Als je het gevouwen stuk bovenop de stapel legt en steeds de onderste pakt als het nodig hebt, is dat heel mooi 'gestreken' door de zwaarte van de stukken bovenop. Aldus zo geleerd nog van mijn moeder.

Een geluksgevoel met boordstof

Er zijn zo van die dagen dat je dag niet meer stuk kan door bijvoorbeeld iets heel goedkoop bij de kringloop te scoren wat in feite best prijzig is. Dat trof ik dus afgelopen zaterdag!  Ik zag 4 doorzichtige plastic zakken liggen met spiksplinter nieuwe boordstof in vele kleurtjes. Alleen welke zak zou ik nou kiezen? In alle zakken zat wel een kleur die ik goed kon gebruiken. En dan ineens... Ja, waarom neem ik ze dan toch niet alle 4? Voor 2 euro per zak kun je je immers geen bult vallen.

Thuis alles eruit gehaald en beter gesorteerd op kleur, mijn geluksgevoel steeg behoorlijk toen. Ik kon het van te voren ook allemaal niet goed zien aan de buitenkant wat er in de binnenkant zat. Slechts 4 stukken waren gebruikt en was er een stukje af, maar ook nu nog goed bruikbaar. Uit al het overige was niks uitgeknipt.
Ik ben meteen op internet gaan kijken. Boordstof wordt vaak met 10 cm, 20 of 25 cm verkocht (stof is rondgebreid). De prijs van een meter is om en nabij de 17 euro. Kan flink stuk lager zijn (14), maar ook hoger. De meeste stukken die ik had waren 25 cm (ook veel die 50 waren) en die worden tussen de 5 en 7 euro ongeveer verkocht. Dus al met al had ik daar een stapel boordstof liggen tussen de 200 en 250 euro! Ik heb er in totaal 8 euro voor betaald! Alleen de bruine varianten ontbreken (niet erg die gebruik ik het minst), verder heb ik alle kleuren, vooral van de rode, roze en lila paarse varianten. Ook zwart en wit. Geweldig toch!
Het is echt zo met kringlopen om regelmatig te gaan kijken. Soms tref je het bijzonder goed en zie je iets leuks en zeer goedkoop!

Ik had ooit jaren geleden alle goede boorden van oude, versleten shirts en truien geknipt en voor gebruik draaide ik de binnenkant naar buiten, dan zagen ze er weer als nieuw uit als je de vouw ook iets verlegd want dat is natuurlijk een zwakke plek. Oude trucjes die ik van mijn moeder had geleerd. Dat was in die tijd heel gewoon. Mooi hergebruik dus.

Boordstof wordt veel gebruikt voor de boordjes aan hals en pols bij shirts en truien. Tegenwoordig ook voor de boord van rokjes. Lekker is het ook in de winter voor onder pyjamabroeken. Van een dunne kwaliteit boordstof (is vaak ook wat breder rondgebreid) kunnen topjes worden gemaakt.

Op een lockmachine naai je heel gemakkelijk boordstof aan bv tricottoffen en ook kun je dat goed afwerken samen met de locksteek. Ik knipte altijd de boord iets kleiner dan de breedte waar het gestikt moest worden. Tijdens het naaien, trek je de boordstof ietsje uit dan de stof eronder. Zo valt de boord heel mooi en lubbert deze niet.
Wat dan leuk is om de boord nog een keertje extra bovenop door te stikken met een speciale steek die daarvoor geschikt is. Mijn naaimachine heeft er een aantal.


Waar gebruik jij nog meer boordstof voor?

Naaipatronen

En weer zo'n leuk koopje tegengekomen in de kringloop! Naaipatronen van de Burda en Neue Mode voor grote maten. Sommige nog niet uitgeknipt en andere op de grootste maat van die serie. Maar liefst 7 stuks koos ik uit een grote stapel. Sommige gedateerd, maar toch nog erg leuk zonder die schoudervullingen :-) Bloezen, topjes, lange broeken en tunieken in maat 46/48.
Vroeger vond ik het nooit erg om gebogen over de grond of tafel de patronen uit te raderen en later over te trekken. Maar tegenwoordig doe ik dat helemaal niet graag meer. Ten eerste moet ik het buiten doen met goed daglicht en ten tweede voel ik na die teken- en knippartij mijn rug aardig. Daarom ben ik erg blij met deze patroonbladen die alleen maar uitgeknipt hoeven te worden :-) En lekker heel goedkoop :-) 5% van de nieuw koopwaarde.

Hier of daar?

Ik verwijs vandaag even naar mijn ander blogje www.e-marianne.blogspot.com. Soms weet ik niet goed welke blog ik namelijk zal nemen vanwege het onderwerp en de inhoud. Dit schrijven is zo'n randgeval. Daar op het andere blog beschrijf ik mijn hobby's, familie, dieren e.d. en hier het consuminderen in de ruimste zin van het woord plus gezondheid en tuin. In ieder geval het besparen.

Dit keer ging het om koopjesjagen en slagen voor leuke stofjes om zelf kleding van te maken. Dat het aanbiedingen waren en nog eens een 25% kortingsactie was. Dat blogje kan zowel daar als hier :-)
Net zoals de leuke borduurdoos met wollen borduurgaren (blogje daaronder ).

Verschil is ook dat ik hier veel kleine vierkante afbeeldingen gebruik die op meer onderwerpen kunnen slaan. Die eenvoud en rust daarvan wil ik hier graag houden. Ik hoef dan niet eerst op zoek naar afbeeldingen en ze te bewerken. Dan wordt een blogje eerder geschreven door mij.

Op mijn andere blog leef ik me ook uit met collages van foto's en zet er soms ook meer als het nodig is ter verduidelijking.

Kasboekpost kleding

Het is een feit nu. Voor het eerst dit jaar heb ik iets op kledinggebied gekocht en wel zomerschoenen. Dit jaar zijn 3 paar ineens goed versleten achter elkaar. Zelf oplappen hielp niet meer en ook geen nut ze bij een schoenmaker op te laten knappen. Versleten is versleten tenslotte.

Ook op kledinggebied verder heb ik nog niets gekocht. Niet dat ik geen behoefte had aan iets nieuws of zo, maar ik vind de mode en stoffen tegenwoordig zo ontzettend vreselijk lelijk. Vooral die geprinte kleurige stofjes... brrr. Dierenprints en militaristische. Ook past niks fatsoenlijk. Van die hele strakke broeken waarvan mijn bloedvaten onderhand afgeknepen worden in mijn benen. Tja ik heb dikkere kuiten... Dan al die bewust opengehaalde zogenaamde versleten gaten en witte vlekken erop. Zo wil ik er niet bijlopen! Nee, ik wil een normale rechte beetje elastische broek, niet die van je heupen zakt, maar ook niet tot aan mijn maag. Moeilijk nu hoor om daarvoor te slagen. Vandaar nog niets gekocht.

Maar ergens ook wel goed weer om zo geen geld uit hoeven te geven. Zelfs in de zelfmaak modebladen van nu staan de meeste modellen me niet aan. Ik begin weer te bladeren in mijn oude bladen merk ik naar wat ik wel aangenaam vind zitten.

Nog 6 weken en dan vakantie. Dan ga ik me weer eens storten op het kleding maken. Bij een bepaalde kringloop hier ben ik de laatste tijd goed geslaagd voor leuke stofjes die lekker aanvoelen. Net of ik er nog niet genoeg zelf in voorraad heb ahum. Maar nooit genoeg als voorraadspaarster ;-) Maar 'nieuw' is toch weer 'anders'.

Zelfs zelfmaakbladen zijn er te koop voor een kwartje per stuk. Zo kun je voor 1 tot 3 euro al een kledingstuk maken! Wat er tweedehands hangt kan ik niet voor slagen. Ik kijk vaak, maar kan daar gewoon weg niet slagen. Vroeger wel, maar deze maat is zeker gewild of zo. Bovendien liegen de tweedehands prijzen er ook niet om tegenwoordig! Voor dezelfde prijs of lager hangen ze ook nieuw in de bekende winkelketens. Dan is mijn keuze liever gericht op de 'tweedehands' nieuwe lapjes!

RE: kleermakers tekenliniaal

Ik schreef er al eerder een blogje over dat eind november 2012 een kleermakers tekenliniaal in 6 stukken was aangekomen met de Post. Het heeft even geduurd met al die feestdagen en met maar liefst 7 x mailen ter herinnering aan mijn mail, maar dan heb ik toch eindelijk vorige week bericht ontvangen dat ik een nieuwe ontvang en nu in een doos, niet meer in ribbelkarton met een plastic zak erom! De liniaal is er duur genoeg voor ten slotte (ca. 25 euro). Jammer genoeg hadden ze deze niet meer in voorraad en moest deze in Amerika worden besteld. Duur grapje. Maar dat was niet nodig geweest als het degelijk was verstuurd. Gelukkig netjes geregeld nu. Ik kijk er wel naar uit! Hopelijk dat die daar nog in voorraad is.

Ik wil weer patroontekenen en dan heb je gewoon een goede lange liniaal nodig. Deze had mooie rondingen zodat je die voor armsgaten en halzen kunt gebruiken met tekenen. Dat maakte deze liniaal zo bijzonder juist. Ook voor zomen heeft deze allerlei inkepingen in de liniaal.
Het is wel lang geleden dat ik dat ooit heb gedaan. Ik heb wel vaak bestaande patronen aangepast, maar dit tekenen is zeker al 40 jaar geleden. Ik ging even een cursusje volgen van een jaar, maar ik deed het zo snel dat ik in 2 maanden klaar was. Ik had er geen zin in om maanden te wachten op het examen. Het ging mij tenslotte om het zelf kunnen patroontekenen en wilde er verder niets mee doen. De lerares gaf ondertussen ook gewone naailes aan anderen. Ik was de enige daar die tekenles volgde. Ik zag hoe die naailes verliep: netjes volgens de regeltjes. Weken gingen voorbij voor er een rokje af was met dat doorlussen en rijgen. Ik had zoiets zelf af binnen 2 uur. Ik gebruikte alleen voor kragen wel eens rijggaren, maar verder altijd gewoon knopspelden die ik dwars in de stof stak en er zo overheen naaide met de machine. Dat scheelde heel wat tijd dan wat ik zag op die naailes. Ik had het theoretische gedeelte dus in feite in 2 maanden af van 1 x per week 2 uurtjes les. Om een examen te halen moest je dan ook nog het praktijkgedeelte doen. Ik had een zelfgetekende jurk ook nog tussendoor gemaakt, maar deed bewust het meeste daarvan thuis. De volgende week daarop had ik het al aan.Maar ik had al wel gezien dat ik dat op die manier daar zo absoluut niet wilde doen. Coupeuse wilde ik toch niet worden, ik deed het tekenen voor mezelf. Ik heb alleen in het begin wat aanwijzingen gekregen met tekenen en daarna kon ik het alleen allemaal uitwerken. Had er geen hulp mee bij nodig. Als je de voorbeelden kunt lezen, volgt alles vanzelf. Althans zo denk ik, maar er werd ook altijd gezegd dat ik een natuurtalent was ;-)  Je moet er een technisch oog voor hebben. Als ik nu bv tegen mijn stagiaires zeg bij vormgeving dat iets een 1/2 mm afwijkt, geloven ze me eerst niet, maar als ze het dan inzoomen en met hulplijnen bekijken, klopt het altijd wel wat ik zeg :-)

Het doel achter deze bestelling is dus wel duidelijk. Zelf grondpatronen tekenen en vandaar uit andere patronen. Het daarbij niet laten, maar weer zelf kleding gaan naaien! Allemaal met de uiteindelijke bedoeling mijn voorraad te doen laten slinken en goedkoper uit te zijn met kleding. En last but not least er weer plezier in te hebben om deze hobby weer op te nemen. Deze appel kledingmaat XL is wel wat anders dan leuke kleine meisjeskleding natuurlijk...

Doe-het-zelfpakket

Deze week heb ik vakantie en pak ik ook allerlei kleine klusjes op. Een ervan was een kledingrek in elkaar zetten, want de oude was direct al beneden bij de voet omgebogen wegens slechte kwaliteit constructie toen ik die jaren geleden in elkaar zette. Deze was dus nooit echt een succes geweest. De stang kon daardoor ook niet hoog anders stond het rek scheef. Het kon niet gemaakt worden en deze ergernis vervang ik liever als ik iets in de aanbieding zie.
Deze nieuwe (in de zomervakantie opruiming gekocht) leek me een stuk steviger en ook de stang kan omhoog bevestigd worden zonder scheef te staan. Zo gezegd zo gedaan. De doos opengemaakt, alle onderdelen eruit. Maar waar is een afbeelding van de inhoud of werkbeschrijving?  Nergens dus. Nou de buizen kon ik nog wel in elkaar draaien dat was geen probleem dat kon ik zien op de foto, maar de schroeven? Het rek hing vol kleding op de foto dus niks was te zien waar deze in moesten. Ook geen detailfoto.Uiteraard heb ik ze eerst verkeerd om erin gedraad vanuit de binnenkant, maar dat moest dus buitenom met een sierknop aan de binnenkant. Logisch? Sierknoppen zie je dan toch niet meer. Tja dat moet je dan wel weten. Maar nu hou ik dus ook nog vier schroefjes over en ik heb geen flauw idee waar die in moeten. Het leek ergens beneden bij de poten. Ik heb gezocht naar voorgeboorde gaatjes, maar zie er geen. Wel een extra opening in de buis, maar die komt nergens uit en de schroeven zijn bovendien korter. Een kleine tekening had hier de oplossing van kunnen geven. Ik vind het al heel wat dat ik dat zelf doe als vrouw, maar een kleine hint zou toch wel handiger zijn.
Conclusie: vrouwonvriendelijk doe-het-zelfpakket

Hebbes, eindelijk!

Ja, eindelijk heb ik dan toch ook afgelopen donderdag een kledingstuk bij de kringloop kunnen bemachtigen in mijn maat (46)! Een warme tuniek met waterval kraag in roosjesmotief op middengrijze achtergrond. Prima geschikt ook voor mijn werk op een donkergrijze stretchbroek, model spijkerbroek. Voelt lekker zacht aan.

Jaren geleden kon ik vaak goed slagen met maat 38/40, zelfs nog 42, maar naarmate de maat hoger werd en ik meer kilo's in omvang te vervoeren kreeg, was het afgelopen. Toch kijk ik altijd wel als ik er toch ben. Voelt nu goed aan. Was tevens het merk waar ik vaker in een Outlet (Promiss) iets van koop en zou deze ook zeker hebben gekocht als die daar had gehangen, dus kan niet beter! Een gelukje op een grijze donderdagmiddag :-)

Wegwerpkleding

De zon schijnt momenteel en af en toe komt soms een lichte walm van rook over me heen. Toch best wel geschrokken dat ons mooie gemeentehuis vannacht met opzet is afgebrand. Ik reed er gisteren nog langs en dacht dat ik niet moet vergeten dat gebouw binnenkort ook eens met het nieuwe fototoestel te fotograferen. Dat hoeft nu niet meer. In dat gebouw is mijn geboorte meer dan een halve eeuw geleden aangegeven. Toch raar dat zo'n vertrouwd gebouw weg is. Gelukkig geen mensen of dieren gewond, maar toch...

A fin nog een half uurtje en ik moet die richting op fietsen met afslag naar de tandarts die er zo'n 100 meter vanaf woont.

Eigenlijk wilde ik het over kwaliteit van kleding hebben, maar ik merk toch dat bovenstaande me ergens toch raakt. Over kleding dan nu maar gesproken. Ik merk tegenwoordig steeds vaker dat er na 1 wasbeurt al gaatjes in T-shirts vallen. Ik repareer dat braaf, maar na een volgende wasbeurt komen er al meer en daarna weer meer, dat het totaal geen zin meer heeft om het nog te repareren. Het lijkt wel wegwerpkleding die maar drie keer gewassen kan worden. Daarvoor vind ik het toch ietsje te duur, zelfs al komt het uit de Outlet van bekende winkels (Miss E en Prom.). Na 6 weken in de winkels te hebben gehangen gaat het richting Outlet met gereduceerde leukere prijzen Toch neemt mijn interesse danig af met deze ervaringen. Vanmorgen aan het strijken en het was weer prijs met de gaatjes. Deze was net 2 x gedragen en gewassen. Na de eerste wasbeurt kon ik het gaatje nog onzichtbaar stoppen, nu is het te zichtbaar. Natuurlijk gebeurt dat altijd met de leukste en lekker zittende T-shirts en vesten met iets aparts. In dit geval met haakwerk in de hals. Ik ga de tuniek T-shirt maar na knippen van betere stof en maak het dan maar helemaal na. Het model zit zo lekker. Het haakwerk kan opnieuw gebruikt worden. Dan kan die met gaatjes naar de mand om voddenmatten van te haken. Heeft het toch nog een bestemming.

Update: Maar liefst anderhalf uur in de stoel gelegen; het ging een poosje mis met de 'richting'. Gelukkig geen last nu. Totaal anders dan de vorige keer gelukkig voor dezelfde behandeling. Volgens de tandarts was dit deel 1; deel 2 volgt in augustus.

Kledingpatronen bestellen

Om en nabij 25 mei had ik veel zin om weer zelf kleding te maken. De patronentijdschriften werden erbij gehaald en datgene ik wilde maken, had nogal veel patronen op een blad staan en een beetje kriebelig veel omdat over te trekken. Nu heb ik nog nooit van mijn leven kant-en-klare patronen gekocht die je alleen nog maar hoeft uit te knippen, maar dit keer besloot ik daar wel een keer voor te gaan vanwege mijn ogen en de snelheid om te kunnen beginnen.  Ik besloot vooral de patronen te nemen waar er meer in een bestelling zaten om zo de prijs van één patroon toch nog te drukken. Verschillende patronen waren niet voorradig en dat zou nog extra 5 dagen duren, dus ik koos bewust voor patronen die op voorraad waren. Boven een bedrag was het zelfs bij die webshop annex echte winkel bovendien gratis verzending en dat zag ik wel zitten. Ook zou het binnen 24 uur in huis zijn. Dus na een uurtje dubben, maakte ik mijn keuze voor 4 patroonbestellingen wat in totaal dus 16 patronen waren die ik zo zou uit kunnen knippen. Valt beetje buiten mijn consuminderen, maar daar tegenover had ik hele goedkope stofjes en dan samen zou zo'n kledingstuk nog heel laag in prijs uitkomen.

Ik bestelde eind mei en wachtte af. Ik had er zin in en was volop met stofjes bezig welk ik zou gaan gebruiken. Echter na 2 dagen was er nog niks en bleek bij het nakijken van mijn order dat ze alsnog 1 patroon niet hadden en dat ik 5 dagen moest wachten. Nou zeg, dat was wel even een tegenvaller. Ik kies bewust wat op voorraad was. Mijn zin begon al danig te minderen toen het ook na die 5 dagen nog niet kwam.

Eindelijk vorige week krijg ik in de brievenbus een briefje van TNT dat mijn brievenbus te klein is en dat ze een dezer dagen het weer eens zouden proberen! Waarom niet meteen bij het postkantoor afgeven zodat ik het de volgende dag zelf kan halen? Bovendien wordt alles toch al in het portiek gegooid of gezet, waarom dit dan niet? Mijn brievenbus is maar 1 cm in hoogte kleiner en een zacht papieren patroon omvouwen is niet zo erg in een envelop.

Ik wacht en wacht en weet dus al van te voren dat ik er niet zal zijn als ze weer aanbellen, omdat ik een een baan heb en dus werk en daarom niet op tijd thuis ben als een postbezorger belt.

Eindelijk lag er dan afgelopen vrijdag weer een briefje ligt dat ze me niet thuis aantroffen en het de volgende werkdag na 13.00 uur af te halen is op het postkantoor.  Leuk dan is het zaterdag en na 13.00 uur is aar het potkantoorloket dicht. Dat wordt maandag en kan ik het nooit voor half 6 ophalen en wordt het dus dinsdag. Dat houdt dus in dat de post 12 dagen erover doet voor ik het kan ophalen! Hun vroegere systeem werkte wel iets beter! Niet thuis, hup briefje en ophalen de volgende dag, dan heb je het pakketje tenminste binnen 2, hooguit 3 dagen. Wat een gedoe allemaal zeg!

Nu wacht ik dus ruim 4 weken op een pakketje met vertraging van de winkel en van de post. Ik heb echt geen zin meer om nog iets per post te bestellen zo als TNT in het spel zit! Andere koeriers leveren veel sneller! Dank je wel TNT voor deze geweldig service weer! Je zal echt iets met spoed nodig hebben!

Mijn zin en tijd om kleding te naaien is inmiddels nu ook over en ben momenteel aan het verven geslagen..Al met al had ik het achteraf bezien toch beter zelf over kunnen trekken en/of tekenen dan bestellen! Dit doe ik echt geen tweede keer meer!

Ontpiller voor kledingstukken

Een ontpiller lijkt een beetje op een haarborstel, maar heeft geen kam- of borstelgedeelte. Er zit een soort van grof klittenband op. Als je daarmee over een gebreide trui gaat, neemt deze de zogeheten pilletjes mee die erop liggen. Daarmee ziet je trui of vest er weer als 'nieuw' en glad uit. Je hebt deze echter ook in verschillende uitvoeringen niet alleen als een soort borstel, ook vierkant bijvoorbeeld als een blok. Ook bestaan er apparaatjes die op een batterij werken, die een beetje op een scheerapparaat lijken.
Wat ook goed werkt, maar je moet er wel eerst mee oefenen, want je moet er echt handigheid in krijgen, is om een scheermesje te gebruiken. Veiligste is natuurlijk een verfkrabber, een scheermesje in een houder die de meeste mensen wel in huis hebbn, Als je dan heel voorzichtig en heel lichtjes over het kledingstuk gaat, snij je in feite de pilletjes er zo af. Niet te hard drukken natuurlijk anders snij je door de trui of het vest. Oefen daarom eerst!
Scheelt weer een apparaatje die je maar af en toe nodig hebt en ook batterijen. Bovendien is je kledingstuk (vaak je lievelingskledingstuk ook nog) weer mooier om te zien.

Slobkousen

Wat een heerlijk ouderwets woord: slobkousen! Ben het alleen maar tegengekomen ooit heel lang geleden in de Donald Duck dat een Disneyfiguurtje zijn slobkousen zou opeten als iets niet zou lukken in het verhaaltje. Op het laatste plaatje zat hij inderdaad aan zijn slobkous te knabbelen. Was dat niet in een verhaal van Tom Poes en Olli B. Bommel? Zou overigens ook best Dagobert Duck kunnen zijn. In die tijd dat ik het las, vond ik het maar rare dingen die slobkousen. Zag ook het nut niet zo daarvan in, echt een modekledingstuk uit vervlogen tijden. Soort beenkappen met bandjes onder de voeten met een stuk stof over de wreef, vaak met knopen.
Maar dan ineens komt het in de jaren tachtig onder een ander woord en anders in rekbare vorm terug. Vaak zelfgebreid in allerlei felle kleuren. Vooral kinderen dragen ze. Deze kleuren zijn ook vaak afgestemd op andere kledingstukken zoals handschoenen. Ze zijn nu in tegenstelling van de slobkousen zonder bandjes onder de voeten en ook geen stukken over de wreef of knopen, gewoon recht en heerlijk rekbaar. Ik heb het nu natuurlijk over de beenwarmers.
Dan ineens zijn ze weer van het toneel verdwenen omdat de mode zo snel verandert. Maar dit jaar zijn ze na lange tijd weer helemaal in. Niet meer zelfgebreid, maar wel fabrieksbreisel, lekker slobberig als een soort stuk dikke maillot bij je enkels tot bijna aan de knie. Er komt in ieder geval nog wel een stukje 'slob' in voor: slobberig! Ik heb ze ook gekocht, lekker warm! Niet zo meer eigenlijk voor mijn leeftijd om er zo hip bij te lopen, dus verstop ik ze lekker onder mijn lange broek. Ik heb het daarom niet over mijn beenwarmers, maar slobkousen ;-) Lekker aandikken dus.
Nu pas begrijp ik waarom er ooit slobkousen hebben bestaan en zie ik er het nut ook van in. Heerlijk warm met erge koude dagen! Vooral buiten! Mag ook wel na een halve eeuw toch ;-).

Kleding opruimen

Vorige week had ik er al een blogje aangewijd over het afscheid nemen van kleding en dat ik daar best moeite mee heb. Ik heb er een week voor uitgetrokken en mocht het meer kosten aan tijd ook geen probleem. Tenslotte werk ik overdag en de rest moet ook door kunnen gaan. Mezelf opjagen is nergens goed voor. Niks moet, alles kan, met kleine stapjes kom ik er ook.
De grote klus heb ik als eerste in kleine stukjes gehakt zodat ik na een dag niet meteen zou afhaken. Dat is inmiddels prima gelukt! En ik ben natuurlijk trots op mezelf en zit hier te glunderen.

Hoe ik het heb aangepakt? Nou zo. Ik heb eerst alle kleding bij elkaar gelegd wat uitgezocht moest worden. Grote berg dat kan ik wel zeggen! Naarmate ik aan het uitsorteren was, ontstonden er diverse stapeltjes:

1. Opbergen in linnenkast
2. Ophangen in kledingkast
3. Ophangen op een rek
4. Opbergen in een ladenkastje
5. Stapeltje zomerkleding (voor in lage verrijdbare boxen)
6. Stapeltje reparatie en om patronen van na te knippen
7. Stapeltje met twijfels (nog 1 keer dragen en dan weet ik het wel)
8. Stapeltje oud om nog te dragen (verfkleding + tuin werken)
9. Stapeltje oud --> wat weg kan (c.q. gesloopt wordt en bruikbaar is voor poetsdoeken, voddenmatten haken enz.!)

Dit werkt voor mij gemakkelijker dat ieder kledingstuk meteen opbergen, anders blijf ik steken bij de twijfels heb ik gemerkt. Iedere dag één of twee stapeltjes opgeborgen en ineens is dan de klus waar ik zo tegenop zag geklaard!

Voorbereidend denkwerk tot doen

Ik weet niet hoe anderen ermee omgaan, maar ik heb altijd heel erg veel moeite om afscheid te nemen van mijn oude kleding. En dan weet ik wel dat ik ze toch niet echt weg doe vanwege alle fournituren en bruikbare doeleinden, maar het verwijderen uit mijn kast is toch iets definitiefs omdat die kledingstukken een klein deel van mijn leven hebben meegemaakt en ik er op een bepaalde manier emotioneel aan hecht. Net zoals geuren ook bepaalde herinneringen op kunnen roepen, heb ik zoiets ook met mijn kledingstukken. Heb ik er iets vervelends mee meegemaakt, trek ik het nooit meer aan.

Aan de andere kant zou ik het liefste alles uit mijn kast doen op misschien maar tien kledingstukken na waar ik me echt lekker in mijn vel voel. Maar dat is wel erg weinig wat ik dan nog overhoud. Zo raar is dat altijd, want als ik soms wel weer iets ouds tevoorschijn haal van de zolder en aantrek, is 'het' gevoel verdwenen en snap ik maar niet waarom het zo moeilijk was het ooit uit de kast doen.
Ik heb wel een stapeltje oude kledingstukken voor bv in de tuin te werken en verfkleding. Maar zelfs dat stapeltje is belachelijk groot, want zeg nou zelf, daar zijn echt geen 'tig' T-shirts voor nodig. Misschien alleen wat variatie in korte en lange mouwen, meer niet. Het is gewoon een smoes om het stapeltje toch nog langer op mijn kamer te kunnen houden om het definitieve afscheid niet aan te hoeven gaan. Het is gewoon het moment zelf wat zoveel moeite geeft.

Dit weekend (of week of misschien wel weken) staan in het teken van 'afscheid nemen' van de stukken. Ik heb gek genoeg (maar zeggen dat niet alle vrouwen?) bijna geen kleding om echt aan te trekken, maar de kledingkast is vol, overvol zelfs, de stoel ligt vol met een berg erop en aan een extra rek is geen hangertje meer vrij. Ik MOET keuzes gaan maken. Dat is als weegschaal zijnde, niet mijn sterkste zijde. Alleen het moment dat te doen, vergt veel diepe zuchten.

Ik weet dat er genoeg van die trucjes zijn door bv kleding die je een jaar of, om de grens voor mij iets ruimer te maken, twee jaar niet hebt aangetrokken, uit de kast de doen. Maar daar zitten wel kledingstukken tussen waar ik me lekker invoelde, toen ik wat kilo's minder woog. En te kleine kleding hoort natuurlijk ook niet in een kast. Het is zoiets als expres te kleine kleding kopen, het aan je kast hangen en streven naar kilo's minder, die in mijn geval maar niet willen 'smelten'. Maar ik kan natuurlijk het lot tarten en ze wegdoen, misschien dat de kilo's dan ook wel meegaan.

Kortom in het kader van opruimen, sorteren, ruimte maken en uiteindelijk rustiger ademhalen ben ik dus de komende tijd aan het afscheid nemen van oude kleding.
En ach, ik hoor een klein stemmetje in me dat zegt dat het 'maar' kleding is en dat de winkels er vol mee hangen. Alleen maak dat mijn emotionele stemmetje maar eens wijs!

Kom op Marianne, een klein beginnetje vast vanavond met een paar stuks, je kan het best wel ;-)

Note: Onder het label Kleding aan de rechterkant staan artikeltjes waar ik o.a. ook in beschrijf wat ik met oude kleding allemaal doe.

Inrijgen lockmachine met andere kleur garen

Gisterenavond eindelijk de weg naar de zolder genomen om mijn belofte waar te maken om voor mijn dochter twee bolero's in te nemen, die ze veel te groot had gekocht in de opruiming, maar daarbij aan mij dacht om het maar 'even' in te laten nemen. Nou duurt dat 'even' vaak langer als het tegenzit en dat deed het nu ook. De lagen stof waren vreselijk dik en een industriële machine vliegt daar zo overheen. Ook mijn Bernina lockmachine heeft er meestal geen moeite mee, behalve nu dus. Het was echt dik, zelfs met zover mogelijk stof wegknippen. Steekje voor steekje met mijn adem in, pruttelde de machine wel geregeld tegen, maar het is gelukt. Al moest ik wel nog twee maal inrijgen omdat de draad brak. Vervolgens moest het witte garen vervangen worden voor zwart en dat valt 's avonds op een zolder niet echt mee. Zelfs met een grote lamp erboven had ik daar best moeite mee. Maar ja, mijn ogen worden ook een jaartje ouder.

Inrijgen lockmachine met een andere kleur garen
Ik knip de draden dan net boven de klossen door en knoop ze met de andere nieuwe kleuren vast. Haal daarbij de eerst klossen eruit en zet de nieuwe ervoor in de plaats. Dan laat ik de machine langzaam over een proeflapje naaien en kijk tot de knopen tot bijna bij de ogen van de naalden (2) zijn gekomen. Vervolgens knip ik het dan daar af en friemel het met een pincet door de ogen van de naalden. Gelukkig hoef ik dat niet meer bij bij Brother naaimachine die ik een paar jaar geleden juist ook daarom heb gekocht. Dat is zo fijn een automatische draaddoorhaler!
Om het verwisselen van ander garen op deze manier te doen, scheelt me vier draden inrijgen door de lockmachine. Mijn machine is zo'n 25 jaar oud en doet het verder prima. Wat ik daar al niet op heb gemaakt, dan is het geld er al lang uit.

Ook deze zwarte bolero is weer ingenomen. De naden aan de binnenkant met de hand met een paar steekjes vastgezet in de naad en nog een knoop die eraf was gesprongen, vastgenaaid.
Dochter heeft weer twee draagbare bolero's en ook niet duur.

He dat voelde best weer lekker aan, ook al merk ik dat mijn vingers weer stugger en stijver zijn geworden. Goede reden om dit dus vaker te gaan doen voor de nodige vingeroefeningen. Dat merkte ik ook al met haken en breien. Na een poosje gaat het dan een stuk soepeler.

In ieder geval lekker tussen mijn stofjes op zolder nog wat gerommeld om maar weer eens sinds lang weer te starten met kleding voor mezelf te maken. Nu nog de volgende stap: het ook echt maken ;-)

Spijkerbroeken zomen inkorten

Dochterlief kwam met een stapeltje kleding naar me toe of ik dat wilde vermaken. Ze heeft al vaker zelf geprobeerd dat te doen, maar wat voor mij ontspanning is, vergt het haar juist veel inspanning. Ze is tot de slotsom gekomen dat het niet haar 'ding' is en het wel kan in noodgevallen. Met wat klusjes ruilen die zij juist niet erg vindt, is dat altijd voor beiden een goede ruil ;-)

Dit keer wat bolerojasjes, topjes en spijkerbroeken. Ik heb gemerkt in de statistieken dat juist die beschreven items vaak worden bezocht die over kleding vermaken gaan. Daarom beschrijf ik nu uitgebreid hoe ik een spijkerbroek inkort.

• De spijkerbroek wordt aangetrokken en de zoom wordt bepaald aan de hand van welke schoenen of laarzen daar het meest onder gedragen worden. Dat speld ik dan dan per pijp met vier knopspelden vast.
• De broek gaat uit en vervolgens speld ik het beter vast. Alleen de zoom 1 x naar binnenslaan. Leg de beide pijpen op elkaar en kijk meteen of ze even lang zijn.
• Ik vraag of er nog wensen zijn van de hoogte van een zoom. Dat scheelt ook door de jaren heen. Meestal is dat 1 of 2 cm en doorgestikt met een kleurtje zoals ook de zakken zijn doorgestikt of de naden in de lengte. Nodig is dus die kleur garen.
• Voor een zoom van bv 1 cm knip ik vanaf de onderkant de stof af tot er 2 cm voor de zoom overblijft, sla 1 cm naar binnen zodat de rafelrand omgevouwen is naar binnen. Echter van de dikke naden knip ik van te voren nog aan de binnenkant zoveel mogelijk af van de hoogte van de zoom, want daar wil nog wel eens een naald op afbreken. Ook dit wordt weer vastgestoken met 4, 6 of 8 knopspelden. Ik rijg nooit.
• Nu komt het vaststikken. Dat kan met de hand of met de naaimachine. Met de hand maak ik een soort van borduursteekje (flannelsteek, een soort lange kruisjes aan elkaar) voor de rekbaarheid van de zoom. Zorg dat er maar een draadje van het weefsel van de broek zelf wordt opgenomen en dat dat niet aan de goede kant te zien is. Aan de zoom kan het wat steviger. Dit wordt ook wel onzichtbaar zomen genoemd. Als je de broekzomen nu stoomt, zie je geen naad zitten aan de buitenkant. Dit kan handig zijn voor rekbare stof, maar ook die kan onder de naaimachine.
• De meeste keren stik ik zomen van broeken onder de naaimachine. Voor dikkere broeken wordt een zogeheten jeansnaald gebruikt, die heeft een scherpere punt en de naald is ook dikker en steviger. Er kan borduurnaaigaren gebruikt worden, maar ook normaal machinegaren. Je hebt polyester en katoenen garens afhankelijk van het stof waardoor je stikt. Als je spijkerbroeken goed bekijkt, zie je dat het doorstikgaren wat dikker is. Dat kan dus met dikker garen te gebruiken, maar ook de naaimachine in te stellen met een steek om dubbel te stikken met dunner garen. Niet alle machines kunnen dat.
• De stukjes zoom die ik van de broeken heb geknipt, gebruik ik nu als proeflapje of de naald er goed doorheen naait en het garen de juiste kleur heeft als de rest van de doorgestikte naden.
• Ik begin altijd aan de binnennaad van een pijp. Daar is het altijd even uitkijken of je door de dikke naad kunt komen met de naald. Meestal als je heel langzaam naait, kom je daar wel door oftewel stapvoets. Soms wil de naaimachine niet meer en ga je iets verder met de naald staan waar het weer dunner is. Dat is ook de reden dat ik binnen de naad dat stukje dikke rand wegknip. Vlak voor ik bij een knopspeld kom, haal ik die eruit en speld die vast in een speldenkussen. De afstand naar de volgende knopspeld houd ik ietsje strakker vast terwijl ik weer verder naai.
• Daarna eventuele loshangende draadjes afknippen en de zomen strijken.

Een andere manier voor diegenen die niet met naald en garen kunnen omgaan, is om bij een winkel die fournituren verkoopt een plakbare zoomband te kopen. Na het afspelden, speld je band vanaf de onderkant tussen de broek en de zoom en strijkt dat zo aan de binnenkant vast. Door de hitte plakt alles aan elkaar en gaat er ook niks rafelen.

Update: zie bij Berichten voor nog een andere manier zomen. Dit is echter niet mijn favoriete manier.

Pyjama koopje

Zaterdag was ik eventjes bij de Lidl voor nat voer voor de dieren en zag daar in een bak diverse uitverkoopartikelen liggen. Nu had ik daar al eens eerder ingekeken en daar lag mijn maat toen niet bij. Nu nogmaals gekeken en warempel daar haal ik twee pyjama's van mijn maat uit. Best aardig nog en met lange mouwen ook. Ze waren maar 5,79 per stuk nu, dus echt een koopje. Voor die prijsjes slaap ik toch lekker niet waar :-) Nu nog even afwachten of ze ook de was nog overleven met die felle kleurtjes roze en de andere paars, en dat het niet krimpt. In handwarm water was ik het dan heel snel. Een eerste keer ben ik altijd zeer scheutig met azijn in zowel het waswater als in al het spoelwater. Bij een beetje trekt de geur altijd wel weg, maar deze geur blijft altijd wel lichtjes hangen tot de volgende wasbeurt. Beter teveel dan te weinig met felle kleuren en wit. In mijn leven is het me al diverse keren overkomen dat de kleuren doorliepen met maar een scheutje azijn. Vaak is dat met rood en wit of donkerblauw en wit. Het is dus altijd afwachten. Ik spoel net zo lang tot het spoelwater met azijn geen kleur meer afgeeft. Zelfs als je na een poosje het wel gelooft dat de kleuren niet meer doorlopen, voltrekt zich toch nog zo'n geweldig doorlopen tafereel waarbij je alleen maar denkt, had ik nou toch maar wat azijn gebruikt ...

Stofjes in de opruiming

Ondanks ik veel voorraad aan stofjes heb, kan ik het niet laten als er een echte hele mooie aanbieding is. Stofjes en wolletjes door mijn handen laten gaan, werkt voor mij overigens ook als een soort van therapie. Kan er uren mee bezig zijn en mijn gedachten alle kanten op laten gaan. Zo overigens ook met borduurstrengetjes, kleurtjes en zelfs naaimachinegaren. Daar kan ik zo van genieten! Dat maakt me rustig en gelukkig.
Zo zag ik dus een mooie aanbieding van stof (en ook zonder verzendkosten). Ideaal voor waar ik altijd al een beetje met een scheef oog naar op zoek was, maar nooit vond of het was veel te duur (elastische stof voor broeken, effen dikkere tricot voor winterpyjama's, tassen e.d.). Stof was zelfs dan maar rond de 65 cent per meter als ik alle meters deel. Volgende week wordt het bezorgd. Ik ben nu al in mijn nopjes. Het is dan nu wel een extra kostenpost, maar deze is als ik er kleding van heb gemaakt, zijn geld dubbel en dwars weer waard! Het is nu even afwachten hoe de kwaliteit is, maar daar heb ik wel vertrouwen in, omdat ik daar vaker heb gekocht. Alleen de zijkant is wat stoffig geworden bv en dat kan gemakkelijk opgelost worden met knippen.
Ik kijk er nu al naar uit! Cadeautje voor mezelf :-)